همه ی نوشته های:Ms Sobhani

سوئیچ های شبکه وظیفه برقراری ارتباط بین سیستم های شبکه بدون استفاده از کابل های پردردسر را دارند؛ سیسکو (Cisco)، یکی از برند ‌های معروف در زمینه تجهیزات و دستگاه های مورد نیاز شبکه است و سوئیچ شبکه، یکی از ضروری ترین تجهیزاتی است که هر شبکه باید به آن مجهز باشد. شرکت سیسکو، یکی از قدیمی ترین و بهترین کمپانی ها در ارائه تجهیزات و دستگاه های امنیت شبکه از جمله سوئیچ است؛ در ادامه این مطلب با ما همراه باشید تا با چیستی سوئیچ cisco، انواع، تفاوت هایی که هر نوع آن ها با یکدیگر دارند و… آشنا شویم.

سوئیچ شبکه چیست؟

سوئیچ ها به منظور اتصال چند دستگاه و سیستم یک شبکه که نهایتا در محدوده ای در حدود یک ساختمان باشد مورد استفاده قرار می گیرند؛ برای مثال اتصال کامپیوتر ها و پرینترها و سرورها به هم و ایجاد شبکه‌ای که منابع را به صورت اشتراکی استفاده می‌کنند توسط سوئیچ ها امکان پذیر است؛ همچنین سوئیچ نقش کنترلر شبکه را نیز دارد و اجازه تبادل اطلاعات و ارتباط با یکدیگر را به دستگاه ‌ها می‌دهد.

سوئیچ در شبکه های کامپیوتری، یکی از سخت افزارهای شبکه محسوب می شود که سیستم ها را در شبکه کامپیوتری از طریق packet switching به هم متصل می‌ کند تا اطلاعات و داده ها بین آنها رد و بدل شود؛ عملکرد سوئیچ شبکه در لایه 2 مدل OSI صورت می گیرد و با استفاده از آدرس سخت افزاری که به آن Mac addresses نیز می گویند، به انتقال داده ها در شبکه می ‌پردازند؛ همچنین لازم به ذکر است که سوئیچ های لایه سه هم در بازار وجود دارند که با انجام اعمالی از جمله مسیریابی در شبکه، ارتباط و تبادل اطلاعات را بین شبکه های مختلف برقرار می‌ سازند.

شرکت سیسکو (Cisco) 

cisco بهترین و قدیمی ترین برند تولیدی تجهیزات شبکه است که نام خود را از عبارت Computer Information System Company که به معنای “کمپانی سیستم اطلاعات کامپیوتری” است، گرفته است؛ همچنین برگرفته از نام شهر سان فرانسیسکو (San Francisco) نیز می باشد که موسسین شرکت سیسکو، آن را در سال 1984 بنیان کردند؛ cisco بیشتر به دلیل تجهیزات و  محصولات شبکه ای که ارائه می دهد، معروف شده است و در حال حاضر حدود 74000 کارمند مشغول به کار از سراسر دنیا دارد و در حوزه امنیت سایبری رشد بسیار خوبی داشته است.

شرکت cisco، محصولات و سرویس های IT خود را در 6 دسته اصلی به بازار ارائه می‌ کند:

1. شبکه: شامل اترنت، نوری، وایرلس و موبیلیتی
2. امنیت
3. ارتباطات درون سازمانی: شامل صدا و تصویر و دیتا
4. دیتاسنتر
5. اینترنت اشیا (IoT)
6. cloud and computing فضای ابری و محاسبات

سوئیچ های سیسکو 

در رابطه با دستگاه های سوئیچ، می توان گفت که شرکت سیسکو در زمینه تولید و پشتیبانی از آن بهترین است و انواع سوئیچ ها را مناسب با انواع کسب‌ و کارها و سازمان ها وارد بازار کرده است؛ همچنین با توجه به نوع و وسعت شبکه ‌ای که از آن در کسب و کار خود استفاده می‌کنید، می ‌توانید سوئیچ های سیسکو را در رده‌ های مختلف انتخاب کرده و استفاده کنید؛ توجه داشته باشید که سوئیچ های سیسکو در سه دسته اصلی Core و Distribution و Access ارائه می‌ شوند و شما می توانید در رابطه با انتخاب و خرید مناسب ترین سوئیچ، روی کارشناسان شرکت داریا حساب کنید.

انواع سوئیچ های سیسکو

سوئیچ های سیسکو انواع مختلف و متنوعی دارند که با توجه به نیاز ها و کاربرد های متفاوتی طراحی و ارائه شده ‌اند؛ برای مثال، سوئیچ های کاتالیست مناسب شبکه های محلی LAN و سوییچ های Nexus مناسب دیتاسنتر ها طراحی شده اند؛ سیسکو همواره، سوئیچ های خود را با ویژگی ها و قابلیت ‌های جدید، کارایی بیشتر، Density بالاتر و قیمت کمتر به بازار عرضه می ‌کند که طرفداران خود را حتی بیشتر مجذوب خود می کند.

سوئیچ های سیسکو به دلیل داشتن ویژگی ها و قابلیت ‌هایی همچون کارایی بالا، امنیت، دسترس ‌پذیر و قابل توسعه بودن، بسیار پر فروش هستند و به دو دسته اساسی تقسیم می‌ شوند:

سوئیچ با پیکربندی ثابت

سوئیچ های با پیکربندی ثابت (fixed configuration switches) که به آن ها “سوئیچ fixed” نیز گفته می‌شود، بسیار در بازار پرطرفدار هستند و دارای تعداد پورت های ثابت (فیکس) مثلا 8 پورت، 16 پورت و 24 پورت و … هستند.

در لیست زیر می توانید با برخی از انواع سوئیچ های سیسکو که پیکربندی ثابت دارند، آشنا شوید.

• Cisco Catalyst 2960 Series
• Cisco Catalyst 2960-S Series
• Cisco Catalyst 3560 Series
• Cisco Catalyst 3560-E Series
• Cisco Catalyst 3560-X Series
• Cisco Catalyst 3750 Series
• Cisco Catalyst 3750-E Series
• Cisco Catalyst 3750-X Series
• Cisco Catalyst 4900 Series
• Cisco Catalyst 2975 Series

سوئیچ ماژولار سیسکو

سوئیچ های ماژولار به گونه ای هستند که در آن ها با افزودن قطعه ای به نام “ماژول”، امکان افزودن تعداد پورت های سوئیچ فراهم می شود و در زمینه های توسعه و ارتقای شبکه های کامپیوتری کاربرد دارند؛ ولی باید در نظر داشته باشید که سوئیچ های ماژولار، گران ‌تر از سوئیچ ثابت (فیکس) هستند و بیشتر در شبکه‌های سازمانی و انترپرایز ها و دیتاسنتر ها مورد استفاده قرار می گیرند.

سیسکو سوئیچ های ماژولار Catalyst و Nexus را ارائه می دهد که کارایی هایی همچون مقیاس پذیری، انعطاف پذیری در پیکربندی و توسعه پذیری بسیار بالا دارند و انواع این سوئیچ ها عبارتند از:

• Cisco Catalyst 4500 Series
• Cisco Catalyst 6500 Series
• Cisco Nexus 7000 Series

سوئیچ های غیر مدیریتی سیسکو

وقتی می ‌خواهید از بین انواع سوئیچ های سیسکو، سوئیچ مناسب کسب و کار خود را انتخاب کنید، باید توجه داشته باشید که از بین سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی، کدام یک بیشتر نیازمندی های شما را پوشش داده و انتخاب بهتری برای شما است؛ تفاوت اصلی این دو نوع سوئیچ، در میزان کنترلی است که بر روی تنظیمات سوئیچ می توان داشت.

سوئیچ های غیر مدیریتی به گونه ای طراحی شده ‌اند که فقط با اتصال به برق و روشن کردن، شروع به کار می کنند و تنظیمات خاصی برای کانفیگ کردن سوئیچ لازم نیست؛ این یک مزیت بزرگ برای شبکه‌ های کوچک به حساب می آید که فقط می خواهند نیاز های اساسی برطرف شود.

سوئیچ کامپکت سیسکو 24 پورت گیگابیت SG 112-24 را می توان به عنوان یکی از بهترین سوئیچ های غیر مدیریتی سیسکو معرفی کرد که مصرف برق کمی داشته و قابلیت نصب شدن در رک را نیز دارد؛ این سوئیچ دارای 24 پورت بوده که مانند دیگر سوئیچ ‌های غیر مدیریتی سری 110 سیسکو، برای حوزه ها و سرویس ‌های ویدئویی مبتنی بر پهنای باند مناسب است.

سوئیچ های مدیریتی سیسکو

برخلاف سوئیچ های غیر مدیریتی، سوئیچ های مدیریتی امکان کانفیگ دارند و  می توانند بر روی کارایی و عملکرد شبکه تاثیر گذارند؛ همچنین سوئیچ مدیریتی، در شبکه‌ های بزرگ و شبکه ‌هایی که دارای اپلیکیشن های حساس هستند، ضروری و لازم هستند.

سوئیچ های مدیریتی سیسکو امکان تنظیم کردن هر پورت برای منظوری خاص را دارند. شما می‌ توانید این سوئیچ ها را پیکربندی و مدیریت کنید و به طور کلی، روی شبکه ‌تان نظارت بیشتری داشته باشید؛ همچنین می ‌توانید بر چگونگی انتقال اطلاعات و داده ها در شبکه، کنترل بیشتر و بهتری داشته باشید و دقیقا تعیین کنید چه کسانی این دیتا را دریافت و ارسال کرده و به آن دسترسی داشته باشند. سوئیچ های مدیریتی سیسکو مدل 24 پورتی SG300-10MPP-K9-NA و مدل 28 پورتی SG350-28-K9-NA را می توان جزوی از بهترین سوئیچ های مدیریتی دانست.

سوئیچ های صنعتی سیسکو

سوئیچ های صنعتی سیسکو جزوه سوئیچ های ماژولار محسوب می شوند و همان طور که از نامگذاری آن ها مشخص است، سوئیچ های صنعتی، در صنعت و محیط هایی که نیاز به مقاومت بالا را در مقابل گرما، رطوبت، لرزش و… دارند، استفاده می‌شود؛ همچنین این سوئیچ ها دارای طول عمر بالا، امنیت، هزینه های عملیاتی کم و… هستند.

برخی از مدل ‌های سوئیچ های صنعتی سیسکو را در لیست زیر مشاهده می کنیم:

• Cisco IE 1000 Series
• Cisco IE 2000 Series
• Cisco IE 2000U Series
• Cisco IE 3200 Series
• Cisco IE 3300 Series
• Cisco IE 3400 Series
• Cisco IE 3400H Series
• Cisco IE 4000 Series
• Cisco IE 4010 Series
• Cisco IE 5000 Series

انواع حافظه در سوئیچ های سیسکو

سوئیچ های سیسکو دارای حافظه های مختلفی هستند که در ادامه، با انواع آن ها آشنا می شویم:

RAM

همان طور که احتمالا می دانید، در سیستم های کامپیوتری، حافظه رم، یک حافظه فرار و موقت به حساب می آیند که با هر بار خاموش و روشن کردن دستگاه، خالی می شوند.

NV RAM‌ 

برخلاف حافظه RAM، Nv RAM یک حافظه غیر فرار و پایدار بوده که خودش در قالب فایل Config.text داخل بخش Flash ذخیره می‌ شود؛ به دلیل اینکه در قالب یک حافظه جداگانه و در حافظه RAM بالا می‌آيد به آن Nv RAM می گویند و خودش یک Process حافظه‌ای می ‌گیرد.

ROM

 ROM در دستگاه ‌ها Cisco، وظیفه بوت شدن سیستم را دارد و مشخصات دستگاه و پارامتر های Boot دستگاه، به همراه اینکه IOS دستگاه چیست و از چه مقطعی باید شروع به Load شدن کند.

Flash

این مورد همانند فلش‌ های معمولی است که در داخل سیستم ها قرار داده می شود؛ در روتر (Router) های Cisco می توان این فلش ها را جدا کرد که با این کار، سیستم فاقد سیستم عامل (IOS) می‌شود.

وقتی که شما دستگاه را روشن میکنید و می ‌خواهید شروع به کار با IOS کنید، چیزی به نام  CLI جلوی شما قرار می‌ گیرد که از طریق آن می توانید دستور های مربوط به دستگاه را وارد کنید؛ هر کاری که در این محیط انجام می‌ دهید، داخل Running Config دستورات اجرا می شوند.

ولی در صورتی که دستگاه را خاموش و روشن کنید، این حافظه از بین خواهد رفت مگر اینکه دستورات را در فایلی به نام Config.text ذخیره کنید؛ این فایل در داخل Flash ذخیره می ‌شود و هر بار که دستگاه روشن شده و بالا می ‌آيد، محتویات این فایل روی حافظه RAM لود شده و در Running config نمایش داده می‌شود.

Cisco Stack Power چیست و چه مزایایی دارد؟

امروزه بیشتر مشاغل به شبکه ‌ای که دارای سطح بالایی از دسترس ‌پذیری باشند، نیاز دارند و یکی از فاکتورهای مهمی که نقش مهم و کلیدی در برقراری ارتباط در شبکه ‌ها را دارد، سوئیچ ها هستند؛ همچنین، سرپرستان و صاحبان شبکه، باید به مبحث افزونگی برق سوئیچ ‌ها در هنگام طراحی شبکه ‌ها توجه ویژه داشته باشند؛ Cisco Stack Power، تکنولوژی نوآورانه‌ ای است که توسط سیسکو ارائه می شود و قابلیت تجمیع و مدیریت توان سوییچ‌ ها را در قالب یک منبع تغذیه اشتراکی را داشته و همچنین این رویکرد، به سرپرستان شبکه اجازه می دهد تا کنترل و مدیریت دقیق‌ تری بر مصرف برق نیز داشته باشند و صرفه ‌جویی قابل توجهی در هزینه های کل مالکیت سوئیچ‌های کاتالیست صورت گیرد.

می توان گفت که به‌ طور کلی، دو راهکار رایج برای افزونگی برق برای سوئیچ ‌ها، با نام های “افزونگی کامل” و “افزونگی جزئی” وجود دارد؛ در افزونگی کامل، هر یک سوئیچ، به دو عدد منبع تغذیه وصل می‌شود، و در صورتی که یکی از آن ها کار بیفتد یا دچار اختلال شود، دیگری وارد مدار شده و روند کار ادامه می یابد، که به این طرح افزونگی، 1:1 نیز می گویند؛ در افزونگی جزئی، فقط یک عدد منبع تغذیه اضافه برای چند سوئیچ قرار گرفته شده است که به این طرح نیز افزونگی 1:N گفته می‌شود؛  توجه داشته باشید که هر کدام از این طرح ها، معایب خاص خود را دارند.

راهکار های مبتنی بر افزونگی (1:1) در بیشتر مواقع مورد استفاده قرار نمی ‌گیرند، زیرا هر کدام از سوئیچ ها، منبع تغذیه پشتیبان دارند که در شرایط عادی، در وضعیت غیرفعال قرار دارد؛ راهکار های افزونگی (1:N) نیز بسیار وقت گیر بوده و تا وقتی که وضعیت آنلاین شود، زمان زیادی طول می کشد.

Cisco Stack Power جایگزین مناسبی برای افزونگی برق برای سوئیچ ‌های سیسکو محسوب می شود و با تجمیع توان و قدرت تمامی سوییچ‌ ها این قابلیت فراهم می شود که برق اضافی، در اختیار سوییچ ‌هایی که به انرژی بیشتری نیازمند هستند قرار گیرد؛ ادغام منابع تغذیه، یکی از کارآمدترین راه های توزیع برق به طور مساوی و درست بین سوییچ ‌ها است، زیرا هر سوییچ قادر است از مخزن برق استفاده کند و اگر منبع تغذیه دچار خرابی شود، امکان تامین انرژی سوییچ‌ هایی که منبع تغذیه آن ‌ها خراب شده است فراهم است.

صاحبان و سرپرستانی که تجربه کار با تکنولوژی Cisco Stack Power دارند، می دانند که این تکنولوژی دارای قابلیت ‌های بسیار ارزشمندی بوده و از همان ابتدای استفاده از دستگاه، مصرف انرژی سوییچ ‌ها را به طور دقیقی مدیریت میشوند؛ کار این تکنولوژی ‌این است که یک مخزن که اصطلاحا به آن pool نیز می گویند، انرژی برقی برای سوییچ ‌ها فراهم کند، به ‌صورتی که قابلیت استفاده از یک منبع برق ذخیره شده فراهم است.

پشته ‌ای از سوئیچ ‌ها را که هر کدام وظیفه تامین انرژی مورد نیاز دستگاه ‌های PoE را دارند و به شکل تصادفی در سگمنت ‌های مختلف شبکه مستقر شده‌اند تصور کنید؛ این مکانیزم قطعا در بلند مدت هزینه انرژی شرکت‌ ها را افزایش خواهد داد، زیرا سوییچ ها باید به صورت تمام وقت انرژی مورد نیاز برقی دستگاه ‌های غیر ضروری را فراهم کنند؛ جالب است بدانید که برخی از سوییچ ‌ها در این زمینه، عملکرد بسیار هوشمندانه ‌ای از خود نشان می دهند به طوری که پس از گذشت مدت زمانی که یک یا چند تا از پورت ها مورد استفاده قرار نگیرد، جریان انرژی برق آن ‌را قطع می ‌کنند یا در مصرف انرژی برق صرفه جویی شود، ولی همه ی سوییچ ها  این‌طور نبوده و باز هم مشکلات و دردسر هایی در این زمینه برای صاحبان شبکه وجود دارد.

Cisco Stack Power، یک مخزن (pool) برق اشتراکی به وجود می‌آورد که به‌ طور هوشمندانه و خودکار، جریان انرژی برق اضافی مورد نیاز سوئیچ هایی که درون پشته مستقر هستند را تامین کند؛ مزیت بزرگی که این تکنولوژی Cisco Stack Power دارد، این است که اگر تعداد منابع تغذیه مورد نیاز هر سوئیچ کاهش یابد، تعداد پریز های مورد نیاز رک نیز کاهش می یابد که منجر به کمتر شدن سیم کشی ها می شود؛ این روش فوق العاده ای برای به حداقل رساندن اتلاف انرژی، برطرف کردن مشکل ناکارآمدی عملکرد منابع تغذیه در بارهای کمتر، کاهش دمای درون رک و همچنین کاهش هزینه تجهیزات برودتی است. 

قیمت سوئیچ های سیسکو

همانطور که میدانید سوئیچ، یکی از پرکاربردترین تجهیزات شبکه است که توسط کسب و کار های سازمانی خریداری می شود؛ همین موضوع پر فروش بودن دستگاه های سوئیچ باعث شده است که جهت سوددهی بیشتر در فروش آن ها، سوئیچ های تعمیری، used یا refer به عنوان دستگاه صفر و اورجینال به مشتریان فروخته شود و این کار منجر به ایجاد مشکل در کسب و کار مشتری می شود؛ در بیشتر مواقع نیز وقتی یک سوئیچ سیسکو دستکاری شده و به جای دستگاه اورجینال فروخته می شود، در زمان آپدیت یا آپگرید IOS، مشکلات زیادی برای آن ها پیش می آید و دستگاه تخریب شده و دیگر قابل استفاده نخواهد بود. 

برای استعلام قیمت روز انواع مختلف سوئیچ های شبکه برند سیسکو می توانید با پشتیبانی شرکت آذران ایمن داریا، وارد کننده تجهیزات امنیت شبکه و شبکه به شماره 041-6224 تماس حاصل کنید.

خرید سوئیچ های سیسکو

سوئیچ‌های سیسکو از پرکاربردترین تجهیزات شبکه در سطح جهان هستند و برای انواع شبکه‌ها از کسب‌وکارهای کوچک تا سازمان‌های بزرگ مناسب‌اند. این سوئیچ‌ها در مدل‌های مدیریتی و غیر مدیریتی عرضه می‌شوند که مدل‌های مدیریتی امکان پیکربندی پیشرفته، کنترل ترافیک شبکه و افزایش امنیت را فراهم می‌کنند. همچنین، سوئیچ‌های سیسکو با تعداد پورت‌های مختلف (8، 16، 24، و 48) و قابلیت‌های متنوع مانند پشتیبانی از PoE (تأمین انرژی از طریق شبکه) عرضه می‌شوند که باعث انعطاف‌پذیری بیشتر در طراحی و مدیریت شبکه می‌شود.

برای خرید سوئیچ‌های سیسکو، ابتدا باید نیازهای شبکه‌ای خود را ارزیابی کنید و بر اساس تعداد کاربران، دستگاه‌ها و میزان ترافیک شبکه، نوع مناسب را انتخاب کنید. همچنین، بودجه موجود، اهمیت پشتیبانی فنی و گارانتی معتبر از دیگر عواملی هستند که باید در خرید این تجهیزات مد نظر قرار گیرند. به طور کلی، مشاوره با متخصصان شبکه و انتخاب فروشندگان معتبر، به شما کمک می‌کند تا از بهترین عملکرد و امنیت شبکه خود بهره‌مند شوید.

جمع بندی

ما در این مطلب به مفهوم و عملکرد یکی از اصلی ترین دستگاه ها و تجهیزات شبکه های کامپیوتری پرداختیم و قدیمی ترین، معتبر ترین و معروف ترین برند تولید کننده آن (سیسکو) را نیز برای شما معرفی کردیم؛ ولی با این حال، شاید سوالاتی در رابطه با نحوه انتخاب بهترین سوئیچ برای کسب و کارتان داشته باشید؛ در این صورت، می توانید جهت دریافت مشاوره رایگان در رابطه با انتخاب و خرید بهترین سوئیچ های شبکه با کارشناسان ما تماس بگیرید.

یادگیری ماشین چیست؟

یادگیری ماشین (Machine learning) شاخه‌ای از هوش مصنوعی است که تمرکز آن به ساختن سیستم‌های کامپیوتری است که از داده‌ها یاد می‌گیرند. گستردگی تکنیک های یادگیری ماشین، اپلیکیشن های نرم افزاری را قادر می سازد تا عملکرد خود را در طول زمان بهبود بخشند.

الگوریتم های یادگیری ماشین برای یافتن روابط و الگوها در داده ها، آموزش داده شده اند. این الگوریتم ها می توانند با استفاده از داده های قبلی به عنوان ورودی اقدام به اموری نظیر پیش بینی، طبقه بندی اطلاعات، خوشه بندی داده ها، کاهش ابعاد و حتی تولید محتوای جدید کنند. ChatGPT محصول شرکت OpenAI و Claude and GitHub Copilot محصول شرکت Anthropic نمونه‌هایی از یادگیری ماشین هستند که گاه از آن به عنوان هوش مصنوعی مولد نیز یاد می‌شود.

یادگیری ماشین در بسیاری از صنایع به صورت گسترده ای قابل اجرا است. به عنوان مثال، تجارت الکترونیک، رسانه های اجتماعی و سازمان های خبری از موتورهای توصیه استفاده می کنند تا بر اساس رفتار گذشته مشتری، برای او محتوای جدید پیشنهاد دهند.

 در اتومبیل های خودران، الگوریتم های یادگیری ماشین و بینایی کامپیوتری (computer vision) نقش مهمی درمسیر یابی ایمن ایفا می کنند. در بخش پزشکی، یادگیری ماشین می تواند در تشخیص و پیشنهاد برنامه های درمانی کمک کند. سایر موارد رایج استفاده از یادگیری ماشین عبارت هستند از تشخیص کلاهبرداری، فیلترینگ اِسپم، شناسایی تهدید بدافزار، تعمیر و نگهداری پیشگیرانه و اتوماسیون فرآیندهای تجاری است.

یادگیری ماشین ابزاری قدرتمند برای حل مشکلات، بهبود عملیات کسب و کار و خودکار سازی وظایف است، ولی در عین حال پیچیده و نیازمند منابع فراوانی است و همچنین به تخصص عمیق و داده ها و زیرساخت های قابل توجهی نیاز دارد. برای انتخاب الگوریتم مناسب، باید درک قوی از ریاضیات و آمار را بکار بست. طراحی الگوریتم های یادگیری ماشین اغلب به مقادیر زیادی داده با کیفیت بالا نیاز دارد تا نتایج دقیقی تولید شود.

 نتایج به نوبه خود، به ویژه آن دسته که از الگوریتم های پیچیده ای مانند شبکه های عمیق عصبی حاصل شده اند، می توانند دشوار باشد. از طرفی اجرا و تنظیم دقیق مدل‌های یادگیری ماشین می‌تواند هزینه های زیادی را ایجاد کنند.

در حال حاضر بیشتر سازمان‌ها در حال استفاده از یادگیری ماشین چه به‌طور مستقیم و چه از طریق محصولات تولید شده با یادگیری ماشین هستند. بر اساس گزارش شرکت Rackspace Technology که در سال 2024 منتشر شد، انتظار می‌رود هزینه‌های هوش مصنوعی در سال جاری در مقایسه با سال 2023 بیش از دو برابر شود.

 86 درصد از شرکت‌های بررسی شده اعلام کرده‌اند که بکارگیری هوش مصنوعی برایشان سودمند بوده است. گزارش ها حاکی از این هستند که شرکت ها از این تکنولوژی برای افزایش تجربه مشتری (53%)، نوآوری در طراحی محصول (49%)، پشتیبانی از منابع انسانی (47%)، و چندین استفاده دیگر بهره برده اند.

اهمیت یادگیری ماشین

از زمان پیدایش آن در اواسط قرن بیستم، یادگیری ماشین نقش فزاینده مهمی در جامعه بشری ایفا کرده است. آموزش ماشین‌ها برای یادگیری از داده‌ها و بهبود در طول زمان، سازمان‌ها را قادر ساخته تا با خودکار سازی وظایف روتین، زمان فراغتی برای انسان‌ها فراهم کنند تا کارهای خلاقانه‌تر و استراتژیک‌تری را انجام دهند.

یادگیری ماشین کاربردهای عملی گسترده و متنوعی دارد. در امور مالی، الگوریتم‌های یادگیری ماشین به بانک‌ها کمک می‌کنند تا با آنالیز آنی حجم عظیمی از داده‌ها، که از نظر سرعت و دقت غیر قابل مقایسه با انسان‌هاست، تراکنش‌های جعلی را شناسایی کنند.

در حوزه درمان، یادگیری ماشین به پزشکان در تشخیص بیماری‌ها بر اساس تصاویر پزشکی کمک می‌کند و برنامه‌های درمانی را به همراه مدل‌های پیش‌بینی‌کننده نتایج بیماری اطلاع‌رسانی می‌کند. در حوزه خرده فروشی، بسیاری از شرکت ها از یادگیری ماشین استفاده می کنند تا تجربیات خرید افراد را تجسم کنند، اقلام مورد نیاز را توسط یادگیری ماشین پیش بینی کنند و زنجیره تامین را بهبود ببخشند.

یادگیری ماشین همچنین کارهای دستی که فراتر از توانایی انسان است را انجام می دهد؛ برای مثال، پردازش مقادیر عظیمی از داده هایی که روزانه توسط دستگاه های دیجیتال تولید می شود. توانایی استخراج الگوها و ایجاد بینش از مجموعه داده های گسترده، به یک تمایز رقابتی در زمینه هایی مانند بانکداری و اکتشافات علمی بدل شده است. بسیاری از شرکت‌های پیشرو امروزی، از جمله متا، گوگل و اوبر، با ادغام یادگیری ماشین در عملیات خود تصمیم‌گیری ها را آگاه تر کرده اند و کارایی را بهبود بخشیده اند.

درک حجم روزافزون داده های تولید شده در جوامع مدرن، یادگیری ماشین را به یک ضرورت تبدیل است. از داده‌های فراوانی که انسان ها ایجاد می‌کنند نیز می‌توان برای آموزش بیشتر، تنظیم دقیق مدل‌های یادگیری ماشین و تسریع در پیشرفت‌های مرتبط با یادگیری ماشین استفاده کرد. این حلقه یادگیری مداوم، پیشرفته‌ترین سیستم‌های هوش مصنوعی امروزی را با تاثیرات عمیق پشتیبانی می کند.

چشم‌انداز ماشین‌هایی که حجم وسیعی از داده‌ها را پردازش می‌کنند، درک انسان از هوش خود و نقشش در تفسیر و عمل بر اساس اطلاعات پیچیده را به چالش کشیده است و ملاحظات اخلاقی مهمی را در مورد تصمیمات اتخاذ شده توسط مدل های پیشرفته یادگیری ماشین برانگیخته است.

 شفافیت و توضیح پذیری در آموزش یادگیری ماشین و تصمیم سازی در این باره، همچنین تأثیرات این مدل ها در اشتغال و ساختارهای اجتماعی، زمینه هایی برای نظارت و بحث مداوم در این حوزه هستند.

انواع مختلف یادگیری ماشین

طبقه‌بندی یادگیری ماشین کلاسیک اغلب بر اساس نحوه یادگیری الگوریتم در پیش‌بینی دقیق‌تر بود. چهار نوع اصلی یادگیری ماشین عبارتند از:

• یادگیری تحت نظارت
• یادگیری بدون نظارت
• یادگیری نیمه نظارتی
• یادگیری تقویتی

انتخاب نوع الگوریتم به ماهیت داده بستگی دارد. بسیاری از الگوریتم ها و تکنیک ها به یک نوع یادگیری ماشین محدود نمی شوند؛ بسته به موضوع و مجموعه داده‌ها، می‌توانند با انواع مختلفی از یادگیری ماشین تطبیق داده شوند.

به عنوان مثال، الگوریتم‌های یادگیری عمیق (deep learning) مانند شبکه‌های عصبی پیچشی (کانولوشنال) و تکراری (براساس مشکل خاص و در دسترس بودن داده)، در وظایف یادگیری تحت نظارت، بدون نظارت و تقویتی مورد استفاده قرار می گیرند.

مقایسه یادگیری ماشین و شبکه های عصبی یادگیری عمیق

یادگیری عمیق زیرشاخه ای از یادگیری ماشین است که بر مدل هایی با سطوح چندگانه شبکه های عصبی، معروف به شبکه های عصبی عمیق تمرکز دارد. این مدل ها می توانند به طور اتوماتیک ویژگی های سلسله مراتبی را از داده ها یاد گرفته و استخراج کنند تا آنها را برای اموری نظیر تشخیص تصویر و گفتار استفاده کنند.

یادگیری تحت نظارت چگونه کار می کند؟

یادگیری تحت نظارت الگوریتم‌هایی با برچسب داده‌های آموزشی تامین می‌کند و همچنین وظیفه تعریف اینکه کدام متغیرها برای همبستگی باید توسط الگوریتم ارزیابی شوند، نیز بر عهده این نوع یادگیری است. هم ورودی و هم خروجی الگوریتم معین است. در ابتدا، اکثر الگوریتم‌های یادگیری ماشین از یادگیری تحت نظارت استفاده می‌کردند، اما رفته رفته رویکردهای بدون نظارت محبوبیت یافتند.

الگوریتم های یادگیری تحت نظارت برای وظایف متعددی از جمله موارد زیر استفاده می شود:

• طبقه بندی باینری: این الگوریتم داده ها را به دو دسته تقسیم می کند.
• طبقه بندی چندگانه: در این الگوریتم انتخاب از بین بیش از دو دسته است.
• یادگیری ماشین مدلسازی گروهی: الگوریتم مدلسازی گروهی پیش‌بینی‌های چند مدل یادگیری ماشین را برای ایجاد یک پیش‌بینی دقیق‌تر ترکیب می‌کند.
• مدلسازی رگرسیون: این الگوریتم مقادیر پیوسته را بر اساس روابط درون داده ها پیش بینی می کند.

الگوریتم رگرسیون دارای پنج نوع متفاوت است و استفاده ایده آل آنها متفاوت است. برای مثال، رگرسیون خطی در پیش‌بینی خروجی‌های پیوسته برتری دارد، در حالی که برتری رگرسیون سری در پیش‌بینی مقادیر آینده است. انواع الگوریتم های رگرسیون: خطی، لجستیکی، چند جمله ای، سری زمانی، بردار پشتیبانی.

یادگیری بدون نظارت چگونه کار می کند؟

یادگیری بدون نظارت نیازمند داده های برچسب دار نیست؛ در عوض، این الگوریتم‌ها داده‌های بدون برچسب را برای شناسایی الگوها و گروه‌بندی نقاط داده به زیرمجموعه‌ها، آنالیز می‌کنند. انواع یادگیری عمیق (deep learning)، از جمله شبکه های عصبی از این نوع الگوریتم هستند.

یادگیری بدون نظارت برای امور مختلف مورد استفاده است، از جمله:

• تقسیم مجموعه داده ها به گروه ها بر اساس شباهت با استفاده از الگوریتم های خوشه بندی.
• شناسایی نقاط داده غیرعادی در یک مجموعه از داده با استفاده از الگوریتم های تشخیص ناهنجاری.
• کشف مجموعه ای از آیتم ها در یک مجموعه داده که اغلب با هم اتفاق می افتد با استفاده از استخراج قواعد وابستگی.
• کاهش تعداد متغیرها در یک مجموعه داده با استفاده از تکنیک های کاهش ابعاد.

یادگیری نیمه نظارتی چگونه کار می کند؟

یادگیری نیمه نظارتی تنها با مقدار کمی از داده های آموزشی برچسب گذاری شده، الگوریتمی ارائه می کند. با استفاده از این داده‌ها، الگوریتم ابعاد مجموعه داده‌ها را می‌آموزد، سپس می‌تواند آن‌ها را روی داده‌های جدید و بدون برچسب اعمال کند.

 با این حال، توجه داشته باشید که ارائه داده‌های آموزشی بسیار کم می‌تواند منجر به بیش برازش (overfitting) شود؛ در مدل بیش برازش به‌جای یادگیری واقعی الگوهای اساسی، داده‌های آموزشی فقط حفظ می شوند.

اگرچه عملکرد الگوریتم‌ها معمولاً وقتی روی مجموعه داده‌های برچسب‌دار آموزش می‌دهند بهتر است، با این حال برچسب‌گذاری زمان‌بر و پرهزینه است. یادگیری نیمه نظارتی، عناصر یادگیری تحت نظارت و یادگیری بدون نظارت را ترکیب می کند و تعادلی بین عملکرد برتر اولی و کارایی دومی ایجاد می کند.

از یادگیری نیمه نظارتی در زمینه های زیر می توان استفاده کرد:

• ترجمه ماشینی. الگوریتم ها می توانند ترجمه یک زبان را بر اساس کمتر از یک لغتنامه کامل یاد بگیرند.
• کشف کلاهبرداری. الگوریتم ها می توانند شناسایی موارد تقلب را تنها با استفاده از چند مثال مثبت یاد بگیرند.
• برچسب گذاری داده ها. الگوریتم هایی که با استفاده از مجموعه کوچکی از داده ها آموزش داده شده اند، می توانند اعمال خودکار برچسب های داده به مجموعه های بزرگتر را یاد بگیرند.

یادگیری تقویتی چگونه کار می کند؟

یادگیری تقویتی یعنی با یک هدف مشخص یک الگوریتم برنامه ریزی شود و مجموعه ای از قوانین برای دستیابی به آن هدف تدوین شوند. این الگوریتم با انجام اقداماتی که آن را به هدف خود نزدیک می کند، به دنبال دریافت پاداش های مثبت است و از مجازات شدن بخاطر انجام اقداماتی که آن را از هدفش دورتر می کند، اجتناب می کند.

یادگیری تقویتی اغلب برای کارهایی از جمله موارد زیر استفاده می شود:

• کمک به ربات ها در یادگیری انجام وظایف در دنیای فیزیکی
• آموزش بازی های ویدیویی به ربات ها
• کمک به شرکت ها برای برنامه ریزی تخصیص منابع

نحوه انتخاب و ساخت مدل یادگیری ماشین مناسب

توسعه مدل یادگیری ماشین مناسب برای حل یک مشکل نیازمند استقامت، آزمایش و خلاقیت است. اگرچه این فرآیند می تواند پیچیده باشد، ولی می توان آن را بصورت یک برنامه هفت مرحله ای برای ساخت یک مدل یادگیری ماشین خلاصه کرد.

1. درک مشکل کسب و کار و تعریف معیارهای موفقیت: اطلاعات گروه از مشکل شرکت و اهداف پروژه باید تبدیل به یک تعریف مناسب از مشکل یادگیری ماشین شود؛ همچنین مواردی زیر باید در نظر گرفته شوند: اینکه چرا پروژه به یادگیری ماشین نیازمند است، بهترین نوع الگوریتم برای مشکل چیست، الزامات شفافیت و کاهش تعصب چه مواردی هستند و در نهایت ورودی ها و خروجی های مورد انتظار چه هستند.
2. درک و شناسایی نیازهای داده: باید تعیین شود چه داده هایی برای ساخت مدل لازم است و آمادگی آن برای جذب مدل ارزیابی شود. باید در نظر گرفت که چه مقدار داده مورد نیاز است، چگونه داده به مجموعه های آزمایشی و آموزشی تقسیم خواهد شد و آیا می توان از یک مدل یادگیری ماشین از پیش آموزش دیده استفاده کرد.
3. جمع آوری و آماده سازی داده برای آموزش مدل: داده ها باید پاک شده و برچسب گذاری شوند، این کار یادگیری ماشین شامل جایگزینی داده های نادرست یا از دست رفته، کاهش نویز و رفع ابهام می شود. این مرحله همچنین بسته به مجموعه داده ها می تواند شامل تقویت و افزایش داده ها و ناشناس سازی داده های شخصی نیز باشد. در نهایت، داده ها باید به مجموعه های آموزشی، آزمایشی و اعتبار سنجی تقسیم شوند.
4. تعیین ویژگی های مدل و آموزش آن: باید با انتخاب الگوریتم ها و تکنیک های مناسب، از جمله تنظیم فرا پارامترها، شروع کرد. در مرحله بعد، به مدل آموزش داده و اعتبارسنجی شود و سپس در صورت نیاز با تنظیم فرا پارامترها و وزن ها بهینه سازی انجام گیرد.

 بسته به مشکل شرکت، الگوریتم‌ها ممکن است شامل قابلیت‌های درک زبان طبیعی، مانند شبکه‌های عصبی تکراری یا انتقال دهنده های وظایف پردازش زبان طبیعی (NLP) و یا الگوریتم‌های تقویتی برای بهینه‌سازی مدل‌های درخت تصمیم گیری باشند.

5. ارزیابی عملکرد مدل و ایجاد معیارها. باید محاسبات ماتریس در هم ریختگی انجام شود، معیارهای KPI و یادگیری ماشین کسب و کار تعیین شود، کیفیت مدل اندازه گیری شود و معین شود که آیا مدل با اهداف شرکت مطابقت دارد یا خیر.
6. استقرار مدل و نظارت بر عملکرد آن در تولید. این بخش از فرآیند، که به عنوان عملیاتی سازی مدل شناخته می شود، معمولاً به طور مشترک توسط دانشمندان داده و مهندسان یادگیری ماشین انجام می شود. در این بخش عملکرد مدل باید به طور مداوم اندازه گیری شود، معیارهایی برای تکرار مدل های آینده ایجاد شود و در نهایت برای بهبود عملکرد کلی، این موارد تکرار شوند. محیط های استقرار می تواند فضای ابری، لبه یا در محل باشد.
7. اصلاح و تنظیم مداوم مدل در تولید. حتی پس از تولید مدل یادگیری ماشین و نظارت مستمر، کار هنوز ادامه دارد. تغییرات در نیازهای کسب و کار، قابلیت‌های تکنولوژی و داده‌های دنیای واقعی می‌توانند خواسته‌ها و الزامات جدیدی را ایجاد کند.

اپلیکیشن های یادگیری ماشین برای شرکت ها

یادگیری ماشین به یک نرم افزار ضروری برای کسب و کارها تبدیل شده است. در زیر چند نمونه از نحوه استفاده اپلیکیشن های تجاری مختلف از یادگیری ماشین آورده شده است:

• هوش تجاری: هوش تجاری( Business intelligence) یا BI و نرم‌افزار تحلیلی پیش‌بینی‌کننده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین، از جمله رگرسیون خطی و رگرسیون لجستیک استفاده می کنند تا نقاط داده، الگوها و ناهنجاری‌های مهم را در مجموعه‌های داده بزرگ شناسایی ‌کنند. این بینش به کسب و کارها کمک می کند تا تصمیمات مبتنی-بر-داده اتخاذ کنند، روندها را پیش بینی کرده و عملکرد را بهینه سازی کنند.

 پیشرفت در هوش مصنوعی مولد (generative AI) همچنین امکان ایجاد گزارش های دقیق و داشبوردهایی را فراهم آورده است که داده های پیچیده را در قالب هایی که به راحتی قابل درک هستند خلاصه می کند.

• مدیریت ارتباط با مشتری: کاربردهای کلیدی یادگیری ماشین در CRM (مدیریت ارتباط با مشتری) شامل آنالیز داده‌های مشتری برای تقسیم‌بندی مشتریان، پیش‌بینی رفتارهایی مانند انحراف، ارائه توصیه‌های شخصی، تنظیم قیمت، بهینه‌سازی کمپین‌های ایمیل، ارائه پشتیبانی از چت‌بات و کشف تقلب می شود.

هوش مصنوعی مولد همچنین می‌تواند محتوای بازاریابی هوشمند ایجاد کند، پاسخ‌ دهی را در خدمات مشتری خودکار کند و بینشی بر اساس بازخورد مشتری ایجاد کند.

• امنیت و انطباق: ماشین‌های بردار پشتیبان می‌توانند با یافتن بهترین خط یا مرز برای تقسیم داده‌ها به گروه‌های مختلف، انحرافات در رفتار نسبت به یک خط مبنای معمولی را تشخیص دهند؛ تشخیص انحراف برای شناسایی تهدیدات سایبری بالقوه حیاتی است. شبکه‌های متخاصم مولد می‌توانند نمونه‌های بدافزار متخاصم ایجاد کنند تا در آموزش مدل‌های یادگیری ماشین به تیم‌های امنیتی کمک ‌کنند.
• سیستم های اطلاعات منابع انسانی: مدل‌های یادگیری ماشین استخدام را با فیلتر کردن اپلیکیشن ها و شناسایی بهترین نامزدها برای یک موقعیت ساده می‌کنند. آنها همچنین می توانند گردش کار کارکنان را پیش بینی کنند، مسیرهای توسعه حرفه ای را پیشنهاد کنند و زمان بندی مصاحبه را خودکار کنند. هوش مصنوعی مولد می تواند در ایجاد شرح وظایف شغلی و تولید مواد آموزشی شخصی کمک کند.
• مدیریت زنجیره تامین: یادگیری ماشین می تواند سطوح موجودی را بهینه کند، لجستیک را ساده کند، انتخاب تامین کننده را بهبود بخشد و به صورت فعالانه ای به اختلالات زنجیره تامین رسیدگی کند. آنالیز پیش‌بینی‌کننده می‌تواند تقاضا را با دقت بیشتری پیش‌بینی کند و شبیه‌ساز‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند سناریوهای مختلفی را برای بهبود انعطاف‌پذیری مدل‌سازی کنند.
• پردازش زبان طبیعی: اپلیکیشن های (Natural language processing یا پردازش زبان طبیعی) NLP شامل آنالیز احساسات، ترجمه زبان و خلاصه سازی متن و غیره می شود. پیشرفت های هوش مصنوعی مولد، مانند GPT-4 محصول شرکت OpenAIیادگیری ماشین و Gemini محصول شرکت Google، این قابلیت ها را به طور قابل توجهی افزایش داده است.

 مدل‌های NLP مولد می‌توانند متونی شبیه متون انسانی تولید کنند، دستیارهای مجازی را بهبود بخشند و اپلیکیشن ‌های پیچیده‌تر مبتنی بر زبان، از جمله ایجاد محتوا و خلاصه‌سازی اسناد را فعال کنند.

نمونه های یادگیری ماشین در صنعت

اقتباس سازمانی تکنیک های یادگیری ماشین در سراسر صنایع، در حال متحول سازی فرآیندهای کسب و کار هستند. چند نمونه را بررسی می کنیم:

• خدمات مالی: شرکت Capital One ازیادگیری ماشین برای تقویت تشخیص کلاهبرداری، ارائه تجربیات شخصی مشتری و بهبود برنامه ریزی تجاری استفاده می کند. این شرکت از متدولوژی یادگیری ماشین Ops برای استقرار اپلیکیشن های یادگیری ماشین در مقیاس مورد نیاز بهره می برد.
• داروسازی: سازندگان دارو از یادگیری ماشین برای کشف دارو، آزمایشات بالینی و تولید دارو استفاده می کنند. به عنوان مثال، شرکت داروسازی اِلی لیلی مدل‌های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین را برای یافتن بهترین سایت‌ها برای آزمایش‌های بالینی و افزایش تنوع شرکت‌کنندگان ایجاد کرده است. به گفته این شرکت، مدل‌ها توانسته اند جدول زمانی‌ آزمایش‌های بالینی را به شدت کاهش دهند.
• بیمه: برنامه معروف شرکت بیمه ای پراگرسیو بنام Snapshot از الگوریتم های یادگیری ماشین برای آنالیز داده های رانندگی استفاده می کند و نرخ های بیمه پایین تری را به رانندگان ایمن ارائه می دهد. دیگر کاربرد مفید یادگیری ماشین در صنعت بیمه شامل رسیدگی به خسارت است.
• خرده فروشی: شرکت والمارت از ابزار هوش مصنوعی مولد My Assistant برای کمک به حدود 50000 کارمند پردیس خود در تولید محتوا، خلاصه کردن اسناد بزرگ و همچنین درخواست بازخورد کارکنان استفاده می کند.

مزایا و معایب یادگیری ماشین چیست؟

اگر یادگیری ماشین به طور مؤثری به کار گرفته شود، ارائه کننده مزیتی رقابتی برای مشاغل خواهد بود؛ چراکه روندها را شناسایی می کند و نتایج را با دقت بالاتری نسبت به آمارهای متعارف یا هوش انسانی پیش بینی می کند. یادگیری ماشین به چندین روش می تواند برای مشاغل مفید باشد:

• آنالیز داده های قبلی برای حفظ مشتریان
• راه اندازی سیستم های توصیه کننده برای افزایش درآمد
• بهبود برنامه ریزی و پیش بینی
• ارزیابی الگوهای کشف کلاهبرداری
• افزایش کارایی و کاهش هزینه ها

اما یادگیری ماشین برخی چالش های تجاری را نیز به همراه دارد. مهمترین مسئله احتمالا قیمت بالای یادگیری ماشین باشد. یادگیری ماشین نیازمند نرم‌افزارها، سخت‌افزارها و زیرساخت‌های مدیریتی داده پرهزینه ای است و پروژه‌های یادگیری ماشین معمولاً توسط دانشمندان و مهندسانی پیش برده می شوند که حقوق های بالایی دریافت می کنند.

موضوع مهم دیگر جهت گیری های یادگیری ماشین است. الگوریتم های آموزش داده شده بر روی مجموعه داده هایی که جمعیت های خاصی را نادیده می گیرند یا حاوی خطاهایی هستند، می توانند به طراحی مدل های نادرست منجر شوند.

مدل ها گاه با شکست مواجه می شوند و گاها در بدترین حالت، نتایج تبعیض آمیزی تولید می کنند. اگر فرآیندهای اصلی سازمانی بر اساس مدل‌های مغرضانه مستقر شوند، این موضوع منجر به آسیب قانونی و اعتباری برای کسب‌وکارها خواهد شد.

اهمیت یادگیری ماشین قابل تفسیر توسط انسان

توضیح عملکرد داخلی یک مدل خاص یادگیری ماشین می تواند چالش برانگیز باشد، به خصوص زمانی که مدل پیچیده باشد. با تکامل یادگیری ماشین، اهمیت مدل‌های شفاف و قابل توضیح به ویژه در صنایعی مانند بانکداری و صنعت بیمه نیز افزایش می‌یابد.

به دلیل پیشرفت های سریع و اقتباس تکنیک‌های پیچیده یادگیری ماشین مانند هوش مصنوعی مولد، توسعه مدل‌های یادگیری ماشین با نتایج قابل درک و توضیح برای انسان به یک اولویت تبدیل شده است. محققان آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی مانند آنتروپیک با استفاده از تکنیک‌های تفسیرپذیری و توضیح‌ پذیری، به پیشرفت هایی در زمینه درک نحوه عملکرد مدل‌های هوش مصنوعی مولد دست یافته اند.

هوش مصنوعی قابل تفسیر و هوش مصنوعی قابل توضیح

تمرکز تفسیرپذیری به درک عمیق عملکردهای درونی یک مدل یادگیری ماشین است، در حالی که توضیح پذیری شامل توصیف تصمیم گیری مدل به روشی قابل درک است. معمولاً سر و کار دانشمندان حوزه داده و سایر متخصصان یادگیری ماشین با تکنیک‌های یادگیری ماشین تفسیر پذیر است، در حالیکه از توضیح‌ پذیری اغلب برای درک مدل‌های یادگیری ماشین برای کمک به افراد غیرمتخصص استفاده می شود. برای مثال یک مدل به اصطلاح جعبه سیاه حتی اگر قابل تفسیر نباشد، احتمالا قابل توضیح خواهد بود.

 محققان می‌توانند ورودی‌های مختلف را آزمایش کنند و تغییرات در خروجی‌ها را با استفاده از روش‌هایی مانند SHAP (مخفف توضیحات افزودنی Shapley) مشاهده کنند تا بدانند تاثیر کدام عوامل بر خروجی بیشتر است. به این ترتیب، محققان می‌توانند به تصویر واضحی از نحوه تصمیم‌گیری مدل (توضیح پذیری) برسند، حتی اگر مکانیک شبکه عصبی پیچیده داخل (تفسیر پذیری) را به طور کامل درک نکنند.

هدف تکنیک‌های یادگیری ماشین قابل تفسیر شفاف سازی فرآیند تصمیم‌گیری مدل است. حال چند نمونه بیان می شود:

1. درخت های تصمیم گیری که نمایشی بصری از مسیرهای تصمیم گیری را ارائه می دهند.
2. رگرسیون خطی که پیش‌بینی‌های مبتنی بر مجموع وزنی ویژگی‌های ورودی را توضیح می‌دهد.
3. شبکه های Bayesian که وابستگی بین متغیرها را به روشی ساختار یافته و قابل تفسیر نشان می دهند.

از تکنیک‌های هوش مصنوعی قابل توضیح (XAI) زمانی استفاده می‌شوند که قصد داشته باشیم خروجی مدل‌های پیچیده‌تر یادگیری ماشین را برای ناظران انسانی قابل درک‌تر کنیم. مثال‌ها این مورد عبارت اند از:

1. LIME که رفتار مدل را به صورت محلی با مدل‌های ساده‌تر برای توضیح پیش‌بینی‌های فردی شبیه سازی می‌کند.
2. مقادیر SHAP، که وظیفه اختصاص امتیاز های اهمیت به ویژگی ها را دارد تا روشن کند که چگونه در تصمیم‌گیری مدل نقش دارند.

الزامات شفافیت می تواند در انتخاب یک مدل یادگیری ماشین دخیل باشد

در برخی از صنایع، دانشمندان داده باید از مدل‌های ساده یادگیری ماشین استفاده کنند، چرا که برای کسب‌وکارها توضیح نحوه تصمیم گیری اهمیت دارد. نیاز به شفافیت اغلب منجر به برقراری نوعی تعادل بین سادگی و دقت می شود. اگرچه مدل‌های پیچیده می‌توانند پیش‌بینی‌های بسیار دقیقی تولید کنند، ولی توضیح خروجی‌های آن‌ها برای یک فرد عادی (یا حتی یک متخصص) می‌تواند دشوار باشد.

مدل‌های ساده‌تر و قابل تفسیرتر اغلب در صنایعی که دارای مقررات سفت و سختی هستند ترجیح داده می‌شوند؛ چرا که در این صنایع تصمیم‌ها باید قابل توجیه و حسابرسی باشند. پیشرفت‌ها در تفسیر پذیری و تکنیک‌های هوش مصنوعی قابل توضیح (XAI)، استقرار مدل‌های پیچیده را با حفظ شفافیت لازم برای انطباق و اعتماد، به طور فزاینده‌ای امکان‌پذیر می‌سازد.

تیم‌های یادگیری ماشین، نقش‌ها و گردش کار

آغاز ساخت یک تیم یادگیری ماشین با تعریف اهداف و محدوده پروژه است. سوالات اساسی مطرح در این باره: تیم یادگیری ماشین چه مشکلات تجاری را باید حل کند؟ اهداف تیم چیست؟ برای ارزیابی عملکرد چه معیارهایی استفاده خواهد شد؟

پاسخ به این سوالات بخش اساسی در برنامه ریزی برای یک پروژه یادگیری ماشین است و به سازمان کمک خواهد کرد تا تمرکز پروژه (به عنوان مثال، تحقیق، توسعه محصول، آنالیز داده) و انواع تخصص های یادگیری ماشین مورد نیاز (به عنوان مثال، بینایی کامپیوتر، NLP، مدل سازی پیش بینی) را درک کند.

در مرحله بعد، بر اساس این ملاحظات و محدودیت های بودجه، سازمان ها باید تصمیم بگیرند که چه نقش های شغلی برای تیم یادگیری ماشین مورد نیاز است. بودجه پروژه نه تنها باید شامل هزینه های استاندارد منابع انسانی (مانند حقوق، مزایا و جذب نیروی کار جدید) باشد، بلکه ابزارهای یادگیری ماشین، زیرساخت ها و آموزش را نیز باید در بر بگیرد.

 در حالی که ترکیب خاص یک تیم یادگیری ماشین متفاوت خواهد بود، اکثر تیم‌های یادگیری ماشین سازمانی ترکیبی از متخصصان فنی و تجاری را شامل خواهد شد و هر کدام در حوزه‌ای از تخصص به پروژه کمک خواهند کرد.

دانشمندان حوزه داده بر استخراج بینش از داده‌ها تمرکز می‌کنند، در حالی که مهندسان یادگیری ماشین مدل‌های یادگیری ماشین را تهیه و مستقر می کنند، اما این دو نقش در مهارت‌ها، پیش‌زمینه و مسئولیت‌های شغلی همپوشانی هایی را دارند. هر دو گروه با پایتون شامل کتابخانه ها نظیر پانداها آشنا هستند، دارای دانش آماری، یادگیری ماشین و علوم کامپیوتری هستند و مهارتهای ارتباطی و همکاری را کسب کرده اند.

نقش های تیم یادگیری ماشین

یک تیم یادگیری ماشین معمولاً شامل برخی از نقش‌های غیر یادگیری ماشین نیز است؛ مانند متخصصان دامنه که به تفسیر داده‌ها و اطمینان از ارتباط آنها با حوزه پروژه کمک می‌کنند؛ مدیران پروژه که بر چرخه عمر پروژه یادگیری ماشین نظارت دارند؛ مدیران محصول که مسئول برنامه‌ریزی توسعه اپلیکیشن ها و نرم‌افزارهای یادگیری ماشین هستند و مهندسان نرم افزاری که این اپلیکیشن ها را می سازند.

علاوه بر این موارد، چندین نقش دیگر نیز برای یک تیم یادگیری ماشین ضروری هستند:

• دانشمندان حوزه داده: دانشمندان این حوزه آزمایش‌هایی را طراحی می‌کنند و مدل‌هایی را برای پیش‌بینی نتایج و شناسایی الگوها ایجاد می کنند. آنها مجموعه داده‌ها را جمع‌آوری و آنالیز می‌کنند، داده‌ها را مرتب و پیش پردازش می‌کنند، معماری‌های مدل را طراحی کرده و نتایج مدل را تفسیر می‌کنند و نهایتا رهبران کسب‌وکار و ذینفعان را در جریان امور قرار می دهند.

دانشمندان داده نیازمند تخصص در آمار، برنامه نویسی کامپیوتر و یادگیری ماشین هستند؛ از جمله زبان های محبوب یادگیری ماشین Python و یادگیری ماشین R و چارچوب هایی مانند یادگیری ماشین PyTorch و TensorFlowهستند.

• مهندس داده: مهندسان داده مسئول زیرساخت های پشتیبانی از پروژه های یادگیری ماشین هستند تا اطمینان حاصل شود که داده ها به روشی قابل دسترس جمع آوری، پردازش و ذخیره می شوند. آنها خطوط لوله داده را طراحی، ساخت و نگهداری می کنند.

 سیستم های پردازش داده در مقیاس بزرگ مدیریت می کنند و فرایندهای یکپارچه سازی داده را ایجاد و بهینه می سازند. آنها نیازمند تخصص در مدیریت پایگاه داده، انبارداری داده ها، برنامه نویسی زبان هایی مانند SQL یادگیری ماشین و Scala و تکنولوژی های داده های کلان مانند Hadoop یادگیری ماشین و Apache Spark هستند.

• مهندس یادگیری ماشین: مهندسان یادگیری ماشین که به عنوان مهندسان یادگیری ماشین Ops نیز شناخته می شوند، با استفاده از خطوط لوله یادگیری ماشین که توسط مهندسان داده نگهداری می شوند، مدل های توسعه یافته توسط دانشمندان داده را به محیط های تولید انتقال می دهند.

آنها الگوریتم ها را برای اجرا بهینه می کنند؛ مدل های یادگیری ماشین را مستقر و نظارت می کنند؛ زیرساخت یادگیری ماشین را حفظ و مقیاس می کنند و چرخه عمر یادگیری ماشین را از طریق شیوه هایی مانند CI/CD و نسخه سازی داده ها خودکار می کنند. علاوه بر دانش یادگیری ماشین و هوش مصنوعی، مهندسان این حوزه معمولاً نیازمند تخصص در مهندسی نرم افزار، معماری داده و محاسبات ابری هستند.

مراحل ایجاد گردش کار یادگیری ماشین

زمانیکه که تیم یادگیری ماشین تشکیل شد، اجرا آرام و بی نقص اهمیت پیدا می کند. باید اطمینان حاصل شود که اعضای تیم به راحتی بتوانند دانش و منابع را به اشتراک بگذارند تا گردش کار مستمر باشد و بهترین شیوه ها اتخاذ شوند. به عنوان مثال، ابزارهای همکاری، کنترل نسخه و مدیریت پروژه، مانند Git و Jira باید پیاده سازی شوند.

مستندسازی شفاف و کامل برای اشکال زدایی، انتقال دانش و قابلیت نگهداری از اهمیت بالایی برخوردار است. در پروژه‌های یادگیری ماشین، این بخش شامل مستندسازی مجموعه‌های داده، اجرای مدل و کد با توضیحات مفصل منابع داده، مراحل پیش‌پردازش، معماری‌های مدل، فرا پارامترها و نتایج آزمایش می شود.

یک روش متداول برای مدیریت پروژه‌های یادگیری ماشین، یادگیری ماشین Ops (عملیات یادگیری ماشین/ machine learning operations) است. یادگیری ماشین Ops مجموعه‌ای از شیوه‌ها برای استقرار، نظارت و نگهداری مدل‌های یادگیری ماشین در تولید است.

از DevOps الهام گرفته شده است، اما تفاوت های ظریفی را که یادگیری ماشین را از مهندسی نرم افزار متمایز می کند را توضیح می دهد. همانطور که DevOps همکاری بین توسعه دهندگان نرم افزار و عملیات IT را بهبود میبخشد، یادگیری ماشین Ops نیز دانشمندان داده و مهندسان یادگیری ماشین را با تیم های توسعه و عملیات مرتبط می سازد.

سازمان‌ها با اقتباس یادگیری ماشین Os ثبات، تکرارپذیری و همکاری در گردش‌های کاری یادگیری ماشین را بهبود می بخشند. این شامل ردیابی آزمایش‌ها، مدیریت نسخه‌های مدل و نگهداری گزارش‌های دقیق داده‌ها و تغییرات مدل است. نگهداری سوابق نسخه‌های مدل، منابع داده و تنظیمات پارامتر تضمین می‌کند که تیم‌های پروژه یادگیری ماشین به راحتی بتوانند تغییرات را ردیابی کنند و متوجه نحوه تأثیر متغیرهای مختلف بر عملکرد مدل شوند.

به طور مشابه، گردش کار استاندارد و اتوماسیون وظایف تکراری، زمان و انرژی مورد نیاز برای انتقال مدل‌ها از توسعه به تولید را کاهش می‌دهد و این شامل خودکارسازی آموزش، آزمایش و استقرار مدل می شود. پس از استقرار، با نظارت مستمر و ثبت گزارش اطمینان حاصل خواهد شد که مدل ها همیشه با آخرین داده ها به روز میشوند و به صورت بهینه ای عمل خواهند کرد. انتظار می رود ارزش بازار جهانی هوش مصنوعی تا سال 2030 به حدود 2 تریلیون دلار برسد و نیاز به متخصصان ماهر هوش مصنوعی در حال افزایش باشد.

ابزارها و پلتفرم های یادگیری ماشین

توسعه یادگیری ماشین به طیف وسیعی از پلتفرم ها، چارچوب های نرم افزاری، کتابخانه های کد و زبان های برنامه نویسی متکی است. در این قسمت از مقاله یک مروری کلی از دسته های مختلف خواهیم داشت و برخی از ابزارهای برتر هر دسته را بررسی خواهیم کرد.

پلتفرم ها

پلتفرم های یادگیری ماشین محیط های یکپارچه ای هستند که ابزارها و زیرساخت هایی را برای پشتیبانی از چرخه عمر مدل یادگیری ماشین فراهم می کنند. عملکردهای کلیدی شامل این موارد هستند: مدیریت داده، توسعه مدل، آموزش، اعتبار سنجی و استقرار و همچنین نظارت و مدیریت پس از استقرار.

بسیاری از پلتفرم‌ها همچنین دارای ویژگی‌هایی برای بهبود همکاری، انطباق و امنیت، و اجزای یادگیری ماشین خودکار (Auto یادگیری ماشین) هستند که وظایفی نظیر انتخاب مدل و پارامترسازی را خودکار می‌کنند.

هر کدام از 3 ارائه‌دهنده اصلی ابر (Google Vertex AI، Amazon SageMaker و Microsoft Azure ML) یک پلتفرم یادگیری ماشین ارائه می‌دهند که برای ادغام با اکوسیستم ابری خود طراحی شده اند. این محیط های یکپارچه، ابزارهایی را برای توسعه مدل، آموزش و استقرار، قابلیت های یادگیری ماشین خودکار و یادگیری ماشین Ops و پشتیبانی از چارچوب های محبوب مانند TensorFlow و PyTorch ارائه می دهند.

اغلب انتخاب به پلتفرمی ختم می شود که با محیط IT موجود یک سازمان ادغام شود. علاوه بر پیشنهادات ارائه دهندگان ابر، چندین جایگزین شخص ثالث و متن باز نیز وجود دارد. موارد زیر برخی دیگر از پلتفرم های محبوب یادگیری ماشین هستند: IBM Watson Studio، Databricks، Snowflake، DataRobot.

چارچوب ها و کتابخانه ها

چارچوب‌ها و کتابخانه‌های یادگیری ماشین بلوک‌های ساختمانی را برای توسعه مدل فراهم می‌کنند: مجموعه‌ای از کارکردها و الگوریتم‌هایی که مهندسان یادگیری ماشین می‌توانند از آن ها برای طراحی، آموزش و استقرار مدل‌های یادگیری ماشین سریع‌ تر و کارآمدتر استفاده کنند.

در دنیای واقعی، اصطلاحات چارچوب و کتابخانه اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند. اما به بیان دقیق تر، یک چارچوب عبارت است از یک محیط جامع با ابزارها و منابع سطح بالا برای ساخت و مدیریت اپلیکیشن های یادگیری ماشین؛ در حالی که یک کتابخانه مجموعه ای از کدهای قابل استفاده مجدد برای وظایف خاص یادگیری ماشین است. از رایج ترین چارچوب ها و کتابخانه های یادگیری ماشین می توان این موارد را نام برد: TensorFlow، PyTorch، Keras، Scikit-learn، OpenCV و NLTK.

زبان های برنامه نویسی

تقریباً همه زبان های برنامه نویسی را می توان برای یادگیری ماشین استفاده کرد. اما در عمل، اکثر برنامه نویسان زبانی را برای پروژه یادگیری ماشین انتخاب می کنند که ملاحظاتی نظیر در دسترس بودن کتابخانه های کد متمرکز برای یادگیری ماشین، پشتیبانی و تطبیق پذیری را دارا باشند.

بیشتر اوقات پایتون، پرکاربردترین زبان در یادگیری ماشین است؛ این زبان ساده و خوانا است در نتیجه برای تازه کاران کدنویسی یا توسعه دهندگان آشنا با دیگر زبان های کدنویسی مناسب خواهد بود. پایتون همچنین دارای طیف گسترده ای از علوم داده و کتابخانه ها و چارچوب های یادگیری ماشین، از جمله TensorFlow، PyTorch، Keras، scikit-learn، پانداها و NumPy است. سایر زبان های مورد استفاده در یادگیری ماشین این موارد هستند: R، Julia، C++، Scala و Java.

آینده یادگیری ماشین

با تحقیقات گسترده ای که از جانب شرکت‌ها، دانشگاه‌ها و دولت‌ها در سراسر جهان انجام می شود، یادگیری ماشین به سرعت در حال تکامل است. پیشرفت‌های حوزه هوش مصنوعی و یادگیری ماشین مکرر در حال وقوع است، و در نتیجه می توان گفت که شیوه‌های پذیرفته‌شده تقریباً به محض ایجاد منسوخ می شوند. یکی از قطعیت‌ها در مورد آینده یادگیری ماشین، ادامه یافتن نقش اصلی آن در قرن بیست و یکم است که نحوه انجام امور و زندگی ما را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

چندین روند در حال ظهور، آینده یادگیری ماشین را شکل می دهند: NLP، بینش کامپیوتری (Computer vision)، تکنولوژی سازمانی (Enterprise technology)، یادگیری ماشین قابل تفسیر و هوش مصنوعی قابل توضیح (Interpretable ML و XAI).

در این میان، شرکت‌ها با چالش‌هایی مواجه هستند که توسط تکنولوژی های پیشرفته و به سرعت در حال تکامل قبلی ارائه شده بود. این چالش‌ها شامل اصلاح زیرساخت‌های قدیمی برای تطبیق با سیستم‌های یادگیری ماشین، کاهش تعصبات و پیامدهای مخرب دیگر، و بهینه‌سازی استفاده از یادگیری ماشین برای تولید سود و در عین حال به حداقل رساندن هزینه‌ها است.

همچنین ملاحظات اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها و انطباق با مقررات مسائلی حیاتی هستند که سازمان ها باید با ادغام تکنولوژی های پیشرفته هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در عملیات خود به آنها رسیدگی کنند.

سخن آخر

در این مقاله ابتدا تعریفی جامع از یادگیری ماشین (Machine Learning) ارائه شد؛ شاخه‌ای از هوش مصنوعی که تمرکز آن به ساختن سیستم‌های کامپیوتری است که از داده‌ها یاد می‌گیرند. در ادامه با بررسی مزایا و معایب آن، به معرفی انواع یادگیری ماشین با نمونه های مربوطه میپردازیم و در نهایت نقش انکار ناشدنی یادگیری ماشین در دنیای تکنولوژی آینده بحث شد.

سوالات متداول

یادگیری ماشین (Machine Learning) چیست؟

یادگیری ماشین (Machine Learning) شاخه‌ای از هوش مصنوعی (AI) و علوم کامپیوتر است که بر استفاده از داده‌ها و الگوریتم‌ها تمرکز می‌کند تا هوش مصنوعی را قادر ‌سازد تا روش یادگیری انسان‌ را تقلید کند و به تدریج دقت آن را بهبود بخشد.

4 اصل یادگیری ماشین چیست؟

اصول یادگیری ماشین از این قرار هستند: یادگیری تحت نظارت، یادگیری بدون نظارت، یادگیری نیمه نظارتی، یادگیری تقویتی.

تفاوت بین هوش مصنوعی و یادگیری ماشین چیست؟

هوش مصنوعی ایده ماشینی است که بتواند هوش انسان را تقلید کند، در حالی که هدف یادگیری ماشین آموختن نحوه انجام یک کار خاص به ماشین و ارائه نتایج دقیق با شناسایی الگوها است.

آیا ChatGPT هوش مصنوعی است یا یادگیری ماشین؟

ChatGPT شکلی از هوش مصنوعی مولد (generative AI) است؛ ابزاری که به کاربران اجازه می دهد تا با وارد کردن یک پیام، تصویر، متن یا ویدیویی شبیه به انسان دریافت کند که در اصل توسط هوش مصنوعی تولید شده است. ChatGPT مشابه سرویس‌های چت خودکار موجود در وب‌سایت‌های خدمات مشتری است، زیرا افراد می‌توانند سؤالات خود را از آن بپرسند و یا برای پاسخ‌های ChatGPT توضیح بخواهند.

در دنیای امروز که امنیت شبکه‌ها و داده‌ها اهمیت فزاینده‌ای پیدا کرده، انتخاب سیستم عامل مناسب برای مدیریت امنیت و عملکرد شبکه‌ها به یک نیاز اساسی تبدیل شده است. فورتی نت (Fortinet)، یکی از شرکت‌های پیشرو در حوزه امنیت سایبری، سیستم عامل FortiOS را به عنوان بخش کلیدی فبریک امنیتی خود توسعه داده است. FortiOS نه تنها به عنوان سیستم عامل اصلی سخت‌افزارهای فورتی نت مورد استفاده قرار می‌گیرد، بلکه با ارائه قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند همگرایی امنیت و شبکه، هوش مصنوعی، و کنترل جامع بر تمامی اجزا، به یکی از جامع‌ترین پلتفرم‌های امنیتی در صنعت تبدیل شده است. در این مطلب، به بررسی جزئیات این سیستم عامل و ویژگی‌های آخرین نسخه آن، FortiOS 7.6، می‌پردازیم تا شما را با امکانات و مزایای این پلتفرم آشنا کنیم.

FortiOS چیست؟

FortiOS یا سیستم عامل فورتی نت (Fortinet’s operating system) پایه و اساس فَبریک (Fabric) امنیتی فورتی نت است. فبریک بر روی یک چارچوب مدیریتی و امنیتی مشترک ساخته شده است و بالاترین عملکرد و گسترده ترین پلت فرم امنیت سایبری صنعت است. FortiOS همگرایی امنیت و شبکه را برای رفع شکاف های امنیتی و ساده سازی مدیریت امکان پذیر می کند. با سیستم عامل فورتی نت، خواهید توانست به تجربه کاربری ثابت، پالِسی های امنیتی مشترک، و دید و کنترل در سراسر محیط‌ها، از جمله زیرساخت‌های داخلی، ابری، هیبریدی و همگرایی IT/OT/IoT دست پیدا کنید.

ویژگی های FortiOS 7.6

FortiOS 7.6 آخرین به روز رسانی سیستم عامل فورتی نت است که قابلیت ها و خدمات جدیدی را در فَبریک امنیتی فورتی نت به عنوان بالغ ترین و جامع ترین پلتفرم امنیت سایبری موجود در بازار امروز ارائه می کند. آخرین پیشرفت‌ها در FOS 7.6 قابلیت‌های جدید یا به روز‌ شده‌ای را در زمینه های زیر ارائه می‌کنند:

شبکه ایمن

مؤلفه شبکه ایمن در فَبریک امنیتی فورتی نت ترکیبی از شبکه های حیاتی، اتصال و عملکردهای امنیتی از جمله تکنولوژی عملیاتی، اینترنت اشیا و امنیت لبه است. از جمله پیشرفت های FOS 7.6 در این زمینه می توان از این موارد نام برد:

• هوش مصنوعی فورتی (FortiAI) برای مدیریت، تهیه، اسناد و پشتیبانی
• سرویس فورتی گیت مدیریت شده
• جلوگیری از از دست دادن داده
• کنترل دسترسی به شبکه فورتی لینک
• کنترل کننده وای فای 7
• سرویس های جدید فورتی گارد

SASE یکپارچه

از آنجایی که سازمان‌ها منابع ابری بیشتری را بکار می گیرند و از نیروی کار ترکیبی پشتیبانی می کنند، در نتیجه اهمیت راهکارهای های امنیتی ابری افزایش می یابد. ایمن سازی کاربران راه دور به همراه ارتباطات قابل اعتماد، برای سازمان هایی که استراتژی نیروی کار ترکیبی را برگزیده اند بسیار مهم است. پیشرفت های FortiOS 7.6 در این زمینه می توان به اِیجِنت یکپارچه (فورتی کلاینت) و SASE (SSE + SD-WAN) اشاره کرد. جالب است بدانید، از ادغام SSE و SD-WAN نتایج زیر حاصل می شود:

• SASE/ZTNA مدیریت شده
• محافظت از داده
• پشتیبانی از سوئیچ/اکسس پوینت/ 5G
• SD-WAN
• جداسازی مرورگر راه دور
• DEM سرتاسری
• پشتیبانی شخص ثالث SSE (IPSec)
• پالسی یکپارچه
• مرکز عملیات امنیتی بر پایه ی هوش مصنوعی

شناسایی، پیشگیری و اصلاح تهدیدات و حملات همچنان چالشی حیاتی برای بسیاری از تیم های مرکز عملیات امنیتی است. به همین دلیل است قابلیت‌های هوش مصنوعی پیشرفته‌ از جمله هوش مصنوعی مولد، برای محیط‌های مرکز عملیات امنیتی ایجاد شده تا شناسایی تهدید را تقویت می‌کند. از پیشرفت های FortiOS 7.6 در این زمینه موارد ذیل هستند:

• SOCaaS پیشرفته
• ادغام هوش مصنوعی فورتی با فورتی آنالایزر
• SIEM Lite
• SOAR Lite
• حاکمیت، ریسک و انطباق
• هوش مصنوعی فورتی (FortiAI) برای واکنش به حوادث امنیتی
• ادغام EDR با فورتی کلاینت

مزایای سیستم عامل FortiOS

FortiOS راهکاری موثر برای محافظت از شبکه و زیرساخت فناوری اطلاعات در برابر تهدیدات و حملات اسپم است. با سیستم عامل فورتی نت، کاربران کنترل کاملی بر همه اپلیکیشن ها و سیستم‌ها دارند و می توانند ترافیک ورودی و خروجی به شبکه را به طور موثری مدیریت کنند. هزینه های مقرون به صرفه لایسنس ها در مقایسه با سایر سیستم عامل ها، آن را به یک انتخاب جذاب برای کسب و کارها تبدیل کرده است.

FortiOS با ادغام با فبریک امنیتی فورتی نت یکپارچگی کامل را در کل استقرار سازمان تضمین می کند و به مسائل مختلفی مانند آنتی ویروس، فیلتر DNS، فایروال و جلوگیری از نفوذ می پردازد. سیستم عامل فورتی نت با ارائه گزارش‌دهی های دقیق و قابلیت‌های تحلیلی، کاربران را قادر می سازد تا به عملکرد شبکه نظارت کنند، خطرات امنیتی بالقوه را شناسایی کنند و درباره زیرساخت‌های خود تصمیم های آگاهانه بگیرند.

فرآیند استقرار این سیستم عامل روان و آسان است و با داشتن گزینه های مختلف قیمتی، یک گزینه ای عملی برای سازمان ها تبدیل شده است. با استفاده از FortiOS، کاربران می توانند دید وسیع تر و دفاع جامع تری در برابر عوامل تهدید داشته باشد تا وضعیت امنیتی خوبی را در سازمان خود داشته باشند.

معایب سیستم عامل FortiOS

از جمله معایبی که برای سیستم عامل فورتی نت گزارش شده پیچیدگی تنظیمات آن است که در شرکت های بزرگتر جدی تر نیز می شود. ارتقا این سیستم عامل و همچنین محدودیت های فیلترینگ URL، دیگر چالش هایی هستند که فراروی کاربران قرار دارند.

سخن پایانی

در مطلب امروز سیستم عامل شرکت فورتی نت بنام FortiOS که مخفف Fortinet’s Operating System است، بررسی شد. این سیستم عامل بر روی سخت افزارهای تولید این شرکت نصب می شود؛ از جمله ویژگی های آخرین نسخه آن یعنی FortiOS 7.6 می توان به این موارد اشاره کرد: پلت فرم SASE با قابلیت های DLP اضافه شده، جداسازی مرورگر راه دور، DEM و عملکردهای دیگر که با ادغام SSE و SD-WAN مرتبط هستند.

سوالات متداول

FortiOS چیست؟

FortiOS یا Fortinet’s Operating System سیستم عامل شبکه فورتی نت است و در هسته فبریک امنیتی فورتی نت قرار دارد؛ با اتصال همه اجزا به یکدیگر، از یکپارچگی دقیق در کل فبریک امنیتی یک سازمان اطمینان حاصل میکند.

کاربرد FortiOS چیست؟

FortiOS همراه با پیشرفت‌های فبریک امنیتی فورتی نت، شبکه و مدیریت ایمن، پیشگیری پیشرفته، تشخیص زودهنگام و واکنش به موقع و کاهش خطر را برای سیستم‌های کنترل فیزیکی و صنعتی سایبری ارائه می‌کند.

چه ویژگی های جدیدی در FortiOS 7.6 ارائه شده است؟

از جمله پیشرفت های کلیدی FortiOS 7.6 می توان این موارد را نام برد: ارائه چندین سرویس مدیریتی برای کاهش بار تیم‌های NOC و SOC و کاهش نیاز به منابع برای رسیدگی به شکاف مهارت‌های امنیت سایبری. فورتی کلاینت دارای عملکرد کامل EDR برای ارائه ZTNA ،EPP و اسکن مداوم آسیب‌پذیری در یک اِیجنت انفرادی است.

چه دستگاه هایی از FortiOS  استفاده می کنند؟

FortiOS که همان سیستم عامل فورتی نت است در سخت افزارهای شرکت فورتی نت مانند فایروال ها و سوئیچ های فورتی گیت استفاده می شود؛ این سیستم عامل مبتنی بر لینوکس است.

ما در این مطلب قصد داریم شما را با یکی از تکنولوژی های بسیار پرکاربرد آشنا کنیم که اتصالات شبکه ای را آسان تر کرده و در صرفه جویی انرژی و هزینه، بسیار کمک کننده است. کابل های فیبر نوری در انواع مختلفی از صنعت ها مورد استفاده قرار می گیرند چرا که نسبت به کابل های دیگر، از سرعت بالاتر، امکانات بیشتر، راحتی استفاده، امنیت و.. برخوردار هستند. در ادامه این مطلب با تجهیزات امنیت شبکه شرکت داریا همراه باشید.

فیبر نوری چیست؟

فیبر نوری یا تار نوری، رشته های بلند، نازک و شفاف شیشه ای هستند که در داخل یک کابل دسته بندی شده و کابل نوری را تشکیل می دهند؛ سیگنال های نوری توسط سیستم ها کدگذاری می شوند و اطلاعات و داده را به شکل نور از طریق این کابل ها انتقال می دهند تا این داده ها در انتهای مسیر خود به همان داده هایی که شما در صفحه مانیتور خود مشاهده می کنید تبدیل شوند.

فیبر نوری در مقایسه با کابل مسی از پهنای باند بیشتری برخوردار است.  فیبر نوری مانند سیم مسی، اطلاعات را به شبکه های کامپیوتری و مخابراتی منتقل می کنند. البته فیبر نوری با سیم مسی تفاوت مهمی دارد، آن هم اینکه سیم های مسی داده ها را در قالب سیگنال های الکتریکی جابه جا می کنند، اما فیبر نوری داده ها را در قالب سیگنال های نوری انتقال می دهد. به همین دلیل، ایجاد و نگه داری شبکه های مبتنی بر فیبر نوری به فناوری ها، تجهیزات و زیرساخت های متفاوتی نیاز دارد. تار نوری، اطلاعات و داده ها را از طریق نور، به انتهای گیرنده منتقل می کنند تا رمزگشایی شوند و توسط سیستم قابل خواندن باشند؛ در واقع تار نوری، یک پایپ برای انتقال سیگنال ها در فواصل طولانی است که این انتقال با سرعت بسیار بالایی صورت می گیرد.

ساختار فیبر نوری

یک کابل فیبر نوری از سه بخش مجزا تشکیل می شود که شامل هسته (Core)، روکش و پوشش خارجی است.

هسته

هسته یا Core، تار نازکی است که معمولا از شیشه یا پلاستیک ساخته شده و همانطور که از نامش نیز مشخص است، بخش اصلی انتقال داده محسوب می شود و سیگنال های نوری را از خود عبور می دهد.

روکش

جالب است بدانید که بخش روکش از همان ماده هسته، ولی با ضریب شکست (حدود یک درصد) کمتری ساخته می شود تا بازتاب داخلی فقط در طول فیبر نوری رخ دهد و اختلالی در انتقال سیگنال های نوری ایجاد نشود.

پوشش خارجی

پوشش خارجی نیز یک محافظ از جنس پلاستیک است که دور تا دور کابل را پوشش می دهد تا فیبر نوری، از خطرات محیط در امان باشد.

انواع فیبر نوری

به طور کلی دو نوع کابل فیبر نوری وجود دارد که تک حالته (Single Mode Fiber Optic) و چند حالته (MultiMode Fiber Optic) هستند؛ در ادامه مطلب به بررسی آن ها می پردازیم.

 فیبر تک حالته (SMF)

این نوع فیبر ها، بیشتر در مخابرات استفاده می شوند چون که طول موج بین 1310 تا 1550 را پشتیبانی می کنند و دارای یک هسته بسیار نازک به قطر حدودا 5-10 میکرون هستند؛ همچنین قابلیت این را دارند که در مسافت های طولانی مانند بین ساختمان ها که بیش از 100 متر است، مورد استفاده قرار بگیرند.

فیبر چند حالته (MMF)

برخلات فیبر تک حالته، فیبر چند حالته، دارای هسته بزرگتری است که همین مورد باعث می شود فاصله انتقال محدودی داشته باشد و فقط برای فواصل کوتاهی مثل اتصالات شبکه ای مناسب باشد؛ ولی این مورد قابل توجه است که فیبر چند حالته، از چند حالت نور OM1 تا OM2 پشتیبانی می کند و طول موج بین 850 تا 1300 دارد.

کاربرد فیبر نوری

کابل های فیبر نوری به طور کلی، بسیار پر کاربرد بوده و در صعنت ها مختلف، مورد استفاده قرار می گیرند چون که از جهات زیاد و مختلفی، به کسب و کار ها کمک می کنند تا در مصرف انرژی و هزینه، صرفه جویی کنند و از دردسر ها و خطرات احتمالی جلوگیری کنند؛ در ادامه مطلب به مواردی که فیبر نوری در آن ها پر کاربرد است می پردازیم.

• ساختمان ها
• صنعت پزشکی
• ارتباطات
• اهداف دفاعی
• صنایع
• روشنایی و تزئینات
• بازرسی های مکانیکی و…

به طور کلی فناوری فیبر نوری در حوزه های مختلفی به کار می رود. یکی از رایج ترین کاربرد های فیبر نوری ایجاد شبکه های پرسرعت انتقال داده است، چرا که سرعت انتقال داده ها در فیبر نوری بیشتر است. جالب است بدانید بخش عمده ترافیک داده دنیا از طریق کابل های فیبر نوری که اکثرشان از دریا و اقیانوس ها گذاشته اند، مبادله می شود. همچنین برای متصل کردن شبکه های کامپیوتری دور از هم که در نقاط جغرافیایی مختلف پراکنده اند، می توان از فیبر نوری استفاده کرد.

با این که از دیرباز از کابل های مسی در صنعت استفاده می شده، امروزه فیبر های نوری جایگزین آنها شده اند؛ به گونه ای که خطوط راه دور شرکت های تلفنی اکنون از کابل های فیبر نوری ساخته شده اند.

نحوه عملکرد فیبر نوری

فیبر نوری داده ها را به صورت ذرات نور جابه جا می کند؛ هر ذره نور را یک فوتون می نامند. فوتون ها مسیر درون کابل فیبر نوری را طی می کنند تا از نقطه ای به نقطه دیگر منتقل شوند. هسته و غلاف شیشه ای فیبر نوری، هر کدام ضریب انعکاس متفاوتی دارند که بسته به آن، نور را با زاویه مشخصی خم می کنند. ضریب انعکاسی هر فیبر نوری یکی از مهم ترین ویژگی های آن است که مشخص می کند نور با چه میزان شکست و انعکاس در طول کابل پیش می رود. این ویژگی در تعیین برد سیگنال و طول کابل اهمیت دارد.

وقتی سیگنال های نوری درون کابل فیبر نوری حرکت می کنند، از سطح هسته و غلاف منعکس می شوند و به صورت جناغی یا اصطلاحا زیگزاگی در طول کابل فیبر نوری پیش می روند؛ به این حرکت، بازتاب داخلی کلی گفته می شود.

غلاف، نورهایی را که از سطح هسته به بیرون منعکس می شوند، دوباره به درون هسته باز می تاباند تا سیگنال های نوری از دست نروند. سیگنال های نوری، تقریبا 30 درصد کمتر از سرعت نور حرکت می کنند، زیرا چگالی لایه های شیشه اجازه نمی دهد سیگنال ها سریع تر از این حرکت کنند. اما همین سرعت نیز بسیار بیشتر از سرعت سیگنال های الکتریکی در کابل های مسی است.

مزایای فیبر نوری

فیبر نوری دارای مزایای متعددی است که در ادامه برخی از آنها را مورد بررسی قرار می دهیم.

1. قیمت مناسب: هزینه فیبر نوری نسبت به سیم های مسی در مقیاس های بالا کمتر است.
2. اندازه نازک تر: قطر فیبر های نوری به مراتب کمتر از سیم های مسی است.
3. ظرفیت بالا: پهنای باند فیبر نوری به منظور ارسال اطلاعات به مراتب بیشتر از سیم مسی است؛ چون که فیبر نوری توانایی انتقال داده های بیشتری دارد.
4. تضعیف کمتر: تضعیف سیگنال در فیبر نوری به مراتب کمتر از سیم مسی است.
5. عدم تداخل: بر خلاف سیگنال های الکتریکی در یک سیم مسی، عبور سیگنال های نوری در یک فیبر تاثیری بر فیبر دیگر نخواهد داشت و تداخل الکترومغناطیسی نخواهیم داشت.
6. مصرف برق پایین: از آنجایی که سیگنال ها در فیبر نوری کمتر تضعیف می شوند، می توان از فرستنده هایی با میزان برق پایین نسبت به فرستنده های الکتریکی که از ولتاژهای بالا استفاده می کنند، استفاده کرد.
7. اشتعال زا نبودن: با توجه به عدم وجود الکتریسیته در فیبر نوری، امکان بروز آتش سوزی در این خصوص وجود نخواهد داشت.
8. سبک: وزن یک کابل فیبر نوری به مراتب کمتر از کابل مسی هم رده آن است و این عامل در کارکرد، نصب و نگهداری فیبر بسیار مهم است.
9. انعطاف پذیر بودن: با توجه به انعطاف پذیری فیبر نوری و قابلیت ارسال و دریافت نور از آن ها، در موارد متفاوت نظیر دوربین های دیجیتال با موارد کاربردی خاص مانند عکس برداری پزشکی و لوله کشی و… استفاده می گردد.

جمع بندی

در این مطلب، به یکی از پرکاربرد ترین تکنولوژی های ابداع شده پرداختیم که می تواند بسیاری از مشکلات و دردسر های مدیریتی شبکه ها را برطرف و در مصرف انرژی صرفه جویی کند. این تکنولوژی، داده ها را به شکل سیگنال های نوری از خود عبور می دهد که همین امر باعث می شود این کابل ها از سرعت بالایی در انتقال داده و اطلاعات برخوردار باشد.

هر کسب و کاری برای موفقیت نیازمند مدیریت دقیق منابع و فرآیندهاست. استفاده از سیستم ERP به عنوان یک راهکار هوشمند، به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد تا تمام جوانب کسب و کار خود را در یک سیستم واحد کنترل و هماهنگ کنند. با استفاده از این سیستم، کسب و کارها می‌توانند کارایی خود را افزایش داده و تصمیم‌گیری‌های بهتری انجام دهند. در این مطلب به انواع، ویژگی ها، مزایا و معایب ERP به طور جامع و کامل اشاره شده و مورد بحث قرار گرفته است. در ادامه با ما همراه باشید تا به طور کامل با سیستم های ERP آشنا شوید.

ERP چیست؟

ERP مخفف کلمه Enterprise Resource Planning است. در واقع ERP سیستم برنامه ریزی منابع سازمان است. این محصول بسته ی نرم افزاری است که سازمان ها و شرکت ها به منظور ارتقای کارایی منابع کسب و کارشان مورد استفاده قرار می دهند. سیستم های ERP ترکیبی از ماژول های نرم افزاری مختلف است که به صاحبان کسب و کار ها کمک می کند تا با سرعت بیشتری اهداف خود را محقق سازند. این کار از طریق امکاناتی مانند حسابداری، مدیریت سرمایه و ارتباطات مشتری و ردیابی کردن سفارش ها قابل انجام است. در واقع یکی از اهداف اصلی راه اندازی سیستم ERP دستیابی آنی و با سرعت به اطلاعات راهبردی کسب و کار در حوزه های مختلف است.

ویژگی های ERP

اکثر سیستم های ERP ساختار ماژولار دارند که این ساختار کسب و کار ها را قادر می سازد تا کار خود را با ماژول های کلیدی آغاز کنند و سپس با افزایش آمادگی، عمکرد خود را بهبود ببخشند و یا ماژول های مناسب کسب و کار خاص خود را با توجه به نیاز ها و تنایب بیشتر با مشخصات سازمان خود انتخاب کنند.

• بسته نرم افزاری ERP به دسته بندی داده های بخش های مختلف سازمان کمک می کند.
• به برنامه ریزی و مدیریت بهتر منابع سازمان مطابق با نیاز های آن کمک می کند و کسب و کار را ارتقا می دهد.
• کمک به صرفه جویی در هزینه ها و افزایش سود
• این سیستم با برنامه ریزی و مدیریت بهتر منابع در کارکرد های مختلف، مسیر برنده شدن کسب و کارتان را در عرصه رقابتی بازار های جهانی راحت تر می کند.
• با کمک ERP می توانید از بازگشت سرمایه ای مطلوب مطمئن شوید.
• کمک به بهبود هماهنگی و ارتباط با مشتریان و ارتقای کیفیت خدمات و کوتاه تر شدن زمان پردازش و تحویل سفارش ها.
• کمک به کنترل اشتباهات و خطا ها و هماهنگی بهتر کسب و کار برای دستیابی به حداکثر سود آوری.

مزایای ERP

مزایای ERP را می توان به سه دسته کلی تقسیم کرد که این دسته ها شامل تاثیر مستقیم و غیر مستقیم ERP برای صرفه جویی در هزینه ها، فرصت های افزایش درآمد و بهبود اثر بخشی کسب و کار می باشند.

1. کاهش مستقیم و غیر مستقیم هزینه ها

سیستم های ERP می توانند با اتوماتیک سازی و ساده سازی فرآیند های پیچیده کسب و کار، از زمان زیادی که صرف انجام کار های ابتدایی می شود، صرفه جویی کنند. این عمل منجر به صرفه جویی در هزینه ها می شود.

همچنین سیستم های ERP کمک می کنند تا فرآیند های اضافه ای که ارزش افزوده ایجاد نی کنند، حذف شوند؛ کارکرد بخش های مختلف کسب و کار یکپارچه شود و آگاهی پرسنل و توانمندی آن ها برای انطباق بهتر با شرایط افزایش یابد. این نوع ابزار های برنامه ریزی، با پشتیبانی از فرآیند های استاندارد و پرتکرار، می توانند باعث بهبود عملکرد و کیفیت و کاهش اتلاف زمان شوند.

با جایگزین کردن تعداد زیادی از نرم افزار با یک نرم افزار واحد، تعداد ارتباطاتی که باید با شرکت های سرویس دهنده داشت، کتهش یافته و این امر در نهایت باعث کاهش هزینه های خرید لایسنس، مدیریت برنامه های کاربردی و کاهش نیاز به آموزش پرسنل برای کار با نرم افزار های مختلف می شود.

2. افزایش فرصت و درآمد

این سیستم ها کمک می کنند تا از موجودی کافی برای پاسخ به تقاضای مشتریان و بهبود تجربه آن ها، اطمینان حاصل می کند؛ احتماب تعامل مجدد هر مشتری با کسب و کار را افزایش داده و باعث رشد در فروش می شوند. به کمک این سیستم، سازمان های مختلف می تونند با سرعت بیشتری پاسخگوی درخواست مشتریان خود باشند.

دقت در پردازش سفارش ها و زمان تحویل آن به مشتری افزایش یافته و با ایجاد گزینه هایی برای اتوماتیک شدن کارها، مشتریان را قادر می سازد تا هر زمانی که آمادگی لازم را داشتند، خرید کنند.

3. افزایش اثربخشی کسب و کار

از مزایای این سیستم، بهبود اثربخشی کسب و کار از طریق تسهیل همکاری بخش هی مختلف، مشخص کردن بهترین روش های انجام هرکار، ایجاد اتوماسیون بر مبنای آن است.

این سیستم ها به مدیران شرکت ها کمک می کند تا از بهترین فرصت ها در تعیین استراتژی ها و اتخاذ تصمیم ها استفاده کنند. به کمک ERP، به جای جمعآوری دستی داده ها از منابع معتبر و مختلف استفاده کرده و داده های به دست آمده را با یکدیگر به اشتراک بگزارند.

معایب سیستم ERP

یک سیستم ERP همیشه ناکارآمدی های یک کسب و کار را از بین نمی برد یا همه چیز را بهبود نمی بخشد. این شرکت ممکن است نیاز به تجدید نظر در مورد نحوه سازماندهی خود داشته باشد یا در معرض خطر قرار گرفتن با فناوری ناسازگار باشد.

سیستم‌های ERP معمولاً به دلیل عدم تمایل شرکت به کنار گذاشتن فرآیندهای کاری قدیمی، در دستیابی به اهدافی که بر نصب آنها تأثیر گذاشته است، شکست می‌خورند. برخی از شرکت ها نیز ممکن است تمایلی به کنار گذاشتن نرم افزارهای قدیمی که در گذشته به خوبی کار می کردند، نداشته باشند. نکته کلیدی این است که از تقسیم پروژه های ERP به پروژه های کوچکتر جلوگیری کنید که می تواند منجر به افزایش هزینه شود.

چگونه سیستم ERP مناسبی انتخاب کنیم؟

پیش از آنکه بتوانید سیستم مناسب را انتخاب کنید، در قدم اول با اهداف و انتظاراتتان را مشخص کنید. البته برای انتخاب و پیاده سازی یک سیستم ERP مناسب، بهتر است تمامی کسانی را که در استفاده از سیستم سهیم هستند و از آن سود می برند مشارکت داده شوند.در پروسه انتخاب سرویس دهنده از میان مجموعه شرکت های ارائه دهنده ERP، می توانید چک لیستی درست کنید و جزئیات خواسته هایتان درباره مسائلی همچون پشتیبانی فنی، هزینه ها و فرایند های حل مشکل را مشخص کنید.

مبانی ERP

سیستم های ERP حول یک ساختار داده تعریف شده واحد طراحی می شوند که معمولاً دارای یک پایگاه داده مشترک است. این کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که اطلاعات مورد استفاده در سراسر سازمان عادی و بر اساس تعاریف مشترک و تجربیات کاربر است. سپس این ساختارهای اصلی با فرآیندهای تجاری که توسط گردش کار در بخش‌های تجاری (مانند امور مالی، منابع انسانی، مهندسی، بازاریابی و عملیات)، سیستم‌ها و افرادی که از آنها استفاده می‌کنند، به هم متصل می‌شوند. به زبان ساده، ERP وسیله ای برای ادغام افراد، فرآیندها و فناوری ها در یک شرکت مدرن است.

به عنوان مثال: شرکتی را در نظر بگیرید که با تهیه قطعات از چندین تامین کننده، خودرو می سازد. می‌تواند از یک سیستم ERP برای ردیابی درخواست و خرید این کالاها استفاده کند و اطمینان حاصل کند که هر جزء در کل فرآیند خرید تا پرداخت از داده‌های یکنواخت و تمیز مرتبط با گردش کار سازمانی، فرآیندهای تجاری، گزارش‌دهی و تجزیه و تحلیل استفاده می‌کند.

هنگامی که ERP به درستی در این شرکت خودروسازی مستقر می شود، یک جزء، به عنوان مثال، “لنت ترمز جلو” به طور یکنواخت با نام قطعه، اندازه، مواد، منبع، شماره قطعه، شماره قطعه تامین کننده، شماره سریال، هزینه و مشخصات مشخص می شود. ، همراه با انبوهی از موارد توصیفی و داده محور دیگر.

از آنجایی که داده ها رگ حیات هر شرکت مدرن است، ERP جمع آوری، سازماندهی، تجزیه و تحلیل و توزیع این اطلاعات را برای هر فرد و سیستمی که برای انجام بهترین نقش و مسئولیت خود به آن نیاز دارد، آسان تر می کند.

ERP همچنین تضمین می‌کند که این فیلدها و ویژگی‌های داده در حساب صحیح در دفتر کل شرکت جمع می‌شوند تا تمام هزینه‌ها به درستی ردیابی و نمایش داده شوند. اگر لنت های ترمز جلو در یک سیستم نرم افزاری (یا شاید مجموعه ای از صفحات گسترده) “ترمز جلو”، در سیستم دیگر “لنت ترمز” و در سیستم سوم “لنت جلو” نامیده می شدند، برای شرکت خودروسازی سخت خواهد بود. مشخص کنید که سالانه چقدر برای لنت ترمز جلو هزینه می شود و آیا باید تامین کننده را تغییر دهد یا برای قیمت گذاری بهتر مذاکره کند.

یک اصل کلیدی ERP، مجموعه مرکزی داده ها برای توزیع گسترده است. به جای چندین پایگاه داده مستقل با موجودی بی‌پایانی از صفحات گسترده جدا شده، سیستم‌های ERP نظم را به هرج و مرج می‌آورند تا همه کاربران – از مدیر اجرایی گرفته تا کارمندان حساب‌های پرداختنی – بتوانند داده‌های یکسانی را که از طریق فرآیندهای مشترک به دست می‌آیند، ایجاد، ذخیره و استفاده کنند. با یک مخزن داده ایمن و متمرکز، همه افراد سازمان می توانند از صحیح، به روز بودن و کامل بودن داده ها مطمئن باشند. یکپارچگی داده ها برای هر وظیفه ای که در سراسر سازمان انجام می شود، از صورت مالی سه ماهه گرفته تا یک گزارش دریافتنی معوق، بدون تکیه بر صفحات گسترده مستعد خطا، تضمین می شود.

انواع ERP

سیستم های ERP مختلفی وجود دارد که می تواند نیاز های مختلف کسب و کار را برآورده کند. در ادامه با انواع مختلف ERP آشنا می شویم:

On_Premise ERP

سیستم های ERP داخلی شامل خرید مجوزهای نرم افزار و نصب سیستم ERP مستقیماً بر روی سرورهای خود شرکت می باشد. شرکت ها کنترل کاملی بر روی سیستم و داده ها دارند. سفارشی سازی و ادغام با سیستم های موجود می تواند گسترده تر باشد و این نوع ERP معمولاً به منابع اختصاصی IT برای نگهداری، به روز رسانی و امنیت نیاز دارد.

ERP ابری

سیستم های Cloud ERP بر روی سرورهای راه دور میزبانی می شوند و از طریق اینترنت قابل دسترسی هستند. ERP های ابری مانند محصولات SaaS مقیاس پذیری بهتری را ارائه می دهند و به کسب و کارها این امکان را می دهند تا به راحتی منابع و ویژگی ها را بدون سرمایه گذاری اولیه در سخت افزار تنظیم کنند. سیستم‌های ERP ابری معمولاً دارای یک مدل قیمت‌گذاری مبتنی بر اشتراک هستند و به‌روزرسانی توسط ارائه‌دهنده ERP (نه خود شرکت) مدیریت می‌شود.

Industry-Specific ERP

سیستم های ERP ویژه صنعت برای برآوردن نیازها و الزامات منحصر به فرد صنایع خاص طراحی شده اند. این سیستم‌ها اغلب شامل ماژول‌ها، قابلیت‌ها و بهترین روش‌ها برای رسیدگی به پیچیدگی‌های صنعت هستند. به عنوان مثال، یک شرکت تولیدی را در نظر بگیرید که به شدت به موجودی، مدیریت زنجیره تامین و توزیع کالا وابسته است. این نوع ERP بسیار متفاوت از ERP مبتنی بر مشتری مانند ERP یک موسسه مالی است.

Open-Source ERP

یک سیستم ERP اُپن سورس دسترسی کاربران را به کد منبع فراهم می کند. این بدان معناست که یک شرکت می تواند ERP را سفارشی، اصلاح یا توزیع مجدد کند تا نیازهای شرکت را بهتر برآورده کند. پیاده سازی و نگهداری سیستم های ERP منبع باز ممکن است در مقایسه با راه حل های ERP تجاری به تخصص فنی و منابع بیشتری نیاز داشته باشد.

ERP کسب و کار کوچک

از سوی دیگر، سیستم های ERP کسب و کارهای کوچک به طور خاص برای نیازهای کسب و کارهای کوچک و متوسط ​​(SMB) طراحی شده اند. این نوع از سیستم‌های ERP سعی می‌کنند تعادل را در ارائه عملکردهای ضروری با قیمت مقرون‌ به‌صرفه‌تر ایجاد کنند. از آنجایی که راه‌حل‌های ERP کسب‌وکارهای کوچک استحکام کمتری دارند، در مقایسه با سیستم‌های ERP در سطح سازمانی، اغلب پیاده‌سازی آسان‌تر و نیاز به سفارشی‌سازی کمتری دارند.

ERP لایه ای

سیستم های ERP سطحی، سطوح مختلفی از عملکرد و مقیاس پذیری را برای پاسخگویی به مشاغل با اندازه ها و پیچیدگی های مختلف ارائه می دهند. شرکت‌ها می‌توانند ردیفی را انتخاب کنند که به بهترین وجه با نیازها و بودجه فعلی آنها مطابقت داشته باشد، با گزینه ارتقا یا سفارشی کردن مطابق با نیازهایشان. این امر مستلزم افزودن ماژول‌ها به محض مرتبط شدن است (یعنی شرکتی که در حال مقیاس‌پذیری برای عملیات بین‌المللی است ممکن است منتظر اجرای ماژول‌های فعلی خارجی باشد).

اهمیت ERP

نرم افزار برنامه ریزی منابع سازمانی راه حل های تک سیستمی را ارائه می دهد که فرآیندها را در سراسر تجارت یکپارچه می کند. این برنامه ها به کاربران اجازه می دهند تا در یک رابط واحد تعامل داشته باشند، اطلاعات را به اشتراک بگذارند، و همکاری متقابل را فعال کنند. آنها بهره وری، همکاری و کارایی را افزایش می دهند.

ERP در مقابل CRM

پلتفرم های ERP و مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) دو نوع مختلف از سیستم های نرم افزاری مورد استفاده در تجارت هستند. در هسته خود، ERP بر روی فرآیندها و عملیات داخلی کسب و کار متمرکز است، در حالی که CRM حول مدیریت تعاملات با مشتریان و مشتریان بالقوه متمرکز است.

سیستم های ERP برای یکپارچه سازی و خودکارسازی عملکردهای اصلی کسب و کار طراحی شده اند. در مقابل، سیستم های CRM به مدیریت روابط و تعاملات با مشتری اختصاص داده شده اند. این می تواند از مواردی مانند سرنخ های فروش، کمپین های بازاریابی، سوالات خدمات مشتری و مدیریت تماس متغیر باشد. در حالی که هدف ERP ها ساده کردن فرآیندها است، هدف CRM ها افزایش تعامل، رضایت و وفاداری مشتری است.

سیستم های ERP و CRM با وجود حوزه های تمرکز متمایزشان، اغلب در مناطق خاصی با هم همپوشانی دارند. بسیاری از سیستم های ERP مدرن شامل قابلیت های CRM هستند. این ادغام به کسب و کارها امکان می دهد تا اطلاعات مشتری مانند جزئیات تماس، سابقه خرید و گزارش های ارتباطی را بین سیستم های ERP و CRM همگام کنند.

جمع بندی

POLP مفهوم امنیتی بسیار مهم و حائز اهمیت است که آگاهی از آن برای تمامی سازمان هایی که نیاز به امنیت بالایی دارند لازم است. کنترل دسترسی کارکنان به داده ها و پروتکل های دیگر از جمله مهم ترین آن ها است. در ادامه با ما همراه باشید تا  نحوه عملکرد، مزایای POLP و نحوه کنترل دسترسی را به طور جامع و کامل مورد بررسی قرار دهیم.

POLP چیست؟

اصل حداقل امتیاز (Principle of Least Privilege) یک مفهوم امنیتی است که نشان می دهد هر برنامه یا فرآیند باید حداقل چه امتیازی برای انجام عملکرد های خود داشته باشد. سازمان هایی که از اصل حداقل امتیاز پیروی می کنند، می توانند با کاهش قابل توجه سطح حمله و خطر گسترش بدافزار، وضعیت امنیتی خود را بهبود می بخشند. اصل حداقل امتیاز را می توان به عنوان POMP و POLA نیز نام برد. پیروی از این اصل جزو بهترین روش های امنیت اطلاعات محسوب می شود.

POLP به عنوان بهترین روش امنیت سایبری در نظر گرفته می شود، زیرا دسترسی به داده ها و دارایی های با ارزش را محدود می کند. علاوه بر این، سازمانهایی که از POLP استفاده می کنند، می توانند با کاهش سطح حمله، وضعیت امنیتی خود را بهبود بخشند. همچنین در دسترسی به شبکه بدون اعتماد (ZTNA) استفاده می شود.

اصل حداقل امتیاز چگونه کار می کند؟

 این اصل بیان می کند که یک کاربر فقط باید به اطلاعات و منابعی که برای یک هدف قانونی کاملا ضروری هستند، دسترسی داشته باشند. این قاعده با محدود کردن داده ها، منابع، برنامه ها و توابع، فقط به مواردی که یک کاربر برای انجام کار خود نیاز دارد، دسترسی پیدا می کند. در واقع اصل حداقل امتیاز با اجازه دادن به دسترسی کافی برای انجام کار مورد نیاز کار می کند. رعایت این قاعده خطر دسترسی مهاجمان سایبری را به سیستم های حیاتی و داده های حساس یک سازمان را کاهش می دهد.

بسته به سیستم، برخی از دسترسی ها ممکن است بر اساس ویژگی های مشروط به نقش کاربر در سازمان باشد. به عنوان مثال، برخی از سیستم‌های دسترسی شرکتی بر اساس عواملی مانند مکان، یا زمان، سطح دسترسی مناسب را اعطا می‌کنند. یک سازمان می تواند مشخص کند که کدام کاربران میتوانند به چه چیزی در سیستم دسترسی داشته باشند و سیستم را می توان پیکربندی کرد تا کنترل های دسترسی فقط نقش ها و پارامترهای مدیران را تشخیص دهند.

سازمان‌ها همچنین باید احراز هویت و مجوزها را در سیستم‌های حیاتی ثبت کنند. به این ترتیب، آنها می توانند تلاش های ناموفق برای ورود به سیستم و تغییرات کنترل دسترسی را پیگیری کنند. به همین ترتیب، سازمان‌ها باید حساب‌ها و دسترسی های را در فواصل زمانی معین بررسی کنند تا اطمینان حاصل کنند که کاربران بیش از حد مجاز نیستند.

مزایای POLP

اصل حداقل امتیاز دارای مزایای زیادی است که در ادامه به آنها اشاره می کنیم:

امنیت بهتر

اطمینان از اینکه کاربران از دسترسی های بیش از حد برخوردار نیستند، می تواند به کاهش خطرات احتمالی تهدید های خودی( عوامل و کارکنان بدخواه) کمک کند. آنها دسترسی زیادی نخواهند داشت، بنابر این نمیتوانند به اطلاعات و داده های مهم دسترسی داشته باشند. ادوارد اسنودن توانست میلیون ها فایل NSA را به سرقت برساند زیرا از امتیاز مدیریت برخوردار بود، در حالی که بالاترین سطح کاری او پشتیبانی از پایگاه داده بود. از زمان افشای اطلاعات اسنودن، NSA از اصل حداقل امتیاز برای سلب اختیار سطح بالاتر از 90 درصد کارمندان خود استفاده کرده است.

به حداقل رسیدن سطح حمله

هکر ها از طریق یک پیمانکار HVAC که مجوز آپلود فایل های اجرایی را دارد، به 70 میلیون حساب مشتری هدف دسترسی پیدا می کنند. سطح حمله را به حداقل می‌رساند، راه‌هایی را کاهش می‌دهد که یک عامل مخرب می‌تواند برای دسترسی به داده‌های حساس یا انجام یک حمله با محافظت از دسترسی های ابر کاربر و مدیر استفاده کند.

کاهش بدافزار

انتشار بدافزار را با اجازه ندادن به کاربران برای نصب برنامه های غیر مجاز کاهش می دهد. اصل حداقل امتیاز همچنین حرکت جانبی شبکه را متوقف می کند که می تواند با محدود کردن بدافزار به نقطه ورودی، علیه سایر دستگاه های متصل حمله کند.

 پایداری بهتر

 فراتر از امنیت، اصل حداقل امتیاز با محدود کردن اثرات تغییرات در منطقه ای که در آن ایجاد شده است، ثبات سیستم را تقویت می کند.

بهبود آمادگی

دامنه ممیزی زمانی می تواند به شدت کاهش یابد که سیستم مورد ممیزی بر اساس اصل حداقل امتیاز ساخته شده باشد.

بهترین روش ها برای اصل حداقل امتیاز (نحوه اجرای POLP)

• ممیزی امتیاز انجام دهید. تمام حساب‌ها، فرآیندها و برنامه‌های موجود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که آنها فقط مجوزهای لازم برای انجام کار را دارند.
• همه حساب ها را با کمترین امتیاز راه اندازی کنید. پیش‌فرض برای تمام دسترسی های  حساب جدید باید تا حد امکان پایین باشد. فقط قدرت های سطح بالاتر خاصی را در صورت نیاز برای انجام کار اضافه کنید.
• اجرای تفکیک دسترسی. حساب‌های مدیریت را از حساب‌های استاندارد و عملکردهای سطح بالاتر سیستم را از حساب‌های پایین‌تر جدا کنید.
• از دسترسی ها به موقع استفاده کنید. در صورت امکان، دسترسی های افزایش یافته را فقط به لحظاتی که به آنها نیاز است محدود کنید. اجرای دسترسی های در حال انقضا و اعتبارنامه های یک بار مصرف.
• اقدامات فردی را قابل ردیابی کنید. شناسه های کاربری، رمزهای عبور یکبار مصرف، نظارت و ممیزی خودکار می توانند ردیابی و محدود کردن آسیب را آسان تر کنند.
• منظم کردن. دسترسی های حسابرسی به طور منظم از موقعیتی جلوگیری می کند که در آن کاربران، حساب ها و فرآیندهای قدیمی تر در طول زمان دسترسی ها را جمع می کنند، با توجه به اینکه هنوز به آن ها نیاز دارند یا نه.

کنترل دسترسی

کاربران با کمترین امتیاز (LPU) کسانی هستند که محدودترین دسترسی و اغلب پایین‌ترین سطح اختیار را در شرکت دارند. در یک سازمان، کاربران اغلب سطوح بالایی از دسترسی به شبکه و داده های موجود در آن را دارند. هنگامی که یک حساب LPU راه اندازی می شود، آن کاربر دارای دسترسی های محدودی است و فقط می تواند وظایف خاصی را انجام دهد، مانند گشت و گذار در وب یا خواندن ایمیل. این کار را برای یک مهاجم مخرب استفاده از حساب LPU برای آسیب رساندن سخت تر می کند.

راه دیگر برای کنترل دسترسی کاربران، پیاده سازی مفهومی به نام براکتینگ امتیاز است. این رویکرد به کاربران امکان دسترسی به حساب‌های مدیر را برای کوتاه‌ترین زمان لازم برای تکمیل کار خاص می‌دهد. این عملکرد را می توان از طریق نرم افزار خودکار ویژه مدیریت کرد تا اطمینان حاصل شود که دسترسی فقط برای مدت زمان مشخص اعطا می شود.

نحوه پیاده سازی POLP

استفاده از مفاهیم POLP می‌تواند به سادگی حذف دسترسی کاربر نهایی به دستگاه‌ها یا عملیات‌های مرتبط‌، مانند انجام ممیزی‌های منظم امتیازات باشد. مانند حذف درایوهای USB برای جلوگیری از نفوذ اطلاعات طبقه‌بندی‌شده.

سازمان ها می توانند با انجام کارهای زیر POLP را با موفقیت پیاده سازی کنند:

• انجام ممیزی امتیازات با بررسی همه فرآیندها، برنامه‌ها و حساب‌های موجود برای اطمینان از عدم وجود خزش دسترسی.
• راه‌اندازی همه حساب‌ها با کمترین دسترسی و افزودن امتیازات با توجه به دسترسی مورد نیاز.
• اجرای تفکیک امتیازات با تمایز بین حساب‌های امتیازی سطح بالاتر و حساب‌های امتیازی سطح پایین.
• اختصاص حداقل دسترسی های به موقع با ارائه حساب های امتیاز سطح پایین تر با دسترسی محدود برای تکمیل کار لازم.
• ردیابی اقدامات فردی انجام شده توسط اعتبارنامه های یک بار مصرف برای جلوگیری از آسیب احتمالی.

چرا POLP مهم است؟

به عنوان یک اقدام امنیتی، اصل حداقل امتیاز، سطح حمله سازمان را با محدود کردن دسترسی کاربر و مدیر به اطلاعات غیر ضروری کاهش می‌دهد. با اعمال POLP در دستگاه‌های کاربر، هر دستگاهی که به بدافزار آلوده می‌شود، نمی‌تواند به امتیازات بالایی دسترسی داشته باشد زیرا ممکن است دسترسی به اطلاعات بیشتر را افزایش دهد و سازمان را از آسیب احتمالی بیشتر نجات دهد. به همین ترتیب، این اصل کارمندان را از آسیب رساندن عمدی یا ناخواسته به سیستم های حیاتی باز می دارد.

به عنوان بهترین عمل امنیت سایبری، POLP نیز بخشی جدایی ناپذیر از ZTNA است. ZTNA مفهوم یک سیاست اعتماد صفر و کنترل دسترسی به منابع سازمانی را در سطح شبکه پیاده‌سازی می‌کند. از احراز هویت مبتنی بر هویت برای ایجاد اعتماد و ارائه دسترسی استفاده می کند. در چارچوب ZTNA، POLP توانایی شناسایی دقیق برنامه ها و توابع برنامه ها را در یک پورت یا پروتکل فراهم می کند.

حداقل دسترسی به امتیاز و اعتماد صفر

اصل کمترین امتیاز یکی از عناصر اساسی اعتماد صفر است. Zero Trust یک چارچوب امنیتی است که به همه کاربران، اعم از داخل یا خارج از شبکه سازمان، نیاز دارد تا قبل از اعطا یا حفظ دسترسی به برنامه‌ها و داده‌ها، احراز هویت، مجاز و به طور مداوم برای پیکربندی و وضعیت امنیتی تأیید شوند.

یادآوری این نکته مهم است که اصل حداقل امتیاز و معماری Zero Trust تنها دو جنبه از یک استراتژی جامع امنیت سایبری هستند. در حالی که فناوری نقش مهمی در حفاظت از سازمان ایفا می‌کند، قابلیت‌های دیجیتال به تنهایی نمی‌توانند از رخنه‌ها جلوگیری کنند. شرکت ها باید یک راه حل امنیتی جامع را اتخاذ کنند که شامل انواع راه حل های نقطه پایانی و حفاظت از هویت برای اطمینان از ایمنی شبکه های خود باشد.

سخن پایانی

قاعده POLP از جمله مهم ترین مفهوم امنیتی است که لازم است در تمامی سازمان ها مورد توجه قرار بگیرد. در این مطلب با مزایا و نحوه کارکرد POLP آشنا شده و نحوه کنترل دسترسی آن را مورد بررسی قرار دادیم. آگاهی و هوشیاری در رابطه با این نوع حملات بسیار مهم و الزامی می باشد و لازم است سازمان ها و کنترل دسترسی کارکنان از انواع حملات جلوگیری کرده و از داده های خود محافظت کنند. شرکت داریا می تواند در رابطه با این موضوع به شما کمک کند و شما می توانید برای خرید تجهیزات امنیت شبکه و دریافت مشاوره رایگان ۶۲۲۴ – ۰۴۱  با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

امنیت اپلیکیشن با هدف محافظت از کد و داده های اپلیکیشن در برابر خطرات و تهدیدات سایبری طراحی شده است؛ هر سازمان، باید از راهکار امنیت اپلیکیشن در تمامی مراحل توسعه کسب و کار خود از جمله طراحی، توسعه و استقرار استفاده کند. در ادامه این مطلب با شرکت ارائه دهنده تجهیزات امنیت شبکه داریا همراه باشید.

مفهوم امنیت اپلیکیشن

امنیت اپلیکیشن را می توان پروسه توسعه، افزایش و آزمایش ویژگی ها و قابلیت های امنیتی اپلیکیشن ها در نظر گرفت؛ که به منظور جلوگیری از آسیب پذیری های امنیتی سایبری و تهدیداتی همچون دسترسی ها و دستکاری های غیر مجاز صورت می گیرد.

امنیت اپلیکیشن چیست؟

امنیت اپلیکیشن، راهکاری است که اقدامات امنیتی را در سطح اپلیکیشن پیاده سازی می کند تا از سرقت و ربوده شدن داده ها و کد های درون برنامه جلوگیری شود؛ این اقدامات، شامل ملاحظات امنیتی، در طول طراحی و توسعه اپلیکیشن و همچنین سیستم ها و رویکرد حفاظتی اپلیکیشن ها می شود.

امنیت اپلیکیشن شامل سخت افزارها، نرم افزارها و شیوه هایی می شود که آسیب پذیری های امنیتی را شناسایی و آن ها را به حداقل می رساند؛ جالب است بدانید روتری که آدرس IP کامپیوتر شما را مخفی می کند، نوعی امنیت اپلیکیشن سخت افزاری محسوب می شود.

توجه داشته باشید که اقدامات امنیتی سطح اپلیکیشن، معمولا در نرم افزار تعبیه می شوند؛ برای مثال، می توان به یک فایروال اپلیکیشن که دقیقا فعالیت های مجاز و غیر مجاز سازمانی را مشخص می کند اشاره کرد. همچنین بهتر است بدانید که این شیوه های تشخیص و کاهش آسیب پذیری سایبری، شامل مواردی مانند روال امنیتی اپلیکیشن و پروتکل هایی از جمله آزمایش متداول (regular testing) است.

چرا تامین امنیت اپلیکیشن مهم است؟

امروزه، امنیت اپلیکیشن از اهمیت بالایی برخوردار است چرا که اپلیکیشن های امروزی، از طریق شبکه های مختلف قابل دسترسی هستند که همین امر، آسیب پذیری ها و نقض های امنیتی را در برابر تهدیدات و نقض های امنیتی افزایش می دهد.

جالب است بدانید، امروزه با استقبال چشمگیری برای تامین امنیت در سطح شبکه و درون اپلیکیشن ها مواجه هستیم که یکی از دلایل آن این است که هکر ها بیشتر از گذشته، اپلیکیشن ها را مورد هدف حملات خود قرار می دهند؛ شما با تست کردن امنیت اپلیکیشن های خود می توانید نقاط ضعف اپلیکیشن ها را شناسایی کرده و از حملات سایبری پیشگیری کنید.

انواع امنیت اپلیکیشن

امنیت اپلیکیشن دارای انواع مختلفی است که شامل احراز هویت، احراز دسترسی، رمزگذاری، ورود به سیستم و تست امنیت اپلیکیشن میشود؛ همچنین توسعه دهندگان می توانند برای کاهش آسیب پذیری های امنیتی، اپلیکیشن ها را کد گذاری کنند.

احراز هویت

همانطور که گفته شد، توسعه دهندگان شیوه ای را برای اطمینان از دسترسی کاربران مجاز به اپلیکیشن ها پیش می گیرند؛ این شیوه، احراز هویت نام دارد؛ این کار با درخواست ارائه نام کاربری و پسورد از کاربر، هنگام ورود به اپلیکیشن صورت می گیرد.

توجه داشته باشید که در احراز هویت چند عاملی، هنگام ورود به اپلیکیشن، کاربر به چند روش مختلف احراز هویت می کند؛ برای مثال، یک احراز هویت چند عاملی می تواند شامل یک پسورد، تلفن همراه شخصی، اثر انگشت یا تشخیص چهره باشد.

احراز دسترسی

پس از احراز هویت، معمولا احراز دسترسی نیز به صورت خودکار صورت می گیرد تا کاربر، مجاز به استفاده از اپلیکیشن باشد؛ این کار با مقایسه هویت کاربر با لیستی از کاربران مجاز توسط سیستم صورت می گیرد که در صورت تایید، کاربر مجاز به استفاده از منابع اپلیکیشن خواهد بود. توجه داشته باشید که احراز هویت باید قبل از احراز دسترسی انجام شود تا اپلیکیشن اطلاعات اکانت کاربر را با لیست کاربران مجاز تطبیق دهد.

رمزگذاری

وقتی که کاربر احراز هویت کرده و در حال استفاده از اپلیکیشن است، سایر اقدامات امنیتی نیز صورت می گیرد که از داده های حساس، در برابر دیده شدن و استفاده شدن توسط مجرمان سایبری محافظت می کنند؛ در اپلیکیشن های مبتنی بر ابر، داده های حساس رمزگذاری می شوند تا در مسیر حرکتشان، از فاش شدن و دستکاری جلوگیری شود.

لاگین (log in)

در صورت وجود یک حادثه امنیتی در یک اپلیکیشن، لاگین یا ورود به سیستم، می تواند مشخص کند که چه کسی، در چه زمانی، به چه اطلاعاتی دسترسی پیدا کرده است؛ فایل های لاگ اپلیکیشن، یک گزارش، با مهر زمانی ارائه می دهد که مشخص می کند چه کسی، به کدام جنبه های اپلیکیشن و در چه زمانی دسترسی داشته است.

تست امنیت اپلیکیشن

تست امنیت اپلیکیشن، یک پروسه ضروری است که از عملکرد درست کنترل های امنیتی اطمینان حاصل می کند.

امنیت اپلیکیشن در فضای ابری

جالب است بدانید که امنیت اپلیکیشن در فضای ابری، با چالش های بیشتری همراه است و از آنجایی که فضاهای ابری شامل منابع اشتراکی هستند، باید مطمئن شد که کاربران فقط به داده هایی دسترسی دارند که مجاز به آن هستند؛ همچنین باید توجه داشته باشید که داده های حساس در اپلیکیشن های مبتنی بر ابر، آسیب پذیرتر هستند چرا که این داده ها در سراسر اینترنت، از کاربر به اپلیکیشن و برعکس، منتقل می شوند.

امنیت اپلیکیشن موبایل

گوشی های موبایل، برخلاف شبکه های خصوصی، اطلاعات را از طریق اینترنت ارسال و دریافت می کنند که این امر، آن ها را در برابر حملات سایبری، آسیب پذیر می کند؛ سازمان ها می توانند از شبکه های خصوصی مجازی یا همان VPN ها، برای ایجاد یک لایه حفاظتی برای اپلیکیشن های موبایل کاربران استفاده کنند.

بخش های IT سازمان ممکن است اپلیکیشن های موبایل کاربران را مورد بررسی قرار دهند و قبل از صدور مجوز استفاده از آن ها، از مطابقت آن ها با سیاست های امنیتی سازمان اطمینان حاصل کنند.

امنیت وب اپلیکیشن ها

امنیت وب اپلیکیشن ها، برای اپلیکیشن های کاربردی اعمال می شود که شامل اپلیکیشن ها و سرویس هایی می شود که کاربران از طریق رابط مرورگر و از طریق اینترنت به آن ها دسترسی دارند؛ از آنجایی که وب اپلیکیشن ها بجای قرار گیری در سیستم کاربر، بر روی سرور های از راه دور مستقر می شوند، داده ها بایستی از طریق اینترنت منتقل شود.

امنیت اپلیکیشن های کاربردی وب، برای ارائه دهندگان وب اپلیکیشن و سرویس وب، بسیار مورد توجه است چرا که این کسب و کار ها با استفاده از فایروال وب اپلیکیشن (WAF)، از شبکه خود در برابر نفوذ های غیرمجاز محافظت می کنند؛ فایروال وب اپلیکیشن (WAF)، بسته های داده ای را بررسی می کند و در صورت مشاهده موارد مشکوک، آن ها را بلاک می کند.

کنترل های امنیتی اپلیکیشن چیست؟

کنترل های امنیتی اپلیکیشن، شامل تکنیک هایی برای افزایش امنیت یک اپلیکیشن در سطح کد نویسی می شود که آسیب پذیری های اپلیکیشن را در برابر تهدیدات سایبری کاهش می دهد؛ این کنترل ها معمولا در رابطه با نحوه پاسخ دهی اپلیکیشن به ورود های غیرمنتظره یک مجرم سایبری است؛ یک برنامه نویس می تواند طوری برای یک اپلیکیشن کدنویسی کند که خود برنامه نویس، کنترل بیشتری بر این ورود های غیرمنتظره داشته باشد.

Fuzzing، یک نوع تست امنیت اپلیکیشن است که در آن، توسعه دهندگان نتیجه ورود های غیرمنتظره و موارد دیگر را آزمایش و بررسی می کنند تا دریابند اپلیکیشن، در چه موقعیت هایی رفتار نادرستی از خود نشان میدهد و از بوجود آمدن حفره های امنیتی جلوگیری کنند.

جمع بندی

در پایان، بهتر است بدانید که همه ی اپلیکیشن های کاربردی و مورد استفاده کاربران، نیاز به حداقل میزانی از حفاظت و امنیت دارند که این هم به دلیل افزایش و پیشرفت خطرات و تهدیدات سایبری است که مهاجمان سایبری با گذشت زمان، اپلیکیشن ها را بیشتر مورد هدف حملات خود قرار می دهند.

سوالات متداول

لایه امنیتی اپلیکیشن چیست؟

لایه امنیت اپلیکیشن یک بخش مهم از استراتژی امنیت سایبری سازمان است که با توجه به اینکه لایه اپلیکیشن در معرض کاربران و اینترنت قرار می گیرد، به یک دفاع تخصصی و قدرتمند در برابر طیف وسیعی از تهدیدات نیازمند است.

چرا باید از امنیت اپلیکیشن استفاده کنیم؟

استفاده از امنیت اپلیکیشن از اهمیت بالایی برخوردار است چرا که اپلیکیشن ها معمولا یک نقطه ورود اولیه به سیستم ها یا داده های حساس برای مهاجمان سایبری محسوب می شوند.

مدل امنیتی اپلیکیشن چیست؟

امنیت اپلیکیشن مجموعه ای از ابزارها، شیوه ها و سیاست هایی است که برای محافظت از لایه اپلیکیشن در برابر تهدیدات استفاده می شود.

تبلیغ ‌کنندگان از مجموعه‌ای از ترفندها برای دنبال کردن شما در سراسر وب استفاده می‌کنند، از جمله ردیابی آی پی شما، استفاده از کوکی‌ها، شناسایی شما از روی اثر انگشت مرورگر و حتی هدرهایی که در سطح شبکه توسط ISP شما تزریق می‌شوند. اجتناب کامل از آن تقریباً غیرممکن است، اما استفاده از VPN و مرورگر ایمن تا حدودی حریم خصوصی را فراهم می کند.

حریم خصوصی آنلاین یک افسانه است. چه بدانید چه ندانید، شما روزانه در اینترنت در معرض کوکی‌های ردیابی، اسکریپت‌های انگشت نگاری دستگاه، سوپر کوکی‌های ارائه‌ دهنده خدمات اینترنت و ترفندهای بیشتر هستید که طراحی شده اند تا حداکثر داده‌ ممکن را از شما به دست بیاورند. در اینجا نحوه کار این ابزارها و طرح ها آمده است.

روش های متداول مورد استفاده برای ردیابی شما

راه‌های زیادی وجود دارد که تبلیغ‌ کنندگان می‌توانند شما را در وب ردیابی کنند. تبلیغ‌کنندگان شبکه گسترده‌ای را ایجاد می‌کنند و از بسیاری از تکنیک‌های مختلف به‌طور همزمان برای جمع‌آوری اطلاعات درباره شما استفاده می‌کنند، حتی زمانی که در حال مرور ناشناس (incognito) هستید یا از دستگاه دیگری مانند تلفن هوشمند یا تبلت استفاده می‌کنید.

آدرس آی پی شما، شما را در سراسر وب شناسایی می کند، مانند زمانی که وارد حساب ایمیل خود می شوید یا از یک وب سایت خرید بازدید می کنید. این آدرس عددی با اتصال فعلی شما مرتبط است، خواه اینترنت خانه شما باشد یا یک دستگاه تلفن همراه که از طریق شبکه سلولار متصل می شود. آدرس‌های آی پی را می‌توان برای ردیابی شما، هم به‌عنوان یک اقدام احتیاطی امنیتی (مثلاً در Gmail برای فهرست کردن ورودهای اخیر دستگاه) و هم برای شناسایی الگوهایی که می‌توانند به شناسایی شما به عنوان یک فرد کمک کنند، استفاده می‌کنند.

شاید رایج ترین تکنیک ردیابی، کوکی ردیابی باشد. اینها فایل‌های کوچکی هستند که در دستگاه شما وجود دارند و شما را در وبسایت‌های مختلف شناسایی می‌کنند و به تبلیغ‌ کنندگان این امکان را می‌دهند که شما را شناسایی کنند حتی اگر قبلاً از وب‌سایت خاصی بازدید نکرده باشید.

ردیاب‌های URL برای جمع‌آوری اطلاعات درباره نحوه رسیدن شما به مقصد استفاده می‌شوند. اگر روی لینکی در یک ایمیل مانند خبرنامه یا تبلیغات کلیک کنید، از ردیاب‌های URL می‌توان برای تشخیص موفقیت‌آمیز بودن کمپین ایمیل و ایجاد تصویر بزرگتری از نحوه ورود بازدیدکنندگان به سایت استفاده کرد.

پیکسل‌های ردیاب معمولاً با کلاینت‌های ایمیل مرتبط هستند، اما می‌توانند به راحتی در وب برای اهداف مشابه مستقر شوند. یک پیکسل منحصر به فرد می تواند به هر بازدید کننده اختصاص داده شود که برای جمع آوری آدرس IP شما استفاده می شود. اگرچه می‌توانید کوکی‌ها و تبلیغات را با تنظیمات یا برنامه‌های افزودنی مرورگر مسدود کنید، مسدود کردن پیکسل‌های ردیاب بسیار سخت تر است زیرا مرورگر شما نمی‌تواند آنها را از محتوای استاندارد تشخیص دهد.

تکنیک های ردیابی پیشرفته تر

یک تکنیک پیشرفته ‌تر که به عنوان انگشت نگاری دستگاه یا مرورگر شناخته می‌شود، از تأثیر منحصر به فرد یا «اثر انگشت» ایجاد شده توسط دستگاه شما استفاده می‌کند تا شما را در میان جمعیت متمایز کند. این شامل سیستم عامل، مرورگر و نسخه، وضوح صفحه، برنامه‌های افزودنی که استفاده می‌کنید، منطقه زمانی، زبان ترجیحی یا حتی مشخصات فنی مانند سخت‌افزار کامپیوتر یا نسخه‌های درایور شما می‌شود.

انگشت نگاری بوم (و انگشت نگاری WebGL) نیز به این صورت است. اسکریپتی که در پس ‌زمینه یک صفحه وب اجرا می‌شود، به مرورگر شما دستور می‌دهد یک تصویر نامرئی بکشد. از آنجایی که هر دستگاهی تصویر را به روشی منحصربفرد می‌کشد (بسته به متغیرهایی که برای جمع‌آوری اثر انگشت شما استفاده می‌شود)، می‌توان از تصویر برای پیوند داده‌های شما در بین وبسایت‌ها استفاده کرد، بدون اینکه نیازی به ذخیره چیزی در دستگاه شما باشد.

اگر شک دارید که دستگاه شخصی شما به اندازه کافی منحصر به‌ فرد نیست که تبلیغ‌کننده بتواند شما را در میان جمع متمایز کند، از AmIUnique دیدن کنید تا خودتان مشاهده کنید. حجم انبوه داده ای که هنگام بازدید از یک وب سایت باقی می ماند می تواند بر علیه شما کار کند و شما را به عنوان یک کاربر منحصر به فرد متمایز کند.

در نهایت، اصطلاح «سوپر کوکی‌ها» وجود دارند که از فضای ذخیره‌سازی محلی استفاده نمی‌کنند، اما در عوض توسط ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی شما (ISP) به‌ عنوان هدر شناسه منحصر به ‌فرد (UIDH) در سطح شبکه تزریق می‌شوند. این اطلاعات می‌تواند توسط ISP شما برای ردیابی داده‌های مرور استفاده شود، اما توسط اشخاص ثالث نیز برای شناسایی شما در سراسر وب قابل دسترسی است.

نمی‌توانید سوپر کوکی‌ها را حذف کنید زیرا در سطح شبکه وجود دارند. از سوپر کوکی‌ها می‌توان برای بازیابی کوکی‌هایی که قبلاً حذف کرده‌اید، با ارائه یک نقطه شناسایی دیگر برای استفاده تبلیغ‌کنندگان استفاده کرد. مسدودکننده‌های تبلیغاتی یا مرورگرهای آگاه به حریم خصوصی نیز نمی‌توانند جلوی آن‌ها را بگیرند، اما ممکن است بتوانید در سطح ISP انصراف دهید. در ایالات متحده، مشتریان Verizon می‌توانند با ورود به سیستم و انتخاب «نه، من نمی‌خواهم در تبلیغات تلفن همراه مرتبط شرکت کنم» در تنظیمات حریم خصوصی، انصراف دهند.

نحوه استفاده از داده های شما

ردیاب های شخص اول معمولاً اطلاعات مربوط به خدمات خود را جمع آوری می کنند. اینها می توانند ترجیحاتی باشند که تعیین می کنند هنگام استفاده از وبسایت آنها چه چیزی را می بینید مانند مکان، زبان و غیره. این نوع داده ها تجربه کاربری شما را راحت تر می کند.

ردیاب های شخص ثالث مانند تبلیغ‌کنندگان شما را در سراسر وب دنبال کرده و تا حد امکان اطلاعات بیشتری در مورد عادت‌های مرور شما جمع‌آوری می کنند. داده ها، طلای جدید هستند و از دیدگاه یک بازاریاب با درک عادات مرور کاربر، پول زیادی می توان به دست آورد.

این اطلاعات در نهایت در یک پایگاه داده جمع‌آوری می‌شوند تا بفهمند چگونه رفتار می‌کنید، علایق شما چیست، کجا زندگی می‌کنید و غیره. این ممکن است شامل اطلاعات مخل مانند عقاید سیاسی، شرایط سلامت یا هر چیز دیگری باشد که ممکن است شما راحت نباشید که تبلیغ کننده آنها را بداند.

رایج ترین استفاده برای این نوع داده های شخص ثالث، ارائه تبلیغات است. هرچه تبلیغ‌کننده‌ها درباره شما اطلاعات بیشتری داشته باشند، به احتمال زیاد در نمایش آگهی‌هایی که برای شما جذاب هستند، موفق خواهند بود. به جای نشان دادن تبلیغ برای محصولی که هیچ ارتباطی با شما ندارد، تبلیغ‌کنندگان می‌توانند در یک زمان مناسب از روز محصول جذابی را ارائه کنند که به منطقه شما مربوط می‌شود تا شما را ترغیب به کلیک کردن کند.

این ترجیحات بخش مهمی از محصول اصلی مورد استفاده برای فروش تبلیغات را تشکیل می دهد. هر چه یک تبلیغ کننده نقاط داده بیشتری داشته باشد، گزینه های بیشتری برای مشتریان بالقوه می تواند ارائه دهد. این به مشتریان امکان می‌دهد تبلیغات را محدود به گروه‌های انتخابی کنند تا نرخ کلیک بهتری داشته باشند و سفارش خرید دوباره برای شرکت تبلیغاتی به ارمغان بیاورند.

آیا داده جمع آوری شده واقعاً ناشناس است؟

به طور بالقوه استفاده های زیان آوری برای این داده ها وجود دارد. تبلیغ‌کنندگان اغلب می‌گویند که داده‌های جمع‌آوری‌شده ناشناس یا ناشناس شده هستند، اما این کاملاً درست نیست. روش مرسوم حکم می کند که داده های جمع آوری شده بر اساس یک نام مستعار (مانند یک رشته تصادفی از حروف و اعداد) به جای یک شناسه هویت واقعی ذخیره شوند. امکان پیوند این داده ها به هویت، آدرس ایمیل یا شماره تلفن شما، فراتر از محدوده امکان نیست.

در نظر بگیرید که اگر یک شرکت بیمه بتواند نمایه تبلیغاتی یا سابقه جستجوی شما را ببیند چه اتفاقی می افتد. حق بیمه شما می تواند افزایش یابد اگر در معرض خطر قرار داشته باشید، فقط به این دلیل که در مورد یک علامت یا بیماری در وب تحقیق کرده اید (حتی اگر آن وضعیت به سلامتی شما مربوط نباشد). مطمئناً این یک کابوس است، اما تا زمانی که خلاصه‌ای از فعالیت آنلاین شما در پایگاه داده یک شرکت خصوصی وجود داشته باشد، تهدید وجود دارد.

در صورتی که یک شرکت اطلاعات بیشتری در مورد شما داشته باشد، قیمت گذاری پویا نیز می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. همانطور که استفاده از VPN برای دسترسی به یک وب سایت مسافرتی از یک کشور دیگر می تواند برای صرفه جویی در هزینه پروازها مورد استفاده قرار گیرد، یک وب سایت مسافرتی که شرایطی مانند وضعیت مالی، وضعیت مالک خانه یا عادات سفر شما را درک می کند می تواند علیه شما برای افزایش قیمت ها استفاده شود.

آنچه شما می توانید در مورد آن انجام دهید

تبلیغ‌کنندگان برای ردیابی و شناسایی شما به یک تکنیک تکیه نمی‌کنند، به این معنی که باید رویکردی چند جانبه داشته باشید که تا حد امکان از ردیابی خودداری کنید. ساده ترین کاری که می توانید انجام دهید این است که Do Not Track را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید. این متکی به این است که اشخاص ثالث به درخواست شما احترام می گذارند، اما این یک شروع است.

بهتر است به مرورگری بروید که کنترل بیشتری بر حریم خصوصی شما فراهم کند. سافاری و فایرفاکس به طور پیش‌فرض کوکی‌های شخص ثالث را مسدود می‌کنند و سافاری حتی با استفاده از قابلیت گزارش حریم خصوصی تعداد ردیاب های مسدود شده را در اختیار شما قرار می دهد. شما با کمی کار می توانید تقریباً به هر مرورگری دستور دهید که کوکی های شخص ثالث را مسدود کند.

می توانید از ابزاری مانند Ghostery (قابل دسترس به عنوان یک مرورگر مستقل یا برنامه افزودنی وب) برای مسدود کردن ردیاب ها و ناشناس کردن مرور خود تا حد امکان استفاده کنید. یک قدم جلوتر رفته و از Tor به قیمت کاهش سرعت مرور در اینترنت استفاده کنید. Tor نه تنها ردیاب ها را شکست داده، بلکه از نظارت و سانسور نیز عبور می کند.

DuckDuckGo همچنین دارای مرورگر خاص خود است که با حفاظت در مقابل ردیابی و یک موتور جستجوی خصوصی تر کامل شده است. برای جستجو در سایر مرورگرها، به جای Google به DuckDuckGo بروید تا بزرگترین موتور جستجوی جهان را از ردیابی جستجوهای شما باز دارد.

ایمیل یکی دیگر از نقاط نشتی در مورد حفظ حریم خصوصی آنلاین است.DuckDuckGo  قابلیت حفاظت از ایمیل @Duck.com را فراهم می کند که پیکسل‌های ردیابی را حذف می‌کند و نام‌های مستعار را ارائه می‌دهد که می‌توانید در صورت تمایل غیرفعال کنید. Apple Mail در حال حاضر دارای محافظت قوی از حریم خصوصی است و کاربران iCloud+ به Hide My Email دسترسی دارند.

Apple’s Private Relay اطمینان می دهد که درخواست های وب شما را به گونه ای ناشناس می کند که حتی اپل هم نمی داند به چه چیزی دسترسی دارید. از یک VPN در سراسر صفحه برای رمزگذاری تمام داده های مرور خود استفاده کنید. استفاده از VPN و Private Relay دو چیز متفاوت هستند، بنابراین هنگام انتخاب بین آنها مطمئن شوید که تفاوت ها را درک می کنید.

می‌توانید با استفاده از وبسایت‌های HTTPS با گواهی‌های معتبر SSL یا TLS از فعالیت سوپر کوکی ها‌ (UIDH) جلوگیری کنید. از طرف دیگر، ایجاد یک اتصال رمزگذاری شده سرتاسری با استفاده از VPN نیز از کارکردن سوپر کوکی‌ها جلوگیری می‌کند.

ردیابی با ما خواهد ماند

پیامدهای حریم خصوصی ردیابی آنلاین نگران کننده است. در حالی که می توانید تجربه مرور خود را تا حد زیادی قفل کنید، در برخی مواقع باید بین حریم خصوصی و راحتی تصمیم بگیرید. اگر نگران حفظ حریم خصوصی هستید، توصیه می کنیم از VPN استفاده کنید، سیاست های حفظ حریم خصوصی را بررسی کنید و از موتور جستجویی استفاده کنید که بیشتر به حریم خصوصی شما احترام می گذارد.

فایروال (Firewall ) یک دستگاه امنیتی در شبکه های کامپیوتری است که ترافیک ورودی و خروجی شبکه را نظارت، کنترل و فیلتر میکند.اساس کار فایروال ها قوانین امنیتی هستند که از پیش طراحی می شوند. کارکرد اصلی یک فایروال در شبکه ایجاد مانعی بین شبکه داخلی شرکت و شبکه های خارج از آن است. 

فایروال ها هم به صورت سخت افزاری و هم نرم افزاری ارائه می شوند؛ پکِت های داده را بررسی می کنند و بر اساس مجموعه ای از قوانین، اجازه عبور پکِت به داخل شبکه را تایید می کنند یا آن را مسدود می کنند. قوانین تعیین مجاز یا غیر مجاز بودن پکِت ها بستگی به الزامات داخلی سازمان ها دارد و بر اساس معیارهای مختلفی نظیر آدرس آی پی مبدا و مقصد پکِت، شماره پورت، و نوع پروتکل کانفیگ می شوند.

فایروال فورتی گیت

فورتی گیت (FortiGate)نوعی فایروال نسل بعدی است که توسط امنیت سایبری فناوری اطلاعات شرکت Fortinet تولید می شود، و محافظت کامل از تهدید را برای انواع کسب و کارهای بزرگ و کوچک تامین می کند. فایروال FortiGate با استفاده از پردازنده‌های امنیتی هدفمند(تولید شرکت فورتی نت) و اطلاعات تهدید توسط فورتی گارد (گروهی از دانشمندان امنیتی فورتی نت) عملکرد و محافظتی بی‌نظیر ارائه می کند و در عین حال شبکه شما را ساده می‌کند.

فورتی نت انواع مدل های فایروال فورتی گیت از سری اولیه FortiGate-20 برای دفاتر کوچک گرفته تا سری FortiGate- 6500F برای شرکت های بزرگ را  ارائه می کنند.

قیمت و خرید FortiGate 40F

فایروال فورتی گیت چگونه کار می کند؟

به طور خلاصه، فایروال فورتی گیت داده‌هایی که به شبکه شما جریان می‌یابد را بررسی می‌کند و ورود آن ها به شبکه شرکت را در صورت ایمن بودن تایید می کند.

فایروال های با قابلیت های پایین تر معمولاً داده ها را با اطلاعاتی مانند مکان و منبع آن بررسی می کنند. سپس این اطلاعات با مجموعه ای از مجوزها ارزیابی می شوند تا تصمیم گیری شود که آیا می توانند وارد شبکه شوند یا نه.

فایروال فورتی گیت در خط مقدم دفاع در برابر تهدیدات امنیتی قرار می گیرد؛ با این حال، با پیچیده تر شدن جرایم سایبری، یک فایروال به تنهایی قادر به دفاع جامع در برابر تهدیدات امنیت سایبری بی شمار نخواهد بود. تخمین زده می شود که 80 درصد از ترافیک کسب‌وکار رمزگذاری می‌شود و 50 درصد از حملات در ترافیک رمزگذاری شده مخفی می شوند. 

فایروال‌های فورتی‌گیت با پردازنده‌های امنیتی هدفمند در کنار تشخیص تهدید برتر فورتی‌گارد، حفاظت پیشرفته‌ای را حتی در برابر ترافیک رمزگذاری‌شده برای کسب‌وکار شما فراهم می‌کنند.

فایروال های نسل آینده فورتی گیت

فایروال‌های نسل بعدی فورتی‌گیت (NGFW) از داده‌ها، دارایی‌ها و کاربران در محیط‌های ترکیبی امروزی محافظت می‌کنند. NGFW های فورتی گیت بر روی پردازنده های امنیتی فورتی نت ساخته شده اند و عملکرد امنیت و شبکه را تسریع می بخشد تا به طور موثر حجم رو به رشد ترافیک غنی از داده و اپلیکیشن های مبتنی-بر-ابر را ایمن کند.

 NGFW های فورتی گیت توسط خدمات امنیتی مجهز به هوش مصنوعی فورتی گارد پشتیبانی می شوند و به شما در جلوگیری از حملات سایبری کمک می کنند و خطرات امنیتی را با محافظت مداوم و پاسخ در لحظه، حتی در برابر جدیدترین و پیچیده ترین تهدیدها کاهش می دهد.

قیمت و خرید FortiGate 60F

ویژگی های فایروال فورتی گیت 

برخی از ویژگی هایی که توسط فایروال های فورتی گیت ارائه می شود:

• حفاظت از تهدید با عملکرد بالا حفاظت از تهدید (فیلتر کردن وب، آنتی ویروس و کنترل اپلیکیشن)، امنیت سایبری کسب و کار شما در برابر تهدیداتی مانند بدافزار و مهندسی اجتماعی را تضمین می کند.
• حفاظت از اپلیکیشن با تقسیم بندی بسیار مقیاس پذیر و تأخیر بسیار کم، از بخش های مختلف شبکه محافظت می کند.
• ارزیابی خودکار ریسک با خودکار سازی گردش کار و داشتن ویژگی‌های بازرسی بار را از دوش بخش IT برمی‌دارد.
• رتبه‌بندی‌های امنیتی با رتبه‌بندی‌ امنیتی ارائه‌شده توسط فورتی گیت، بهترین شیوه برای اقدامات امنیتی اتخاذ می شود.
• اطلاعات تهدید به طور مستقل و مداوم محافظت از حملات شناخته شده و ناشناخته را تضمین می کند.
• مدیریت امنیت در سطح سازمانی امکان مدیریت دارایی های امنیتی را بدون توجه به مکان فراهم خواهد آورد.
• یکپارچه سازی پارچه امنیتی با اشتراک گذاری تهدیدات در کل زیرساخت امنیتی فناوری اطلاعات، حفاظت سریع و خودکار را ارائه می دهد.

انواع فایروال‌های فورتی گیت

فورتی نت مدل های مختلفی را برای برآورده کردن تمام نیازهای امنیتی انواع کسب و کارها ارائه می دهد. این دسته بندی بر اساس مقیاس و اندازه شرکت ها می تواند در 4 نوع متفاوت باشد.

Entry Level

این نوع فایروال ها برای شرکت های کوچک تا حداکثر 50 کاربر ارائه شده اند؛ با توان پردازشی نسبتا پایین دارای قیمت های مقرون به صرفه هستند. گاه از آنها به عنوان SOHO (Small Office Home Office) نیز یاد می شود. این نوع فایروال ها تا سری 99 را در بر می گیرند.

Mid-Range

 فایروال میان رده جهت استفاده در سازمان و شرکت های متوسط ارائه شده اند و حداکثر تعداد 700 کاربر را پشتیبانی می کنند. این مدل ها تا سری 999 را در بر می گیرند.

High-End

 این نوع فایروال ها جهت استفاده در سازمان های بزرگ و شرکت های ارائه دهنده خدمات اینترنتی و مراکز داده طراحی شده اند؛ با پشتیبانی از پردازنده های SPU، دارای توان عملیاتی بسیار بالا هستند و امکان برقراری تا 10 میلیون ارتباط همزمان را فراهم می کند.

Ultra High-End

فایروال‌های نسل بعدی فورتی‌گیت بهترین ابزارهای امنیتی شبکه در بخش خود هستند.  با مدیریت فوق العاده ساده، این دستگاه های مقرون به صرفه، امنیت هوشمند و عملکردهای شبکه ای را در برابر حملات سایبری به طور موثر برای شما ارائه می کنند؛ از پردازنده های امنیتی اختصاصی SoC استفاده می کنند و ویژگی هایی مانند IPsec VPN، حفاظت از تهدید و بازرسی SSL با عملکرد عالی را ارائه می دهند.

قابلیت‌های SD-WAN یکپارچه این فایروال ها برای شعب و دفاتر شعبه ایده‌آل است؛ ترافیک به صورت داینمک در چندین سایت برای انتقال موفق ابری و تحول دیجیتال توزیع می‌شود. با افزایش بهره وری، خواهید توانست خطوط MPLS گران قیمت را با دسترسی مستقیم به اینترنت از طریق اپلیکیشن های SaaS جایگزین کنید.

لایسنس فورتی گیت 

لایسنس های فورتی گارد در انواع مختلفی عرضه می شوند که هر مشتری بنا به نیازها، و سطح حمله  سازمانی خود یکی از موارد را تهیه می کند. پرکاربرد ترین ها از این قرار هستند: UTP، ATP، Enterprise Protection و 360 Protection؛ سرویس های موجود در هر کدام به صورت مختصر در زیر آورده شده است.

لایسنس ATP

لایسنس (Advanced Threat Protection) ATP جهت افزایش امنیت فایل و شبکه ارائه می شود و پایه ای ترین سرویس های فورتی گارد را پشتیبانی می کنند و ویژگی هایی از قبیل IPS (برای نظارت بر ترافیک شبکه و آنالیز محتوای مخرب)، ضدبدافزار (برای دفاع در لحظه در مقابل تمامی تهدیدات) و کنترل اپلیکیشن (برای بهبود انطباق امنیتی و دید اپلیکیشن لحظه ای) را در می گیرند.

لایسنس UTP

لایسنس (Unified threat Protection) UTP جهت افزایش امنیت وب یا DNS ارائه داده می شود؛ خدماتی نظیر فیلترینگ یو آر ال (که تهدیدات مبتنی-بر-وب را بازرسی و سایت ها و محتوای مخرب را مسدود می کند)، اعتبار آی پی و آنتی باتنت (برای جلوگیری از ارتباطات باتنت، مسدود کردن حملات DDoS) و امنیتDNS  (جهت دفاع در برابر حملات DNS، رمزگذاری ترافیک DNS جهت مقابله با حملات و رمزگذاری ترافیک DNS برای  اینکه حریم خصوصی کاربری حفظ شود) را شامل می شود.

لایسنس Enterprise Protection

لایسنس Enterprise Protection محافظت روز-صفر (که بر روی همه فایروال های نسل جدید در دسترس است و شامل خدماتی نظیر جلوگیری اینلاین از بدافزار است) و همچنین امنیت دیتا و SaaS (که شامل دی ال پی (DLP) شبکه است که دید و محافظت داده در شبکه ها را تضمین میکند) را ارائه می دهد.

لایسنس 360 Protection

لایسنس 360 Protection جامع ترین نوع لایسنس است که خدمات عملیاتی را از طریق مدیریت و آنالیز یکپارچه، در-لحظه و ابری ارائه می کند. این لایسنس سه مورد کلیدی را در نسل جدید فایروال ها، SD-WAN و سایر پروژه های امنیت شبکه برای مشتری ها فعال می کند.

سرویس‌های امنیتی فورتی گیت

در اینجا چند نمونه از سرویس‌های امنیتی (ویژگی های لایسنس)های ارائه شده توسط فورتی نت برای فایروال های FortiGate بررسی می شود.

قرارداد FortiCare 24×7: این ویژگی شامل پشتیبانی فنی شبانه روزی است. همچنین شامل سرویس جایگزینی پیشرفته برای خرابی های سخت افزاری است.

حفاظت از تهدیدات پیشرفته: این سرویس Fortinet Security Fabric را قادر می سازد تا از شناسایی یکپارچه تهدیدات پیشرفته برای پاسخ و اصلاح خودکار استفاده کند.

مدیریت و آنالیز FortiCloud: این اشتراک به پلتفرم مدیریت ابری فورتی نت برای استقرار، راه‌اندازی و مدیریت ساده دستگاه‌ها دسترسی می‌دهد.

محافظت از بدافزار پیشرفته فورتی گارد: این ویژگی ترکیبی از آنتی ویروس، بدافزار موبایل و سرویس ابری FortiSandbox است.

برای داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه با سندباکس (Sandbox) کلیک کنید.

خدمات فیلترینگ وب فورتی گارد: راه کار فیلترینگ مدیریت شده مبتنی-بر-اشتراک که میلیاردها صفحه وب و سایت را در دسته های مجاز، محدود یا مسدود مرتب می کند.

فایروال FortiGate در برابر چه حملاتی محافظت می کند؟

 فایروال های نسل بعدی فورتی گیت می تواند در برابر تهدیدات امنیتی زیر محافظت کند. 

• بدافزار
• جاسوس افزار
• فیشینگ (طرح های مهندسی اجتماعی)
• حملات فارمینگ
• ویروس های پیام فوری
• شبکه های همتا به همتا(Peer-to-Peer)
• حملات شبکه ترکیبی
• ایمیل
• نفوذها

مزایای استفاده از فایروال فورتی گیت

فایروال های فورتی گیت دارای مزیت های فراوانی هستند که در ذیل به چند مورد از آنها اشاره می شود:

کارایی بالا

 فایروال های فورتی گیت به دلیل عملکرد بالای خود شناخته می شوند که برای سازمان هایی که به ارتباط سریع و ایمن متکی هستند مهم است.

امنیت جامع

 فایروال های فورتی گیت با ادغام چندین ویژگی امنیتی در یک راهکار، امنیت جامعی را ارائه می دهند.

مدیریت آسان

 فایروال های فورتی گیت با رابط کاربر پسند و ابزارهای مدیریت متمرکز به راحتی قابل مدیریت هستند.

مقرون به صرفه بودن

 فایروال های فورتی گیت یک راه کار مقرون به صرفه برای سازمان هایی ارائه می دهد که نیازمند به ایمن سازی مکان ها و بخش های متعدد شبکه هستند.

قیمت و خرید FortiGate 81F

آیا انتخاب فایروال فورتی گیت گزینه خوبی است؟

تهدیدات امنیتی فناوری اطلاعات به طور مداوم در حال تکامل هستند و کسب و کار شما نیز باید همگام با آنها تکامل یابد. از آنجایی که حرکت ما به سوی محیط های کسب و کاری است که بیش از هر زمان دیگری درهم تنیده تر هستند، یک نقض برای ایجاد عواقب جدی برای سازمان شما کافی خواهد بود.

فایروال فورتی گیت می تواند به شما و کسب و کارتان آرامش خاطر دهد که کسب و کارتان در برابر آخرین تهدیدات محافظت می شود. جهت خرید فایروال های فورتی گیت و همچنین مشاوره در مورد راه کارهای امنیتی شرکت یا سازمان خود با کارشناسان ما در ارتباط باشید. 

قیمت فورتی گیت

در صورت داشتن هرگونه سوالی در مورد فایروال های فورتی گیت مبنی بر خرید یا پشتیبانی فایروال‌های فورتی گیت، کارشناسان ما در شرکت داریا همیشه در خدمت شما هستند. همین امروز با ما تماس بگیرید تا در اسرع وقت به مشکلات و نیازهای امنیتی شبکه رسیدگی کنیم.

ما یک شرکت فعال در زمینه تجهیزات امنیت شبکه هستیم که در ارائه و پشتیبانی محصولات فورتی نت  تخصص داریم. کارشناسان مجرب ما در بخش های فروش و فنی بهترین مشاوران برای شما در خرید محصولات متنوع فایروال های فورتی گیت و همچنین دریافت خدمات فنی بموقع خواهند بود.

سخن پایانی

در این مقاله فایروال‌های فورتی گیت ساخت شرکت فورتی نت مورد بررسی قرار گرفتند و عنوان شد که ویژگی‌هایی نظیر امنیت پیشرفته، کارایی بالا و مدیریت آسان از جمله نقاط قوت این محصولات هستند که آنها را به بهترین گزینه برای سازمان‌هایی تبدیل می‌کند که به دنبال محافظت از شبکه‌های خود در برابر تهدیدات سایبری هستند. 

سوالات متداول

فایروال فورتی گیت چیست؟

فورتی گیت فناوری پیشرفته فایروال را از شرکت فورتی نت ارائه می‌کند، که برای تامین امنیت کسب و کارها با هر نوع و اندازه ای در برابر تهدیدات مخرب طراحی شده است. برای تضمین عملکرد قوی، حفاظت کامل و ساده‌سازی شبکه از پردازنده‌های امنیتی چند لایه و هوش تهدید استفاده می‌کند.

فایروال فورتی گیت در برابر چه چیزی محافظت می کند؟

تهدیدهای متعددی وجود دارد که فایروال FortiGate می تواند از کسب و کار شما در برابر آن ها محافظت کند، از جمله نرم افزارهای جاسوسی، بدافزار، حملات فارمینگ، فیشینگ، نفوذ ایمیل، ویروس ها، حملات شبکه ترکیبی و شبکه های همتا به همتا.

آیا فورتی گیت همان فورتی نت است؟

فورتی گیت یک خط تولید دستگاه های فایروال است که توسط فورتی نت ساخته می شود، در حالی که فورتی نت شرکتی است که آنها را تولید و به فروش می رساند.

چگونه فورتی گیت بخرم؟

برای هر گونه سؤال یا خرید فایروال فورتی گیت می توانید با شماره 0416224 یا از طریق ایمیل در sales@darianet.com با ما تماس بگیرید.

فایروال حکم نگهبان شبکه‌ شما را دارد. درست مثل یک نگهبان واقعی، کارش این است که مراقب ورود و خروج اطلاعات از شبکه‌تان باشد و از نفوذ داده‌های خطرناک به حریم خصوصی شما جلوگیری کند. در این مقاله، اساسی‌ترین نکات راجع به فایروال را بررسی خواهیم کرد.

فایروال شبکه چیست؟

فایروال از جمله تحهیزات امنیتی شبکه است که برای نظارت، فیلتر و کنترل ترافیک شبکه ورودی و خروجی بر اساس قوانین امنیتی از پیش تعیین شده طراحی شده است. هدف اصلی یک فایروال ایجاد یک دیوار بین شبکه داخلی قابل اعتماد و شبکه های خارجی غیرقابل اعتماد است.

فایروال ها به دو شکل سخت افزاری و نرم افزاری اراِئه شده اند و شیوه کار آنها به این شکل است که پس از بررسی پکت های داده بر اساس مجموعه ای از قوانین، مجاز بودن یا مسدود کردن آنها را تعیین می کنند. سازمان ها می توانند این قوانین را برای اجازه یا رد ترافیک بر اساس معیارهای مختلف، مانند آدرس IP مبدا و مقصد، شماره پورت، و نوع پروتکل تنظیم کنند.

آشنایی با فایروال ها و امنیت شبکه

فایروال ها زیربنای امنیت شبکه هستند و شبکه را از دسترسی غیرمجاز محافظت می کنند. آنها مانع ورود و سرقت داده‌های حساس یک شبکه توسط عوامل مخرب، هکرها، ربات‌ها و سایر تهدیدها می‌شوند .

از گذشته، فایروال ها ترافیک را با تشکیل یک محیط امن حول یک شبکه یا کامپیوتر تنظیم می کنند. این امر مانع از دسترسی اشخاص غیرمجاز به منابع و داده های شبکه می شود. در صورت عدم وجود چنین حفاظی،تقریبا همه قادر خواهند بود با ورود به شبکه، تغییرات مورد نظرشان را اعمال کنند.

فایروال ها سنگ بنای دفاعی شبکه هستند، تهدیدات پیشرفته به اقدامات امنیتی بیشتری نیاز دارند. خوشبختانه، تکنولوژی های پیشرفته فایروال با خدمات مبتنی بر هوش مصنوعی، امنیت شبکه را به سرعت بالا می برند. با ترکیب نقاط قوت ابزارهای سنتی با قابلیت های نوآورانه راهکارهای جدید، تامین کنندگان فایروال های مدرن به سازمان ها کمک می کنند حتی در برابر پیچیده ترین استراتژی های حمله نیز دفاع کنند.

فایروال ها از شبکه در برابر ترافیک مخرب محافظت می کنند. آنها به صورت استراتژیک در لبه شبکه یا در یک مرکز داده قرار می گیرند و بدین ترتیب آنها را قادر می سازند تا هر چیزی که تلاش کند از این مرز عبور کند را از نزدیک زیر نظر بگیرند.

این دید همچنین به فایروال شبکه اجازه می‌دهد تا پکت‌های داده را با جزئیات کامل در لحظه بررسی و احراز هویت کند. این موضوع شامل بررسی پکت های داده در برابر معیارهای از پیش تعریف شده برای تعیین اینکه آیا یک تهدید است یا خیر نیز می شود. در صورت عدم انطباق با معیارهای مدنظر، فایروال از ورود یا خروج از شبکه جلوگیری می کند.

فایروال ها ترافیک ورودی و خروجی را تنظیم می کنند و بدین ترتیب از شبکه  در موارد زیر محافظت می کنند:

• تهدیدات خارجی مانند ویروس ها، بَکدور ها، ایمیل های فیشینگ، و حملات DoS. فایروال‌ها جریان‌های ترافیک ورودی را فیلتر می‌کنند تا با جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به داده‌های حساس ، گسترش احتمالی بدافزار را خنثی ‌کنند.

• تهدیدات داخلی مانند عوامل مخرب شناخته شده یا اپلیکیشن های مخاطره آمیز. فایروال می تواند قوانین و سیاست هایی را برای محدود کردن نوع خاصی از ترافیک خروجی اعمال کند تا فعالیت های مشکوک را شناسایی کرده و استخراج داده ها را کاهش دهد.

مقایسه فایروال ها و آنتی ویروس ها

فایروال ها بر کنترل ترافیک شبکه و جلوگیری از دسترسی های غیرمجاز تمرکز دارند. در مقابل، برنامه های آنتی ویروس تهدیدات را در سطح دستگاه مورد هدف قرار داده و از بین می برند. به طور خاص، تفاوت های اصلی آنها عبارتند از:

• مقیاس: نرم افزار آنتی ویروس در اصل یک راه کار endpoint است، به این معنی که بر روی یک دستگاه جدا نصب می شود. فایروال ها عمدتاً در سطح شبکه مستقر می شوند، اما برخی از سازمان ها برای محافظت بیشتر، فایروال های میزبانی شده را مستقیماً روی endpoint نصب می کنند.
• عملکرد: فایروال ها ترافیک را کنترل می کنند و داده های مخرب را قبل از ورود به شبکه ( endpoint) مسدود می کنند. ابزارهای آنتی ویروس محیط محلی را برای علائم بدافزار، باج افزار و سایر حملات سایبری و مخرب اسکن می کنند.

شرکت ها معمولاً هم از فایروال و هم از برنامه های آنتی ویروس استفاده می کنند. به عنوان راه کارهای مکمل، هر کدام لایه های حفاظتی ضروری را برای حفاظت از دارایی های تجاری ارائه می کنند.

عملکردهای فایروال: NAT و VPN

ترجمه آدرس شبکه (NAT) و شبکه خصوصی مجازی (VPN) دو فناوری مجزا هستند که هر کدام مجموعه ای از عملکردهای مربوط به امنیت شبکه و ارتباطی را دارند. در حالی که NAT اساسا مرتبط است با ترجمه آدرس برای اهداف مسیریابی ، VPN ها برای ایجاد ارتباطات امن و رمزگذاری شده از طریق اینترنت استفاده می شوند.

NAT

NAT آدرس مقصد یا مبدأ پکت های داده را هنگام عبور از فایروال تغییر می دهد.NAT به چندین دستگاه اجازه می دهد تا با استفاده از یک آدرس IP یکسان به اینترنت متصل شوند، که به محافظت از شبکه خصوصی در برابر قرار گرفتن در معرض مستقیم تهدیدات خارجی کمک می کند.

در یک محیط اداری، هر کارمند از کامپیتور یا دستگاه موبایل خود برای دسترسی به اینترنت برای مرور، ارسال ایمیل و دسترسی به خدمات ابری استفاده می کند. علیرغم اینکه هر دستگاه دارای آدرس IP مخصوص به خود در شبکه داخلی شرکت است، از دید شبکه های خارجی تمام ترافیک خروجی از یک آدرس IP عمومی یکسان اختصاص داده شده به شرکت نشأت می گیرند. در نتیجه، شناسایی و هدف قرار دادن دستگاه‌ خاص برای مهاجمان بالقوه دشوارتر است.

VPN

VPN نوعی سرور پروکسی است. بنابراین، به عنوان یک مانع بین یک کامپیوتر یا شبکه و اینترنت عمل می کند و تمام درخواست های وب را قبل از ارسال به شبکه دریافت می کند.VPN ها رایج هستند و شبکه های خصوصی را در یک شبکه عمومی مانند اینترنت گسترش می دهند. این به کاربران این امکان را می دهد که به طور ایمن داده ها را به گونه ای انتقال دهند که گویی دستگاه های آنها مستقیماً به شبکه خصوصی متصل است. این ارتباط یک تونل رمزگذاری شده بین دستگاه های راه دور و شبکه شرکت ایجاد می کند و دسترسی ایمن را ممکن می سازد.

این عملکرد به صورت ویژه ای در یک محیط ترکیبی مفید است. کارمندان دورکار می توانند از VPN ها برای دسترسی به شبکه های شرکتی و اپلیکیشن های ضروری بدون توجه به مکان یا نحوه کارشان استفاده کنند.

فایروال حکم نگهبان شبکه‌ شما را دارد. درست مثل یک نگهبان واقعی، کارش این است که مراقب ورود و خروج اطلاعات از شبکه‌تان باشد و از نفوذ داده‌های خطرناک به حریم خصوصی شما جلوگیری کند. در این مقاله، اساسی‌ترین نکات راجع به فایروال را بررسی خواهیم کرد. پس از خواندن این مقاله، با مزایا، کاربرد و انواع فایروال آشنا خواهید شد. پس تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

فایروال از گذشته تا به امروز

1. فایروال های نسل اول در سال 1989 با رویکرد فیلتر کردن پکت ها شروع به کار کردند. این فایروال ها پکت های داده جداگانه را بررسی می کنند و بر اساس قوانین از پیش تعریف شده، تصمیم می گیرند تا به آنها اجازه عبور دهند و یا مسدود کنند. با این حال، این پکت ها قادر به شناسایی کدهای مخرب نیستند.
2. فایروال های نسل دوم در اوایل قرن21 شروع به کار کردند. این فایروال ها که از آنها به عنوان فایروال های stateful یاد می شود وضعیت ارتباطات اکتیو را ردیابی می کنند. با نظارت بر ترافیک شبکه، از کانتِکست برای شناسایی و اقدام در مورد رفتار مشکوک استفاده می کنند. متاسفانه این نسل نیز محدودیت هایی دارد.
3. فایروال های نسل سوم در نیمه دوم دهه اول قرن 21 ظهور کردند. معمولاً فایروال‌های پراکسی یا گیت وی ‌های در مقیاس-اپلیکیشن نامیده می‌شوند،و به عنوان واسطه بین مشتری و سرور عمل کرده و درخواست‌ها را ارسال و پاسخ‌ها را فیلتر می‌کنند.
4. فایروال نسل چهارم، که به عنوان فایروال نسل بعدی نیز شناخته می شود، در سال 2010 شروع به کار کرد. فایروال های نسل بعدی ها قابلیت های قدیمی را با ویژگی های جدید و پیشرفته ای مانند جلوگیری از نفوذ (IPS)، فیلتر لایه اپلیکیشن، و تشخیص تهدید پیشرفته ترکیب می کنند.

انواع بهترین برند های فایروال

فورتی نت (Fortinet)

از جمله مهم ترین و ایمن ترین فایروال های صنعتی میتوان به فایروال های سخت افزاری فورتی نت اشاره کرد. FortiGate رشد قابل توجهی را به عنوان تولید کننده تجهیزات امنیتی در سال های گذشته تجربه کرده است. کمپانی فورتی نت، علاوه بر اینکه ارائه دهنده ی یکی از قدرتمند ترین نرم افزار های امنیتی در سراسر دنیا می باشد، جز یکی از معدود شرکت هایی است که پردازنده های AISC مخصوص به خود را طراحی نموده است.

فورتی نت برای مشاغل و سازمان های کوچک، روتر های مختلف و متنوعی در نظر گرفته است که هر یک از آنها پهنای باند متفاوتی را برای عملکرد های مختلف ارائه می دهند. انتخاب روتر مناسب، بر اساس نیاز های مختلف سازمانی صورت میگیرد. این برند از جمله محبوب ترین فایروال های موجود در بازار است که عملکرد بالایی به کاربر ارائه می دهد.

سیسکو (Cisco)

برند سیسکو نیازی به معرفی ندارد و برای دهه هاست که در دنیای شبکه، محبوبیت خوب را کسب کرده است و از پرچمداران تولید تجهیزات شبکه میباشد. همچنین نامی آشنا برای برا متخصصان حوزه شبکه است. معمولا، از محصولات سیسکو در سازمان های بزرگ استفاده می شود. برای انتخاب راهکار های سازمانی به همراه ویژگی های جامع و پیشرفته، سری فایروال های Cisco’s Meraki MX مناسب برای مشاغل کوچک، گزینه خوبی به شمار می رود.

روتر های بزرگتر به همراه توانایی های بیشتر میتوانند از تعداد کانکشن و همچنین SSID های بیشتری پشتیبانی کنند. در ضمن در صورت بروز مشکل و قطعی اینترنت، تمام راهکارها، قادر به پشتیبانی  از کانکشن های USB modem برای اتصال G/4G نیز می باشد

سوفوس (Sophos) 

یکی دیگر از بهترین برند های فایروال سخت افزاری، فایروال های سوفوس هستند که توسط بسیاری از متخصصان امنیت شبکه توصیه می شوند، زیرا راه حلی قوی و جامع هستند و تمام بسته ها را فیلتر می کنند.  این فایروال ها از شبکه شما در برابر آخرین تهدیدات محافظت کرده و در عین حال ترافیک برنامه های مهم SaaS، SD_WAN و ابری را تسریع می کنند. فایروال های NGFW سری XG سوفوس شامل ویژگی های پیشرفته مانند استقرار و پیکربندی خودکار، و همچنین پشتیبانی از زیرساخت های ابری AWS و Azure هستند. از جمله دلایل محبوبیت و شناخته شده بودن این فیروال ها می توان  می توان به سهولت در استفاده و قابلیت راه اندازی خودکار اشاره کرد.

فایروال سیسکو یا فورتی نت؟

فایروال های تولیدی هر دو کمپانی دارای ویژگی های عالی و البته اعتبار بالا هستند و همین موضوع انتخاب بین آنها را دشوار می کند. به نکات زیر برای انتخاب بهتر توجه کنید:

• قابلیت VDOM فورتی گیت، مجازی سازی در سطح تجهیزات را فراهم میسازد در حالی که سری FTD هنوز به این قابلیت مجهز نشده است.
• قابلیت محافظت از بدافزار که در سری Firepower وجود دارد و بر استفاده از سرویس های AMP روی محیط ابری مبتنی است و یا به طور Private است، به طرز قابل توجهی، افزایش هزینه و ریسک آن را به دنبال خواهد داشت.
• Firepower، از ساختار IPS بهتر و قوی تری نسبت به فورتی نت برخوردار است.
• بخشی از قابلیت های WAF، به ورژن های جدید فورتی گیت، اضافه شده است.
•  پشتیبانی از قابلیت CSF یا Security Fabric در فورتی نت، موجب افزایش امنیت در لایه دسترسی می گردد.
•  قابلیت امکان ادغام با نرم افزار های دیگر از سوی تجهیز FTD سیسکو، که عملکرد قوی در ارتباط با Remediation و Response را به دنبال دارد.
•  FTD از قابلیت DLP در فورتی گیت، پشتیبانی نمی کند.

البته توجه داشته باشید که این تفاوت ها بخشی کوچکی را تحت پوشش قرار داده. شما میتوانید برای آشنایی و دریافت اطلاعات بیشتر با کارشناسان آگاه داریانت در ارتباط باشید. شرکت تامین کننده تجهیزات امنیتی شبکه داریانت با همراهی متخصصان و کارشناسان شبکه، آمده است تا با بررسی دقیق نیاز های شما، شما را در انتخاب فایروال مناسب یاری دهد. ضمن اطلاع از قیمت انواع فایروال، با ما تماس بگیرید.

فایروال های stateless

این نوع فایروال شبکه را با تجزیه و تحلیل ترافیک در پروتکل لایه انتقال (مکانی که دستگاه ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند)محافظت می کند. به جای ذخیره اطلاعات در مورد وضعیت اتصال شبکه، ترافیک را به صورت پکتی بررسی می کند.

سپس بر اساس داده‌های موجود در «سربرگ پکت»  تصمیم می‌گیرد که ترافیک را مسدود کند یا اجازه عبور دهد. این ممکن است شامل آدرس های IP مبدا و مقصد، شماره پورت، پروتکل ها و اطلاعات دیگر باشد. در مجموع، این فرآیند فیلترینگ پکتی نامیده می شود.

اگرچه فایروال های stateless سریع و ارزان هستند، ولی آسیب پذیری هایی نیز دارند.اگر نقادانه به قضیه نگاه کنیم، این نوع فایروال ها نسبت به توالی پکت ها دید صفر دارند. این بدان معناست که آنها توانایی شناسایی پکت های غیرقانونی را که ممکن است حاوی بردارهای حمله باشند و یا فاقد درخواست مربوطه باشند را ندارند.

به همین ترتیب، آنها فقط از سربرگ پکت آگاه هستند، نه محتوای واقعی آن. این امر باعث می‌شود که فایروال stateless نتواند بدافزار پنهان شده در پکت را شناسایی کند.

فایروال های stateless

فایروال های stateful آخرین و فوری ترین وضعیت ارتباط اکتیو را ردیابی می کنند. نظارت بر وضعیت و زمینه ارتباطات شبکه می تواند به شناسایی تهدیدها بر اساس اطلاعات دقیق تر کمک کند.

این رویکرد در مقایسه با فیلتر کردن پکت ها، حفاظت بیشتری را ارائه می‌کند، اما به دلیل انجام تجزیه و تحلیل عمیق‌تر، ضرر بیشتری بر عملکرد شبکه دارد. بدتر از آن، مهاجمان می توانند فایروال های stateful بازرسی را فریب دهند تا به اتصالات مخرب و مضر اجازه ورود مخفیانه داده شود. آنها از قوانین شبکه سوءاستفاده می کنند وپکت های مخرب را با استفاده از پروتکل هایی که فایروال آنها را امن قلمداد می کند، ارسال می کنند.

گیت وی هایی در مقیاس اپلیکیشن یا فایروال های پروکسی به عنوان واسط بین سیستم های داخلی و خارجی عمل می کنند. آنها در لایه 7 از مدل Open Systems Interconnection (OSI)  کار می کنند. به عنوان نزدیکترین لایه به کاربر نهایی، اپلیکیشن های لایه 7 شامل مرورگرهای وب، کلاینت های ایمیل و ابزارهای پیام رسانی فوری هستند.

فایروال‌های پراکسی، تمام ترافیک ورودی و خروجی را رهگیری و تجزیه و تحلیل می‌کنند و سیاست‌های امنیتی دقیقی برای کنترل دسترسی و محافظت از شبکه اعمال می‌کنند. این فایروال ها همچنین فیلترینگ پکت، بازرسی در سطح اپلیکیشن، فیلتر URL و موارد دیگر را نیز ارائه می دهند.

فایروال های نسل آینده

فایروال های نسل بعدی از کسب و کارها در برابر تهدیدات سایبری در حال ظهور محافظت می کنند. آنها تمام بهترین بخش‌های تکنولوژی‌های فایروال گذشته را با قابلیت‌های پیشرفته مورد نیاز برای کاهش حملات سایبری مدرن ترکیب می‌کنند. به عنوان مثال، این موارد عبارتند از:

• بازرسی پکت های عمیق (DPI)، روشی است برای بررسی محتوای پکت های داده در حین عبور از نقاط بازرسی شبکه. DPI طیف وسیع تری از اطلاعات را تجزیه و تحلیل می کند و به آن امکان می دهد تهدیدهای پنهان را پیدا کند.
• جلوگیری از نفوذ (IPS)، سیستمی است که ترافیک را در زمان واقعی برای شناسایی فعالانه تهدیدها و پاسخگویی خودکار نظارت می کند.
• جلوگیری از از دست دادن داده (DLP)، یک راه کار امنیت سایبری که افشای عمدی و تصادفی داده ها را مسدود می کند.

فایروال های نسل بعدی ها حفاظت نسل های قبلی را با قابلیت های امنیتی پیشرفته ذکر شده در بالا ترکیب می کنند. آنها می توانند به عنوان نرم افزار یا سخت افزار مستقر شوند و می توانند به هر مکانی مقیاس شوند: دفتر کار از راه دور، شعبه، دانشگاه، مرکز داده و ابر. فایروال های نسل بعدی ها می توانند با مدیریت متمرکزی که در محیط های توزیع شده گسترش می یابد، حفاظت در سطح سازمانی را ساده، متحد و خودکار کنند. این قابلیت ها عبارتند از:

• امنیت اینترنت اشیا (IoT) برای کشف دستگاه های BYOD ،جعلی یاIT  سایه
•  سندباکس برای نظارت و تجزیه و تحلیل اشیاء مشکوک در یک محیط ایزوله
• دسترسی به شبکه اعتماد-صفر (ZTNA) برای مدیریت دسترسی شبکه برای کاربران و اپلیکیشن ها بر اساس هویت و زمینه
• امنیت فناوری عملیاتی (OT) برای محافظت از محیط‌های OT با هوش تهدید، اپلیکیشن های IPS و SCADA و بازرسی تهدید
• امنیت سیستم نام دامنه (DNS) برای نظارت، شناسایی و جلوگیری از قابلیت ها در برابر حملات لایه  DNS
• معماری شبکه گسترده نرم افزار-محور (SD-WAN) برای ارائه انتخاب مسیر پویا، بر اساس سیاست تجاری یا اپلیکیشن، سیاست متمرکز و مدیریت دستگاه، شبکه خصوصی مجازی (VPN) و تنظیمات بدون-لمس.

فایروال هیبریدی مش

فایروال های هیبریدی Mesh  به عنوان مرز بعدی امنیت شبکه در حال ظهور هستند. به طور خلاصه، فایروال هیبریدی مش یک پلتفرم امنیتی است که با ترکیب مزایای چندین معماری فایروال، مدیریت متمرکز و یکپارچه را فراهم می کند. و این عملیات امنیت سایبری را ساده می کند و سیاست ها را در تمام فایروال ها برای ایجاد یک وضعیت امنیتی جامع هماهنگ می کند.

با افزایش دور کاری، کارکنان بیش از هر زمان دیگری توزیع شده اند. و برای سازگاری با تنظیمات کار از راه دور، سازمان ها تحولات دیجیتالی خود را تا حد زیادی تسریع کرده اند. آن‌ها محیط‌های ابری ترکیبی را به خدمت گرفته اند و لبه شبکه را تا حد زیادی از محیط قبلی آن گسترش داده اند. مدیریت ترافیک شبکه بین خدمات ابری، دیتا سنترها، دفاتر شعبه و استقرار از راه دور به طور تصاعدی دشوارتر است.

افزون بر این ترکیب این واقعیت است که سطوح حمله سازمانی به سرعت در حال گسترش هستند. چه دسترسی کارمندان دورکاری به منابع شرکت در دستگاه‌های مدیریت نشده داشته باشد ،چه مجموعه‌ ی از هم گسیخته ای از راه‌کار‌های نقطه‌ای و اپلیکیشن‌های ابری باشد ، هر ارتباط جدید نقطه ورود بالقوه دیگری است که عوامل مخرب می‌توانند از آن سوء استفاده کنند. و در زمانی که سازمان‌ها با شکاف قابل توجهی در مهارت‌های امنیت سایبری مواجه هستند، هکرها پیچیده‌تر می‌شوند.

چرا فایروال هیبریدی مش استفاده می کنیم؟

با ساده‌سازی عملیات امنیت سایبری و هماهنگ کردن سیاست‌های امنیتی در تمام فایروال‌ها، فایروال‌های هیبریدی مش یک وضعیت امنیتی جامع ایجاد می‌کنند که برای ایمن کردن محیط‌های شبکه توزیع‌شده ایده‌آل است.

به گفته گارتنر، پلتفرم‌های فایروال هیبریدی مش به پیچیدگی فزاینده پیاده‌سازی و مدیریت فایروال‌ها در موارد استفاده چندگانه می‌پردازند. این فایروال ها مدیریت جامع، مبتنی بر ابر و یکپارچه با قابلیت های خودکار سازی و هماهنگ سازی را ارائه می دهند. ویژگی‌هایی مانند نقشه‌برداری اتصال اپلیکیشن ها، نظارت بر سیاست‌های امنیتی شبکه بومی-ابری، دقیق سازی خط‌مشی، و چندین توصیه‌ که مدیریت همه شکایات فایروال را در محیط‌های هیبریدی تسهیل می‌کنند. ترکیب با فن‌آوری‌های همپوشانی مانند microsegmentation و SASE قابلیت‌های دید جامع تر و مدیریت ریسک را فراهم می‌کند.

یک معماری هیبریدی مش محیط‌های شبکه توزیع شده را به نحوی گسترش می دهد که که عملیات، امنیت و مدیریت فایروال‌های چند منظوره شامل دستگاه های سخت‌افزاری و مجازی، شکل های ظاهری مبتنی-بر ابر و به-‌عنوان-سرویس را یکسان می‌کند. یکی از حیاتی‌ترین قابلیت‌های NGFW، ساده‌سازی مدیریت فایروال‌های شبکه ای پراکنده با امنیت پایدار در محیط‌های پیچیده و هیبریدی است.

فایروال های هیبریدی مش شامل چندین شکل ظاهری هستند:

• فایروال های مجازی: فایروال های مبتنی بر نرم افزار که بر روی زیرساخت های مجازی سازی شده، مانند hypervisor یا پلتفرم های ابری اجرا می شوند. از محیط های مجازی سازی شده محافظت می کند و می توان آنها را بین ابرها جابجا کرد. ذاتاً انعطاف پذیر هستند و به سازمان ها اجازه می دهند تا آنها را در ابرهای مختلف عمومی یا خصوصی مستقر کنند.
• فایروال های ابری-بومی: فایروال هایی هستند که برای کار در محیط های ابری خاص، به صورت ویژه ای ایجاد شده اند. آنها اغلب با ارائه دهندگان خدمات ابری مانند Amazon Web Services، Azure و Google Cloud به شکل تنگاتنگی ترکیب می شوند. این کار باعث کاهش حجم کاری تیم های امنیتی شبکه می شود، زیرا نیاز به تنظیم و نگهداری زیرساخت نرم افزار را حذف می کند.
• Firewall-as-a-Service (FWaaS): یک مدل پیاده سازی که در آن تامین کنندگان راهکار  فایروال را به عنوان یک سرویس مبتنی-بر-ابر ارائه می دهند.و این امر گسترش آن را در زیرساخت  یک شبکه در حال رشد آسان می کند و برای مطابقت با نیازهای امنیتی منحصر به فرد یک شرکت به راحتی قابل تنظیم است.

در راه کار فایروال به دنبال چه چیزی باشید

فایروال های نسل بعدی به عنوان دروازه ورود برای محافظت از منابع محاسباتی سازمان با شبکه ایمن، بازرسی و شناسایی تهدیدات پیشرفته و فیلترینگ وب عمل می کنند. مدل‌های کاری هیبریدی و پذیرش سریع سرویس‌های ابری، امنیت شبکه را ناچار به تکامل می‌کند تا به شرکت‌ها دید و کنترل کامل در کل زیرساخت توزیع شده بدهد.

هنگام ارزیابی راه‌کار‌های فایروال های نسل بعدی، ممکن است مبادلات بالقوه بین امنیت و عملکرد مهمترین مسئله باشد. توانایی ارائه حفاظت امنیتی منسجم و یکپارچه در تمام لبه های توزیع شده با کمترین تأثیر عملکرد بسیار مهم است. شش معیار که می بایست هنگام ارزیابی فایروال های نسل بعدی برای یک لبه به لبه امنیتی توزیع شده در نظر گرفت:

معیار های فایروال های نسل بعدی برای امنیت با عملکرد بالا

خدمات امنیتی فبریک

 مبتنی بر هوش مصنوعی فایروال های نسل بعدی.هایی که به شدت با سرویس‌های امنیتی مبتنی-بر-هوش-مصنوعی ترکیب شده‌اند، اطلاعات تهدید در لحظه را با امنیت چند-لایه ارائه می‌کنند که شامل جلوگیری از نفوذ شبکه، اسکن بدافزار و فیلترینگ وب برای محافظت جامع است.سرویس‌های امنیتی مبتنی-بر-هوش مصنوعی قابلیت‌های فایروال سنتی را با شناسایی تهدید پیشگیرانه در برابر تهدیدات در حال تکامل از جمله یادگیری ماشین تکمیل می‌کنند.

این کار حجم کاری تیم های امنیتی را کاهش می دهد، کارایی امنیتی و تخصیص منابع را بهبود می بخشد و مدیریت امنیتی را برای تصمیم گیری بهتر مساعد می کند.یادگیری ماشین می تواند حجم وسیعی از داده ها را برای شناسایی الگوهای غیرعادی که ممکن است نشان دهنده فعالیت مخرب باشد را تجزیه و تحلیل کند. این امر فایروال های نسل بعدی را قادر می‌سازد تا سیاست‌های امنیتی را بر اساس تحلیل ترافیک شبکه بلادرنگ تطبیق دهد. با تضمین اعمال اقدامات امنیتی مرتبط و موثر، خطر حملات سایبری کاهش می یابد.

عملکرد حفاظت از تهدید

این عملکرد اندازه گیری میزان عملکرد یک فایروال های نسل بعدی در حین اجرای کامل حفاظت از تهدید، از جمله فایروال، جلوگیری از نفوذ، آنتی ویروس و کنترل اپلیکیشن است. برای یک فایروال های نسل بعدی حیاتی است که کارایی بالای خود را زمانی که محافظت کامل از تهدید روشن است حفظ کند.بسیاری از ارائه دهندگان فایروال های نسل بعدی در مورد نحوه ارائه ادعاهای عملکرد محافظت از تهدید خود مبهم هستند. ادعاهای عملکرد مستند باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند تا اطمینان حاصل شود که آنها تست تحت بار را منعکس می کنند و حفاظت از تهدید به طور کامل درگیر شده است.

مدیریت یکپارچه

 رابط مدیریت جایی است که بسیاری از معماران امنیتی در فرآیند انتخاب خود با مشکل مواجه می شوند. ممکن است توجه دقیقی به رابط کاربری و عملکرد سیستم مدیریت شده باشد، اما اگر به فایروال های نسل بعدی محدود شود، تیم‌های امنیتی برای ارزیابی آسیب‌پذیری‌ها و پاسخ به تهدیدات باید بین داشبوردهای متعدد دائم در جابجا باشند.دید و کنترل رمز گذاری شده تنها در صورتی امکان پذیر است که فایروال های نسل بعدی بخشی از یک معماری امنیتی گسترده و یکپارچه باشد، که از طریق آن بتواند اطلاعات تهدید را با سایر دستگاه های شبکه به اشتراک بگذارد و اطلاعات تهدید را به طور خودکار دریافت کند. مدیریت یکپارچه از نقطه نظر امنیتی موثرتر است و از نظر عملیاتی کارآمدتر است و زمان اداری و هزینه های آموزشی را کاهش می دهد.

اطمینان از یک استراتژی امنیتی گسترده تر

نیروی کار ترکیبی برای همیشه چشم انداز امنیت سایبری را تغییر داده است. علاوه بر این، سازمان‌ها دفاتری را توزیع کرده‌اند/تاسیس کرده اند که به اتصالات WAN اضافی وابسته هستند و اینکه سازمان‌ها هم اکنون به راه‌کار‌های امنیتی اضافی مانند SD-WAN،  Zero Trust Network Access (ZTNA) و Secure Access Service Edge   (SASE)  نیاز دارند.بسیاری از تامین کنندگان NFGW دارای ویژگی های افزودنی SD-WAN، SASE و ZTNA هستند تا به سازمان های دارای دفاتر شعبه اجازه ایجاد شبکه هایی با دسترس زیاد و کارایی بالا را بدهند. با این حال، این پیشنهادات ایده آل نیستند. به دنبال تامین کننده ای  باشید که قابلیت‌های کاملاً یکپارچه SD-WAN، SASE، و ZTNA را در یک فایروال های نسل بعدی ارائه می‌کند که به تجمیع محصولات نقطه‌ای آنها و اعمال کنترل متمرکز کمک می‌کند. این امر هزینه های کلی سرمایه گذاری را کاهش می دهد و در عین حال شکاف های امنیتی را از بین می برد.

ملاحظات قیمت/عملکرد و سایر ملاحظات عملیاتی

برخی از تامین کنندگان با افزایش اندازه، عملکرد خود را افزایش داده در نتیجه قیمت فایروال های نسل بعدی خود را افزایش می دهند.و این ممکن است با روندهای سازمانی به سمت کاهش ردپای فناوری هماهنگ نباشد. به دنبال فایروال های نسل بعدی باشید که عملکرد مورد نیاز را در فشرده‌ترین شکل ظاهر ارائه می‌دهد. این نه تنها هزینه کل مالکیت (TCO) را کاهش می دهد، بلکه باعث صرفه جویی در فضا و کاهش مصرف انرژی می شود -که هر دو هدف برای شرکت های آگاه به محیط زیست مهم هستند. هزینه های نگهداری و پشتیبانی  فایروال های نسل بعدی نیز باید در هزینه کل مالکیت (TCO) لحاظ شود. همانند پیشنهاد یک تامین کننده با سرمایه گذاری عمیق در تحقیق و طراحی عالی است، فناوری بالغ نیز از این حیث دارای برتری است،. صاحبان فایروال های نسل بعدی  هایی که در این دسته قرار می گیرند می توانند انتظار پیاده سازی نرم تر و تماس های پشتیبانی کمتری داشته باشند.هنگام بررسی سخت افزار فایروال های نسل بعدی، به توان مازاد و پشتیبانی از رابط های شبکه 40 گیگابیتی و 100 گیگابایتی توجه کنید. اینها از انعطاف پذیری پشتیبانی می کنند و مهاجرت به شبکه های با ظرفیت بالاتر را فراهم می آورند.

اعتبارسنجی شخص ثالث مستقل

اگرچه امنیت شبکه یک صنعت به سرعت در حال توسعه است، هیچ شرکتی نمی تواند خطر نوآوری های امنیتی آزموده نشده را تحمل کند. معماران نباید تنها بر ادعاهای فروشنده تکیه کنند، بلکه به دنبال ارزیابی شخص ثالث از مراکز آزمایشی معتبر مانند CyberRatings.org باشند.

موارد استفاده از فایروال

هنگام انتخاب فایروال، موارد استفاده را در نظر بگیرید. آیا یک شعبه اداری یا خودپرداز، یک مرکز داده و یا دفتر مرکزی خود را در محوطه دانشگاه ایمن می کنید؟ آیا باید از شبکه خود با دسترسی کار-از-هر-جا برای کاربران دورکاری محافظت کنید؟ آیا کاربران شما نیازمند دسترسی به اپلیکیشن هایی در چندین ابر هستند؟ آیا برای محافظت از دارایی ها به تقسیم بندی شبکه نیاز دارید؟

شعبه: از دفاتر کوچک یا دستگاه های خودپرداز با امنیت AI/ML و همگرایی با SD-WAN ایمن محافظت کنید. فایروال ها با محافظت از مکان های شعب در برابر دسترسی غیرمجاز، ترافیک مخرب و تهدیدات سایبری با استفاده از عملیات شبکه ایمن، یکپارچگی داده ها و پیروی از سیاست های امنیتی، اولین خط دفاعی را ارائه می دهند.

محوطه: با توانایی مدیریت اپلیکیشن ‌ها، کاربران، دستگاه‌ها و دسترسی از یک داشبورد، دید و محافظت از دفتر مرکزی شرکت را به دست آورید. فایروال ها به شبکه های دانشگاهی دفاع چند لایه ای در برابر تهدیدات سایبری ارائه می کنند، عملیات شبکه ایمن را تضمین می کنند و امکان انطباق با سیاست های امنیتی را فراهم می کنند.

مرکز داده: امنیت فرامقیاس را با حفاظت هماهنگ و مستمر، رابط‌های توانمند و رمزگشایی که برای هر محیطی قابل گسترش است، ایجاد کنید. فایروال ها به عنوان یک سپر امنیتی پیچیده برای کنترل جریان ترافیک شبکه، شناسایی و کاهش تهدیدات، اجرای سیاست های امنیتی،و همچنین جهت حفاظت از زیرساخت های مهم فناوری اطلاعات و داده های حساس عمل می کنند.

تقسیم بندی: از دارایی های خود با تقسیم بندی های کلان و خرد توانمند محافظت کنید. فایروال‌ها با تقسیم‌بندی شبکه برای جداسازی تهدیدات بالقوه، ایجاد مناطق امن و گسترش در صورت نیاز، نیازهای خاص محیط‌های شبکه بزرگ‌تر و پیچیده‌تر را برآورده می‌کنند.

MultiCloud: حفاظت از ابر عمومی و خصوصی را با اتوماسیون دارای مدیریت آسان از طریق یک کنسول ادغام کنید. فایروال ها محیط های کار از راه دور ایمن را برای محافظت از داده های حساس ذخیره شده یا قابل دسترسی از راه دور با محافظت از نقاط دسترسی، کاهش تهدیدات سایبری و کنترل ترافیک شبکه با مدیریت متمرکز ایجاد می کنند

از راه دور: حفاظت را با شبکه های همگرا و خدمات امنیتی گسترش دهید. فایروال-به-‌عنوان-سرویس، جزئی از معماری بومی ابری لبه سرویس دسترسی ایمن (SASE) امنیت را در محیط‌های کاری ترکیبی گسترش می‌دهد تا از داده‌ها و اپلیکیشن ها با مدیریت متمرکز و حفاظت از تهدیدات پیشرفته محافظت کند.

چگونه Fortinet می تواند کمک کند؟

Fortinet شبکه ایمن منسجم و یکپارچه را در تمام لبه های توزیع شده با کمترین تأثیر عملکرد ارائه می دهد که امروزه برای پشتیبانی از کار ترکیبی و خدمات اپلیکیشن ابری بسیار مهم است. با ادغام زیرساخت شبکه با معماری امنیتی، یک شبکه قادر است بدون به خطر انداختن عملیات امنیتی، گسترش و تغییر کند. هم‌گرایی امنیت شبکه مبتنی-بر-هوش مصنوعی/یادگیری ماشین و شبکه‌های سازمانی، حفاظت از تهدیدات و تجربه کاربری برتر را در محیط‌های شبکه مانند شعبه، محوطه دانشگاه، مرکز داده و کاربران از راه دور ارائه می‌دهد.

راه‌کار‌های شبکه امن Fortinet شامل فناوری‌هایی مانند SD-WAN است که با ZTNA، NGFW، WLAN و SASE یکپارچه شده‌اند تا امنیت و اتصال جامع شبکه را فراهم کنند. FortiGate NGFW ها از هر لبه در هر مقیاسی با یک معماری شبکه ایمن محافظت می کند که عملکرد را بهینه می کند از جمله:

امنیت قدرتمند و همگرایی شبکه. خدمات شبکه ایمن یکپارچه مانند رمزگشایی SD-WAN، ZTNA و SSL گنجانده شده است – بدون نیاز به مجوز اضافی.

• نسبت بسیار عالی قیمت و عملکرد. معماری سفارشی  ASICفورتینت از کمترین توان برای ارائه بالاترین ROI با پشتیبانی از مقیاس فوق العاده و تأخیر بسیار کم برای بهترین تجربه کاربری استفاده می کند.
• حفاظت از تهدیدات مبتنی بر هوش مصنوعی از آزمایشگاه FortiGuard سرویس‌های امنیتی یکپارچه مبتنی بر هوش مصنوعی/یادگیری ماشین تهدیدات پیشرفته را متوقف می‌کنند، ناهنجاری‌ها را کشف می‌کنند و از اختلالات تجاری با اطلاعات تهدید در لحظه جلوگیری می‌کنند.
• مدیریت مرکزی و واحد، FortiOS تمام فایروال های شبکه پراکنده را برای سازگاری در دستگاه های سخت افزاری، ابر، ماشین مجازی و FWaaS نیرو می دهد. و این کارایی عملیاتی را افزایش می دهد و پیچیدگی مدیریت چندین محصولی را از بین می برد. FortiManager (مدیریت) یکپارچه برای دید و کنترل دقیق فراهم می کند.

خدمات امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی

خدمات امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی FortiGuard مجموعه ای جامع از قابلیت های امنیتی را برای تکمیل کاربری و معماری امنیتی را به FortiGate NGFW شما ارائه می دهد. این سرویس‌های یکپارچه AI/ML ،اطلاعات تهدید در لحظه را برای محافظت پیشگیرانه از تهدید ارائه می‌کنند، از جمله:

• حفاظت از تهدیدات پیشرفته با خدمات جلوگیری از نفوذ برای امنیت شبکه و فایل
• حفاظت یکپارچه از تهدید با فیلترینگ وب و امنیت DNS
• حفاظت سازمانی برای SaaS، امنیت داده و حفاظت اینلاین مبتنی بر هوش مصنوعی در برابر تهدیدات روز صفر

 سرویس‌های امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی که متناسب با سطح حمله طراحی شده‌اند، از محتوای اپلیکیشن، دستگاه‌ها، شبکه و وب محافظت می‌کنند و در عین حال تیم‌های NOC و SOC را با قابلیت‌هایی برای شناسایی سریع‌تر، مهار و پاسخ به حملات قدرتمند می‌کنند.

خدمات امنیتی فورتی گارد 

فایروال های بومی ابری FortiGate به عنوان یک سرویس

فایروال بومی ابری FortiGate  (FortiGate CNF)  به‌عنوان یک سرویس از بارهای کاری ابری AWS و Azure شما در برابر بدافزارها، نقض‌های داده‌ها و بات‌نت‌ها با مسدود کردن ارتباطات ترافیکی خطرناک محافظت می‌کند و مطابقت با سیاست‌های جغرافیایی خاص را اعمال می‌کند و ترافیک به/از کشورهای مشخص شده را مسدود می‌کند .Fortinet CNF با موارد زیر شروع می شود:

• محافظت پیشرفته شبکه: فورتی گیت CNF با مسدود کردن Geo-IP، فیلترینگ پیشرفته، و محافظت از تهدید قوی، دید جامع و امنیت پیشرفته را ارائه می دهد.
• مدیریت امنیت کارآمد: با قابلیت تجمیع امنیت از تمام VPC ها و حساب ها در یک منطقه AWS در یک FortiGate CNF واحد، امنیت یکپارچه می شود و یک سیاست واحد می تواند برای همه منابع انتخاب شده اعمال شود.
• هزینه‌های کمتر: با قیمت‌های منعطف پرداخت-بر-اساس میزان-استفاده یا اشتراک، و بدون زیرساخت نرم‌افزار امنیتی برای ساخت، استقرار و بهره‌برداری، سازمان‌ها فقط به ازای عملکردهای امنیتی که استفاده می‌کنند،هزینه پرداخت می کنند.

FortiGate VM  – فایروال های مجازی نسل بعدی

FortiGate VM (ماشین مجازی) حفاظت از تهدیدات پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی را در ابرها و مراکز داده ارائه می دهد FortiGate VM .شرکت ها را در برابر طیف گسترده ای از تهدیدات شبکه ایمن می کند و همچنین برای SMB هایی که نیاز به محافظت از استقرار ابر با امنیت شبکه در سطح سازمانی دارند ایده آل است. FortiGate VM بر روی FortiOS اجرا می‌شود، و بمانند لوازم سخت‌افزاری FortiGate، فایروال‌های بومی ابری و FortiSASE FWaaS عمل می کند و سیاست‌های امنیتی منسجمی را در میان ابرهای خصوصی، عمومی و مخابراتی امکان‌پذیر می‌سازد.

FortiManager – نرم افزار مدیریت شبکه FortiGate

FortiManager  مدیریت مرکزی، دید و کنترل همه شکل های ظاهری FortiGate و موارد استفاده از شبکه را در کل اکوسیستم شبکه مبتنی بر FortiOS فراهم می کند. این امر مدیریت شبکه فایروال و امنیت را در سراسر استقرار FortiGate هم در محل و هم در فضای ابری ساده می کند. این ادغام اجرای مداوم سیاست های امنیتی یکپارچه را در سراسر شبکه شما تضمین می کند و عملکرد را بهینه می سازد.

تجربه مدیریت “متمرکز” FortiManager دید شبکه بی نظیری را به تیم های امنیتی ارائه می دهد که شامل اتصال، استفاده از منابع، تنظیمات دستگاه، وضعیت خط مشی و هشدارها می شود.

FortiAnalyzer -ابزار جمع آوری و گزارش لاگ فایروال

FortiAnalyzer یک دید امنیتی یکپارچه را در سراسر دستگاه‌های Fortinet از طریق ثبت متمرکز، تجزیه و تحلیل و اتوماسیون گردش ‌های کاری پاسخ به حوادث امنیتی فراهم می‌کند.

سخن پایانی

در این مطلب انواع فایروال ها، ویژگی ها، مزایا و معایب و… به صورت جامع و کامل توضیح داده شد. شرکت آذران ایمن داریا، وارد کننده معتبر دستگاه های امنیت شبکه است و بهترین خدمات فایروال های Fortinet و Cisco، که محصولات اورجینال هستند، به همراه ضمانت و با مناسب ترین قیمت، به شما مشتریان ارائه می دهد. برای دریافت مشاوره رایگان و خرید فایروال های مناسب با نیازتان می توانید با پشتیبانی ما 0416226 تماس بگیرید.