همه ی نوشته های:sepid

در دنیای امروز، تکنولوژی با سرعتی شگفت‌آور در حال پیشرفت است و این پیشرفت، زندگی ما را راحت‌تر و جذاب‌تر کرده است. اما در کنار این جذابیت، تهدیدهای سایبری نیز روزبه‌روز پیچیده‌تر و جدی‌تر می‌شوند. تصور کنید یک کیف پول دیجیتال پر از ارزهای دیجیتال دارید؛ شب با اطمینان می‌خوابید و صبح که بیدار می‌شوید، با یک کیف پول خالی روبه ‌رو می‌شوید.

دنیای تکنولوژی هیجان‌انگیز است، اما تا زمانی که ندانید چگونه از حملات سایبری محافظت کنید، همین جذابیت می‌تواند به منبع استرس و نگرانی تبدیل شود. در این مقاله، به بررسی راهکارهای عملی و فردی برای امن کردن اکانت‌ها و مقابله با حملات سایبری می‌پردازیم تا بتوانید با خیال راحت از خدمات آنلاین و دارایی‌های دیجیتال خود استفاده کنید.

راهکارهای فردی برای امن کردن اکانت های آنلاین

در ادامه راهکارهای فردی و عملی برای افزایش امنیت اکانت‌های آنلاین شما را به صورت کامل و حرفه‌ای آورده‌ایم:

1. ستفاده از رمز عبور قوی و منحصر به فرد

• از ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها استفاده کنید.
• هر اکانت باید رمز عبور مخصوص به خود داشته باشد و از استفاده از رمزهای تکراری پرهیز کنید.

2. فعال ‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای ‌(2FA)

• با فعال کردن 2FA، حتی در صورت لو رفتن رمز عبور، دسترسی غیرمجاز به حساب شما سخت می‌شود.
• اپلیکیشن‌هایی مانند Google Authenticator یا Authy امنیت بیشتری نسبت به پیامک دارند.

3. مراقبت از ایمیل و پیام ‌های مشکوک

• هرگز روی لینک‌های ناشناس کلیک نکنید و فایل‌های ضمیمه مشکوک را باز نکنید.
• ایمیل‌های فیشینگ اغلب شبیه پیام‌های رسمی بانک‌ها یا سرویس‌ها هستند، بنابراین دقیق بررسی کنید.

4. به ‌روزرسانی مداوم نرم ‌افزارها

• سیستم عامل، مرورگر و اپلیکیشن‌ها را همیشه به‌روز نگه دارید.
• آپدیت‌ها معمولاً شامل رفع حفره‌های امنیتی هستند که ممکن است مورد سوءاستفاده قرار بگیرند.

5. محدود کردن دسترسی‌ ها و اشتراک ‌گذاری اطلاعات

• فقط اطلاعات ضروری را در شبکه‌های اجتماعی و سرویس‌های آنلاین به اشتراک بگذارید.
• دسترسی اپلیکیشن‌ها را مدیریت و محدود کنید.

6. استفاده از شبکه امن و VPN

• از اتصال Wi-Fi عمومی و ناامن برای ورود به اکانت‌ها استفاده نکنید.
• در صورت نیاز، از VPN مطمئن برای رمزگذاری ترافیک اینترنتی خود استفاده کنید.

7. پشتیبان‌ گیری و بازیابی اطلاعات

• اطلاعات مهم مانند ایمیل‌ها و فایل‌ ها را به صورت مرتب پشتیبان‌ گیری کنید.
• عبارتی برای بازیابی اکانت‌ها و رمزها آماده داشته باشید تا در مواقع اضطراری بتوانید حساب خود را بازیابی کنید.

به طور خلاصه امنیت اکانت‌های آنلاین نیازمند رعایت مجموعه‌ای از اقدامات ساده اما مؤثر است. استفاده از رمز عبور قوی، فعال‌سازی 2FA، مراقبت از ایمیل‌ها و لینک‌های مشکوک، به‌روزرسانی نرم‌افزارها، محدود کردن دسترسی‌ ها، استفاده از شبکه امن و VPN و پشتیبان‌گیری مداوم، همگی ابزارهای مؤثر برای محافظت از اطلاعات شخصی و مالی شما هستند. با رعایت این نکات، می‌توانید با خیال راحت‌ از خدمات آنلاین استفاده کنید و خطر نفوذ و سوءاستفاده را به حداقل برسانید.

چگونه از کیف پول مجازی خود محافظت کنیم؟

همانطور که گفتیم کیف پول‌های مجازی دروازه‌ای به دنیای سرمایه‌های دیجیتال ما هستند و هرگونه سهل‌انگاری در محافظت از آن‌ها می‌تواند زیان‌های جبران ‌ناپذیری به همراه داشته باشد. برای حفظ امنیت دارایی‌ها، انتخاب کیف پول معتبر و امن، همراه با تعیین رمز عبور پیچیده و منحصر به فرد اولین قدم است.

فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای، ذخیره امن کلید خصوصی یا عبارت بازیابی، به‌روزرسانی مداوم نرم‌افزار و هوشیاری در برابر ایمیل‌ها و لینک‌های مشکوک، شما را در برابر حملات فیشینگ و تهدیدات سایبری بیمه می‌کند و تجربه‌ای امن و مطمئن در مدیریت دارایی‌های دیجیتال فراهم می‌آورد.

اهمیت استفاده از فایروال در شرکت های بلاکچین

در شرکت‌ های فعال در حوزه بلاکچین، امنیت اطلاعات و تراکنش‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا کوچک ‌ترین نفوذ سایبری می‌تواند به از دست رفتن دارایی‌ها و اعتماد کاربران منجر شود.

فایروال های سخت افزاری از جمله فورتی نت، سوفوس، سیسکو و … به عنوان یک خط دفاعی اول، ترافیک ورودی و خروجی شبکه را کنترل و فیلتر می‌کنند و مانع از دسترسی غیرمجاز به سرورها و گره‌های بلاکچین می‌شوند.

علاوه بر این موارد، فایروال‌های نسل جدید قادرند حملات پیشرفته مانند DDoS، بدافزارها و نفوذهای مبتنی بر پروتکل را شناسایی و مسدود کنند. استفاده از فایروال نه تنها سطح امنیت شبکه را بالا می‌برد، بلکه اطمینان خاطر برای سرمایه‌گذاران و شرکای تجاری فراهم می‌آورد و پایه‌ای مستحکم برای رشد پایدار شرکت‌های بلاکچین ایجاد می‌کند. از این رو قبل از اینکه سرمایه خود را به یک شرکت بلاکچین بسپارید، از وجود فایروال و دستگاه های امنیتی در دیتاسنتر آن شرکت اطمینان حاصل فرمایید.

دارایی های خود را به تریدرها ندهید!

در دنیای سرمایه‌گذاری و ارزهای دیجیتال، یکی از بزرگ‌ ترین خطرات، سپردن دارایی‌ها به تریدرها یا افراد ناشناس است. به جای اعتماد به اشخاص، بهتر است سرمایه خود را در اختیار مجموعه‌هایی قرار دهید که زیرساخت‌های امنیتی قوی دارند و از دستگاه‌ها و راهکارهای امنیت شبکه پیشرفته استفاده می‌کنند.

چرا که چنین مجموعه‌ای قادر است از تراکنش‌ها و اطلاعات شما را در برابر نفوذهای سایبری و حملات هکری محافظت کند و امنیت سرمایه‌های دیجیتال شما را تضمین نماید.

تجربه تیم های آی تی، سازمان ها، شرکت های بزرگ نشان داده است که کاربران برای اینکه بتوانند فایل یا منابعی را با یکدیگر به اشتراک بگذارند، دچار مشکل می‌شوند؛ پروتکل SMB در اینجا میتواند این مشکل را به راحتی برطرف کند. اما چگونه؟

SMB چیست؟

SMB یک پروتکل در شبکه است که باعث میشود سیستم ها بتوانند روی یک شبکه، فایل ها و منابع را با هم به اشتراک بگذارند؛ به این صورت که شما میتوانید با استفاده از یک سیستم کامپیوتری فایلی را که روی یک کامپیوتر دیگر در شبکه ذخیره شده است را باز کنید، بخوانید و حتی تغییراتی روی آن فایل ایجاد کنید و مجددا ذخیره کنید.
به طور خلاصه پروتکل SMB (Server Message Block) یک پروتکل ارتباطی کلاینت و سرور است که برای دسترسی مشترک به فایل‌ها، دایرکتوری‌ها، چاپگرها و سایر منابع در یک شبکه استفاده می‌شود.

نکته: مالک یا حالت دسترسی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها قابل تغییر نیست.

برای داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه با پروتکل شبکه کلیک کنید.

ساختار ارتباطی SMB چگونه است؟

ساختار ارتباطی SMB بر پایه یک مکانیسم ساده اما بسیار کارآمد به نام درخواست و پاسخ شکل گرفته است. در این مدل، همیشه دو نقش اصلی وجود دارد:

کلاینت (client): کلاینت یا همان کاربر که به دنبال دریافت یک منبع یا سرویس است و ارسال کننده درخواست به سرور است.

سرور: سیستمی که درخواست را دریافت کرده و به آن پاسخ می‌دهد.

عملکرد کلاینت و سرور در پروتکل SMB به این صورت است که؛ زمانی که کلاینت نیاز به دسترسی به یک فایل، پرینتر یا هر منبع دیگری در شبکه پیدا می‌کند، یک درخواست به سرور ارسال می‌کند. سرور پس از بررسی وضعیت دسترسی و اعتبار کاربر، پاسخ مناسب را برمی‌گرداند. نحوه عملکرد پروتکل SMB به زبان بسیار ساده تر به شرح زیر است:

کلاینت یک درخواست ارسال میکند:
مثلا فایل X و یا Y را بده.

پس از درخواست کلاینت، سرور درخواست را بررسی می‌کند:
آیا کاربر مجوز دارد؟ فایل موجود است؟ و …

پس از بررسی، سرور پاسخ می‌دهد:
یا فایل را برمی‌گرداند (فایل در دسترس کلاینت قرار میگیرد) یا پیام خطا ارسال می‌کند.

بهتر است بدانید، این فرآیند ممکن است صدها بار در چند ثانیه تکرار شود، اما به دلیل ماهیت سبک پیام‌های SMB، ارتباط نسبتاً سریع و روان باقی می‌ماند. در واقع، SMB مثل یک مکالمه دائمی بین دو سیستم است؛ کلاینت درخواست می‌فرستد، سرور پاسخ می‌دهد و این رفت ‌و برگشت باعث می‌شود منابع شبکه دقیقاً مانند منابع لوکال قابل استفاده باشند.

چرا پروتکل SMB آسیب پذیر است؟

در سال ۲۰۱۷ دنیا با موجی از حملات شوکه شد؛ باج‌افزارهای WannaCry و Petya توانستند از یک نقص جدی در SMB 1.0 سوءاستفاده کنند. همین نقطه‌ضعف، کافی بود تا مهاجمان، بدافزار را روی سیستم‌های آسیب‌پذیر اجرا کرده و سپس در عرض چند دقیقه آن را در کل شبکه پخش کنند.

ریشه بسیاری از این حملات، بهره‌برداری از ضعف‌های مشهور SMB 1.0 بود؛ آسیب‌پذیری‌هایی با نام‌هایی آشنا مثل EternalBlue، EternalRomance، EternalChampion و EternalSynergy که به کابوس مدیران شبکه تبدیل شده بودند.

مایکروسافت خیلی زود وصله‌های امنیتی لازم را منتشر کرد، اما توصیه متخصصان برای جلوگیری از این حملات به شرح زیر است:

SMB 1.0/CIFS را خاموش کنید و برای جلوگیری از تکرار این فاجعه به نسخه‌های امن‌تر، یعنی SMB 3.0 مهاجرت کنید. نسخه‌های جدید نه تنها عملکرد بهتری دارند، بلکه یک سپر قدرتمند امنیتی نیز ایجاد می‌کنند.

آیا پروتکل SMB امن است؟

در مورد امن بودن پروتکل SMB باید بدانید که، نسخه‌های SMB 3.0 و بالاتر نسبت به نسخه‌های قدیمی بسیار امن‌تر شده‌اند و مجموعه‌ای از قابلیت‌های حفاظتی را به همراه دارند. یکی از مهم‌ترین این ویژگی‌ها، رمزگذاری سرتاسری داده است که مانع شنود و دسترسی غیرمجاز به اطلاعات می‌شود.

این رمزگذاری در هر موقعیتی که اطلاعات از یک شبکه غیرقابل اعتماد عبور کند، قابل فعال‌سازی است؛ که این فرایندبدون نیاز به هزینه‌های اضافی برای IPsec، سخت‌افزارهای خاص یا شتاب ‌دهنده WAN است‌.

علاوه بر آن، قابلیت Secure Dialect Negotiation نیز برای نسخه‌های 3.0 به بالاتر اضافه شد تا شبکه را در برابر حملات مرد میانی (MitM) ایمن کند.

نسخه SMB 3.1.1 امنیت را حتی یک قدم جلوتر برد. در این نسخه، توان رمزگذاری بهبود داده شد و ویژگی Preauthentication Integrity معرفی شد که از پیام‌های احراز هویت و اتصال SMB در برابر حملات MitM محافظت می‌کند. همچنین امکان انتخاب الگوریتم رمزنگاری، مانند AES-128-CCM و AES-128-GCM، به‌صورت جداگانه برای هر اتصال فراهم شد تا امنیت بیشتر شود.

با این حال، مانند هر فناوری دیگری، SMB 3.0 هم بی‌نقص نیست. در سال ۲۰۲۰ آسیب‌پذیری نام‌آشنای SMBGhost (CoronaBlue) کشف شد که در صورت سوءاستفاده، راه را برای اجرای کد از راه دور باز می‌کرد. بنابراین برای ایمن ماندن، مدیران باید چندین استراتژی را به‌طور هم‌زمان اجرا کنند:
نصب به‌موقع پچ‌های امنیتی، استفاده از روش‌های احراز هویت مطمئن و محدود کردن SMB در سطح میزبان از جمله مهم‌ترین اقدام‌ها برای مقابله با حملات سایبری هستند.

تاریخچه پروتکل SMB

گروهی از مهندسان در شرکت IBM در دهه‌ ۱۹۸۰ پروتکل SMB را طراحی کردند. این پروتکل طی سال‌ها همراه با گسترش نیازهای شبکه تکامل پیدا کرد و نسخه‌های مختلفی از آن، به‌وجود آمد که هر نسخه جدید برای پاسخ به نیازهای سرعت، امنیت و سازگاری بیشتر طراحی شد.

از آن زمان تا امروز، SMB در سیستم‌عامل‌ها و زیرساخت‌های مختلف به‌طور گسترده پیاده‌سازی شده و همچنان یکی از محبوب‌ترین راهکارها برای اشتراک‌گذاری فایل‌ها و منابع در محیط‌های سازمانی و اداری محسوب می‌شود.

راهکارهای کاهش آسیب‌پذیری SMB 3.0

1. غیرفعال کردن SMB 1.0:
نسخه 1.0 آسیب‌پذیری‌های زیادی دارد. غیرفعال کردن آن باعث کاهش خطرات امنیتی می‌شود.

2. فعال‌سازی رمزنگاری در SMB 3.0:
با رمزنگاری داده‌ها، اطلاعات در حین انتقال از دسترسی غیرمجاز محافظت می‌شود.

3. استفاده از احراز هویت قوی:
قابلیت Preauthentication Integrity در SMB 3.1.1 برای حفاظت در برابر حملات Man-in-the-Middle استفاده شود.

4. محدود کردن دسترسی به SMB:
با استفاده از فایروال، دسترسی به پورت‌های SMB (445 و 139) را فقط برای دستگاه‌های معتبر محدود کنید.

5. پچ‌گذاری مرتب سیستم‌ها:
نصب به‌موقع آپدیت‌های امنیتی برای جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده.

6. استفاده از VPN:
برای انتقال داده‌های SMB بین شبکه‌های مختلف از تونل‌های امن مانند VPN استفاده کنید.

DNS tunneling یک نوع حمله‌ی سایبری است که به هکرها اجازه می‌دهد با استفاده از DNS از امنیت شبکه عبور کنند. با مخفی کردن ترافیک غیر مربوط به DNS در داخل ‌پکت هایDNS ، مهاجمان معمولاً می‌توانند از اقدامات امنیتی شبکه عبور کنند. حملات موفق DNS tunneling به هکرها اجازه می‌دهد از امنیت شبکه عبور کنند، داده‌ها را خارج کنند، سایر کامپیوترها را کنترل کنند، اطلاعات کاربری جمع‌آوری کنند یا ردپای شبکه را برای حملات آینده بررسی کنند.

DNS چیست؟

DNS را می‌توان مانند سیستم مسیر‌یاب اینترنت دانست؛ سیستمی که نام‌های قابل ‌درک برای انسان را به آدرس‌های IP تبدیل می‌کند تا مرورگر بتواند به سرور درست متصل شود. این فرایند باعث می‌شود کاربران برای دسترسی به وب‌سایت‌ها نیازی به حفظ کردن آدرس‌های پیچیده و طولانی نداشته باشند و تنها با تایپ نام دامنه، به صفحه مورد نظر برسند.
برای مثال شما برای ورود به سایت داریا تنها عنوان شرکت داریا را سرچ میکنید و از بین نتایج وارد سایت مورد نظرتان میشوید و دیگر نیاز به وارد کردن آی پی نیست.

ترافیک DNS چیست؟

ترافیک DNS به تمام داده‌ها و درخواست‌هایی گفته می‌شود که بین دستگاه شما و سرورهای DNS رد و بدل می‌شود تا یک نام دامنه به آدرس IP تبدیل شود.

ترافیکDNS ، به‌دلیل نقشی که در عملکرد اکثر سرویس‌ها دارد، معمولاً به‌عنوان یک ترافیک معتبر و بی‌خطر شناخته می‌شود و به همین دلیل کمتر مورد بررسی امنیتی عمیق قرار می‌گیرد. اما باید بدانید این نقطه دقیقا، جایی است که DNS به یک مسیر جذاب برای هکرها تبدیل شده است.

جالب است بدانید که پروتکل DNS زمانی طراحی شد که سرعت و دقت در اولویت بود، نه امنیت، و به همین دلیل درخواست‌های DNS بدون بررسی امنیتی دستگاه ارسال‌کننده، پردازش می‌شوند.

علاوه بر ترجمه نام‌ها، این درخواست‌ها می‌توانند مقدار کمی داده بین سیستم‌ها جابه‌جا کنند؛ قابلیتی که در ظاهر بی‌ضرر است اما در عمل می‌تواند برای مخفی کردن ارتباطات مشکوک یا انتقال مخفیانه اطلاعات مورد سوءاستفاده قرار بگیرد. از آنجا که بسیاری از سازمان‌ها ترافیک DNS را تحلیل نمی‌کنند، مهاجمان می‌توانند داده‌های غیرمجاز را در قالب همین درخواست‌های معمولی پنهان کنند و بدون جلب توجه از میان دیوارهای امنیتی عبور دهند. به همین دلیل DNS Tunneling یکی از موفق‌ترین و پنهان‌کارترین روش‌های حمله محسوب می‌شود، چون دقیقاً از اعتماد شبکه به DNS و نظارت ناکافی روی این نوع ترافیک سوءاستفاده می‌کند.
یک اشاره به آدرس آی پی بکنیم، آدرس آی‌پی یک شناسه یکتا برای هر دستگاهی است که به اینترنت یا شبکه داخلی متصل می‌شود؛ چیزی شبیه شماره تلفن که امکان برقراری ارتباط بین دستگاه‌ها را فراهم می‌کند، به این صورت که وقتی کاربر یک سایت را باز می‌کند، مرورگر برای پیدا کردن محل قرارگیری سرور آن سایت به یک آدرس آی‌پی نیاز دارد تا بداند درخواست را دقیقاً به کجا بفرستد.

آدرس‌های آی‌پی می‌توانند نسخه قدیمی‌تر یعنی IPv4 باشند که شامل چهار عدد از ۰ تا ۲۵۵ است، یا نسخه جدیدتر یعنی IPv6 که طولانی‌تر و پیچیده‌تر طراحی شده تا پاسخ‌گوی تعداد بسیار بالای دستگاه‌های امروزی باشد. در نهایت، آی‌پی همان چیزی است که باعث می‌شود داده‌ها مسیر درست را پیدا کنند و ارتباط بین کاربر و سرویس را برقرار شود.

حمله DNS Tunneling به چه صورت است؟

حمله DNS Tunneling زمانی آغاز می‌شود که کاربر ناخواسته یک بدافزار را روی سیستم خود دانلود می‌کند یا هکر با سوءاستفاده از یک آسیب‌ پذیری، کد مخرب خود را روی دستگاه قربانی نصب میکند. معمولاً هدف مهاجم این است که کنترل سیستم را حفظ کند تا بتواند فرمان اجرا کند یا داده‌ها را از محیط شبکه خارج نماید. برای انجام این کار، مهاجم نیاز دارد یک تانل ایجاد کند؛ یعنی روشی برای ارسال فرمان و دریافت داده از دستگاه آلوده، بدون اینکه توسط ابزارهای امنیتی شبکه شناسایی شود.

ترافیک DNS برای این سوءاستفاده کاملاً ایده‌آل است، زیرا معمولاً بدون محدودیت از فایروال‌ها و سایر لایه‌های امنیتی عبور می‌کند. برای ایجاد این تانل، مهاجم یک نام دامنه ثبت می‌کند و سپس یک سرور DNS معتبر(Authoritative Nameserver)  تحت کنترل خود راه‌اندازی می‌نماید.

زمانی که بدافزار روی دستگاه قربانی یک درخواست DNS به سمت دامنه‌ی مهاجم ارسال می‌کند، سرور مهاجم در پاسخ پکت ها،  DNS‌ای برمی‌گرداند که حاوی داده یا فرمان برای دستگاه آلوده هستند. به این ترتیب، مهاجم می‌تواند بدون ایجاد هشدار، به‌طور مداوم با سیستم قربانی ارتباط برقرار کند. علاوه بر این، مهاجم می‌تواند داده‌های سرقت‌شده را نیز در قالب درخواست‌های DNS رمزگذاری کرده و به سمت همان سرورهای DNS مخرب ارسال کند.

هکرها چگونه از DNS Tunneling استفاده می ‌کنند؟

هکرها از DNS Tunneling به‌عنوان یکی از پنهان ‌کارترین روش‌های نفوذ استفاده می‌کنند؛ روشی که به آن‌ها اجازه می‌دهد در سکوت کامل، دست به هر نوع فعالیت مخربی بزنند. وقتی مهاجم با این تکنیک وارد یک سیستم می‌شود، اولین کاری که انجام می‌دهد حفظ دسترسی و گسترش دامنه نفوذ است.

باید بدانید که هکرها از طریق همین تونل پنهانی، می‌توانند بدافزارهای جدید را روی سیستم شما نصب کنند و شبکه را قدم ‌به ‌قدم آلوده ‌تر کنند.

آنها پس از به‌دست گرفتن کنترل سیستم، معمولاً سراغ جمع‌آوری اطلاعات حساس می‌روند؛ از کی‌لاگرها برای ثبت تایپ‌های کاربر استفاده می‌کنند و هر نوع اطلاعات ورود، رمز عبور یا داده ارزشمند را استخراج کرده و برای فروش یا حملات بعدی ذخیره می‌کنند. جالب است بدانید یکی از مهم‌ترین مزایای این روش برای مهاجم، امکان نقشه ‌برداری آرام و تدریجی از شبکه است.

همچنین باید بدانید که درخواست‌های DNS که از داخل شبکه آلوده ارسال می‌شود، اطلاعاتی در اختیار هکر قرار می‌دهد که با آن می‌تواند ساختار شبکه، سیستم‌های کلیدی و نقاط ضعف را شناسایی کند. در مرحله بعد، مهاجم می‌تواند از همان تونل مخفی برای خروج داده‌ها از شبکه استفاده کند؛ داده‌هایی که معمولاً شامل اطلاعات محرمانه کاربران، فایل‌های حساس یا هر چیزی است که ارزش سرقت داشته باشد و در نهایت، زمانی که کنترل کامل یک دستگاه آلوده در اختیار مهاجم باشد، امکان اجرای تهدیدهای بزرگ‌ تری مثل حملات DDoS نیز فراهم می‌شود.

همه این فعالیت‌ها در حالی انجام می‌شود که ترافیک DNS کاملاً عادی به‌ نظر می‌رسد و اغلب سیستم‌های امنیتی متوجه هیچ‌چیزی نمی‌شوند؛ همین موضوع، DNS Tunneling را به یکی از خطرناک‌ ترین مسیرهای نفوذ در دنیای امنیت سایبری تبدیل کرده است.

نحوه محافظت از شبکه در برابر  DNS Tunneling

حملات DNS Tunneling از آن دسته تهدیدهای سایبری هستند که می‌توانند بدون هشدار، داده‌های حساس شبکه شما را سرقت کنند و کنترل دستگاه‌ها را در اختیار هکرها قرار دهند. برای مقابله با این تهدید پیشرفته، تنها اعتماد به فایروال‌های قدیمی کافی نیست. شبکه شما نیازمند سیستم‌های پیشرفته پیشگیری از تهدید (Advanced Threat Prevention) است که بتوانند فعالیت‌های مشکوک را در ترافیک DNS شناسایی و مسدود کنند.

این سیستم‌ها با بازرسی دقیق هر پکت شبکه، قادر هستند تلاش‌های مخفیانه برای استخراج اطلاعات یا انتقال داده به دامنه‌های مخرب را تشخیص دهند. دسترسی به اطلاعات تهدیدهای شناخته ‌شده و الگوریتم‌های هوشمند تحلیل ترافیک، باعث می‌شود حتی پیچیده‌ترین حملات DNS نیز قبل از ایجاد خسارت شناسایی شوند.

استفاده از فایروال‌های نسل جدید  (Next Generation Firewall – NGFW) یکی از بهترین راهکارهاست، چرا که این ابزارها علاوه بر کنترل دسترسی و بازرسی ترافیک، توانایی شناسایی تهدیدهای پیشرفته و مدیریت امنیت شبکه را در یک پلتفرم واحد ارائه می‌دهند. با به‌کارگیری این فناوری، شبکه شما از دسترسی غیرمجاز، استخراج اطلاعات و حملات پنهان DNS به‌طور مؤثر محافظت می‌شود.

اگر می‌خواهید از شبکه خود در برابر حملات مخرب DNS محافظت کنید و داده‌های حیاتی سازمان خود حفظ کنید، همین امروز به ارتقای سیستم امنیتی خود با NGFW و سیستم‌های پیشرفته تحلیل ترافیک اقدام کنید و تهدیدها را پیش از رسیدن به شبکه خنثی کنید.

در دنیای امروز کسب‌وکارها، حجم داده‌ها روز به روز بیشتر می‌شود و نیاز به دسترسی سریع، امن و پایدار به اطلاعات حیاتی اهمیت بالایی پیدا می‌کند. در این میان، دو فناوری مطرح برای ذخیره‌سازی داده‌ها وجود دارد: NAS (Network Attached Storage) و SAN (Storage Area Network).

اگر مدیر شبکه، مسئول IT یا صاحب یک کسب‌وکار متوسط تا بزرگ هستید، احتمالاً با این سؤال مواجه شده‌اید: برای سازمان من NAS بهتر است یا SAN؟ در ادامه تیم متخصص داریا به شما کمک می‌کند تا با تفاوت‌ها، مزایا و کاربردهای هر دو فناوری آشنا شوید و انتخاب درستی برای سازمان خود داشته باشید.

NAS چیست و چه کاربردی دارد؟

NAS یا Network Attached Storage، یک دستگاه ذخیره‌ساز است که از طریق شبکه محلی (LAN) در اختیار کاربران قرار می‌گیرد و داده‌ها را به صورت فایل (File-Level) مدیریت می‌کند.

همانطور که گفته شد NAS یک راهکار ذخیره‌سازی فایل ‌محور (File-Level) است که از طریق شبکه به سرورها و کاربران متصل می‌شود و امکان دسترسی همزمان به داده‌ها را فراهم می‌کند. در این سیستم، کنترلر ذخیره‌سازی مسئول مدیریت فایل‌سیستم و ارائه آن به شبکه است، به‌طوری که دستگاه‌های متصل، داده‌ها را مشابه یک هارد محلی مشاهده می‌کنند.

NAS با پشتیبانی از پروتکل‌هایی مانند NFS، SMB/CIFS و AFP امکان اشتراک‌گذاری امن فایل، مدیریت دسترسی کاربران و بکاپ‌گیری متمرکز را فراهم می‌آورد و به‌طور ویژه برای محیط‌های با تعداد کاربران متوسط، اشتراک فایل سازمانی و ذخیره‌سازی داده‌هایی که قالب و ساختار مشخصی ندارند مناسب است.

بهتر است بدانید دستگاه‌های NAS معمولاً صفحه‌کلید یا نمایشگر ندارند و از طریق یک پنل تحت وب مدیریت و پیکربندی می‌شوند.

مزایای ذخیره ساز NAS

همانطور که گفتیم، NAS یک راهکار ذخیره‌سازی فایل‌محور است که برای سازمان‌ها امکان اشتراک‌گذاری ساده فایل‌ها، مدیریت متمرکز و کاهش هزینه‌های زیرساختی را فراهم می‌ کند که این تنها چند نمونه از کاربردهای ذخیره ساز NAS است. در ادامه برخی دیگر از مزایای ذخیره سازNAS  را برایتان آورده ایم:

امکان ایجاد ابر شخصی
NAS به شما اجازه می‌دهد یک فضای ابری خصوصی و امن ایجاد کنید تا بدون وابستگی به سرویس‌های ابری عمومی، داده‌های خود را از هر مکان مدیریت کنید.

قابلیت سفارشی‌سازی فضای ذخیره‌سازی
می‌توانید ظرفیت، نوع هارد، RAID و سطح عملکرد را بسته به نیاز سازمان ارتقا و یا تغییر دهید.

دسترسی و اشتراک‌گذاری آسان فایل‌ها
NAS امکان دسترسی سریع، مدیریت ساده و اشتراک‌گذاری فایل‌ها را بین کاربران مختلف با رابط کاربری بسیار روان فراهم می‌کند.

پشتیبان‌گیری خودکار از سیستم‌ها
دستگاه‌های NAS می‌توانند از کامپیوترهای ویندوز، مک و حتی گوشی‌ها به‌صورت زمان‌بندی‌شده و خودکار نسخه پشتیبان تهیه کنند.

حفاظت و سازمان ‌دهی انواع رسانه‌ها
عکس، ویدئو، اسناد و فایل‌های صوتی را می‌توان در NAS ذخیره، دسته‌بندی و ایمن‌سازی کرد.

امکان راه‌اندازی سیستم نظارت تصویری
بسیاری از  NAS‌ها از دوربین‌های IP پشتیبانی می‌کنند و تبدیل به یک مرکز نظارت تصویری خصوصی با ضبط، مدیریت و نگهداری امن داده‌ها می‌شوند.

اجزای تشکیل دهنده NAS

اگر قصد خرید یا استفاده از ذخیره‌ساز NAS را دارید، بهتر است ابتدا با اجزای اصلی آن و نحوه عملکرد هر بخش آشنا شوید.

شاسی: کاور دستگاه است که تمامی قطعات و اجزا را به صورت جعبه ای در خود نگه میدارد.

پردازنده ‌(CPU): وظیفه اجرای سیستم‌عامل، پردازش داده‌ها، مدیریت RAID و کنترل دسترسی کاربران را بر عهده دارد. همچنین بهتر است بدانید، برخلاف کامپیوترها، NAS معمولاً از پردازنده‌های کم‌مصرف و مخصوص ذخیره‌سازی استفاده می‌کند تا سرعت بالا و پایداری بیشتری ارائه دهد.

رابط شبکه: دررابطه با رابطه شبکه موجود در NAS بهتر است بدانید، رابط شبکه استفاده شده معمولاً از نوع Ethernet است و امکان اتصال NAS به شبکه و دریافت IP اختصاصی را فراهم میسازد. همچنین کاربرد دیگر رابط شبکه مورد استفاده در NAS امکان اشتراک گذاری فایل های با اتصال به روتر یا سوئیچ است که این فرایند از طریق پورت شبکه صورت میگیرد.

ذخیره‌سازی (Storage): فضای ذخیره‌سازی که با استفاده از هاردهای HDD یا SSD اطلاعات را نگهداری می‌کند و می‌تواند با فناوری‌هایی مثل RAID امنیت و سرعت بالاتری ارائه دهد و در نهایت سیستم ‌عامل NAS که مدیریت کامل دستگاه، کاربران، هاردها، اشتراک‌گذاری فایل و ابزارهای پشتیبان‌گیری را فراهم می‌سازد. ترکیب این اجزا باعث می‌شود NAS به یک راهکار قابل اعتماد برای ذخیره‌سازی و مدیریت داده در خانه یا محیط‌های حرفه‌ای تبدیل شود.

سیستم‌ عامل NAS: هر NAS دارای یک سیستم‌عامل اختصاصی است که امکان مدیریت فایل، ساخت فولدر، کنترل دسترسی، پشتیبان‌گیری و حتی اتصال ابری را فراهم می‌کند. از جمله سیستم عامل های مورد استفاده در NAS  میتوان به QNAP QTS ،Netgear ReadyNAS ،Zyxel FW ،TrueNAS Core اشاره کرد.

SAN چیست و چه کاربردی دارد؟

SAN یا Storage Area Network یک شبکهٔ ذخیره‌سازی اختصاصی و پرسرعت است که امکان دسترسی سرورها به داده‌ها را در سطح بلاک (Block-Level) فراهم می‌کند و معمولاً از پروتکل‌هایی مثل Fibre Channel، iSCSI، FCoE و NVMe-FC استفاده می‌کند.

در این ساختار، داده‌ها در قالب LUN به سرورها ارائه می‌شوند و سیستم‌عامل هر سرور می‌تواند فایل‌سیستم مخصوص خود را روی این بلاک‌ها ایجاد کند؛ به همین دلیل SAN بیشترین سرعت، کمترین تأخیر و بالاترین پایداری را در مقایسه با سایر روش‌های ذخیره‌سازی ارائه می‌دهد.

این فناوری به‌صورت گسترده در دیتاسنترها و سازمان‌های بزرگ برای اجرای بارهای کاری بسیار مهم مانند دیتابیس‌ها، مجازی‌سازی (VMware/Hyper-V)، سیستم‌های بانکی،ERP و … استفاده می‌شود و با قابلیت‌هایی مثل Multipathing، Zoning، LUN Masking، HA و Replication سطح بالایی از امنیت و دسترس‌پذیری (Availability) را تضمین می‌کند.

ویژگی‌های ذخیره ساز SAN

• ذخیره‌سازی بلوکی (Block-Level) با سرعت بالا
• تأخیر بسیار کم ‌(Low Latency)
• مناسب دیتابیس‌های بزرگ و محیط‌های مجازی ‌سازی
• مقیاس‌ پذیری بالا
• قابلیت تحمل خطا و ‌Redundancy
• کاربردهای عملی SAN
• دیتابیس‌های Oracle و ‌ SQL Server
• مجازی‌سازی با VMware، Hyper-V یا KVM
• Virtual Desktop Infrastructure (VDI)
• سیستم‌های ERP و CRM مانند SAP

به طور خلاصه محیط‌هایی که نیاز به دسترسی سریع و پایدار به داده‌ها حیاتی است، استفاده از ذخیره ساز SAN یکی از الزامات حیاتی به شمار می رود. به طور خلاصه میتوان گفت، SAN برای سازمان‌ها و دیتاسنترها که نیاز به عملکرد بالا و حفاظت از داده‌های حساس دارند، گزینه‌ای ایده‌آل است.

تفاوت NAS و SAN

جدول زیر در یک نگاه تفاوت NAS و SAN را بیان می کند:

جمع بندی

به طور خلاصه  NASو SAN هر دو راهکارهای قدرتمند ذخیره‌سازی هستند، اما برای نیازهای متفاوتی طراحی شده‌اند. اگر هدف شما اشتراک‌گذاری فایل، مدیریت ساده، هزینه کمتر و راه‌اندازی سریع است، NAS بهترین انتخاب است. اما اگر سازمان شما با دیتابیس‌های سنگین، مجازی‌سازی، پردازش‌های حساس و … سروکار دارد، انتخاب درست بدون شک SAN است.

با شناخت دقیق نیاز خودتان و یا سازمان، حجم داده‌ها، سرعت مورد نیاز و بودجه، می‌توانید بهترین گزینه ذخیره‌سازی را انتخاب کنید. اگر برای انتخاب نهایی یا پیاده‌سازی به مشاوره نیاز دارید، متخصصان شرکت داریا آماده‌اند تا در انتخاب درست شما را همراهی کنند؛ برای دریافت مشاوره کافیست با شماره 0416224 تماس حاصل فرمایید.

کسانی که به دنبال خرید فایروال فورتی گیت دست دوم هستند، بیشتر از جمله سازمان ها و افرادی هستند که به دنبال امنیت با بودجه محدود هستند. اما سوال این است، آیا خرید فایروال فورتی گیت دست دوم انتخاب هوشمندانه ای است؟

آیا امکان خرید فورتی گیت دست دوم وجود دارد؟

زمانی امکان خرید فورتی گیت دست دوم وجود دارد که شما این محصول را از منابع و شرکت های معتبر خریداری کنید. چرا که این فرایند نیازمند بررسی توسط افراد متخصص دارد. در شرکت داریا وجود متخصصین فنی مجرب به شما این اطمینان را میدهد تا محصولی را خریداری کنید که از لحاظ فنی مشکلی ندارد و از همه مهم تر دستگاه بلاک نشده است.

اگر فورتی گیت بلاک شده بخریم چه میشود؟

اگر بنا به دلایلی اقدام به خرید فورتی گیت بلاک شده کرده اید، متاسفانه باید بگویم یک خبر بدی برای شما دارم؛ امکان ثبت دستگاه در FortiCloud و FortiCare  وجود ندارد و به این ترتیب دستگاه از دریافت پشتیبانی فورتی نت محروم میشود.

چرا خرید فورتی‌گیت دست دوم به صرفه تر است؟

در بسیاری از پروژه‌های زیرساختی و امنیت شبکه، مخصوصاً زمانی که محدودیت بودجه وجود دارد، تصمیم‌گیری میان خرید تجهیزات نو یا دست دوم یکی از چالش‌های کلیدی برای مدیران آی‌ تی و کارشناسان شبکه است.

فایروال های فورتی‌گیت به عنوان یکی از قدرتمندترین محصولات امنیتی در بازار، معمولاً هزینه خرید، نگه داری زیادی دارند؛ به همین دلیل، خرید نسخه دست دوم آن در برخی شرایط ممکن است به صرفه و منطقی باشد. از جمله این شرایط میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• بودجه محدود

فایروال‌های فورتی‌گیت جدید، مخصوصاً سری‌های NGFW، قیمت بالایی دارند. با خرید مدل دست دوم می‌توانید همان امنیت و عملکرد رو با 50 تا 70% هزینه کمتر، بدون افت کیفیت داشته باشید.

• دسترسی به مدل‌ های قوی ‌تر با بودجه محدود

زمانی که اقدام به خرید فایروال های فورتی گیت نو می کنید، اگر بودجه محدود و کمی داشته باشید، تنها میتوانید مدل های Entry Level را خریداری کنید، اما زمانی که اقدام به خرید فایروال فورتی گیت دست دوم میکنید، می توانید با بودجه کم دستگاه قوی تر با توان پردازشی بالا، پورت های بیشتر و امکانات کامل تر خریداری کنید.

• قابل‌ اطمینان بودن تجهیزات ریفر (‌Refurbished)

بهتر است بدانید، برای خرید فایروال های ریفر یا دست دوم نیاز است، به شرکت های معتبر مراجعه کنید تا به این ترتیب از صحت عملکرد دستگاه اطمینان کافی حاصل نمایید.

• امکان تمدید یا خرید لایسنس جدید

برخلاف تصور خیلی‌ها، بسیاری از مدل‌های دست دوم فورتی‌گیت هنوز در لیست پشتیبانی  Fortinet هستند.

• نصب سریع

فایروال دست دوم، چون قبلاً کانفیگ شده یا آماده‌سازی شده، معمولاً سریع‌تر در شبکه نصب می‌شوند. برخی شرکت‌ها مثل «داریا» حتی تنظیمات اولیه و کانفینگ رو براتون انجام میدهند تا از صحت و عملکرد دستگاه اطمینان کافی حاصل فرمایید.

خرید فایروال فورتی گیت دست دوم

برای خرید فایروال فورتی گیت دست دوم، نیاز است که با شرکت داریا تماس حاصل فرمایید و درخواست خود را بر اساس نیازتان و بودجه را ثبت کنید تا تیم داریا در کوتاه ترین زمان ممکن سفارش شما را ثبت کنند و پس از گذروندن پروسه 20 تا 40 روزه دستگاه شما اماده تحویل است.

قیمت فورتی گیت دست دوم

قیمت فایروال فورتی‌گیت دست دوم به عوامل مختلفی مثل مدل دستگاه، سال ساخت، وضعیت لایسنس و … بستگی دارد و چون موجودی‌ها و شرایط دستگاه‌ها دائماً در حال تغییر است، برای دریافت قیمت دقیق و به‌روز، بهتر است با تیم فنی و فروش شرکت داریا به شماره 0416224 تماس بگیرید. با برقرای ارتباط با تیم داریا میتوانید هم از خدمات مشاوره رایگان برای انتخاب بهترین فایروال و همچین طراحی شبکه سازمانتان برخوردار شوید.

جمع بندی

بهتر است بدانید شرکت داریا با سال‌ها تجربه در فروش تجهیزات امنیتی، یکی از معدود مجموعه‌هایی‌ست که فایروال‌های دست دوم فورتی‌گیت را با تست شده به همراه مشاوره فنی و امکان نصب و پیکربندی اولیه ارائه می‌دهد؛ فایروال های فورتی گیت دست دوم انتخابی مطمئن برای سازمان هایی است که به‌دنبال خرید اقتصادی و حرفه‌ای هستند.

زمانی که نام شبکه و امنیت شبکه به میان می‌آید، مهم ترین و امن ترین خط دفاعی شبکه که فایروال های سخت افزاری هستند، حرف اول را میزنند؛ انتخاب یک فایروال قدرتمند، یکی از مهم‌ترین تصمیمات برای سازمان‌ها و کسب‌وکارهایی است که به امنیت اطلاعات خود اهمیت می‌دهند.

اما در این بین سوالی که ذهن متخصصین شبکه را درگیر میکند، این است که فایروال های برند فورتی نت بهتر است یا سوفوس؟ در ادامه این مطلب با من همراه باشید تا به بررسی جامع این موضوع بپردازیم؟

فورتی گیت بخریم یا سوفوس؟

من سبحانی هستم، به عنوان یکی از اعضای تیم شبکه در شرکت داریا مشغول به کار هستم، ما در این سازمان با ارائه اطلاعات جامع بهترین دستگاه را برای امنیت شبکه شما بر اساس نیاز و بودجه معرفی میکنیم. در این بین به سوال بسیار کلیشه ای و مهم (فورتی گیت بخریم یا سوفوس) پاسخ خواهم داد.

بررسی فایروال های فورتی گیت

میخواهم صریح باشم، از این  رو باید بدانید که برای انتخاب بهترین و کاربردی ترین فایروال انتخاب بین فورتی‌گیت و سوفوس به  سه رکن اصلی بستگی دارد که این ارکان عبارتند از نیازهای سازمان، حجم ترافیک شبکه و بودجه سازمان.

بر اساس چندین سال تجربه کاری حرفه ای در این حوزه باید به عرضتان برسانم که فایروال های فورتی ‌گیت برای سازمان‌های بزرگ، دیتاسنترها و شبکه‌هایی با حجم بالای ترافیک گزینه ایده‌آلی به شمار می روند؛ زیرا از پردازنده‌های اختصاصی (FortiASIC)، سیستم‌عامل FortiOS و قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند SD-WAN، SSL Inspection، IPS و مدیریت یکپارچه تهدیدات (UTM) برخوردار هستند.

به طور خلاصه این فایروال‌ها کارایی بسیار بالا، امنیت چندلایه و به‌روزرسانی مداوم دارند، اما نکته ای که باعث میشود برخی از کسب و کارها از خرید این برند منصرف شوند، هزینه خرید و لایسنس آنلاین این فایروال ها است.

بررسی فایروال های سوفوس

اما در رابطه با فایروال های سوفوس نباید نظریه کیفیت پایین را در ذهن خود داشته باشید، چرا که این برند نیز همانند فورتی نت کیفیت بسیار خوبی دارد اما از نظر کارایی بر اساس چندین سال تجربه کاری بایستی گفت فایروال های سوفوس بهترین کارایی خود را برای شرکت های کوچک و متوسط ارائه میدهند؛ زیرا طراحی و معماری این فایروال‌ها با تمرکز بر سادگی مدیریت، هزینه مقرون ‌به‌ صرفه و امنیت یکپارچه انجام شده است.

همچنین بهتر است بدانید این فایروال‌ها با قابلیت Sophos Central امکان مدیریت ابری آسان را فراهم می‌کنند، به‌طوری که حتی ادمین‌های غیرحرفه‌ای نیز می‌توانند بدون دانش کافی در حوزه شبکه، آن را پیکربندی و کنترل کنند.

مقایسه فایروال های سوفوس و فورتی گیت

برای اینکه به یک مقایسه جامع دست پیدا کنید باید بدانید فایروال های سوفوس در محیط‌هایی با ترافیک متوسط و ساختار سازمانی کوچک تا متوسط عملکرد قابل‌قبولی ارائه می‌دهد، اما در پروژه‌های گسترده با حجم بالای داده، توان پردازشی و مقیاس‌پذیری آن نسبت به فورتی‌گیت محدودتر است.

اما در مقابل در سناریوهایی که حفظ پایداری، سرعت پردازش و فعال‌سازی هم‌زمان چندین سرویس امنیتی اهمیت دارد، فورتی‌گیت با بهره‌گیری از پردازنده‌های اختصاصی (ASIC) و معماری بهینه ‌شده برای محیط‌های Enterprise انتخاب برتر محسوب می‌شود.

به طور کل، اگر اولویت شما بهینه‌سازی هزینه‌ها، سادگی در مدیریت و یکپارچگی امنیتی با حداقل پیچیدگی عملیاتی باشد، سوفوس با مدیریت ابری (Sophos Central)، رابط کاربری ساده و قابلیت Synchronized Security گزینه‌ای ایده‌آل برای شرکت‌های کوچک و متوسط به شمار می‌رود اما اگر سرعت پردازش و فعال سازی هم زمان چندین سرویس امنیتی اهمیت دارد، فایروال های فورتی گیت انتخاب هوشمندانه‌ای به شمار می روند.
اگر بین دو راهی انتخاب بین سوفوس و فورتی نت قرار گرفته‌اید، نیاز به نگرانی نیست، تیم فنی شرکت داریا به صورت رایگان اماده ارائه مشاوره برای شما عزیزان است تا بتوانید محصولی کاربردی بر اساس نیاز سازمانتان تهیه کنید. همین حالا با ما (0416224) تماس بگیرید.

مقایسه ویژگی‌های امنیتی سوفوس و فورتی گیت

حال زمان مقایسه فنی فایروال های سوفوس و سیسکو از لحاظ ویژگی های امنیتی است:

در مقایسه ویژگی‌های امنیتی، سوفوس (Sophos) بیشتر برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط طراحی شده است و روی سادگی مدیریت و امنیت یکپارچه تمرکز دارد. این فایروال امکاناتی مانند بازرسی عمیق پکت‌ها (DPI)، سیستم جلوگیری از نفوذ (IPS)، فیلترینگ وب، کنترل اپلیکیشن‌ها، پشتیبانی از VPN IPsec و SSL و قابلیت Sandboxing برای شناسایی بدافزارهای ناشناخته را ارائه می‌دهد.

همچنین با ویژگی Synchronized Security امکان هماهنگی کامل بین فایروال و نقاط پایانی (Endpoint) را فراهم می‌کند. مدیریت تحت پلتفرم ابری Sophos Central باعث شده کار با این فایروال حتی برای تیم‌های آی تی کوچک نیز آسان باشد.

در مقابل، فورتی‌گیت (FortiGate) با تمرکز بر کارایی بالا و امنیت در مقیاس بزرگ ساخته شده است. این فایروال علاوه بر ویژگی‌های مشترک با سوفوس مانند DPI، IPS، VPN و Sandboxing، قابلیت‌های پیشرفته‌تری مانند SD-WAN یکپارچه، سیاست‌های امنیتی بر پایه هویت، احراز هویت چندمرحله‌ای (MFA)، محافظت در برابر حملات DDoS، بات‌نت‌ها و بدافزارها را ارائه می‌دهد. همچنین، فورتی‌گیت با استفاده از پردازنده‌های اختصاصی (ASIC) عملکرد بسیار بالایی در ترافیک‌های سنگین دارد و برای شرکت‌های بزرگ یا سازمان‌هایی با شبکه‌های گسترده بهترین انتخاب محسوب می‌شود.

اگر فکر می‌کنید فایروال‌های فورتی گیت بدون لایسنس هم می‌توانند امنیت شبکه‌تان را تضمین کنند، بهتر است این مقاله را تا انتها بخوانید. بسیاری از مدیران شبکه بدون آگاهی از جزئیات لایسنس‌های Fortinet، امکانات حیاتی را از دست می‌دهند یا ناخواسته امنیت سازمان خود را به خطر می‌اندازند. در ادامه، به شما نشان می‌دهیم چرا داشتن لایسنس اورجینال نه‌تنها ضروری، بلکه یک تصمیم استراتژیک است و چرا شرکت داریا بهترین گزینه برای تهیه این لایسنس‌هاست. این چند دقیقه مطالعه، ممکن است آینده امنیت شبکه‌تان را متحول کند.

کدام لایسنس فورتی گیت ضروری است؟

وقتی صحبت از لایسنس فورتی گیت می‌شود، خیلی‌ها می‌پرسند، واقعاً به چه نوع لایسنسی نیاز دارم؟ چه نوع لایسنسی میتواند از شبکه من در برابر حملات محافظت کند؟ برای پاسخ به این سوال، من به عنوان یک مدیر آی تی اینجا هستم تا به شما در انتخاب یک لایسنس فورتی گیت مناسب دستگاه و سازمانتان کمک کنم.

هنگامی که شما میخواهید برای فورتی گیت خود یک لایسنس خریداری کنید، چند نکته وجود دارد، یکی از این نکات این است که اگر فقط به قابلیت‌های پایه مثل فایروال یا VPN نیاز دارید، باید بدانید که دستگاه فورتی گیت بدون لایسنس هم این امکانات را در اختیار شما می‌گذارد.

اما تنها با این قابلیت ها نمیتوانید در برابر حملات سایبری که روز به روز در حال افزایش هستند، از سازمانتان محافظت کنید؛ از این رو برای مقابله با حملات پیچیده‌تر، از جمله ویروس‌ها، نفوذهای مخفی، سایت‌های آلوده و اپلیکیشن‌های مشکوک، باید به سراغ سرویس‌های FortiGuard بروید، که این سرویس ها برای لایسنس های اورجینال فعال هستند.

FortiGuard یک مجموعه‌ از سرویس‌های امنیتی است که ویژگی‌هایی مثل آنتی‌ویروس (AV)، سیستم جلوگیری از نفوذ ‌(IPS)، فیلتر وب، کنترل اپلیکیشن‌ها و حتی فیلترینگ DNS و جلوگیری از نشت اطلاعات (DLP) را در قالب پکت‌هایی مثل UTP ،ATP و Enterprise ارائه می‌دهد.

توجه داشته باشید که، هر چقدر پکتی که انتخاب می‌کنید کامل‌تر باشد، سطح حفاظت شبکه‌ به بالاترین مقدار خود خواهد رسید.

در کنار این موارد، نباید از FortiCare غافل شوید. این سرویس تضمین می‌کند که دستگاه شما به‌روز، امن و پشتیبانی‌شده باقی میماند؛ از آپدیت‌های سیستم‌عامل گرفته تا دریافت سیگنیچرهای جدید برای شناسایی تهدیدات.
به طور خلاصه اگر می‌خواهید FortiGate فقط یک فایروال باشد، لایسنس خاصی نیاز ندارید. اما اگر امنیت شبکه و سازمان برایتان مهم است، سرمایه‌گذاری روی لایسنس‌های FortiGuard و FortiCare، تصمیمی هوشمندانه و آینده ‌نگر است.

قابلیت های اصلی فورتی گیت بدون لایسنس

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط Spoto، برخی از قابلیت‌های پایه FortiGate بدون نیاز به خرید لایسنس قابل استفاده هستند، از این قابلیت ها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• مسیردهی (Static و Dynamic Routing)
• NAT (Network Address Translation)
• فایروال  Stateful
• قابلیت‌های‌ VPN
• IPSec VPN
• SSL VPN
• Zone-based Firewalling
• Policy-based و  Profile-based Firewalling
• Virtual Interfaces (VLAN Support)
• High Availability (HA) – Basic
• Logging – Basic Logs
• CLI‌ و Web GUI Management

بهترین لایسنس فورتی گیت

اگر به عنوان یک مدیر آی تی و شبکه از من بپرسی که بهترین لایسنس فورتی گیت کدام است، باید بگم که، جواب این سؤال یک نسخه‌ی ثابت برای همه نیست، چون به نیازها و ساختار شبکه‌ی شما بستگی دارد. اما در ادامه یک جدول کوتاه در رابطه با امکانات، مناسب بودن برای هر شبکه و سازمان را برایتان آورده ام:

برای مشاهده مشخصات لایسنس ها به همراه توضیحات کامل وارد لینک زیر شوید.

لایسنس فورتی نت

چه زمانی لایسنس Enterprise بهترین گزینه‌ است؟

• وقتی با اطلاعات حساس از جمله سیستم های مثل بانکی، آموزشی، سلامت یا سازمان‌های دولتی سر و کار دارید.
• وقتی حملات سایبری هدفمند را تجربه کردید.
• وقتی از سرویس‌های ابری زیادی استفاده می‌کنی از جمله: Google Drive، Dropbox، Microsoft 365 و…
• وقتی تعداد زیادی دستگاه IoT در شبکه‌ فعال است.

خرید لایسنس اورجینال فورتی گیت

برای خرید لایسنس اورجینال FortiGate، بهترین و مطمئن‌ترین گزینه، شرکت داریا است. این شرکت به‌عنوان یکی از تأمین‌کنندگان معتبر و تخصصی تجهیزات امنیت شبکه، لایسنس‌های اصلی Fortinet را به‌صورت مستقیم و با ضمانت اصالت ارائه می‌دهد.

با خرید از داریا، نه‌تنها از فعال‌سازی صحیح و اصولی سرویس‌هایی مانند FortiGuard و FortiCare بهره‌مند می‌شوید، بلکه پشتیبانی فنی حرفه‌ای، فاکتور رسمی و … در اختیار شما قرار خواهد گرفت. برای اطمینان از امنیت شبکه، خرید از داریا یک انتخاب هوشمندانه و حرفه‌ای است. همچین با انتخاب تیم نصب و پشتیبانی شرکت داریا درصد بلاک شدن دستگاه خود را به دلیل تحریم ها به 0% برسانید.

اهمیت استفاده از لایسنس اورجینال

همانطور که گفتیم، استفاده از لایسنس اورجینال از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا تنها در صورت بهره‌مندی از لایسنس اورجینال، می‌توان به ‌روزرسانی‌های امنیتی، سیگنیچرهای جدید تهدیدات و خدمات FortiGuard و FortiCare را فعال کرد. این لایسنس‌ها تضمین می‌کنند که شبکه شما همیشه در برابر جدیدترین حملات سایبری محافظت می‌شود و در صورت بروز مشکل، به پشتیبانی رسمی Fortinet دسترسی خواهید داشت. بنابراین، لایسنس اورجینال یک ضرورت حیاتی برای حفظ امنیت و عملکرد پایدار شبکه است.

جمع بندی

صفر تا صد این مقاله توسط تیم فنی شرکت داریا نوشته است، اگر در رابطه با راه اندازی شبکه یا خرید لایسنس و دستگاه های فایروال در برندهای مختلف سوالی داشتید، تیم ما 24 ساعته آماده پاسخگویی به شما است.

در دنیای امروز، با رشد سریع تهدیدات سایبری و گسترش خدمات آنلاین، امنیت شبکه به یک اولویت اساسی برای سازمان‌ها، به‌ویژه ارگان‌های دولتی تبدیل شده است. باید بدانید که فایروال‌ها به‌عنوان اولین لایه دفاعی در برابر حملات سایبری، نقش مهمی در حفظ امنیت داده‌ها، تداوم خدمات و محافظت از زیرساخت‌های حیاتی ایفا می‌کنند.

چرا سازمان ‌های دولتی به فایروال نیاز دارند؟

همانطور که میدانید، ارگان‌های دولتی همواره با حجم بالایی از اطلاعات حساس، محرمانه و طبقه‌ بندی ‌شده مواجه هستند؛ این اطلاعات شامل اسناد دولتی، اطلاعات پرسنلی، داده‌های مالی و ارتباطات محرمانه است که در صورت افشا، می‌تواند تبعات سیاسی، امنیتی و اقتصادی جدی به همراه داشته باشد.

فایروال‌ها با کنترل دقیق ترافیک ورودی و خروجی شبکه، جلوی دسترسی‌های غیرمجاز را می‌گیرند و از بروز حملات سایبری جلوگیری می‌کنند. در واقع، فایروال‌ها اولین سد دفاعی در برابر نفوذ هکرها و بدافزارها هستند و بدون آن‌ها، شبکه‌های دولتی کاملاً در معرض خطر خواهند بود.

لیست حملات سایبری به ارگان های دولتی

اهمیت استفاده از فایروال‌ها

یکی از مهم‌ترین مزایای استفاده از فایروال، محافظت از اطلاعات حساس سازمان در برابر تهدیدات خارجی و داخلی است. فایروال‌ها قابلیت شناسایی و مسدودسازی ترافیک مشکوک را دارند و می‌توانند سیاست‌های امنیتی سازمان را در سطح شبکه پیاده‌سازی کنند.

علاوه بر آن، استفاده از فایروال به سازمان‌ها کمک می‌کند تا از نظر حقوقی و قانونی نیز در موقعیت امن ‌تری قرار گیرند. بسیاری از استانداردهای امنیت اطلاعات، از جمله ISO 27001و الزامات نهادهایی مانند افتا، استفاده از فایروال را برای سازمان‌های دولتی الزامی دانسته‌اند.

بهترین فایروال‌ها برای سازمان‌های دولتی

انتخاب فایروال مناسب برای ارگان‌های دولتی نیازمند بررسی دقیق نیازهای سازمان، ساختار شبکه و بودجه موجود است. در این میان، سه برند معتبر جهانی توانسته‌اند جایگاه قابل‌اعتمادی در بازار امنیت شبکه ایران و جهان پیدا کنند: فورتی‌گیت، سوفوس و سیسکو.

فورتی‌گیت (FortiGate) با ارائه امکانات پیشرفته امنیتی، عملکرد بالا و قیمت رقابتی، گزینه‌ای محبوب برای سازمان‌های دولتی است.

لیست فایروال‌های فورتی گیت

سوفوس (Sophos) با تمرکز بر تهدیدات نوظهور و مدیریت ساده، برای سازمان‌هایی با ساختار غیرمتمرکز بسیار مناسب است.

لیست فایروال‌های سوفوس

در نهایت، سیسکو (Cisco) که یکی از معتبرترین برندهای حوزه شبکه محسوب می‌شود، فایروال‌هایی قدرتمند و پایدار برای محیط‌های حساس ارائه می‌دهد.

لیست فایروال‌های سیسکو

شرکت داریا با ارائه این دستگاه ها به همراه لایسنس های آنلاین و آفلاین توانسته است، رضایت  انبوهی از شرکت ها و سازمان‌های دولتی را جلب کند و به یکی از معتبرترین شرکت های امنیت شبکه در ایران تبدیل شود. همچنین بهتر است بدانید شما میتوانید از کاشناسان فنی و مجرب این شرکت برای طراحی و پیاده سازی شبکه سازمان دولتی و غیردولتی کمک بگیرید.

لیست سازمان‌هایی که به فایروال نیاز دارند؟

تقریباً تمامی ارگان‌های دولتی به نوعی در معرض تهدیدات سایبری هستند، اما برخی نهادها به دلیل ماهیت کاری خود نیاز بیشتری به فایروال دارند:

• وزارتخانه‌ها
• بانک‌ها
• سازمان‌های امنیتی
• دانشگاه‌ها
• بیمارستان‌ها
• شهرداری‌ها و … تنها بخشی از نهادهایی هستند که حفاظت از داده‌ها و زیرساخت‌های بدون فایروال عملاً غیرممکن است.

برای مثال، وزارتخانه‌ها برای حفظ محرمانگی اسناد حکومتی، بانک‌های دولتی برای حفاظت از اطلاعات حساب‌های بانکی و بیمارستان‌های دولتی برای جلوگیری از نشت اطلاعات پزشکی بیماران نیاز به فایروال‌هایی با قابلیت‌های پیشرفته دارند. همچنین، نهادهایی مانند ثبت احوال، بیمه و مالیات که حجم عظیمی از اطلاعات شخصی و اقتصادی مردم را در اختیار دارند، باید توسط بهترین دستگاه ها به همراه لایسنس های آنلاین با بالاترین سطح امنیتی محافظت شوند.

نتیجه‌گیری

با توجه به نقش حیاتی سازمان‌های دولتی در زیرساخت کشور، امنیت سایبری آن‌ها باید در بالاترین سطح ممکن تضمین شود. استفاده از فایروال نه‌تنها برای محافظت از اطلاعات، بلکه برای تداوم خدمات، مدیریت دسترسی‌ها و رعایت الزامات قانونی ضروری است.

اگر به دنبال خرید بهترین فایروال برای سازمان یا ارگان خود هستید، شرکت داریا با عرضه فایروال‌های اورجینال FortiGate ،Sophos و Cisco، همراه با لایسنس های اورجینال و پشتیبانی تخصصی، آماده ارائه خدمات مشاوره، فروش و پیکربندی است.

در دنیای دیجیتال امروز، اتصال کامپیوترها به شبکه نقش اساسی در تبادل اطلاعات، اشتراک‌گذاری منابع و دسترسی به اینترنت ایفا می‌کند. آگاهی از وضعیت اتصال سیستم به شبکه، نه‌تنها در مواقع بروز مشکل اهمیت دارد، بلکه برای اطمینان از عملکرد صحیح سرویس‌ها و ارتباطات نیز ضروری است.

چرا کامپیوترها شبکه نمی شوند؟

وقتی صحبت از این میشود که دو کامپیوتر به‌درستی شبکه نمی‌شوند، معمولاً یکی از دلایل اصلی می‌تواند مربوط به تنظیمات نادرست شبکه، مشکل در اتصالات فیزیکی یا نرم‌افزارهای امنیتی باشد.

اگر هر دو کامپیوتر از طریق کابل به یک سوئیچ یا مودم متصل‌اند، باید اطمینان حاصل کنید، که کابل‌ها سالم‌اند و چراغ پورت‌ها روشن است. همچنین اگر از وای‌فای استفاده می‌شود، باید مطمئن شد که هر دو کامپیوتر به یک شبکه بی‌سیم متصل شده‌اند.

وجود IP آدرس‌های ناسازگار یا قرار گرفتن در رنج‌های متفاوت نیز یکی از عوامل اصلی است که مانع از برقراری ارتباط می‌شود و به این ترتیب شما نمیتوانید دو یا چند کامپیوتر را شبکه کنید.

از طرفی دیگر، ممکن است فایروال ویندوز یا آنتی‌ویروس‌ها مانع این فرایند شوند که نیاز است در صورت اوکی بودن موارد بالا از عملکرد صحیح این موارد اطمینان کافی حاصل کنید، برای این منظور از روشن نبودن گزینه “network discovery” یا “file and printer sharing” مطمئن شوید. همچنین تفاوت در Workgroup یا تنظیمات اشتراک‌گذاری پوشه‌ها، می‌تواند مانع شناسایی سیستم‌ها توسط یکدیگر شود.

به طور خلاصه برای عیب یابی دقیق‌تر، بهتر است موارد لیست شده را به ترتیب بررسی کنید تا به این ترتیب مشکل شبکه نشدن دو کامپیوتر با یکدیگر را برطرف کنید.

لیست مشکلات رایج:

• اتصال فیزیکی یا وای‌فای نادرست
• IP آدرس‌های متفاوت یا ناسازگار
• فعال نبودن گزینه‌های اشتراک‌گذاری
• فایروال یا آنتی‌ویروس مسدودکننده
• تفاوت در Workgroup یا Domain
• جواب ندادن به دستور پینگ
• تنظیمات اشتباه DNS یا Gateway

آموزش شبكه كردن دو كامپيوتر بدون کابل

در بسیاری از مواقع کاربران نیاز دارند که بدون استفاده از کابل شبکه، دو کامپیوتر را به یکدیگر متصل کرده و فایل‌ها، پوشه‌ها یا پرینترهای خود را به اشتراک بگذارند و برای تیم خود فایل شیر (file share) بسازند، خوشبختانه، این امکان از طریق شبکه‌های بی‌سیم (وای‌فای) فراهم است. در ادامه، مراحل شبکه کردن دو کامپیوتر بدون کابل به صورت گام به گام برایتان توضیح میدهیم.

مرحله اول: اتصال هر دو کامپیوتر به یک شبکه وای ‌فای

برای برقراری ارتباط بین دو کامپیوتر، ابتدا باید هر دو سیستم به یک شبکه وای‌فای متصل شوند؛ اگر در محیط موردنظر مودم وای‌فای وجود دارد، می‌توان هر دو کامپیوتر را به آن متصل کرد. در غیر این صورت، می‌توان در یکی از کامپیوترها یک نقطه‌ی اتصال (Hotspot) ایجاد نمود و کامپیوتر دیگر را به آن متصل کرد. این مرحله پایه‌ای‌ترین بخش فرآیند محسوب می‌شود، چرا که بدون اتصال به یک شبکه مشترک، تبادل اطلاعات امکان‌پذیر نخواهد بود.

مرحله دوم: تنظیم IP آدرس‌ها به صورت دستی

برای اطمینان از ارتباط صحیح بین دو کامپیوتر، بهتر است IP آدرس‌ها را به صورت دستی تنظیم کنید. برای این کار:

1. وارد کنترل پنل ویندوز شده و به بخش “Network and Sharing Center” بروید.
2. بر روی گزینه “Change adapter settings” کلیک کنید.
3. اتصال وای‌‌فای را انتخاب کرده، راست‌کلیک نموده و گزینه “Properties” را انتخاب کنید.
4. بر روی “Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4)” دوبار کلیک کرده و تنظیمات زیر را اعمال کنید:
   • در کامپیوتر اول:
     • IP Address: 192.168.1.1
     • Subnet Mask: 255.255.255.0
   • در کامپیوتر دوم:
     • IP Address: 192.168.1.2
     • Subnet Mask: 255.255.255.0

نیازی به وارد کردن Default Gateway یا DNS نیست.

مرحله سوم: فعال کردن قابلیت اشتراک‌گذاری

پس از برقراری اتصال اولیه، باید قابلیت اشتراک‌گذاری فایل و کشف شبکه (Network Discovery) را فعال کرد:

1. وارد Control Panel شوید و به بخش “Network and Sharing Center” بروید.
2. از منوی سمت چپ، گزینه “Change advanced sharing settings” را انتخاب کنید.
3. گزینه‌های زیر را در هر دو کامپیوتر فعال نمایید:
   • Turn on network discovery
   • Turn on file and printer sharing
   • Turn off password protected sharing (در صورت تمایل برای سهولت دسترسی)

مرحله چهارم: اشتراک‌گذاری فایل یا پوشه

برای اشتراک‌گذاری یک پوشه خاص، مراحل زیر را طی کنید:

1. بر روی پوشه موردنظر راست‌کلیک کرده و گزینه “Properties” را انتخاب کنید.
2. به تب “Sharing” رفته و بر روی “Advanced Sharing” کلیک کنید.
3. گزینه “Share this folder” را فعال کرده و سطح دسترسی موردنظر را مشخص کنید.

در کامپیوتر دوم می‌توان با وارد کردن آدرس IP سیستم اول در فایل اکسپلورر (مانند //192.168.1.1)  به فایل‌های اشتراکی دسترسی پیدا کنید.

مرحله پنجم: بررسی اتصال با دستور  Ping

برای اطمینان از صحت ارتباط شبکه، می‌توان از دستور Ping استفاده کرد:

1. در کامپیوتر اول، برنامه Command Prompt یا همان cmd را اجرا کرده و دستور زیر را وارد نمایید:

ping 192.168.1.2

در صورتی که بسته‌های اطلاعاتی با موفقیت ارسال و دریافت شوند، ارتباط به درستی برقرار شده است.

با طی کردن مراحل بالا، دو کامپیوتر بدون استفاده از کابل و تنها از طریق شبکه بی‌سیم، به یکدیگر متصل شده‌اند و امکان انتقال فایل، اشتراک‌گذاری منابع و حتی بازی‌های شبکه‌ای برای کاربر فراهم می‌شود. این روش شبکه کردن به ویژه برای کاربران خانگی، دفاتر کوچک یا لپ‌تاپ‌هایی که پورت LAN  ندارند، گزینه مناسبی است.

آموزش شبكه كردن دو كامپيوتر با کابل

این روش یکی از ساده‌ترین و مطمئن‌ترین راه‌ها برای ایجاد ارتباط مستقیم بین دو کامپیوتر است، به‌ویژه زمانی که اتصال اینترنت یا شبکه بی‌سیم در دسترس نیست. با استفاده از یک کابل LAN معمولاً کابل Ethernet نوع کراس ‌اوور یا کابل‌های مدرن استاندارد، می‌توانید بدون نیاز به مودم یا سوئیچ، دو کامپیوتر را به یکدیگر متصل کنید و فایل‌ها یا منابع را به اشتراک بگذارید.

آموزش گام ‌به ‌گام شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل

مرحله اول: اتصال فیزیکی با کابل شبکه

1. یک کابل شبکه (Ethernet) تهیه کنید. اگر هر دو کامپیوتر از کارت شبکه مدرن پشتیبانی می‌کنند، کابل معمولی کافی است؛ در غیر این صورت بهتر است از کابل کراس‌اوور استفاده شود.
2. دو سر کابل را به پورت شبکه (LAN) هر یک از کامپیوترها متصل نمایید.
3. چراغ مربوط به اتصال شبکه روی هر کارت شبکه باید روشن شود که نشان‌دهنده اتصال فیزیکی موفق است.

مرحله دوم: تنظیم دستی IP آدرس‌ها

برای برقراری ارتباط مستقیم، باید به هر دو کامپیوتر IP آدرس اختصاص دهید:

1. وارد کنترل پنل شوید و به مسیر زیر بروید:
   Control Panel > Network and Sharing Center > Change adapter settings
2. روی “Local Area Connection” یا “Ethernet” راست ‌کلیک کرده و گزینه “Properties” را انتخاب کنید.
3. بر روی “Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4)” دوبار کلیک کنید.
4. گزینه “Use the following IP address” را فعال کرده و اطلاعات زیر را وارد کنید:
   • کامپیوتر اول:
     • IP Address: 192.168.0.1
     • Subnet Mask: 255.255.255.0
   • کامپیوتر دوم:
     • IP Address: 192.168.0.2
     • Subnet Mask: 255.255.255.0

نیازی به وارد کردن Default Gateway و DNS نیست.

مرحله سوم: فعال‌سازی Network Discovery و File Sharing

در هر دو کامپیوتر مراحل زیر را طی کنید:

1. وارد مسیر زیر شوید:
   Control Panel > Network and Sharing Center > Advanced sharing settings
2. گزینه‌های زیر را فعال نمایید:
   • Turn on network discovery
   • Turn on file and printer sharing
   • Turn off password protected sharing اختیاری، برای دسترسی آسان‌تر

مرحله چهارم: اشتراک‌گذاری فایل یا پوشه

برای اشتراک‌گذاری فایل یا پوشه دلخواه:

1. روی فایل یا پوشه موردنظر راست‌کلیک کرده و گزینه “Properties” را انتخاب کنید.
2. به تب “Sharing” رفته و روی “Advanced Sharing” کلیک نمایید.
3. تیک گزینه “Share this folder” را بزنید و تنظیمات دسترسی را مطابق نیاز خود مشخص کنید.

مرحله پنجم: تست ارتباط بین دو کامپیوتر

برای اطمینان از برقرار بودن ارتباط:

1. در یکی از کامپیوترها برنامه “Command Prompt” را باز کرده و دستور زیر را وارد کنید:

192.168.0.2//

به طور خلاصه با استفاده از یک کابل شبکه و انجام تنظیمات ساده، می‌توان دو کامپیوتر را بدون نیاز به اینترنت یا تجهیزات شبکه پیشرفته به یکدیگر متصل کرد. این روش، علاوه بر سرعت بالا، برای انتقال فایل‌های حجیم یا استفاده در محیط‌های محدود نیز گزینه‌ای بسیار کاربردی به شمار می‌رود.

اتصال دو کامپیوتر از طریق اینترنت

اتصال دو کامپیوتر از طریق اینترنت یکی از روش‌های کاربردی برای دسترسی از راه دور، انتقال فایل، انجام پشتیبانی فنی یا حتی بازی‌های آنلاین اختصاصی دیگر است. برخلاف شبکه‌های محلی (LAN)، اتصال از طریق اینترنت نیاز به پیکربندی‌های امنیتی و نرم‌افزارهای مخصوص دارد تا دسترسی ایمن و پایدار بین دو سیستم فراهم شود. در ادامه روش‌های مختلف اتصال دو کامپیوتر از طریق اینترنت را بررسی می‌کنیم.

روش اول: اتصال از طریق Remote Desktop دسکتاپ از راه دور

پیش‌نیاز:

• سیستم مقصد باید نسخه Pro یا Enterprise ویندوز داشته باشد.
• آی‌پی استاتیک یا تنظیم Port Forwarding در مودم نیاز است.

مراحل راه‌اندازی:

1. فعال‌سازی Remote Desktop در کامپیوتر مقصد:
   • به مسیر:
     Settings > System > Remote Desktop  بروید.
   • گزینه “Enable Remote Desktop” را فعال کنید.
2. یافتن IP آدرس خارجی :(Public IP)
   • به سایت whatismyip.com مراجعه کنید.
   • این IP را برای اتصال از راه دور لازم دارید.
3. تنظیم Port Forwarding در مودم:
   • وارد تنظیمات مودم شده و پورت 3389 را به IP داخلی کامپیوتر مقصد فوروارد کنید.
4. اتصال از کامپیوتر دوم:
   • برنامه “Remote Desktop Connection” را باز کنید.
   • IP  عمومی را وارد کرده و متصل شوید.

روش دوم: استفاده از نرم‌افزارهای ریموت مانند AnyDesk یا TeamViewer

این روش ساده‌ترین راه برای اتصال از راه دور است و نیازی به تنظیمات پیچیده شبکه ندارد.

مراحل استفاده از AnyDesk یا TeamViewer

1. نصب نرم‌افزار روی هر دو کامپیوتر.
2. اجرای اپلیکیشن و دریافت ID از کامپیوتر مقصد.
3. وارد کردن ID در کامپیوتر مبدا و ارسال درخواست اتصال.
4. پذیرفتن اتصال در کامپیوتر مقصد و شروع ارتباط.

مزیت این روش، عبور خودکار از فایروال، نداشتن نیاز به IP ثابت و سهولت استفاده است. همچنین برای استفاده‌های موقت و شخصی رایگان است. اگر این اپلیکیشن ها را ندارید میتوانید از قسمت دانلودهای سایت داریا این اپلیکیشن را دانلود کنید.

دانلودها

روش سوم: اتصال از طریق VPN شبکه خصوصی مجازی

VPNها می‌توانند دو کامپیوتر را به‌گونه‌ای به هم متصل کنند که انگار در یک شبکه محلی (LAN) هستند.

روش انجام:

1. استفاده از سرویس‌دهنده‌های VPN مانند Zerotier یا Hamachi
2. نصب نرم‌افزار بر روی هر دو سیستم و ایجاد یک شبکه مجازی.
3. هر سیستم یک IP مجازی دریافت می‌کند و می‌توانند با هم ارتباط برقرار کنند.
4. از طریق ping، اشتراک‌گذاری فایل یا ریموت دسکتاپ، تبادل اطلاعات صورت می‌گیرد.

نکات امنیتی مهم

• همیشه از رمز عبورهای قوی و تایید هویت دو مرحله‌ای استفاده کنید.
• برای ریموت دسکتاپ از فایروال و تنظیمات Port فقط در صورت ضرورت استفاده نمایید.
• نرم‌افزارهای اتصال از راه دور را فقط از منابع معتبر دریافت کنید.

چگونه بفهمیم کامپیوتر به شبکه وصل است؟

برای اطمینان از اینکه کامپیوتر به شبکه متصل است، می‌توان چند روش ساده را بررسی کرد. ابتدا آیکون شبکه در نوار وظیفه (پایین صفحه سمت راست) را مشاهده کنید؛ اگر علامت هشدار زرد یا ضربدر قرمز وجود نداشته باشد، نشان‌دهنده اتصال است. همچنین می‌توانید با باز کردن Command Prompt و وارد کردن دستور ping 8.8.8.8 بررسی کنید که آیا پاسخ دریافت می‌شود یا خیر. دریافت پاسخ (Reply) به معنی اتصال موفق به شبکه است. در ویندوز همچنین می‌توان از مسیر Control Panel > Network and Sharing Center وضعیت اتصال شبکه را مشاهده کرد.

نتیجه‌گیری

اتصال دو کامپیوتر از طریق اینترنت می‌تواند از روش‌های متنوعی انجام شود؛ از راه‌اندازی دستی ریموت دسکتاپ با IP و پورت، تا استفاده از نرم‌افزارهای ساده مانند .TeamViewer بسته به سطح دانش فنی، نیاز امنیتی و هدف از ارتباط، می‌توان بهترین روش را انتخاب کرد. برای کاربردهای حرفه‌ای، ترکیب VPN با Remote Desktop توصیه می‌شود، و برای استفاده‌های سریع و شخصی، نرم‌افزارهایی مانند AnyDesk انتخاب مناسبی هستند.