تبلیغ ‌کنندگان از مجموعه‌ای از ترفندها برای دنبال کردن شما در سراسر وب استفاده می‌کنند، از جمله ردیابی آی پی شما، استفاده از کوکی‌ها، شناسایی شما از روی اثر انگشت مرورگر و حتی هدرهایی که در سطح شبکه توسط ISP شما تزریق می‌شوند. اجتناب کامل از آن تقریباً غیرممکن است، اما استفاده از VPN و مرورگر ایمن تا حدودی حریم خصوصی را فراهم می کند.

حریم خصوصی آنلاین یک افسانه است. چه بدانید چه ندانید، شما روزانه در اینترنت در معرض کوکی‌های ردیابی، اسکریپت‌های انگشت نگاری دستگاه، سوپر کوکی‌های ارائه‌ دهنده خدمات اینترنت و ترفندهای بیشتر هستید که طراحی شده اند تا حداکثر داده‌ ممکن را از شما به دست بیاورند. در اینجا نحوه کار این ابزارها و طرح ها آمده است.

روش های متداول مورد استفاده برای ردیابی شما

راه‌های زیادی وجود دارد که تبلیغ‌ کنندگان می‌توانند شما را در وب ردیابی کنند. تبلیغ‌کنندگان شبکه گسترده‌ای را ایجاد می‌کنند و از بسیاری از تکنیک‌های مختلف به‌طور همزمان برای جمع‌آوری اطلاعات درباره شما استفاده می‌کنند، حتی زمانی که در حال مرور ناشناس (incognito) هستید یا از دستگاه دیگری مانند تلفن هوشمند یا تبلت استفاده می‌کنید.

آدرس آی پی شما، شما را در سراسر وب شناسایی می کند، مانند زمانی که وارد حساب ایمیل خود می شوید یا از یک وب سایت خرید بازدید می کنید. این آدرس عددی با اتصال فعلی شما مرتبط است، خواه اینترنت خانه شما باشد یا یک دستگاه تلفن همراه که از طریق شبکه سلولار متصل می شود. آدرس‌های آی پی را می‌توان برای ردیابی شما، هم به‌عنوان یک اقدام احتیاطی امنیتی (مثلاً در Gmail برای فهرست کردن ورودهای اخیر دستگاه) و هم برای شناسایی الگوهایی که می‌توانند به شناسایی شما به عنوان یک فرد کمک کنند، استفاده می‌کنند.

شاید رایج ترین تکنیک ردیابی، کوکی ردیابی باشد. اینها فایل‌های کوچکی هستند که در دستگاه شما وجود دارند و شما را در وبسایت‌های مختلف شناسایی می‌کنند و به تبلیغ‌ کنندگان این امکان را می‌دهند که شما را شناسایی کنند حتی اگر قبلاً از وب‌سایت خاصی بازدید نکرده باشید.

ردیاب‌های URL برای جمع‌آوری اطلاعات درباره نحوه رسیدن شما به مقصد استفاده می‌شوند. اگر روی لینکی در یک ایمیل مانند خبرنامه یا تبلیغات کلیک کنید، از ردیاب‌های URL می‌توان برای تشخیص موفقیت‌آمیز بودن کمپین ایمیل و ایجاد تصویر بزرگتری از نحوه ورود بازدیدکنندگان به سایت استفاده کرد.

پیکسل‌های ردیاب معمولاً با کلاینت‌های ایمیل مرتبط هستند، اما می‌توانند به راحتی در وب برای اهداف مشابه مستقر شوند. یک پیکسل منحصر به فرد می تواند به هر بازدید کننده اختصاص داده شود که برای جمع آوری آدرس IP شما استفاده می شود. اگرچه می‌توانید کوکی‌ها و تبلیغات را با تنظیمات یا برنامه‌های افزودنی مرورگر مسدود کنید، مسدود کردن پیکسل‌های ردیاب بسیار سخت تر است زیرا مرورگر شما نمی‌تواند آنها را از محتوای استاندارد تشخیص دهد.

تکنیک های ردیابی پیشرفته تر

یک تکنیک پیشرفته ‌تر که به عنوان انگشت نگاری دستگاه یا مرورگر شناخته می‌شود، از تأثیر منحصر به فرد یا «اثر انگشت» ایجاد شده توسط دستگاه شما استفاده می‌کند تا شما را در میان جمعیت متمایز کند. این شامل سیستم عامل، مرورگر و نسخه، وضوح صفحه، برنامه‌های افزودنی که استفاده می‌کنید، منطقه زمانی، زبان ترجیحی یا حتی مشخصات فنی مانند سخت‌افزار کامپیوتر یا نسخه‌های درایور شما می‌شود.

انگشت نگاری بوم (و انگشت نگاری WebGL) نیز به این صورت است. اسکریپتی که در پس ‌زمینه یک صفحه وب اجرا می‌شود، به مرورگر شما دستور می‌دهد یک تصویر نامرئی بکشد. از آنجایی که هر دستگاهی تصویر را به روشی منحصربفرد می‌کشد (بسته به متغیرهایی که برای جمع‌آوری اثر انگشت شما استفاده می‌شود)، می‌توان از تصویر برای پیوند داده‌های شما در بین وبسایت‌ها استفاده کرد، بدون اینکه نیازی به ذخیره چیزی در دستگاه شما باشد.

اگر شک دارید که دستگاه شخصی شما به اندازه کافی منحصر به‌ فرد نیست که تبلیغ‌کننده بتواند شما را در میان جمع متمایز کند، از AmIUnique دیدن کنید تا خودتان مشاهده کنید. حجم انبوه داده ای که هنگام بازدید از یک وب سایت باقی می ماند می تواند بر علیه شما کار کند و شما را به عنوان یک کاربر منحصر به فرد متمایز کند.

در نهایت، اصطلاح «سوپر کوکی‌ها» وجود دارند که از فضای ذخیره‌سازی محلی استفاده نمی‌کنند، اما در عوض توسط ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی شما (ISP) به‌ عنوان هدر شناسه منحصر به ‌فرد (UIDH) در سطح شبکه تزریق می‌شوند. این اطلاعات می‌تواند توسط ISP شما برای ردیابی داده‌های مرور استفاده شود، اما توسط اشخاص ثالث نیز برای شناسایی شما در سراسر وب قابل دسترسی است.

نمی‌توانید سوپر کوکی‌ها را حذف کنید زیرا در سطح شبکه وجود دارند. از سوپر کوکی‌ها می‌توان برای بازیابی کوکی‌هایی که قبلاً حذف کرده‌اید، با ارائه یک نقطه شناسایی دیگر برای استفاده تبلیغ‌کنندگان استفاده کرد. مسدودکننده‌های تبلیغاتی یا مرورگرهای آگاه به حریم خصوصی نیز نمی‌توانند جلوی آن‌ها را بگیرند، اما ممکن است بتوانید در سطح ISP انصراف دهید. در ایالات متحده، مشتریان Verizon می‌توانند با ورود به سیستم و انتخاب «نه، من نمی‌خواهم در تبلیغات تلفن همراه مرتبط شرکت کنم» در تنظیمات حریم خصوصی، انصراف دهند.

نحوه استفاده از داده های شما

ردیاب های شخص اول معمولاً اطلاعات مربوط به خدمات خود را جمع آوری می کنند. اینها می توانند ترجیحاتی باشند که تعیین می کنند هنگام استفاده از وبسایت آنها چه چیزی را می بینید مانند مکان، زبان و غیره. این نوع داده ها تجربه کاربری شما را راحت تر می کند.

ردیاب های شخص ثالث مانند تبلیغ‌کنندگان شما را در سراسر وب دنبال کرده و تا حد امکان اطلاعات بیشتری در مورد عادت‌های مرور شما جمع‌آوری می کنند. داده ها، طلای جدید هستند و از دیدگاه یک بازاریاب با درک عادات مرور کاربر، پول زیادی می توان به دست آورد.

این اطلاعات در نهایت در یک پایگاه داده جمع‌آوری می‌شوند تا بفهمند چگونه رفتار می‌کنید، علایق شما چیست، کجا زندگی می‌کنید و غیره. این ممکن است شامل اطلاعات مخل مانند عقاید سیاسی، شرایط سلامت یا هر چیز دیگری باشد که ممکن است شما راحت نباشید که تبلیغ کننده آنها را بداند.

رایج ترین استفاده برای این نوع داده های شخص ثالث، ارائه تبلیغات است. هرچه تبلیغ‌کننده‌ها درباره شما اطلاعات بیشتری داشته باشند، به احتمال زیاد در نمایش آگهی‌هایی که برای شما جذاب هستند، موفق خواهند بود. به جای نشان دادن تبلیغ برای محصولی که هیچ ارتباطی با شما ندارد، تبلیغ‌کنندگان می‌توانند در یک زمان مناسب از روز محصول جذابی را ارائه کنند که به منطقه شما مربوط می‌شود تا شما را ترغیب به کلیک کردن کند.

این ترجیحات بخش مهمی از محصول اصلی مورد استفاده برای فروش تبلیغات را تشکیل می دهد. هر چه یک تبلیغ کننده نقاط داده بیشتری داشته باشد، گزینه های بیشتری برای مشتریان بالقوه می تواند ارائه دهد. این به مشتریان امکان می‌دهد تبلیغات را محدود به گروه‌های انتخابی کنند تا نرخ کلیک بهتری داشته باشند و سفارش خرید دوباره برای شرکت تبلیغاتی به ارمغان بیاورند.

آیا داده جمع آوری شده واقعاً ناشناس است؟

به طور بالقوه استفاده های زیان آوری برای این داده ها وجود دارد. تبلیغ‌کنندگان اغلب می‌گویند که داده‌های جمع‌آوری‌شده ناشناس یا ناشناس شده هستند، اما این کاملاً درست نیست. روش مرسوم حکم می کند که داده های جمع آوری شده بر اساس یک نام مستعار (مانند یک رشته تصادفی از حروف و اعداد) به جای یک شناسه هویت واقعی ذخیره شوند. امکان پیوند این داده ها به هویت، آدرس ایمیل یا شماره تلفن شما، فراتر از محدوده امکان نیست.

در نظر بگیرید که اگر یک شرکت بیمه بتواند نمایه تبلیغاتی یا سابقه جستجوی شما را ببیند چه اتفاقی می افتد. حق بیمه شما می تواند افزایش یابد اگر در معرض خطر قرار داشته باشید، فقط به این دلیل که در مورد یک علامت یا بیماری در وب تحقیق کرده اید (حتی اگر آن وضعیت به سلامتی شما مربوط نباشد). مطمئناً این یک کابوس است، اما تا زمانی که خلاصه‌ای از فعالیت آنلاین شما در پایگاه داده یک شرکت خصوصی وجود داشته باشد، تهدید وجود دارد.

در صورتی که یک شرکت اطلاعات بیشتری در مورد شما داشته باشد، قیمت گذاری پویا نیز می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. همانطور که استفاده از VPN برای دسترسی به یک وب سایت مسافرتی از یک کشور دیگر می تواند برای صرفه جویی در هزینه پروازها مورد استفاده قرار گیرد، یک وب سایت مسافرتی که شرایطی مانند وضعیت مالی، وضعیت مالک خانه یا عادات سفر شما را درک می کند می تواند علیه شما برای افزایش قیمت ها استفاده شود.

آنچه شما می توانید در مورد آن انجام دهید

تبلیغ‌کنندگان برای ردیابی و شناسایی شما به یک تکنیک تکیه نمی‌کنند، به این معنی که باید رویکردی چند جانبه داشته باشید که تا حد امکان از ردیابی خودداری کنید. ساده ترین کاری که می توانید انجام دهید این است که Do Not Track را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید. این متکی به این است که اشخاص ثالث به درخواست شما احترام می گذارند، اما این یک شروع است.

بهتر است به مرورگری بروید که کنترل بیشتری بر حریم خصوصی شما فراهم کند. سافاری و فایرفاکس به طور پیش‌فرض کوکی‌های شخص ثالث را مسدود می‌کنند و سافاری حتی با استفاده از قابلیت گزارش حریم خصوصی تعداد ردیاب های مسدود شده را در اختیار شما قرار می دهد. شما با کمی کار می توانید تقریباً به هر مرورگری دستور دهید که کوکی های شخص ثالث را مسدود کند.

می توانید از ابزاری مانند Ghostery (قابل دسترس به عنوان یک مرورگر مستقل یا برنامه افزودنی وب) برای مسدود کردن ردیاب ها و ناشناس کردن مرور خود تا حد امکان استفاده کنید. یک قدم جلوتر رفته و از Tor به قیمت کاهش سرعت مرور در اینترنت استفاده کنید. Tor نه تنها ردیاب ها را شکست داده، بلکه از نظارت و سانسور نیز عبور می کند.

DuckDuckGo همچنین دارای مرورگر خاص خود است که با حفاظت در مقابل ردیابی و یک موتور جستجوی خصوصی تر کامل شده است. برای جستجو در سایر مرورگرها، به جای Google به DuckDuckGo بروید تا بزرگترین موتور جستجوی جهان را از ردیابی جستجوهای شما باز دارد.

ایمیل یکی دیگر از نقاط نشتی در مورد حفظ حریم خصوصی آنلاین است.DuckDuckGo  قابلیت حفاظت از ایمیل @Duck.com را فراهم می کند که پیکسل‌های ردیابی را حذف می‌کند و نام‌های مستعار را ارائه می‌دهد که می‌توانید در صورت تمایل غیرفعال کنید. Apple Mail در حال حاضر دارای محافظت قوی از حریم خصوصی است و کاربران iCloud+ به Hide My Email دسترسی دارند.

Apple’s Private Relay اطمینان می دهد که درخواست های وب شما را به گونه ای ناشناس می کند که حتی اپل هم نمی داند به چه چیزی دسترسی دارید. از یک VPN در سراسر صفحه برای رمزگذاری تمام داده های مرور خود استفاده کنید. استفاده از VPN و Private Relay دو چیز متفاوت هستند، بنابراین هنگام انتخاب بین آنها مطمئن شوید که تفاوت ها را درک می کنید.

می‌توانید با استفاده از وبسایت‌های HTTPS با گواهی‌های معتبر SSL یا TLS از فعالیت سوپر کوکی ها‌ (UIDH) جلوگیری کنید. از طرف دیگر، ایجاد یک اتصال رمزگذاری شده سرتاسری با استفاده از VPN نیز از کارکردن سوپر کوکی‌ها جلوگیری می‌کند.

ردیابی با ما خواهد ماند

پیامدهای حریم خصوصی ردیابی آنلاین نگران کننده است. در حالی که می توانید تجربه مرور خود را تا حد زیادی قفل کنید، در برخی مواقع باید بین حریم خصوصی و راحتی تصمیم بگیرید. اگر نگران حفظ حریم خصوصی هستید، توصیه می کنیم از VPN استفاده کنید، سیاست های حفظ حریم خصوصی را بررسی کنید و از موتور جستجویی استفاده کنید که بیشتر به حریم خصوصی شما احترام می گذارد.

فایروال (Firewall ) یک دستگاه امنیتی در شبکه های کامپیوتری است که ترافیک ورودی و خروجی شبکه را نظارت، کنترل و فیلتر میکند.اساس کار فایروال ها قوانین امنیتی هستند که از پیش طراحی می شوند. کارکرد اصلی یک فایروال در شبکه ایجاد مانعی بین شبکه داخلی شرکت و شبکه های خارج از آن است. 

فایروال ها هم به صورت سخت افزاری و هم نرم افزاری ارائه می شوند؛ پکِت های داده را بررسی می کنند و بر اساس مجموعه ای از قوانین، اجازه عبور پکِت به داخل شبکه را تایید می کنند یا آن را مسدود می کنند. قوانین تعیین مجاز یا غیر مجاز بودن پکِت ها بستگی به الزامات داخلی سازمان ها دارد و بر اساس معیارهای مختلفی نظیر آدرس آی پی مبدا و مقصد پکِت، شماره پورت، و نوع پروتکل کانفیگ می شوند.

فایروال فورتی گیت

فورتی گیت (FortiGate)نوعی فایروال نسل بعدی است که توسط امنیت سایبری فناوری اطلاعات شرکت Fortinet تولید می شود، و محافظت کامل از تهدید را برای انواع کسب و کارهای بزرگ و کوچک تامین می کند. فایروال FortiGate با استفاده از پردازنده‌های امنیتی هدفمند(تولید شرکت فورتی نت) و اطلاعات تهدید توسط فورتی گارد (گروهی از دانشمندان امنیتی فورتی نت) عملکرد و محافظتی بی‌نظیر ارائه می کند و در عین حال شبکه شما را ساده می‌کند.

فورتی نت انواع مدل های فایروال فورتی گیت از سری اولیه FortiGate-20 برای دفاتر کوچک گرفته تا سری FortiGate- 6500F برای شرکت های بزرگ را  ارائه می کنند.

قیمت و خرید FortiGate 40F

فایروال فورتی گیت چگونه کار می کند؟

به طور خلاصه، فایروال فورتی گیت داده‌هایی که به شبکه شما جریان می‌یابد را بررسی می‌کند و ورود آن ها به شبکه شرکت را در صورت ایمن بودن تایید می کند.

فایروال های با قابلیت های پایین تر معمولاً داده ها را با اطلاعاتی مانند مکان و منبع آن بررسی می کنند. سپس این اطلاعات با مجموعه ای از مجوزها ارزیابی می شوند تا تصمیم گیری شود که آیا می توانند وارد شبکه شوند یا نه.

فایروال فورتی گیت در خط مقدم دفاع در برابر تهدیدات امنیتی قرار می گیرد؛ با این حال، با پیچیده تر شدن جرایم سایبری، یک فایروال به تنهایی قادر به دفاع جامع در برابر تهدیدات امنیت سایبری بی شمار نخواهد بود. تخمین زده می شود که 80 درصد از ترافیک کسب‌وکار رمزگذاری می‌شود و 50 درصد از حملات در ترافیک رمزگذاری شده مخفی می شوند. 

فایروال‌های فورتی‌گیت با پردازنده‌های امنیتی هدفمند در کنار تشخیص تهدید برتر فورتی‌گارد، حفاظت پیشرفته‌ای را حتی در برابر ترافیک رمزگذاری‌شده برای کسب‌وکار شما فراهم می‌کنند.

فایروال های نسل آینده فورتی گیت

فایروال‌های نسل بعدی فورتی‌گیت (NGFW) از داده‌ها، دارایی‌ها و کاربران در محیط‌های ترکیبی امروزی محافظت می‌کنند. NGFW های فورتی گیت بر روی پردازنده های امنیتی فورتی نت ساخته شده اند و عملکرد امنیت و شبکه را تسریع می بخشد تا به طور موثر حجم رو به رشد ترافیک غنی از داده و اپلیکیشن های مبتنی-بر-ابر را ایمن کند.

 NGFW های فورتی گیت توسط خدمات امنیتی مجهز به هوش مصنوعی فورتی گارد پشتیبانی می شوند و به شما در جلوگیری از حملات سایبری کمک می کنند و خطرات امنیتی را با محافظت مداوم و پاسخ در لحظه، حتی در برابر جدیدترین و پیچیده ترین تهدیدها کاهش می دهد.

قیمت و خرید FortiGate 60F

ویژگی های فایروال فورتی گیت 

برخی از ویژگی هایی که توسط فایروال های فورتی گیت ارائه می شود:

• حفاظت از تهدید با عملکرد بالا حفاظت از تهدید (فیلتر کردن وب، آنتی ویروس و کنترل اپلیکیشن)، امنیت سایبری کسب و کار شما در برابر تهدیداتی مانند بدافزار و مهندسی اجتماعی را تضمین می کند.
• حفاظت از اپلیکیشن با تقسیم بندی بسیار مقیاس پذیر و تأخیر بسیار کم، از بخش های مختلف شبکه محافظت می کند.
• ارزیابی خودکار ریسک با خودکار سازی گردش کار و داشتن ویژگی‌های بازرسی بار را از دوش بخش IT برمی‌دارد.
• رتبه‌بندی‌های امنیتی با رتبه‌بندی‌ امنیتی ارائه‌شده توسط فورتی گیت، بهترین شیوه برای اقدامات امنیتی اتخاذ می شود.
• اطلاعات تهدید به طور مستقل و مداوم محافظت از حملات شناخته شده و ناشناخته را تضمین می کند.
• مدیریت امنیت در سطح سازمانی امکان مدیریت دارایی های امنیتی را بدون توجه به مکان فراهم خواهد آورد.
• یکپارچه سازی پارچه امنیتی با اشتراک گذاری تهدیدات در کل زیرساخت امنیتی فناوری اطلاعات، حفاظت سریع و خودکار را ارائه می دهد.

انواع فایروال‌های فورتی گیت

فورتی نت مدل های مختلفی را برای برآورده کردن تمام نیازهای امنیتی انواع کسب و کارها ارائه می دهد. این دسته بندی بر اساس مقیاس و اندازه شرکت ها می تواند در 4 نوع متفاوت باشد.

Entry Level

این نوع فایروال ها برای شرکت های کوچک تا حداکثر 50 کاربر ارائه شده اند؛ با توان پردازشی نسبتا پایین دارای قیمت های مقرون به صرفه هستند. گاه از آنها به عنوان SOHO (Small Office Home Office) نیز یاد می شود. این نوع فایروال ها تا سری 99 را در بر می گیرند.

Mid-Range

 فایروال میان رده جهت استفاده در سازمان و شرکت های متوسط ارائه شده اند و حداکثر تعداد 700 کاربر را پشتیبانی می کنند. این مدل ها تا سری 999 را در بر می گیرند.

High-End

 این نوع فایروال ها جهت استفاده در سازمان های بزرگ و شرکت های ارائه دهنده خدمات اینترنتی و مراکز داده طراحی شده اند؛ با پشتیبانی از پردازنده های SPU، دارای توان عملیاتی بسیار بالا هستند و امکان برقراری تا 10 میلیون ارتباط همزمان را فراهم می کند.

Ultra High-End

فایروال‌های نسل بعدی فورتی‌گیت بهترین ابزارهای امنیتی شبکه در بخش خود هستند.  با مدیریت فوق العاده ساده، این دستگاه های مقرون به صرفه، امنیت هوشمند و عملکردهای شبکه ای را در برابر حملات سایبری به طور موثر برای شما ارائه می کنند؛ از پردازنده های امنیتی اختصاصی SoC استفاده می کنند و ویژگی هایی مانند IPsec VPN، حفاظت از تهدید و بازرسی SSL با عملکرد عالی را ارائه می دهند.

قابلیت‌های SD-WAN یکپارچه این فایروال ها برای شعب و دفاتر شعبه ایده‌آل است؛ ترافیک به صورت داینمک در چندین سایت برای انتقال موفق ابری و تحول دیجیتال توزیع می‌شود. با افزایش بهره وری، خواهید توانست خطوط MPLS گران قیمت را با دسترسی مستقیم به اینترنت از طریق اپلیکیشن های SaaS جایگزین کنید.

لایسنس فورتی گیت 

لایسنس های فورتی گارد در انواع مختلفی عرضه می شوند که هر مشتری بنا به نیازها، و سطح حمله  سازمانی خود یکی از موارد را تهیه می کند. پرکاربرد ترین ها از این قرار هستند: UTP، ATP، Enterprise Protection و 360 Protection؛ سرویس های موجود در هر کدام به صورت مختصر در زیر آورده شده است.

لایسنس ATP

لایسنس (Advanced Threat Protection) ATP جهت افزایش امنیت فایل و شبکه ارائه می شود و پایه ای ترین سرویس های فورتی گارد را پشتیبانی می کنند و ویژگی هایی از قبیل IPS (برای نظارت بر ترافیک شبکه و آنالیز محتوای مخرب)، ضدبدافزار (برای دفاع در لحظه در مقابل تمامی تهدیدات) و کنترل اپلیکیشن (برای بهبود انطباق امنیتی و دید اپلیکیشن لحظه ای) را در می گیرند.

لایسنس UTP

لایسنس (Unified threat Protection) UTP جهت افزایش امنیت وب یا DNS ارائه داده می شود؛ خدماتی نظیر فیلترینگ یو آر ال (که تهدیدات مبتنی-بر-وب را بازرسی و سایت ها و محتوای مخرب را مسدود می کند)، اعتبار آی پی و آنتی باتنت (برای جلوگیری از ارتباطات باتنت، مسدود کردن حملات DDoS) و امنیتDNS  (جهت دفاع در برابر حملات DNS، رمزگذاری ترافیک DNS جهت مقابله با حملات و رمزگذاری ترافیک DNS برای  اینکه حریم خصوصی کاربری حفظ شود) را شامل می شود.

لایسنس Enterprise Protection

لایسنس Enterprise Protection محافظت روز-صفر (که بر روی همه فایروال های نسل جدید در دسترس است و شامل خدماتی نظیر جلوگیری اینلاین از بدافزار است) و همچنین امنیت دیتا و SaaS (که شامل دی ال پی (DLP) شبکه است که دید و محافظت داده در شبکه ها را تضمین میکند) را ارائه می دهد.

لایسنس 360 Protection

لایسنس 360 Protection جامع ترین نوع لایسنس است که خدمات عملیاتی را از طریق مدیریت و آنالیز یکپارچه، در-لحظه و ابری ارائه می کند. این لایسنس سه مورد کلیدی را در نسل جدید فایروال ها، SD-WAN و سایر پروژه های امنیت شبکه برای مشتری ها فعال می کند.

سرویس‌های امنیتی فورتی گیت

در اینجا چند نمونه از سرویس‌های امنیتی (ویژگی های لایسنس)های ارائه شده توسط فورتی نت برای فایروال های FortiGate بررسی می شود.

قرارداد FortiCare 24×7: این ویژگی شامل پشتیبانی فنی شبانه روزی است. همچنین شامل سرویس جایگزینی پیشرفته برای خرابی های سخت افزاری است.

حفاظت از تهدیدات پیشرفته: این سرویس Fortinet Security Fabric را قادر می سازد تا از شناسایی یکپارچه تهدیدات پیشرفته برای پاسخ و اصلاح خودکار استفاده کند.

مدیریت و آنالیز FortiCloud: این اشتراک به پلتفرم مدیریت ابری فورتی نت برای استقرار، راه‌اندازی و مدیریت ساده دستگاه‌ها دسترسی می‌دهد.

محافظت از بدافزار پیشرفته فورتی گارد: این ویژگی ترکیبی از آنتی ویروس، بدافزار موبایل و سرویس ابری FortiSandbox است.

برای داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه با سندباکس (Sandbox) کلیک کنید.

خدمات فیلترینگ وب فورتی گارد: راه کار فیلترینگ مدیریت شده مبتنی-بر-اشتراک که میلیاردها صفحه وب و سایت را در دسته های مجاز، محدود یا مسدود مرتب می کند.

فایروال FortiGate در برابر چه حملاتی محافظت می کند؟

 فایروال های نسل بعدی فورتی گیت می تواند در برابر تهدیدات امنیتی زیر محافظت کند. 

• بدافزار
• جاسوس افزار
• فیشینگ (طرح های مهندسی اجتماعی)
• حملات فارمینگ
• ویروس های پیام فوری
• شبکه های همتا به همتا(Peer-to-Peer)
• حملات شبکه ترکیبی
• ایمیل
• نفوذها

مزایای استفاده از فایروال فورتی گیت

فایروال های فورتی گیت دارای مزیت های فراوانی هستند که در ذیل به چند مورد از آنها اشاره می شود:

کارایی بالا

 فایروال های فورتی گیت به دلیل عملکرد بالای خود شناخته می شوند که برای سازمان هایی که به ارتباط سریع و ایمن متکی هستند مهم است.

امنیت جامع

 فایروال های فورتی گیت با ادغام چندین ویژگی امنیتی در یک راهکار، امنیت جامعی را ارائه می دهند.

مدیریت آسان

 فایروال های فورتی گیت با رابط کاربر پسند و ابزارهای مدیریت متمرکز به راحتی قابل مدیریت هستند.

مقرون به صرفه بودن

 فایروال های فورتی گیت یک راه کار مقرون به صرفه برای سازمان هایی ارائه می دهد که نیازمند به ایمن سازی مکان ها و بخش های متعدد شبکه هستند.

قیمت و خرید FortiGate 81F

آیا انتخاب فایروال فورتی گیت گزینه خوبی است؟

تهدیدات امنیتی فناوری اطلاعات به طور مداوم در حال تکامل هستند و کسب و کار شما نیز باید همگام با آنها تکامل یابد. از آنجایی که حرکت ما به سوی محیط های کسب و کاری است که بیش از هر زمان دیگری درهم تنیده تر هستند، یک نقض برای ایجاد عواقب جدی برای سازمان شما کافی خواهد بود.

فایروال فورتی گیت می تواند به شما و کسب و کارتان آرامش خاطر دهد که کسب و کارتان در برابر آخرین تهدیدات محافظت می شود. جهت خرید فایروال های فورتی گیت و همچنین مشاوره در مورد راه کارهای امنیتی شرکت یا سازمان خود با کارشناسان ما در ارتباط باشید. 

قیمت فورتی گیت

در صورت داشتن هرگونه سوالی در مورد فایروال های فورتی گیت مبنی بر خرید یا پشتیبانی فایروال‌های فورتی گیت، کارشناسان ما در شرکت داریا همیشه در خدمت شما هستند. همین امروز با ما تماس بگیرید تا در اسرع وقت به مشکلات و نیازهای امنیتی شبکه رسیدگی کنیم.

ما یک شرکت فعال در زمینه تجهیزات امنیت شبکه هستیم که در ارائه و پشتیبانی محصولات فورتی نت  تخصص داریم. کارشناسان مجرب ما در بخش های فروش و فنی بهترین مشاوران برای شما در خرید محصولات متنوع فایروال های فورتی گیت و همچنین دریافت خدمات فنی بموقع خواهند بود.

سخن پایانی

در این مقاله فایروال‌های فورتی گیت ساخت شرکت فورتی نت مورد بررسی قرار گرفتند و عنوان شد که ویژگی‌هایی نظیر امنیت پیشرفته، کارایی بالا و مدیریت آسان از جمله نقاط قوت این محصولات هستند که آنها را به بهترین گزینه برای سازمان‌هایی تبدیل می‌کند که به دنبال محافظت از شبکه‌های خود در برابر تهدیدات سایبری هستند. 

سوالات متداول

فایروال فورتی گیت چیست؟

فورتی گیت فناوری پیشرفته فایروال را از شرکت فورتی نت ارائه می‌کند، که برای تامین امنیت کسب و کارها با هر نوع و اندازه ای در برابر تهدیدات مخرب طراحی شده است. برای تضمین عملکرد قوی، حفاظت کامل و ساده‌سازی شبکه از پردازنده‌های امنیتی چند لایه و هوش تهدید استفاده می‌کند.

فایروال فورتی گیت در برابر چه چیزی محافظت می کند؟

تهدیدهای متعددی وجود دارد که فایروال FortiGate می تواند از کسب و کار شما در برابر آن ها محافظت کند، از جمله نرم افزارهای جاسوسی، بدافزار، حملات فارمینگ، فیشینگ، نفوذ ایمیل، ویروس ها، حملات شبکه ترکیبی و شبکه های همتا به همتا.

آیا فورتی گیت همان فورتی نت است؟

فورتی گیت یک خط تولید دستگاه های فایروال است که توسط فورتی نت ساخته می شود، در حالی که فورتی نت شرکتی است که آنها را تولید و به فروش می رساند.

چگونه فورتی گیت بخرم؟

برای هر گونه سؤال یا خرید فایروال فورتی گیت می توانید با شماره 0416224 یا از طریق ایمیل در sales@darianet.com با ما تماس بگیرید.

فایروال حکم نگهبان شبکه‌ شما را دارد. درست مثل یک نگهبان واقعی، کارش این است که مراقب ورود و خروج اطلاعات از شبکه‌تان باشد و از نفوذ داده‌های خطرناک به حریم خصوصی شما جلوگیری کند. در این مقاله، اساسی‌ترین نکات راجع به فایروال را بررسی خواهیم کرد.

فایروال شبکه چیست؟

فایروال از جمله تحهیزات امنیتی شبکه است که برای نظارت، فیلتر و کنترل ترافیک شبکه ورودی و خروجی بر اساس قوانین امنیتی از پیش تعیین شده طراحی شده است. هدف اصلی یک فایروال ایجاد یک دیوار بین شبکه داخلی قابل اعتماد و شبکه های خارجی غیرقابل اعتماد است.

فایروال ها به دو شکل سخت افزاری و نرم افزاری اراِئه شده اند و شیوه کار آنها به این شکل است که پس از بررسی پکت های داده بر اساس مجموعه ای از قوانین، مجاز بودن یا مسدود کردن آنها را تعیین می کنند. سازمان ها می توانند این قوانین را برای اجازه یا رد ترافیک بر اساس معیارهای مختلف، مانند آدرس IP مبدا و مقصد، شماره پورت، و نوع پروتکل تنظیم کنند.

آشنایی با فایروال ها و امنیت شبکه

فایروال ها زیربنای امنیت شبکه هستند و شبکه را از دسترسی غیرمجاز محافظت می کنند. آنها مانع ورود و سرقت داده‌های حساس یک شبکه توسط عوامل مخرب، هکرها، ربات‌ها و سایر تهدیدها می‌شوند .

از گذشته، فایروال ها ترافیک را با تشکیل یک محیط امن حول یک شبکه یا کامپیوتر تنظیم می کنند. این امر مانع از دسترسی اشخاص غیرمجاز به منابع و داده های شبکه می شود. در صورت عدم وجود چنین حفاظی،تقریبا همه قادر خواهند بود با ورود به شبکه، تغییرات مورد نظرشان را اعمال کنند.

فایروال ها سنگ بنای دفاعی شبکه هستند، تهدیدات پیشرفته به اقدامات امنیتی بیشتری نیاز دارند. خوشبختانه، تکنولوژی های پیشرفته فایروال با خدمات مبتنی بر هوش مصنوعی، امنیت شبکه را به سرعت بالا می برند. با ترکیب نقاط قوت ابزارهای سنتی با قابلیت های نوآورانه راهکارهای جدید، تامین کنندگان فایروال های مدرن به سازمان ها کمک می کنند حتی در برابر پیچیده ترین استراتژی های حمله نیز دفاع کنند.

فایروال ها از شبکه در برابر ترافیک مخرب محافظت می کنند. آنها به صورت استراتژیک در لبه شبکه یا در یک مرکز داده قرار می گیرند و بدین ترتیب آنها را قادر می سازند تا هر چیزی که تلاش کند از این مرز عبور کند را از نزدیک زیر نظر بگیرند.

این دید همچنین به فایروال شبکه اجازه می‌دهد تا پکت‌های داده را با جزئیات کامل در لحظه بررسی و احراز هویت کند. این موضوع شامل بررسی پکت های داده در برابر معیارهای از پیش تعریف شده برای تعیین اینکه آیا یک تهدید است یا خیر نیز می شود. در صورت عدم انطباق با معیارهای مدنظر، فایروال از ورود یا خروج از شبکه جلوگیری می کند.

فایروال ها ترافیک ورودی و خروجی را تنظیم می کنند و بدین ترتیب از شبکه  در موارد زیر محافظت می کنند:

• تهدیدات خارجی مانند ویروس ها، بَکدور ها، ایمیل های فیشینگ، و حملات DoS. فایروال‌ها جریان‌های ترافیک ورودی را فیلتر می‌کنند تا با جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به داده‌های حساس ، گسترش احتمالی بدافزار را خنثی ‌کنند.

• تهدیدات داخلی مانند عوامل مخرب شناخته شده یا اپلیکیشن های مخاطره آمیز. فایروال می تواند قوانین و سیاست هایی را برای محدود کردن نوع خاصی از ترافیک خروجی اعمال کند تا فعالیت های مشکوک را شناسایی کرده و استخراج داده ها را کاهش دهد.

مقایسه فایروال ها و آنتی ویروس ها

فایروال ها بر کنترل ترافیک شبکه و جلوگیری از دسترسی های غیرمجاز تمرکز دارند. در مقابل، برنامه های آنتی ویروس تهدیدات را در سطح دستگاه مورد هدف قرار داده و از بین می برند. به طور خاص، تفاوت های اصلی آنها عبارتند از:

• مقیاس: نرم افزار آنتی ویروس در اصل یک راه کار endpoint است، به این معنی که بر روی یک دستگاه جدا نصب می شود. فایروال ها عمدتاً در سطح شبکه مستقر می شوند، اما برخی از سازمان ها برای محافظت بیشتر، فایروال های میزبانی شده را مستقیماً روی endpoint نصب می کنند.
• عملکرد: فایروال ها ترافیک را کنترل می کنند و داده های مخرب را قبل از ورود به شبکه ( endpoint) مسدود می کنند. ابزارهای آنتی ویروس محیط محلی را برای علائم بدافزار، باج افزار و سایر حملات سایبری و مخرب اسکن می کنند.

شرکت ها معمولاً هم از فایروال و هم از برنامه های آنتی ویروس استفاده می کنند. به عنوان راه کارهای مکمل، هر کدام لایه های حفاظتی ضروری را برای حفاظت از دارایی های تجاری ارائه می کنند.

عملکردهای فایروال: NAT و VPN

ترجمه آدرس شبکه (NAT) و شبکه خصوصی مجازی (VPN) دو فناوری مجزا هستند که هر کدام مجموعه ای از عملکردهای مربوط به امنیت شبکه و ارتباطی را دارند. در حالی که NAT اساسا مرتبط است با ترجمه آدرس برای اهداف مسیریابی ، VPN ها برای ایجاد ارتباطات امن و رمزگذاری شده از طریق اینترنت استفاده می شوند.

NAT

NAT آدرس مقصد یا مبدأ پکت های داده را هنگام عبور از فایروال تغییر می دهد.NAT به چندین دستگاه اجازه می دهد تا با استفاده از یک آدرس IP یکسان به اینترنت متصل شوند، که به محافظت از شبکه خصوصی در برابر قرار گرفتن در معرض مستقیم تهدیدات خارجی کمک می کند.

در یک محیط اداری، هر کارمند از کامپیتور یا دستگاه موبایل خود برای دسترسی به اینترنت برای مرور، ارسال ایمیل و دسترسی به خدمات ابری استفاده می کند. علیرغم اینکه هر دستگاه دارای آدرس IP مخصوص به خود در شبکه داخلی شرکت است، از دید شبکه های خارجی تمام ترافیک خروجی از یک آدرس IP عمومی یکسان اختصاص داده شده به شرکت نشأت می گیرند. در نتیجه، شناسایی و هدف قرار دادن دستگاه‌ خاص برای مهاجمان بالقوه دشوارتر است.

VPN

VPN نوعی سرور پروکسی است. بنابراین، به عنوان یک مانع بین یک کامپیوتر یا شبکه و اینترنت عمل می کند و تمام درخواست های وب را قبل از ارسال به شبکه دریافت می کند.VPN ها رایج هستند و شبکه های خصوصی را در یک شبکه عمومی مانند اینترنت گسترش می دهند. این به کاربران این امکان را می دهد که به طور ایمن داده ها را به گونه ای انتقال دهند که گویی دستگاه های آنها مستقیماً به شبکه خصوصی متصل است. این ارتباط یک تونل رمزگذاری شده بین دستگاه های راه دور و شبکه شرکت ایجاد می کند و دسترسی ایمن را ممکن می سازد.

این عملکرد به صورت ویژه ای در یک محیط ترکیبی مفید است. کارمندان دورکار می توانند از VPN ها برای دسترسی به شبکه های شرکتی و اپلیکیشن های ضروری بدون توجه به مکان یا نحوه کارشان استفاده کنند.

فایروال حکم نگهبان شبکه‌ شما را دارد. درست مثل یک نگهبان واقعی، کارش این است که مراقب ورود و خروج اطلاعات از شبکه‌تان باشد و از نفوذ داده‌های خطرناک به حریم خصوصی شما جلوگیری کند. در این مقاله، اساسی‌ترین نکات راجع به فایروال را بررسی خواهیم کرد. پس از خواندن این مقاله، با مزایا، کاربرد و انواع فایروال آشنا خواهید شد. پس تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

فایروال از گذشته تا به امروز

1. فایروال های نسل اول در سال 1989 با رویکرد فیلتر کردن پکت ها شروع به کار کردند. این فایروال ها پکت های داده جداگانه را بررسی می کنند و بر اساس قوانین از پیش تعریف شده، تصمیم می گیرند تا به آنها اجازه عبور دهند و یا مسدود کنند. با این حال، این پکت ها قادر به شناسایی کدهای مخرب نیستند.
2. فایروال های نسل دوم در اوایل قرن21 شروع به کار کردند. این فایروال ها که از آنها به عنوان فایروال های stateful یاد می شود وضعیت ارتباطات اکتیو را ردیابی می کنند. با نظارت بر ترافیک شبکه، از کانتِکست برای شناسایی و اقدام در مورد رفتار مشکوک استفاده می کنند. متاسفانه این نسل نیز محدودیت هایی دارد.
3. فایروال های نسل سوم در نیمه دوم دهه اول قرن 21 ظهور کردند. معمولاً فایروال‌های پراکسی یا گیت وی ‌های در مقیاس-اپلیکیشن نامیده می‌شوند،و به عنوان واسطه بین مشتری و سرور عمل کرده و درخواست‌ها را ارسال و پاسخ‌ها را فیلتر می‌کنند.
4. فایروال نسل چهارم، که به عنوان فایروال نسل بعدی نیز شناخته می شود، در سال 2010 شروع به کار کرد. فایروال های نسل بعدی ها قابلیت های قدیمی را با ویژگی های جدید و پیشرفته ای مانند جلوگیری از نفوذ (IPS)، فیلتر لایه اپلیکیشن، و تشخیص تهدید پیشرفته ترکیب می کنند.

انواع بهترین برند های فایروال

فورتی نت (Fortinet)

از جمله مهم ترین و ایمن ترین فایروال های صنعتی میتوان به فایروال های سخت افزاری فورتی نت اشاره کرد. FortiGate رشد قابل توجهی را به عنوان تولید کننده تجهیزات امنیتی در سال های گذشته تجربه کرده است. کمپانی فورتی نت، علاوه بر اینکه ارائه دهنده ی یکی از قدرتمند ترین نرم افزار های امنیتی در سراسر دنیا می باشد، جز یکی از معدود شرکت هایی است که پردازنده های AISC مخصوص به خود را طراحی نموده است.

فورتی نت برای مشاغل و سازمان های کوچک، روتر های مختلف و متنوعی در نظر گرفته است که هر یک از آنها پهنای باند متفاوتی را برای عملکرد های مختلف ارائه می دهند. انتخاب روتر مناسب، بر اساس نیاز های مختلف سازمانی صورت میگیرد. این برند از جمله محبوب ترین فایروال های موجود در بازار است که عملکرد بالایی به کاربر ارائه می دهد.

سیسکو (Cisco)

برند سیسکو نیازی به معرفی ندارد و برای دهه هاست که در دنیای شبکه، محبوبیت خوب را کسب کرده است و از پرچمداران تولید تجهیزات شبکه میباشد. همچنین نامی آشنا برای برا متخصصان حوزه شبکه است. معمولا، از محصولات سیسکو در سازمان های بزرگ استفاده می شود. برای انتخاب راهکار های سازمانی به همراه ویژگی های جامع و پیشرفته، سری فایروال های Cisco’s Meraki MX مناسب برای مشاغل کوچک، گزینه خوبی به شمار می رود.

روتر های بزرگتر به همراه توانایی های بیشتر میتوانند از تعداد کانکشن و همچنین SSID های بیشتری پشتیبانی کنند. در ضمن در صورت بروز مشکل و قطعی اینترنت، تمام راهکارها، قادر به پشتیبانی  از کانکشن های USB modem برای اتصال G/4G نیز می باشد

سوفوس (Sophos) 

یکی دیگر از بهترین برند های فایروال سخت افزاری، فایروال های سوفوس هستند که توسط بسیاری از متخصصان امنیت شبکه توصیه می شوند، زیرا راه حلی قوی و جامع هستند و تمام بسته ها را فیلتر می کنند.  این فایروال ها از شبکه شما در برابر آخرین تهدیدات محافظت کرده و در عین حال ترافیک برنامه های مهم SaaS، SD_WAN و ابری را تسریع می کنند. فایروال های NGFW سری XG سوفوس شامل ویژگی های پیشرفته مانند استقرار و پیکربندی خودکار، و همچنین پشتیبانی از زیرساخت های ابری AWS و Azure هستند. از جمله دلایل محبوبیت و شناخته شده بودن این فیروال ها می توان  می توان به سهولت در استفاده و قابلیت راه اندازی خودکار اشاره کرد.

فایروال سیسکو یا فورتی نت؟

فایروال های تولیدی هر دو کمپانی دارای ویژگی های عالی و البته اعتبار بالا هستند و همین موضوع انتخاب بین آنها را دشوار می کند. به نکات زیر برای انتخاب بهتر توجه کنید:

• قابلیت VDOM فورتی گیت، مجازی سازی در سطح تجهیزات را فراهم میسازد در حالی که سری FTD هنوز به این قابلیت مجهز نشده است.
• قابلیت محافظت از بدافزار که در سری Firepower وجود دارد و بر استفاده از سرویس های AMP روی محیط ابری مبتنی است و یا به طور Private است، به طرز قابل توجهی، افزایش هزینه و ریسک آن را به دنبال خواهد داشت.
• Firepower، از ساختار IPS بهتر و قوی تری نسبت به فورتی نت برخوردار است.
• بخشی از قابلیت های WAF، به ورژن های جدید فورتی گیت، اضافه شده است.
•  پشتیبانی از قابلیت CSF یا Security Fabric در فورتی نت، موجب افزایش امنیت در لایه دسترسی می گردد.
•  قابلیت امکان ادغام با نرم افزار های دیگر از سوی تجهیز FTD سیسکو، که عملکرد قوی در ارتباط با Remediation و Response را به دنبال دارد.
•  FTD از قابلیت DLP در فورتی گیت، پشتیبانی نمی کند.

البته توجه داشته باشید که این تفاوت ها بخشی کوچکی را تحت پوشش قرار داده. شما میتوانید برای آشنایی و دریافت اطلاعات بیشتر با کارشناسان آگاه داریانت در ارتباط باشید. شرکت تامین کننده تجهیزات امنیتی شبکه داریانت با همراهی متخصصان و کارشناسان شبکه، آمده است تا با بررسی دقیق نیاز های شما، شما را در انتخاب فایروال مناسب یاری دهد. ضمن اطلاع از قیمت انواع فایروال، با ما تماس بگیرید.

فایروال های stateless

این نوع فایروال شبکه را با تجزیه و تحلیل ترافیک در پروتکل لایه انتقال (مکانی که دستگاه ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند)محافظت می کند. به جای ذخیره اطلاعات در مورد وضعیت اتصال شبکه، ترافیک را به صورت پکتی بررسی می کند.

سپس بر اساس داده‌های موجود در «سربرگ پکت»  تصمیم می‌گیرد که ترافیک را مسدود کند یا اجازه عبور دهد. این ممکن است شامل آدرس های IP مبدا و مقصد، شماره پورت، پروتکل ها و اطلاعات دیگر باشد. در مجموع، این فرآیند فیلترینگ پکتی نامیده می شود.

اگرچه فایروال های stateless سریع و ارزان هستند، ولی آسیب پذیری هایی نیز دارند.اگر نقادانه به قضیه نگاه کنیم، این نوع فایروال ها نسبت به توالی پکت ها دید صفر دارند. این بدان معناست که آنها توانایی شناسایی پکت های غیرقانونی را که ممکن است حاوی بردارهای حمله باشند و یا فاقد درخواست مربوطه باشند را ندارند.

به همین ترتیب، آنها فقط از سربرگ پکت آگاه هستند، نه محتوای واقعی آن. این امر باعث می‌شود که فایروال stateless نتواند بدافزار پنهان شده در پکت را شناسایی کند.

فایروال های stateless

فایروال های stateful آخرین و فوری ترین وضعیت ارتباط اکتیو را ردیابی می کنند. نظارت بر وضعیت و زمینه ارتباطات شبکه می تواند به شناسایی تهدیدها بر اساس اطلاعات دقیق تر کمک کند.

این رویکرد در مقایسه با فیلتر کردن پکت ها، حفاظت بیشتری را ارائه می‌کند، اما به دلیل انجام تجزیه و تحلیل عمیق‌تر، ضرر بیشتری بر عملکرد شبکه دارد. بدتر از آن، مهاجمان می توانند فایروال های stateful بازرسی را فریب دهند تا به اتصالات مخرب و مضر اجازه ورود مخفیانه داده شود. آنها از قوانین شبکه سوءاستفاده می کنند وپکت های مخرب را با استفاده از پروتکل هایی که فایروال آنها را امن قلمداد می کند، ارسال می کنند.

گیت وی هایی در مقیاس اپلیکیشن یا فایروال های پروکسی به عنوان واسط بین سیستم های داخلی و خارجی عمل می کنند. آنها در لایه 7 از مدل Open Systems Interconnection (OSI)  کار می کنند. به عنوان نزدیکترین لایه به کاربر نهایی، اپلیکیشن های لایه 7 شامل مرورگرهای وب، کلاینت های ایمیل و ابزارهای پیام رسانی فوری هستند.

فایروال‌های پراکسی، تمام ترافیک ورودی و خروجی را رهگیری و تجزیه و تحلیل می‌کنند و سیاست‌های امنیتی دقیقی برای کنترل دسترسی و محافظت از شبکه اعمال می‌کنند. این فایروال ها همچنین فیلترینگ پکت، بازرسی در سطح اپلیکیشن، فیلتر URL و موارد دیگر را نیز ارائه می دهند.

فایروال های نسل آینده

فایروال های نسل بعدی از کسب و کارها در برابر تهدیدات سایبری در حال ظهور محافظت می کنند. آنها تمام بهترین بخش‌های تکنولوژی‌های فایروال گذشته را با قابلیت‌های پیشرفته مورد نیاز برای کاهش حملات سایبری مدرن ترکیب می‌کنند. به عنوان مثال، این موارد عبارتند از:

• بازرسی پکت های عمیق (DPI)، روشی است برای بررسی محتوای پکت های داده در حین عبور از نقاط بازرسی شبکه. DPI طیف وسیع تری از اطلاعات را تجزیه و تحلیل می کند و به آن امکان می دهد تهدیدهای پنهان را پیدا کند.
• جلوگیری از نفوذ (IPS)، سیستمی است که ترافیک را در زمان واقعی برای شناسایی فعالانه تهدیدها و پاسخگویی خودکار نظارت می کند.
• جلوگیری از از دست دادن داده (DLP)، یک راه کار امنیت سایبری که افشای عمدی و تصادفی داده ها را مسدود می کند.

فایروال های نسل بعدی ها حفاظت نسل های قبلی را با قابلیت های امنیتی پیشرفته ذکر شده در بالا ترکیب می کنند. آنها می توانند به عنوان نرم افزار یا سخت افزار مستقر شوند و می توانند به هر مکانی مقیاس شوند: دفتر کار از راه دور، شعبه، دانشگاه، مرکز داده و ابر. فایروال های نسل بعدی ها می توانند با مدیریت متمرکزی که در محیط های توزیع شده گسترش می یابد، حفاظت در سطح سازمانی را ساده، متحد و خودکار کنند. این قابلیت ها عبارتند از:

• امنیت اینترنت اشیا (IoT) برای کشف دستگاه های BYOD ،جعلی یاIT  سایه
•  سندباکس برای نظارت و تجزیه و تحلیل اشیاء مشکوک در یک محیط ایزوله
• دسترسی به شبکه اعتماد-صفر (ZTNA) برای مدیریت دسترسی شبکه برای کاربران و اپلیکیشن ها بر اساس هویت و زمینه
• امنیت فناوری عملیاتی (OT) برای محافظت از محیط‌های OT با هوش تهدید، اپلیکیشن های IPS و SCADA و بازرسی تهدید
• امنیت سیستم نام دامنه (DNS) برای نظارت، شناسایی و جلوگیری از قابلیت ها در برابر حملات لایه  DNS
• معماری شبکه گسترده نرم افزار-محور (SD-WAN) برای ارائه انتخاب مسیر پویا، بر اساس سیاست تجاری یا اپلیکیشن، سیاست متمرکز و مدیریت دستگاه، شبکه خصوصی مجازی (VPN) و تنظیمات بدون-لمس.

فایروال هیبریدی مش

فایروال های هیبریدی Mesh  به عنوان مرز بعدی امنیت شبکه در حال ظهور هستند. به طور خلاصه، فایروال هیبریدی مش یک پلتفرم امنیتی است که با ترکیب مزایای چندین معماری فایروال، مدیریت متمرکز و یکپارچه را فراهم می کند. و این عملیات امنیت سایبری را ساده می کند و سیاست ها را در تمام فایروال ها برای ایجاد یک وضعیت امنیتی جامع هماهنگ می کند.

با افزایش دور کاری، کارکنان بیش از هر زمان دیگری توزیع شده اند. و برای سازگاری با تنظیمات کار از راه دور، سازمان ها تحولات دیجیتالی خود را تا حد زیادی تسریع کرده اند. آن‌ها محیط‌های ابری ترکیبی را به خدمت گرفته اند و لبه شبکه را تا حد زیادی از محیط قبلی آن گسترش داده اند. مدیریت ترافیک شبکه بین خدمات ابری، دیتا سنترها، دفاتر شعبه و استقرار از راه دور به طور تصاعدی دشوارتر است.

افزون بر این ترکیب این واقعیت است که سطوح حمله سازمانی به سرعت در حال گسترش هستند. چه دسترسی کارمندان دورکاری به منابع شرکت در دستگاه‌های مدیریت نشده داشته باشد ،چه مجموعه‌ ی از هم گسیخته ای از راه‌کار‌های نقطه‌ای و اپلیکیشن‌های ابری باشد ، هر ارتباط جدید نقطه ورود بالقوه دیگری است که عوامل مخرب می‌توانند از آن سوء استفاده کنند. و در زمانی که سازمان‌ها با شکاف قابل توجهی در مهارت‌های امنیت سایبری مواجه هستند، هکرها پیچیده‌تر می‌شوند.

چرا فایروال هیبریدی مش استفاده می کنیم؟

با ساده‌سازی عملیات امنیت سایبری و هماهنگ کردن سیاست‌های امنیتی در تمام فایروال‌ها، فایروال‌های هیبریدی مش یک وضعیت امنیتی جامع ایجاد می‌کنند که برای ایمن کردن محیط‌های شبکه توزیع‌شده ایده‌آل است.

به گفته گارتنر، پلتفرم‌های فایروال هیبریدی مش به پیچیدگی فزاینده پیاده‌سازی و مدیریت فایروال‌ها در موارد استفاده چندگانه می‌پردازند. این فایروال ها مدیریت جامع، مبتنی بر ابر و یکپارچه با قابلیت های خودکار سازی و هماهنگ سازی را ارائه می دهند. ویژگی‌هایی مانند نقشه‌برداری اتصال اپلیکیشن ها، نظارت بر سیاست‌های امنیتی شبکه بومی-ابری، دقیق سازی خط‌مشی، و چندین توصیه‌ که مدیریت همه شکایات فایروال را در محیط‌های هیبریدی تسهیل می‌کنند. ترکیب با فن‌آوری‌های همپوشانی مانند microsegmentation و SASE قابلیت‌های دید جامع تر و مدیریت ریسک را فراهم می‌کند.

یک معماری هیبریدی مش محیط‌های شبکه توزیع شده را به نحوی گسترش می دهد که که عملیات، امنیت و مدیریت فایروال‌های چند منظوره شامل دستگاه های سخت‌افزاری و مجازی، شکل های ظاهری مبتنی-بر ابر و به-‌عنوان-سرویس را یکسان می‌کند. یکی از حیاتی‌ترین قابلیت‌های NGFW، ساده‌سازی مدیریت فایروال‌های شبکه ای پراکنده با امنیت پایدار در محیط‌های پیچیده و هیبریدی است.

فایروال های هیبریدی مش شامل چندین شکل ظاهری هستند:

• فایروال های مجازی: فایروال های مبتنی بر نرم افزار که بر روی زیرساخت های مجازی سازی شده، مانند hypervisor یا پلتفرم های ابری اجرا می شوند. از محیط های مجازی سازی شده محافظت می کند و می توان آنها را بین ابرها جابجا کرد. ذاتاً انعطاف پذیر هستند و به سازمان ها اجازه می دهند تا آنها را در ابرهای مختلف عمومی یا خصوصی مستقر کنند.
• فایروال های ابری-بومی: فایروال هایی هستند که برای کار در محیط های ابری خاص، به صورت ویژه ای ایجاد شده اند. آنها اغلب با ارائه دهندگان خدمات ابری مانند Amazon Web Services، Azure و Google Cloud به شکل تنگاتنگی ترکیب می شوند. این کار باعث کاهش حجم کاری تیم های امنیتی شبکه می شود، زیرا نیاز به تنظیم و نگهداری زیرساخت نرم افزار را حذف می کند.
• Firewall-as-a-Service (FWaaS): یک مدل پیاده سازی که در آن تامین کنندگان راهکار  فایروال را به عنوان یک سرویس مبتنی-بر-ابر ارائه می دهند.و این امر گسترش آن را در زیرساخت  یک شبکه در حال رشد آسان می کند و برای مطابقت با نیازهای امنیتی منحصر به فرد یک شرکت به راحتی قابل تنظیم است.

در راه کار فایروال به دنبال چه چیزی باشید

فایروال های نسل بعدی به عنوان دروازه ورود برای محافظت از منابع محاسباتی سازمان با شبکه ایمن، بازرسی و شناسایی تهدیدات پیشرفته و فیلترینگ وب عمل می کنند. مدل‌های کاری هیبریدی و پذیرش سریع سرویس‌های ابری، امنیت شبکه را ناچار به تکامل می‌کند تا به شرکت‌ها دید و کنترل کامل در کل زیرساخت توزیع شده بدهد.

هنگام ارزیابی راه‌کار‌های فایروال های نسل بعدی، ممکن است مبادلات بالقوه بین امنیت و عملکرد مهمترین مسئله باشد. توانایی ارائه حفاظت امنیتی منسجم و یکپارچه در تمام لبه های توزیع شده با کمترین تأثیر عملکرد بسیار مهم است. شش معیار که می بایست هنگام ارزیابی فایروال های نسل بعدی برای یک لبه به لبه امنیتی توزیع شده در نظر گرفت:

معیار های فایروال های نسل بعدی برای امنیت با عملکرد بالا

خدمات امنیتی فبریک

 مبتنی بر هوش مصنوعی فایروال های نسل بعدی.هایی که به شدت با سرویس‌های امنیتی مبتنی-بر-هوش-مصنوعی ترکیب شده‌اند، اطلاعات تهدید در لحظه را با امنیت چند-لایه ارائه می‌کنند که شامل جلوگیری از نفوذ شبکه، اسکن بدافزار و فیلترینگ وب برای محافظت جامع است.سرویس‌های امنیتی مبتنی-بر-هوش مصنوعی قابلیت‌های فایروال سنتی را با شناسایی تهدید پیشگیرانه در برابر تهدیدات در حال تکامل از جمله یادگیری ماشین تکمیل می‌کنند.

این کار حجم کاری تیم های امنیتی را کاهش می دهد، کارایی امنیتی و تخصیص منابع را بهبود می بخشد و مدیریت امنیتی را برای تصمیم گیری بهتر مساعد می کند.یادگیری ماشین می تواند حجم وسیعی از داده ها را برای شناسایی الگوهای غیرعادی که ممکن است نشان دهنده فعالیت مخرب باشد را تجزیه و تحلیل کند. این امر فایروال های نسل بعدی را قادر می‌سازد تا سیاست‌های امنیتی را بر اساس تحلیل ترافیک شبکه بلادرنگ تطبیق دهد. با تضمین اعمال اقدامات امنیتی مرتبط و موثر، خطر حملات سایبری کاهش می یابد.

عملکرد حفاظت از تهدید

این عملکرد اندازه گیری میزان عملکرد یک فایروال های نسل بعدی در حین اجرای کامل حفاظت از تهدید، از جمله فایروال، جلوگیری از نفوذ، آنتی ویروس و کنترل اپلیکیشن است. برای یک فایروال های نسل بعدی حیاتی است که کارایی بالای خود را زمانی که محافظت کامل از تهدید روشن است حفظ کند.بسیاری از ارائه دهندگان فایروال های نسل بعدی در مورد نحوه ارائه ادعاهای عملکرد محافظت از تهدید خود مبهم هستند. ادعاهای عملکرد مستند باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند تا اطمینان حاصل شود که آنها تست تحت بار را منعکس می کنند و حفاظت از تهدید به طور کامل درگیر شده است.

مدیریت یکپارچه

 رابط مدیریت جایی است که بسیاری از معماران امنیتی در فرآیند انتخاب خود با مشکل مواجه می شوند. ممکن است توجه دقیقی به رابط کاربری و عملکرد سیستم مدیریت شده باشد، اما اگر به فایروال های نسل بعدی محدود شود، تیم‌های امنیتی برای ارزیابی آسیب‌پذیری‌ها و پاسخ به تهدیدات باید بین داشبوردهای متعدد دائم در جابجا باشند.دید و کنترل رمز گذاری شده تنها در صورتی امکان پذیر است که فایروال های نسل بعدی بخشی از یک معماری امنیتی گسترده و یکپارچه باشد، که از طریق آن بتواند اطلاعات تهدید را با سایر دستگاه های شبکه به اشتراک بگذارد و اطلاعات تهدید را به طور خودکار دریافت کند. مدیریت یکپارچه از نقطه نظر امنیتی موثرتر است و از نظر عملیاتی کارآمدتر است و زمان اداری و هزینه های آموزشی را کاهش می دهد.

اطمینان از یک استراتژی امنیتی گسترده تر

نیروی کار ترکیبی برای همیشه چشم انداز امنیت سایبری را تغییر داده است. علاوه بر این، سازمان‌ها دفاتری را توزیع کرده‌اند/تاسیس کرده اند که به اتصالات WAN اضافی وابسته هستند و اینکه سازمان‌ها هم اکنون به راه‌کار‌های امنیتی اضافی مانند SD-WAN،  Zero Trust Network Access (ZTNA) و Secure Access Service Edge   (SASE)  نیاز دارند.بسیاری از تامین کنندگان NFGW دارای ویژگی های افزودنی SD-WAN، SASE و ZTNA هستند تا به سازمان های دارای دفاتر شعبه اجازه ایجاد شبکه هایی با دسترس زیاد و کارایی بالا را بدهند. با این حال، این پیشنهادات ایده آل نیستند. به دنبال تامین کننده ای  باشید که قابلیت‌های کاملاً یکپارچه SD-WAN، SASE، و ZTNA را در یک فایروال های نسل بعدی ارائه می‌کند که به تجمیع محصولات نقطه‌ای آنها و اعمال کنترل متمرکز کمک می‌کند. این امر هزینه های کلی سرمایه گذاری را کاهش می دهد و در عین حال شکاف های امنیتی را از بین می برد.

ملاحظات قیمت/عملکرد و سایر ملاحظات عملیاتی

برخی از تامین کنندگان با افزایش اندازه، عملکرد خود را افزایش داده در نتیجه قیمت فایروال های نسل بعدی خود را افزایش می دهند.و این ممکن است با روندهای سازمانی به سمت کاهش ردپای فناوری هماهنگ نباشد. به دنبال فایروال های نسل بعدی باشید که عملکرد مورد نیاز را در فشرده‌ترین شکل ظاهر ارائه می‌دهد. این نه تنها هزینه کل مالکیت (TCO) را کاهش می دهد، بلکه باعث صرفه جویی در فضا و کاهش مصرف انرژی می شود -که هر دو هدف برای شرکت های آگاه به محیط زیست مهم هستند. هزینه های نگهداری و پشتیبانی  فایروال های نسل بعدی نیز باید در هزینه کل مالکیت (TCO) لحاظ شود. همانند پیشنهاد یک تامین کننده با سرمایه گذاری عمیق در تحقیق و طراحی عالی است، فناوری بالغ نیز از این حیث دارای برتری است،. صاحبان فایروال های نسل بعدی  هایی که در این دسته قرار می گیرند می توانند انتظار پیاده سازی نرم تر و تماس های پشتیبانی کمتری داشته باشند.هنگام بررسی سخت افزار فایروال های نسل بعدی، به توان مازاد و پشتیبانی از رابط های شبکه 40 گیگابیتی و 100 گیگابایتی توجه کنید. اینها از انعطاف پذیری پشتیبانی می کنند و مهاجرت به شبکه های با ظرفیت بالاتر را فراهم می آورند.

اعتبارسنجی شخص ثالث مستقل

اگرچه امنیت شبکه یک صنعت به سرعت در حال توسعه است، هیچ شرکتی نمی تواند خطر نوآوری های امنیتی آزموده نشده را تحمل کند. معماران نباید تنها بر ادعاهای فروشنده تکیه کنند، بلکه به دنبال ارزیابی شخص ثالث از مراکز آزمایشی معتبر مانند CyberRatings.org باشند.

موارد استفاده از فایروال

هنگام انتخاب فایروال، موارد استفاده را در نظر بگیرید. آیا یک شعبه اداری یا خودپرداز، یک مرکز داده و یا دفتر مرکزی خود را در محوطه دانشگاه ایمن می کنید؟ آیا باید از شبکه خود با دسترسی کار-از-هر-جا برای کاربران دورکاری محافظت کنید؟ آیا کاربران شما نیازمند دسترسی به اپلیکیشن هایی در چندین ابر هستند؟ آیا برای محافظت از دارایی ها به تقسیم بندی شبکه نیاز دارید؟

شعبه: از دفاتر کوچک یا دستگاه های خودپرداز با امنیت AI/ML و همگرایی با SD-WAN ایمن محافظت کنید. فایروال ها با محافظت از مکان های شعب در برابر دسترسی غیرمجاز، ترافیک مخرب و تهدیدات سایبری با استفاده از عملیات شبکه ایمن، یکپارچگی داده ها و پیروی از سیاست های امنیتی، اولین خط دفاعی را ارائه می دهند.

محوطه: با توانایی مدیریت اپلیکیشن ‌ها، کاربران، دستگاه‌ها و دسترسی از یک داشبورد، دید و محافظت از دفتر مرکزی شرکت را به دست آورید. فایروال ها به شبکه های دانشگاهی دفاع چند لایه ای در برابر تهدیدات سایبری ارائه می کنند، عملیات شبکه ایمن را تضمین می کنند و امکان انطباق با سیاست های امنیتی را فراهم می کنند.

مرکز داده: امنیت فرامقیاس را با حفاظت هماهنگ و مستمر، رابط‌های توانمند و رمزگشایی که برای هر محیطی قابل گسترش است، ایجاد کنید. فایروال ها به عنوان یک سپر امنیتی پیچیده برای کنترل جریان ترافیک شبکه، شناسایی و کاهش تهدیدات، اجرای سیاست های امنیتی،و همچنین جهت حفاظت از زیرساخت های مهم فناوری اطلاعات و داده های حساس عمل می کنند.

تقسیم بندی: از دارایی های خود با تقسیم بندی های کلان و خرد توانمند محافظت کنید. فایروال‌ها با تقسیم‌بندی شبکه برای جداسازی تهدیدات بالقوه، ایجاد مناطق امن و گسترش در صورت نیاز، نیازهای خاص محیط‌های شبکه بزرگ‌تر و پیچیده‌تر را برآورده می‌کنند.

MultiCloud: حفاظت از ابر عمومی و خصوصی را با اتوماسیون دارای مدیریت آسان از طریق یک کنسول ادغام کنید. فایروال ها محیط های کار از راه دور ایمن را برای محافظت از داده های حساس ذخیره شده یا قابل دسترسی از راه دور با محافظت از نقاط دسترسی، کاهش تهدیدات سایبری و کنترل ترافیک شبکه با مدیریت متمرکز ایجاد می کنند

از راه دور: حفاظت را با شبکه های همگرا و خدمات امنیتی گسترش دهید. فایروال-به-‌عنوان-سرویس، جزئی از معماری بومی ابری لبه سرویس دسترسی ایمن (SASE) امنیت را در محیط‌های کاری ترکیبی گسترش می‌دهد تا از داده‌ها و اپلیکیشن ها با مدیریت متمرکز و حفاظت از تهدیدات پیشرفته محافظت کند.

چگونه Fortinet می تواند کمک کند؟

Fortinet شبکه ایمن منسجم و یکپارچه را در تمام لبه های توزیع شده با کمترین تأثیر عملکرد ارائه می دهد که امروزه برای پشتیبانی از کار ترکیبی و خدمات اپلیکیشن ابری بسیار مهم است. با ادغام زیرساخت شبکه با معماری امنیتی، یک شبکه قادر است بدون به خطر انداختن عملیات امنیتی، گسترش و تغییر کند. هم‌گرایی امنیت شبکه مبتنی-بر-هوش مصنوعی/یادگیری ماشین و شبکه‌های سازمانی، حفاظت از تهدیدات و تجربه کاربری برتر را در محیط‌های شبکه مانند شعبه، محوطه دانشگاه، مرکز داده و کاربران از راه دور ارائه می‌دهد.

راه‌کار‌های شبکه امن Fortinet شامل فناوری‌هایی مانند SD-WAN است که با ZTNA، NGFW، WLAN و SASE یکپارچه شده‌اند تا امنیت و اتصال جامع شبکه را فراهم کنند. FortiGate NGFW ها از هر لبه در هر مقیاسی با یک معماری شبکه ایمن محافظت می کند که عملکرد را بهینه می کند از جمله:

امنیت قدرتمند و همگرایی شبکه. خدمات شبکه ایمن یکپارچه مانند رمزگشایی SD-WAN، ZTNA و SSL گنجانده شده است – بدون نیاز به مجوز اضافی.

• نسبت بسیار عالی قیمت و عملکرد. معماری سفارشی  ASICفورتینت از کمترین توان برای ارائه بالاترین ROI با پشتیبانی از مقیاس فوق العاده و تأخیر بسیار کم برای بهترین تجربه کاربری استفاده می کند.
• حفاظت از تهدیدات مبتنی بر هوش مصنوعی از آزمایشگاه FortiGuard سرویس‌های امنیتی یکپارچه مبتنی بر هوش مصنوعی/یادگیری ماشین تهدیدات پیشرفته را متوقف می‌کنند، ناهنجاری‌ها را کشف می‌کنند و از اختلالات تجاری با اطلاعات تهدید در لحظه جلوگیری می‌کنند.
• مدیریت مرکزی و واحد، FortiOS تمام فایروال های شبکه پراکنده را برای سازگاری در دستگاه های سخت افزاری، ابر، ماشین مجازی و FWaaS نیرو می دهد. و این کارایی عملیاتی را افزایش می دهد و پیچیدگی مدیریت چندین محصولی را از بین می برد. FortiManager (مدیریت) یکپارچه برای دید و کنترل دقیق فراهم می کند.

خدمات امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی

خدمات امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی FortiGuard مجموعه ای جامع از قابلیت های امنیتی را برای تکمیل کاربری و معماری امنیتی را به FortiGate NGFW شما ارائه می دهد. این سرویس‌های یکپارچه AI/ML ،اطلاعات تهدید در لحظه را برای محافظت پیشگیرانه از تهدید ارائه می‌کنند، از جمله:

• حفاظت از تهدیدات پیشرفته با خدمات جلوگیری از نفوذ برای امنیت شبکه و فایل
• حفاظت یکپارچه از تهدید با فیلترینگ وب و امنیت DNS
• حفاظت سازمانی برای SaaS، امنیت داده و حفاظت اینلاین مبتنی بر هوش مصنوعی در برابر تهدیدات روز صفر

 سرویس‌های امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی که متناسب با سطح حمله طراحی شده‌اند، از محتوای اپلیکیشن، دستگاه‌ها، شبکه و وب محافظت می‌کنند و در عین حال تیم‌های NOC و SOC را با قابلیت‌هایی برای شناسایی سریع‌تر، مهار و پاسخ به حملات قدرتمند می‌کنند.

خدمات امنیتی فورتی گارد 

فایروال های بومی ابری FortiGate به عنوان یک سرویس

فایروال بومی ابری FortiGate  (FortiGate CNF)  به‌عنوان یک سرویس از بارهای کاری ابری AWS و Azure شما در برابر بدافزارها، نقض‌های داده‌ها و بات‌نت‌ها با مسدود کردن ارتباطات ترافیکی خطرناک محافظت می‌کند و مطابقت با سیاست‌های جغرافیایی خاص را اعمال می‌کند و ترافیک به/از کشورهای مشخص شده را مسدود می‌کند .Fortinet CNF با موارد زیر شروع می شود:

• محافظت پیشرفته شبکه: فورتی گیت CNF با مسدود کردن Geo-IP، فیلترینگ پیشرفته، و محافظت از تهدید قوی، دید جامع و امنیت پیشرفته را ارائه می دهد.
• مدیریت امنیت کارآمد: با قابلیت تجمیع امنیت از تمام VPC ها و حساب ها در یک منطقه AWS در یک FortiGate CNF واحد، امنیت یکپارچه می شود و یک سیاست واحد می تواند برای همه منابع انتخاب شده اعمال شود.
• هزینه‌های کمتر: با قیمت‌های منعطف پرداخت-بر-اساس میزان-استفاده یا اشتراک، و بدون زیرساخت نرم‌افزار امنیتی برای ساخت، استقرار و بهره‌برداری، سازمان‌ها فقط به ازای عملکردهای امنیتی که استفاده می‌کنند،هزینه پرداخت می کنند.

FortiGate VM  – فایروال های مجازی نسل بعدی

FortiGate VM (ماشین مجازی) حفاظت از تهدیدات پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی را در ابرها و مراکز داده ارائه می دهد FortiGate VM .شرکت ها را در برابر طیف گسترده ای از تهدیدات شبکه ایمن می کند و همچنین برای SMB هایی که نیاز به محافظت از استقرار ابر با امنیت شبکه در سطح سازمانی دارند ایده آل است. FortiGate VM بر روی FortiOS اجرا می‌شود، و بمانند لوازم سخت‌افزاری FortiGate، فایروال‌های بومی ابری و FortiSASE FWaaS عمل می کند و سیاست‌های امنیتی منسجمی را در میان ابرهای خصوصی، عمومی و مخابراتی امکان‌پذیر می‌سازد.

FortiManager – نرم افزار مدیریت شبکه FortiGate

FortiManager  مدیریت مرکزی، دید و کنترل همه شکل های ظاهری FortiGate و موارد استفاده از شبکه را در کل اکوسیستم شبکه مبتنی بر FortiOS فراهم می کند. این امر مدیریت شبکه فایروال و امنیت را در سراسر استقرار FortiGate هم در محل و هم در فضای ابری ساده می کند. این ادغام اجرای مداوم سیاست های امنیتی یکپارچه را در سراسر شبکه شما تضمین می کند و عملکرد را بهینه می سازد.

تجربه مدیریت “متمرکز” FortiManager دید شبکه بی نظیری را به تیم های امنیتی ارائه می دهد که شامل اتصال، استفاده از منابع، تنظیمات دستگاه، وضعیت خط مشی و هشدارها می شود.

FortiAnalyzer -ابزار جمع آوری و گزارش لاگ فایروال

FortiAnalyzer یک دید امنیتی یکپارچه را در سراسر دستگاه‌های Fortinet از طریق ثبت متمرکز، تجزیه و تحلیل و اتوماسیون گردش ‌های کاری پاسخ به حوادث امنیتی فراهم می‌کند.

سخن پایانی

در این مطلب انواع فایروال ها، ویژگی ها، مزایا و معایب و… به صورت جامع و کامل توضیح داده شد. شرکت آذران ایمن داریا، وارد کننده معتبر دستگاه های امنیت شبکه است و بهترین خدمات فایروال های Fortinet و Cisco، که محصولات اورجینال هستند، به همراه ضمانت و با مناسب ترین قیمت، به شما مشتریان ارائه می دهد. برای دریافت مشاوره رایگان و خرید فایروال های مناسب با نیازتان می توانید با پشتیبانی ما 0416226 تماس بگیرید.

فایروال ها راه طولانی ای را از آغاز خود در ارزیابی ترافیک شبکه که تنها بر اساس کاربرد ظاهرشان بود، طی کرده اند؛ فایروال ‌های نسل بعدی امروزی که به آن ها  NGFWs نیز می گویند، وظیفه محافظت از تمام حوزه ‌های شبکه سازمانی را دارند و همچنین می ‌توانند اپلیکیشن ‌های لایه ۷ را فیلتر کرده، پیوست ‌ها و لینک‌ های آسیب زننده و مخرب را بلاک کرده، تهدیدات و خطرات شناخته شده و آسیب ‌پذیری ‌های دستگاه ها و سیستم ها را شناسایی کرده، اصلاحیه ‌ها را اعمال کرده، از حملات سایبری مانند فیشینگ و DDoS  جلوگیری کرده و فیلتر وب را برای اینترنت مستقیم فراهم سازند.

چه آینده‌ای برای فایروال‌های شبکه، پیش‌بینی شده است؟

باید بدانید که فایروال های نسل بعدی (NGFWs) فعلا به طور کامل تکامل نیافته اند ولی پیش بینی های بسیاری از آینده آن ها توسط کارشناسان و متخصصان ارائه شده است که قصد داریم در این مطلب به آن موارد بپردازیم؛ با ما همراه باشید تا به شش پیش بینی مهم که برای آینده فایروال ها مطرح شده است را بررسی کنیم.

اهمیت همگرایی بین شبکه و امنیت بیشتر خواهد شد

همگرایی مسئله مهمی در رابطه با کاهش پیچیدگی امنیت سایبری به حساب می آید زیرا که شبکه و زیرساخت امنیتی سایبری آن را در یک لایه یکسان و واحد قرار می دهد؛ جالب است بدانید که فورتی نت پیش بینی کرده است ادغام و همگرایی شبکه و امنیت، به حوزه های بیشتری وسعت و گسترش خواهد یافت و امروزه، این همگرایی با SASE (Secure Access Service Edge)  اتفاق می‌افتد به طوری که امنیت و شبکه ارائه شده توسط سرویس های ابر، SD-WAN امن، دسترسی به شبکه با اعتماد صفر (ZTNA)، کنترل دسترسی شبکه (NAC)، نقاط دسترسی ایمن و سوئیچ‌های امن را به یک سرویس همگرا تبدیل می کند.

باید توجه داشته باشید که همگرایی در شرایط و قالب های مختلف و متنوعی اتفاق می افتد و در حال حاضر، این همگرایی های امنیتی در دستگاه ‌ها و سیستم ها، ماشین ‌های مجازی، سرویس‌ های ارائه ‌شده توسط ابر و کانتینر ها صورت گرفته و به دلیل استفاده شدن از یک سیستم عامل واحد، منجر به یکپارچه سازی و اتوماسیون شده است؛ بدون توجه به مکان استقرار و توزیع کاربران و اپلیکیشن ها، کارایی عملیاتی و ثبات امنیتی بهبود سازی می شود و ادغام راهکار ها و تکنولوژی های مختلف و متنوع امنیتی، به ان ها اجازه می دهد تا به صورت اشتراکی و یکپارچه عمل کنند.

همچنین جالب است بدانید که اتوماسیون، برای ادغام راهکار های مختلف امنیتی از هوش داخلی استفاده کرده و با ایجاد هماهنگی بین همه منابع موجود و در دسترس، خطرات و تهدیدات سایبری را فعالانه و اتوماتیک تشخیص داده و مناسب ترین و سریع ترین واکنش را نسبت به حادثه پیش آمده انتخاب می کند.

تهدیدات سایبری، مخرب‌تر خواهند شد

همان طور که میدانید، امروزه تهدیدات و خطرات سایبری، با سرعت بالایی در حال رشد و گسترش هستند و این رشد، هم از لحاظ حجم و هم از لحاظ پیچیدگی صورت می گیرد که منجر به افزایش تقاضا ها و درخواست ها برای افزایش سطوح اتوماسیون و راهکار ‌هایی می‌ شود که از هوش مصنوعی (Artificial intelligence)  و یادگیری ماشینی (Machine learning) استفاده می کنند.

جرایم سایبری با یک اکوسیستم تجاری پیچیده و سازمان یافته که شامل Ransomware-as-a-a-service (RaaS) وcybercrime-as-a-a-service (CaaS)  است، صورت می گیرد و بسیار برای هکر ها و کلاهبرداران سایبری سودآور بوده و همچنین این مجرمان سایبری، انواع و سطوح مختلفی از اخاذی را به اهداف و عملیات شرورانه خود اضافه کرده اند تا قربانیان را مجبور کنند و سپس مبلغ های بسیار بالایی را دریافت کنند؛ این عملیات سطح بالا، شامل رمزگذاری اطلاعات و داده ها که معمولا با تهدید افشای عمومی آن ها همراه است اتفاق می افتد و حتی ممکن است ارتباط مستقیم با مشتریان یا سهامداران قربانی برقرار شود تا فشار بیشتری بر قربانی اعمال شده و حتما پرداخت را انجام دهد.

بر اساس گزارش تهدیدات Fortinet 2H 2022 پیش‌بینی می شود که رشد CaaS به معنای حجم بالایی از حملات پیچیده ‌تر و متنوع تر برای تیم ‌های امنیتی خواهد بود و نیاز به دفاعیه های قدرتمندتر نیز توسط تیم های IT و امنیتی افزایش خواهد یافت؛ همچنین در همان نظرسنجی اخیر، مشخص شد که 91 درصد از رهبران جهانی معتقد هستند که یک فاجعه جرایم سایبری در راه است و کمبود مهارت های امنیت سایبری همچنان ادامه داشته و بیش از یک سوم نقش ها تکمیل نشده است.

متقاضیان hybrid work همچنان بیشتر خواهد شد

کار های از راه دور و ترکیبی همچنان در حال رشد و افزایش هستند و مجرمان سایبری بیشتر و بیشتر این سطح از حمله ی در حال گسترش را مورد هدف قرار می دهند؛ به گفته گارتنر، تا پایان سال 2025، 48 درصد از کارکنان دانش جهانی ترکیبی به طور کامل از راه دور خواهند بود و در حال حاضر کار ترکیبی، دارای یک جریان اصلی است که سازمان ‌ها بایستی با استفاده از راهکار ‌هایی که قابل پیروی هستند و بدون محدودیت جغرافیایی بتوان آن ها را فعال کرد و از کاربران محافظت کرد، استفاده کنند که یکی از این راهکار ها، رویکرد “کار از هر کجا” (WFA) برای امنیت سایبری است.

پیش بینی می شود با گذر زمان، رویکرد جهانی دسترسی به شبکه صفر-اعتماد (ZTNA) با خط‌مشی، زمینه و SASE یکپارچه که شامل امنیت  NGFW داخلی و امنیت ارائه ‌شده ابر می باشد، اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد و ماندگاری کارمندان از راه دور را نیازمند یک کنسول مدیریتی یکپارچه برای امنیت داخلی، ابری و از راه دور قرار می دهد.

مدرن‌سازیِ شبکه‌ها، گسترده‌تر خواهد شد

نوسازی های شبکه ای همچنان ادامه خواهند داشت زیرا سازمان ها و شرکت ها برای برآورده کردن الزامات جدید تلاش می کنند و برای مثال، 5G  در حال حاضر، در موقعیت های بیشتری مانند کارخانه ها و عملیات هواپیماهای بدون سرنشین مورد استفاده قرار می گیرد و برای ارائه تجربه کاربری بهتر، سازمان‌ ها، سرمایه ‌گذاری های بیشتری در تکنولوژی ‌های شبکه مدرن مانند SD-WAN و 5G  خواهند کرد تا دسترسی سریع ‌تری به شبکه‌های محلی LAN فراهم کرده و دسترسی مستقیم به اینترنت و اپلیکیشن ‌های چند ابری SaaS (LAN/WLAN) را نیز ممکن سازند.

باید توجه داشته باشید که موضوع امنیت نباید به عنوان یک فکر یا ایده در نظر گرفته شود زیرا راهکار های امنیتی که به خوبی با یکدیگر یا با شبکه زیربنایی ادغام نمی شوند، اغلب منجر به خطرات امنیتی و شکاف ها و رخنه هایی می شوند که سطح حمله را گسترش می دهد؛ عملیات تیم IT به یک رویکرد مبتنی بر اتوماسیون نیاز دارد که عملیات را ساده کرده و نظارت دیجیتالی کاربران، شبکه ‌ها، دستگاه ‌ها و اپلیکیشن ‌ها را برای تشخیص ناهنجاری‌ ها ممکن می‌سازد.

توجه به بهینه‌سازی عملکرد، به کانون اصلی آینده‌ فایروال‌ تبدیل خواهد شد

با توجه به این که شرکت ها و سازمان ها رفته رفته به شبکه و امنیت همگرا روی می آورند، وسایل و تجهیزاتی که قبلاً دستگاه های جداگانه ای بودند، در یک راهکار واحد ادغام می شوند؛ برای مثال، در حال حاضر یک فایروال نسل بعدی معمولی، ممکن است مجهز به SD-WAN، یک کنترلر Wi-Fi برای SD-Branch، کنترلر اترنت و قابلیت اطمینان صفر (ZTNA) باشد.

توجه داشته باشید که دستگاه ‌های امنیتی را نمی توان یک معماری امنیتی در نظر گرفت؛ بنابراین یک سرویس ترکیبی و یکپارچه که شامل ASIC های ساخته شده، شبکه های ارائه شده توسط سرویس ابر برای SASE و امنیت می شود، در فضای ابری ارائه شده است که امکان تجربه بهتر کاربر، هماهنگی، حفاظت از تهدید را در تمام لبه های شبکه فراهم می سازد.

تقاضای فایروال‌های Hybrid Mesh رو به افزایش است

فایروال مش ترکیبی (HMF) اصطلاح جدیدی برای یک پلتفرم امنیتی یکپارچه است که در شکل های مختلف از جمله لوازم خانگی، ماشین ‌های مجازی، فایروال ‌های بومی ابری و فایروال به‌ عنوان سرویس  (FWaaS)ارائه شده است و با رشد و گسترش مداوم فضا های ترکیبی، سازمان ‌ها تاکید بیشتری بر فایروال ‌هایی دارند که محدودیت جغرافیایی ندارند و از این نوع فایروال ها می توان به  فضا های ابری اشاره کرد که به صورت یکپارچه کار می‌کنند؛ در واقع، گارتنر پیش بینی می‌ کند که تا سال 2026، بیش از 60 درصد سازمان ها بیش از یک نوع فایروال مستقر خواهند داشت که همین امر باعث پذیرش فایروال ‌های مش هیبریدی می‌شود.

فایروال‌ های مش هیبریدی از امنیت مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) برای شناسایی و طبقه ‌بندی اپلیکیشن ‌ها، URL های وب، کاربران، دستگاه ‌ها، بدافزار ها و موارد دیگری مانند خودکار سازی اجرای خط ‌مشی در دامنه‌ ها استفاده می ‌کنند و با استفاده از AI/ML در قالب اتوماسیون فایروال مش هیبریدی به کاهش میزان کار دستی در حفاظت از IT سازمانی کمک می کند.

Fortinet FortiGate NGFW یا همان فایروال های نسل بعدی، حفاظت از تهدید و رمزگشایی در صنعت را با معماری ASIC سفارشی، از جمله قابلیت ها و ویژگی ‌هایی مانند SD-WAN، Universal ZTNA، ادغام با SASE و پشتیبانی از فایروال ‌های مش هیبریدی، ارائه می شوند.

جمع بندی

در این مطلب، به پیش بینی هایی که توسط کارشناسان و متخصصان شرکت فورتی نت برای فایروال ها منتشر شده بود پرداختیم و دریافتیم که در آینده با موج حجیم و گسترده ای از حملات سایبری با پیچیدگی های بسیار زیاد مواجه خواهیم شد؛ ولی این خطرات و تهدیدات سایبری الزاما به معنای شکست خوردگی امنیت شبکه ها نیست و به همراه همان حملات سایبری پیشرفته تر، امنیت های پیشرفته تری نیز با ادغام انواع تکنولوژی ها اتفاق خواهد افتاد که به معنای توسعه یافتن تیم های IT و امنیت سازمان ها است.

شرکت آذران ایمن داریا، وارد کننده و فروشنده معتبر تجهیزات امنیت شبکه، از جمله فایروال فورتی نت (فورتی گیت) است که با عرضه کردن محصولات اورجینال به همراه ضمانت، به مشتریان خود در رابطه با تامین، حفظ و تقویت امنیت شبکه سازمانی خود کمک می کند. شما می توانید جهت دریافت مشاوره رایگان و خرید فایروال انواع فایروال های شبکه با کارشناسان ما تماس بگیرید.

تاب آوری سایبری (cyber resilience framework) چیست؟

تاب آوری سایبری، همان طور که از نامش نیز مشخص است، توانایی یک سازمان در سرعت بخشیدن به روند کسب و کار با آماده سازی، واکنش سریع و به موقع و بهبودی و التیام یافتن از خطرات احتمالی است؛ سازمانی که دارای تاب آوری سایبری بالایی است، خود را با بحران های پیش آمده، خطرات و تهدیدات، مشکلات و چالش های سایبری شناخته ده و ناشناخته، تطبیق می دهد و می تواند به آسانی و برنامه ریزی دقیق با آن ها مقابله کند. هدف از دستیابی و افزایش تاب آوری سایبری، کمک به سازمان ها برای غلبه کردن و روبرو شدن با شرایط نامساعد، خطرات و تهدیدات است.

اجزای تاب آوری سایبری

حال که کمی با تاب آوری سایبری آشنا شدیم، می توانیم به اجزای اساسی آن که شامل پشتیبانی، شناسایی و تکامل سیستم امنیت است بپردازیم و میزان اهمیت هر کدام از آن ها را در بهبود عملکرد شبکه سازمانی درک کنیم.

• پشتیبانی

یک راهکار خوب و قابل قبول در تاب آوری سایبری، می تواند تمامی یا حداکثر سیستم ها، اپلیکیشن ها و داده ها را پشتیبانی کند؛ اینکه شما مطمئن شوید که فقط کاربران مجاز، به سیستم دسترسی دارد، بسیار حائز اهمیت است و می توانید از هر جایی که وارد می شوند و هر اقدام سایبری که انجام می دهند، از طریق سرویس ها و تجهیزات مدیریت دسترسی، آن ها را ردیابی کنید؛ همچنین بسیار ضروری و حیاتی است که بخش ها و قسمت های آسیب پذیر اپلیکیشن های خود را شناسایی کنید و اگر هر نوع ضعفی دریابید، برای از بین بردن آن برنامه ریزی های لازم را انجام دهید؛ همچنین باید بدانید که محافظت دقیق با بالاترین سطوح امنیتی و حساسیت از داده ها و اطلاعاتی که مرتبط با مشتری ها، کارکنان، و مالکیت معنوی سازمان هستند بایستی برقرار باشد زیرا اگر چنین نباشد، یکی از پایه های اساسی چارچوب تاب آوری سایبری مورد خطا و شکست خواهد شد.

• شناسایی

پایه دوم راهکار تاب آوری سایبری، شامل شناسایی افرادی می شود که بر علیه شما اقدامات برنامه ریزی شده ای را انجام می دهند تا منجر به خرابکاری و آسیب زدن به شبکه کسب و کار شما شوند؛ همچنین با در نظر گرفتن اینکه افراد نفوذی از جمله هکر ها، مهاجمان و کلاهبرداران، بسیار ماهر تر و حرفه ای تر از گذشته هستند و با استفاده از شیوه های مخفیانه و پنهانی، تلاش می کنند در سیستم ها و شبکه های سازمان ها نفوذ کنند، یقینا این شرایط می تواند بسیار چالش برانگیز تر از انتظار باشد؛ همچنین باید در نظر گرفت که همه تهدیدات از خارج از سیستم و شبکه نیست، بلکه گاهی ممکن است نفوذ ها از داخل خود سازمان اتفاق بیفتد که در این صورت، افراد می توانند داده ها و اطلاعات را بدزدند یا تخریب کنند، در این صورت، کل سیستم بدون اینکه فرد نفوذی شناسایی شود، آسیب می بیند.

یکی از دلایلی که بایستی عمل شناسایی توسط تیم امنیتی انجام شود این است که اکثر روش ها و شیوه ها، اطلاعات و داده های زیادی را تولید می کنند که برخی از آن ها داده های مثبت کاذب محسوب می شوند و بررسی این حجم از اطلاعات و داده های زیاد و تشخیص اینکه کدام شان خطر واقعی است و کدام شان امن و دردسر ساز نیستند، کار سخت و دشواری می باشد؛ به همین دلیل است که می گوییم یک روش و یک راهکار خوب، می تواند قادر به ارزیابی درست و واکنش خودکار باشد و هشدار خطر صحیح، سریع و به موقع را برای تیم امنیتی اعلام کند تا اقدامات لازم به موقع توسط سازمان صورت گیرند.

• تکامل سیستم امنیت

تکامل سیستم امنیت یکی از بخش های اصلی تاب آوری سایبری است که شامل توانایی سازگاری و تکامل وضعیت امنیتی در برابر خطرات و تهدیدات می شود؛ همان طور که می دانید، هکر ها امروزه با روش های جدید و خلاقانه پیروی می کنند و از بخش های آسیب پذیر سیستم ها و شبکه ها به نفع خودشان استفاده می کنند. یک سازمان که دارای تاب آوری سایبری سطح بالا است، باید راه ها و روش های جدید حمله و نفوذ را از طریق مدل سازی تهدید، پیش بینی کند تا آمادگی لازم را در صورت وقوع نفوذ داشته باشد.

چرا تاب آوری سایبری حائز اهمیت است؟

برنامه ریزی های لازم برای مدیریت طیف گسترده ای از خطرات و تهدیدات سایبری همیشه مهم و حیاتی است و هدف تاب آوری سایبری آمادگی، پاسخگویی و بهبودی و التیام سریع پس از حوادث سایبری است؛ همچنین انعطاف ‌پذیری سایبری این امکان را برای یک کسب‌ و کار فراهم می‌کند که با کمترین اختلال در جریان و روند کار به فعالیت خود ادامه دهد؛ لازم است بدانید که یک طرح تاب آوری سایبری موثر، بر اساس بررسی های دقیق خطرات سایبری که ممکن است برای سازمان رخ دهد ساخته شده است که شامل تهدیدات داخلی، از سوی افراد داخل سازمان و همچنین خطرات خارجی مانند نقض داده‌ ها و حملات باج‌افزار ها می ‌شود.

تاب آوری سایبری چگونه می تواند بهبود یابد؟

دریافتیم که تاب آوری سایبری سازمانی از اهمیت بالایی در برقراری امنیت شبکه برخوردار است و هر سازمانی که دارای سطح بالایی از تاب آوری باشد، در مقابل تهدیدات و خطرات سایبری ایمن تر است؛ حال قصد داریم به روش های بهبود و افزایش تاب آوری برای سازمان ها بپردازیم و روش های مختلف آن را بررسی کنیم.

هوش مصنوعی و یادگیری ماشین

با انبوه زیادی از اطلاعات و داده های تولید شده توسط روش های امنیتی، سیستم ها و دستگاه ها  می توانند رفتار ها و خطرات را آنالیز کنند و واکنش خودکار و سریع توسط سیستم، می تواند توانایی سازمان را در سازگاری با آسیب پذیری حملات به صورت هوشمندانه افزایش دهد.

امنیت داده ها

اطمینان از برقراری امنیت اطلاعات و داده ها، اولین گام امنیت سایبری است و تاب آوری سایبری نیز رابطه تنگاتنگی با همین موضوع دارد که شامل داده ها در دو فرمت ساختارمند و بدون ساختار می باشد؛ سازمان شما باید قادر باشد تا داده های خود را آنالیز کند و همچنین بتواند با حریم خصوصی و قوانین دولتی، کسب و کار خود را پیش ببرد.

امنیت اپلیکیشن ها

قابل حدس است که فرایند برقراری امنیت اپلیکیشن ها، با روند ایجاد اپلیکیشن شروع می شود؛ آزمایش های صورت گرفته باید مقیاس پذیر، برابر فرضیات منطقی و نیاز های انعطاف پذیر سازمان بوده و با پیشرفت عملیات همسو باشد.

مدیریت دسترسی و هویت

مدیریت دسترسی و هویت یکی از اصلی ترین راه های بهبود تاب آوری سایبری است که در واقع مدیریت اشخاص، دستگاه ها و دسترسی کارکنان و کاربران به سیستم و داده ها را شامل می شود؛ همچنین این بخش شامل ایجاد هویت های مورد اعتماد با سطح دسترسی قابل قبول را بر عهده دارد و آگاهی داشتن از اشکال متعارف این هویت ها ، شناسایی اشکال های غیر متعارف را آسان تر نیز می کند.

عملیات های امنیتی

روش عملیات امنیتی نیازمند افزایش بهره وری از منابع، بررسی کمبود های موجود امنیتی است و اتوماسیون، هماهنگی امنیتی، سیستم های پاسخگویی و اطلاعات امنیتی از جمله سیستم های مدیریتی، ابعاد مهم عملیات های مفید امنیتی را تشکیل می دهند.

لایه های تاب آوری سایبری

در ادامه، قصد داریم بیشتر و عمیق تر به موضوع تاب آوری سایبری بپردازیم و با لایه های آن که شناخت هر کدام از آن ها بسیار مهم و ضروری است آشنا شویم.

پیش‌بینی:

بایستی به طور منظم آسیب‌پذیری ‌های داخلی و خارجی شبکه و دارایی ‌های سازمان مورد بررسی قرار بگیرند و این امر مستلزم این است که تیم ‌های امنیتی و IT برای اتصال سیستم ‌ها، فرآیند ها و سیاست ‌های موجود به یک رویکرد سرتاسری شبکه، متحد شوند.

مقاومت:

برنامه‌ های سازمانی باید دقیقا طوری پیاده سازی شوند که فعالیت ‌های غیر عادی را که نشانگر یک فعالیت مخرب یا رخنه هستند را بتوان به راحتی زیر نظر داشت که این امر شامل استفاده از تجهیزات و ابزار های امنیتی مثل SIEM و XDR، استفاده از اصول Zero Trust و اجرای بهترین سیاست‌ های مدیریت هویت و دسترسی مثل MFA است.

بازیابی:

بازیابی اطلاعات و داده ها، بهترین خط دفاعی سازمانی محسوب می شود و باید از نقاط بازیابی تمیز، غیرقابل تغییر و تایید شده اطمینان حاصل کرد؛ این اقدامات سازمان را قادر می‌سازد تا به اداره ‌ی دقیق و قدرتمند تمام امور سازمانی بپردازد.

تطبیق:

سیاست ‌ها و سیستم‌ های سازمان باید مکررا مورد ارزیابی قرار بگیرند و در صورت نیاز، اصلاح شوند تا بتوان از تهدیدات داخلی و خارجی در حال تغییر، تحول و تکامل جلوگیری کنند؛ با درک و پیاده‌ سازی رویکرد تطبیق، سازمان‌ ها می‌توانند بهتر در مقابل خطرات و رویداد های سایبری اجتناب‌ ناپذیر آماده باشند و این عمل با تطبیق خطرات شناخته شده با رویداد های غیر منتظره اتفاق می افتد.

شناسایی خطرات رایج در تاب آوری سایبری

شناخت و درک خطرات مرتبط با تهدیدات سایبری، برای ایجاد یک استراتژی تاب آوری قابل قبول، بسیار حائز اهمیت است؛ بنابراین در ادامه، به برخی از رایج‌ ترین شرایط و موقعیت های سایبری می پردازیم که سازمان و شبکه را در خطر جدی قرار می دهد.

1. تصور کنید تیم‌ IT و تیم امنیت شبکه سازمان شما از هم جدا شده اند و این مسئله درک ابزار ها، فرآیند ها و اپلیکیشن ‌ها را بسیار سخت و دشوار ساخته است؛ همین امر به تنهایی، قابلیت واکنش سریع و به موقع سازمان را به یک حادثه امنیت سایبری از بین برده و حال شما در مقابل حملات و خطرات سایبری مانند حملات DDos، بسیار آسیب پذیر تر هستید!
2. رویکرد های پشتیبان‌ گیری و بازیابی اطلاعات و داده‌ ها، از استراتژی تاب آوری سایبری سازمان شما مستثنی شده است و از آنجایی که این دو باید حتما با هم کار کنند، سطح تاب آوری سایبری سازمان شما کاهش بسیاری داشته است!
3. سازمان‌ شما نسبت به موضوعاتی همچون بهداشت امنیتی اولیه‌ و حفاظت از اطلاعات و داده ‌ها توجهی نداشته و برنامه دقیق و مشخصی برای مقابله با خطرات و تهدیدات سایبری احتمالی تدارک ندیده است و همچنین گمان می کند که هیچ فرد سودجو و کلاهبرداری هرگز قصد سوء استفاده از سازمان شما را نخواهد داشت زیرا کسب و کار شما بنظر آنقدر ها هم ارزشمند نیست و مورد توجه قرار نمی گیرد.
4. شما به آموزش کارکنان سازمان خود در رابطه با خطرات و تهدیدات سایبری که در تمامی سطوح احتمال وقوع دارند، نمی پردازید؛ و این سهل انگاری باعث می شود در صورت مواجهه با یک حمله سایبری، پرسنل شما آگاهی لازم را نداشته و اقدامات دفاعی لازم صورت نگیرد!
5. و در آخر، شما به اقداماتی که به بهبود و تقویت چارچوب تاب آوری سایبری سازمان خود کمک می کنند نمی پردازید!

شش گام افزایش تاب آوری سایبری سازمانی

تا این بخش از مطلب “چارچوب تاب آوری سایبری”، به اهمیت، خطرات، عملیات و اقدامات تاب آوری سایبری پرداختیم، و حالا، شما را با شش گام اصلی افزایش و بهبود تاب آوری سایبری آشنا خواهیم کرد که به طور چشمگیری عملکرد و امنیت سازمان شما را تقویت خواهند کرد.

1. استخدام یک مدیر ارشد امنیت اطلاعات

نتایج استخراج شده از یک نظرسنجی کنسرسیوم بین المللی، بیانگر این است که 86 درصد از سازمان ‌هایی که عملکرد خوبی را در زمینه امنیت سایبری از خود نشان می دهند، یک مدیر ارشد امنیت اطلاعات دارند که با اصول واکنش به موقع و درست به حوادث سایبری آشنایی دارند؛ با وجود مدیر ارشد امنیت اطلاعات در یک سازمان، سازمان قادر است یک جایگاه سایبری مهم در سطح مدیریتی داشته باشد و وجود چنین شخصی به آموزش اعضای هیأت مدیره و کارکنان سازمان کمک کرده و باعث جلب پشتیبانی آنها در سرمایه گذاری برای خرید تجهیزات و ابزار های خودکار سازی واکنش به حوادث سایبری و ایجاد یک چارچوب تاب آوری سایبری جامع و موثر می‌شود.

2. پرورش فرهنگ تاب آوری سایبری

بسیاری از سازمان ها دچار یک اشتباه می‌ شوند که آن هم این است که امنیت را فقط به تیم امنیت سازمان خود موکول می‌ کنند؛ در صورتی که فقط یک یا دو نفر تیم امنیت سایبری با طرز کار سیستم‌ ها و نحوه حفاظت از آن ها آشنایی داشته باشند و بقیه چندان ماهر و کاربلد نباشند، وضعیت امنیتی سازمان نه تنها بهبود نمی یابد بلکه پسرفت نیز می‌کند.

سازمان ‌ها بایستی کل نیرو های خودشان را به پذیرش طرز فکر تاب آوری سایبری تشویق کرده و اینگونه، اولین خط مقاومتی خود را که کارکنان یک سازمان است، تقویت کنند؛ همچنین همه کارمندان باید بلد باشند که چگونه تهدیداتی از جمله بدافزارها، حملات فیشینگ و نشت داده را شناسایی کنند و با آنها روبرو شوند.

در رابطه با مسئله های امنیتی، مدیران سازمان باید بتوانند کار گروهی، ارتباط آزاد و به اشتراک گذاری امن اطلاعات و داده ها را بین تیم ‌ها برقرار کنند و آن ها را به یادگیری از همکاران و آموزش مستمر تشویق کنند تا همه این اقدامات با یکدیگر، به ایجاد یک فرهنگ سازمانی متمرکز بر امنیت سایبری کمک کنند.

3. تدوین سیاست ‌های رسمی امنیت سایبری

سیاست ‌های مربوط به مدیریت مخاطره، یک بخش مهم از چارچوب تاب آوری سایبری است؛ وقتی که سازمان شما عملیات امنیتی خود را به صورت مکتوب و مستندی در اختیار داشته باشد تا همواره کارمندان از پروتکل ‌های امنیتی لازم سازمانی مطلع باشند.

پیشنهاد می‌شود که این سیاست ‌ها با مبنای اطلاعات و داده‌ ها تشکیل شوند و در آن ها از مهارت ‌های تیم امنیتی و IT، برای شناسایی دارایی ‌های مهم سازمان، نحوه حفاظت از دارایی ها، داده های حساس و… استفاده شود.

4. اولویت دادن به تاب آوری سایبری در جلسات هیأت مدیره

توجه داشته باشید که شیوه ها و راهبرد های واکنش به حوادث سایبری و چارچوب تاب آوری سایبری سازمان شما، همواره در حال تغییر است و این موضوعات طوری نیستند که بتوان یک بار آن ها را تدوین کرد و تا ابد از آنها با همان عملکرد و نتیجه های قبلی استفاده کرد؛ بنابراین باید سیاست ‌های امنیتی سایبری خودتان را مکررا بازبینی کنید و اطلاعات و داده هایتان را در این زمینه به روز نگه دارید.

مطالعات نشان می دهند که 97 درصد از سازمان هایی که دارای چارچوب تاب آوری سایبری هستند، مدیران سطح بالایی دارند که به داشتن یک چارچوب امنیت سایبری قوی اهمیت خاصی قائل هستند؛ اگر همه مشکلات امنیت سایبری در یک واحد خاص متمرکز شوند، نمی‌توان وضعیت امنیتی مطلوبی را در شبکه برقرار ساخت! باید مدیران ارشد سازمان‌ ها حداقل یک بار در ماه، با افرادی که نقش مهمی در سیاست‌ های امنیتی دارند، یک  جلسه و مکالمه و گفتگو داشته باشند تا با انجام این کار، تاب آوری سایبری سازمان را در سطح بالایی حفظ و تقویت کرد و سازمان را همیشه آماده مقابله با تهدیدات سایبری قرار داد.

5. فراهم کردن مسیرهای شغلی برای کارشناسان امنیت

کارشناسان امنیت سایبری حرفه‌ای، همیشه به دنبال فرصت‌ هایی برای رشد شغلی خود و یادگیری بیشتر هستند؛ اگر سازمان شما این فرصت‌ ها را در اختیار این گونه کارشناسان قرار بدهد، سازمان شما به سمت گزینه‌ های بهتر در پروسه استخدام نیروی کار قوی حرکت خواهد کرد؛ همچنین با تأمین منابع آموزشی مطلوب و فراهم کردن فرصت های پیشرفت شغلی، عملکرد قدرتمند سازمان حفظ می شود با تقویت عملکرد سازمانی از طریق آموزش های مستمر می توان توجه کارمندان را جلب کرد و آن ها را به مشارکت بیشتر در برقراری امنیت سایبری تشویق کرد؛ در صورتی که تجهیزات و ابزار های لازم جهت رشد شغلی و شخصی کارمندان فراهم باشد، مجموعه‌ بزرگی از افراد متخصص و وفادار که مهارت ‌های بالایی دارند، در اختیار خواهید داشت.

6. تقویت تاب آوری سایبری در کل سازمان

کلید موفقیت در برقراری و حفظ تاب آوری سایبری، کاهش اتکا به تکنولوژی و تمرکز بر روی افراد است؛ فقط در صورتی استفاده از قدرت داده‌ ها و جدیدترین تکنولوژی ها مجاز است که کارشناسان لازم را در سازمان خود در اختیار داشته باشید و لازم به ذکر است که تاب آوری سایبری را نباید فقط به تیم امنیت شبکه محول کرد بلکه سایر مدیران شرکت نیز باید در ایجاد و حفظ یک فرهنگ قوی که در آن به یادگیری از دیگر همکاران، گفتگوهای آزاد و آموزش و یادگیری های مستمر اهمیت داده می‌شود، توجه بخصوص داشته باشند.

سازمان شما می تواند با پیروی از مواردی که به آنها اشاره شد، و همچنین در اختیار داشتن یک رویکرد جامع که همه کارکنان و پروسه های سازمانی را در برمی گیرد، چارچوب تاب آوری سایبری خود را همواره در حال رشد و تکامل نگه دارد.

جمع بندی

با پیروی از این گام‌ها و ایجاد یک استراتژی جامع و مستمر برای تاب آوری سایبری، سازمان شما می‌تواند در برابر تهدیدات و حملات سایبری به طور موثری مقاومت کند و امنیت شبکه و داده‌های خود را بهبود بخشد. تاب آوری سایبری نه تنها شامل تکنولوژی‌های پیشرفته بلکه شامل آموزش، سیاست‌گذاری، و فرهنگ سازمانی است که به صورت همزمان باید مورد توجه قرار گیرد تا سازمانی امن و مقاوم در برابر تهدیدات سایبری داشته باشید. اگر در رابطه با این موضوع نیاز به اطلاعات بیشتر داشته، می توانید در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.

هک کردن به شناسایی و بهره‌برداری از نقاط ضعف سیستم‌های کامپیوتری و شبکه‌ها برای دسترسی غیرمجاز به داده‌ها یا اختلال در عملکرد آن‌ها اطلاق می‌شود. این عمل می‌تواند به اهداف مختلفی از جمله دزدی اطلاعات، جاسوسی یا آسیب رساندن به سیستم‌ها انجام شود، ولی همیشه جنبه‌های منفی ندارد. هک کردن می‌تواند به صورت اخلاقی نیز انجام شود که در این حالت هکرها، با هدف شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و تقویت امنیت، به سیستم‌ها نفوذ کرده و نقاط ضعف را پیش از سوءاستفاده‌های احتمالی شناسایی می‌کنند. در این مقاله، به بررسی انواع هکرها، دستگاه‌های مستعد هکینگ و روش‌های جلوگیری از آن خواهیم پرداخت تا به شما کمک کنیم امنیت سایبری خود را بهبود بخشید و در برابر تهدیدات محافظت کنید.

Hacking چیست؟

Hacking به شناسایی نقاط ضعف در یک سیستم یا شبکه کامپیوتری و سپس اکسپلویت کردن آن نقاط ضعف گفته می شود  که اکثر اوقات در جهت دسترسی غیر مجاز به داده های شخصی یا سازمانی به کار می رود. هک کردن لزوما همیشه یک عمل مخرب نیست، اما به دلیل ارتباط مستقیم با جرایم سایبری، غالبا مفهوم منفی تداعی می کند. واژه hacking در حوزه فناوری اطلاعات، یک اصطلاح و مفهوم چند وجهی دارد که در طول دهه ها تکامل یافته و مفاهیم مختلفی را در بر می گیرد.

Hacking به فرایند شناسایی و بهره‌برداری از نقاط ضعف در سیستم‌ها و شبکه‌های کامپیوتری اطلاق می‌شود. هدف از هک کردن می‌تواند دسترسی غیرمجاز به داده‌های شخصی یا سازمانی، اختلال در عملکرد سیستم‌ها، یا اجرای اقدامات مخرب باشد. با اینکه بسیاری از مردم هک را به عنوان یک عمل مخرب و غیرقانونی می‌شناسند، در واقع عمل هک می‌تواند جنبه‌های مثبت نیز داشته باشد، مانند هک اخلاقی که به شناسایی و رفع آسیب‌پذیری‌های امنیتی کمک می‌کند. هکرها به طور کلی به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند؛ هکرهای کلاه سیاه که برای مقاصد مخرب عمل می‌کنند، هکرهای کلاه سفید که برای تقویت امنیت سیستم‌ها تلاش می‌کنند، و هکرهای کلاه خاکستری که در تلاش‌اند تا آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی کنند بدون آنکه به طور عمدی قصد آسیب‌زدن داشته باشند.

مفهوم hacking در حوزه امنیت شبکه

هک کردن در این حوزه به معنای استفاده از تجهیزات مانند گوشی هوشمند، کامپیوتر، تبلت و شبکه های کامپیوتری برای انجام فعالیت های مخرب و آسیب و آسیب رساندن به سیستم ها، جمع آوری اطلاعات کاربران، سرقت اطلاتعات و اسناد و داده ها یا ایجاد اختلال در فعالیت های آنلاین می باشد.

تصویری که عموم مردم از هکر ها در ذهن دارند، یک برنامه نویس ماهر است که در کد نویسی و دستکاری سیستم های نرم افزاری و سخت افزاری، تخصص ویژه ای دارد. اما این تصویر، ماهیت واقعی و تصویر واقعی آن نیست.

هکر های مدرن به جای کدنویسی و برنامه نویسی های کلیشه ای و قدیمی از تکنیک های بسیار پیشرفته تر استفاده می کنند تا از شناسایی توسط اقدامات سایبری در امان بمانند جالب است بدانید هکر ها در فریب دادن کاربر ها مانند تشویق آن ها برای کلیک کردن بر روی لینک های مخرب، به مهارت بالایی دست یافته اند.

به طور قطعی، دنیای هک و هکر ها، به طور قابل چشمگیری تغییر کرده و به یک صنعت پیچیده و گسترده و پرسود تبدیل شده است. انگیزه های پشت این اعمال می تواند از از سود مالی گرفته تا جاسوسی و یا اهداف مخرب مختلف، متغیر باشد و افراد درگیر غالبا دارای تخصص فنی قابل توجهی هستند.

انواع مختلف hacking

چهار عامل کلیدی منجر به هک وب سایت ها و سیستم ها می شود:

• کسب درآمد از طریق سرقت اطلاعات کارت های اعتباری یا کلاهبرداری از سرویس های مالی
• جاسوسی سازمان ها
• به رسمیت شناختن مهارت های مربوطه
• حمایت دولتی برای سرقت اطلاعات تجاری و ملی

انواع هکر ها

Black Hat Hackers

فعالیت هکر های کلاه سیاه جزء فعالیت های مخرب تلقی می شود.این نوع هکرها همواره به دنبال نقاط ضعف در سیستم ها و نرم افزار های کامپیوتری بوده تا از آنها برای منافع مالی یا اهداف مخرب تر استفاده کنند. اقدامات این گروه از هکر ها می تواند آسیب های قابل توجهی مانند سرقت اطلاعات شخصی، به خطر انداختن سیستم های کامپیوتری و مالی و همین طور اختلال در عملکرد وب سایت ها و شبکه های حیاتی ایجاد کنند.

برای داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه هکر کیست و چگونه هک می کند کیلیک کنید

White Hat Hackers

فعالیت هکر های کلاه سفید بر خلاف کلاه سیاه ها مخرب نیستند. آن ها در تلاش هستند تا از طریق hacking، مانع از موفقیت هکر های کلاه سیاه شوند. این هکر ها به هکر های اخلاقی معروف هستند که از مهارت های فنی خود برای نفوذ به سیستم ها استفاده می کنند تا سطح امنیت شبکه را ارزیابی کنند. این گروه از هکر ها نقش موثری بر روی افشای آسیب پذیری ها، پیش از آن که هکر های کلاه سیاه بتوانند آن را شناسایی و اکسپلویت کنند، دارند.

تکنیک هایی که هکر های کلاه سفید به کار میبرند، همانند تکنیک های گروه قبل است؛ اما این هکر ها توسط شرکت ها و سازمان ها برای بررسی و شناسایی باگ و آسیب پذیری های احتمالی در بخش امنیت استخدام می شوند.

Gray Hat Hackers

هکر های کلاه خاکستری با دو گروه بالا تفاوت دارند. این هکر ها بر خلاف هکر های کلاه سیاه، در تلاش هستند تا استاندارد ها و اصول را نقض کنند. اما هدف آنها از این کار ها سود مالی و یا آسیب رساندن نیست. عملکرد هکر های کلاه خاکستری بر اساس منافع  عمومی است. به عنوان مثال ممکن است با هدف ارتقا آگاهی افراد، اقدام به اکسپلویت از طریق یک آسیب پذیری نمایند. تفاوت این هکر ها با هکر های کلاه سفید در این است که اغلب این آسیب پذیری ها را به صورت عمومی افشا می کنند.با این که هدف کمک و خدمت به منافع عمومی را دارند، اما با معرفی آسیب پذیری ها به دنیای هکر ها، ممکن است خطراتی نیز به همراه داشته باشد.

کدام دستگاه ها بیشتر در معرض hacking قرار دارند؟

از جمله دستگاه های در معرض خطر هکینگ می توان به موارد زیر اشاره کرد:

تجهیزات هوشمند

تجهیزات هوشمند، اهداف جذابی برای مجرمان سایبری به شمار می رود. فرایند توسعه نرم افزار های اندروید در مقایسه با دستگاه های اپل، از تناقض بیشتری برخوردار بوده، به همین دلیل بیشتر در معرض تهدیدات سایبری قرار دارند. البته با توجه به میزان تجهیزات IoT، هکر ها به طور فزاینده ای به آن ها روی آورده اند.

برای داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه با IoT یا اینترنت اشیا کلیک کنید

Webcam

وب کم هایی که درون سیستم های کامپیوتری قرار دارند، یکی از رایج ترین اهداف هکر ها هستند.دلیل اصلی آن هم سادگی در هک کردن آن هاست. به طور کلی، هکر ها با استفاده از Remote Access Trojan(RAT) به سیستم دسترسی پیدا کرده و به این ترتیب می توانند علاوه بر جاسوسی کاربران، پیام های آنها را بخوانند، به سابقه مرورگر و اسکرین شات هایشان دست پیدا کنند و همین طور کنترل وب کم را به دست آورند.

روتر ها

هک کردن روتر ها به هکر ها این امکان را می دهد تا به داده های ارسالی و دریافتی دسترسی پیدا کنند.

اغلب نیز به قصد انجام فعالیت های مخرب تر مانند حملاتDomain Name System(DNS) spoofing، DDOS و همینطور cryptomining روتر را به طور کامل تحت کنترل خود در می آورند.

ایمیل

ایمیل نیز یکی از محبوب ترین اهداف حملات سایبری است. به طور کلی برای گسترش بدافزار و باج افزار و همینطور حملات فیشینگ به کار می رود. در این صورت به هکر ها امکان می دهد قربانیان خود را با لینک های مخرب هدف، قرار دهند.

Jailbroken Phones

جیلبریک کردن تلفن ها به معنای رفع محدودیت های وارده بر سیستم عامل آن است. به این ترتیب کاربران میتوانند اپلیکیشن ها و یا نرم افزار هایی که از طریق فروشگاه اصلی آن در دسترس نیست را نصب کنند. به طور کلی، جیل بریک علاوه بر نقض قوانین در قرارداد کاربری تلفن، خطرات امنیتی زیادی به دنبال دارد. بنابراین هکر ها، تلفن های جیل بریک شده را مورد هدف قرار داده تا به اطلاعات موجود دست پیدا کنند.

چگونه از هک شدن جلوگیری کنیم؟

سازمان ها و شرکت ها با اجرای چند دستور العمل مهم احتمال هک شدن خود را تا حد امکان کاهش می دهند. از جمله این راهکارها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

به روزرسانی نرم افزار ها

هکر ها همواره در جستجوی آسیب پذیری های امنیتی هستند که کسی متوجه آنها نشده است. بنابراین به روزرسانی نرم افزار ها و سیستم عامل ها می توان از هک شدن جلوگیری کند. توصیه می شود آپدیت های خودکار را فعال نموده و اطمینان حاصل کنید که همیشه جدیدترین نسخه نرم افزاری بر روی سیستم هایتان نصب شده باشد.

استفاده از پسورد های یونیک برای هر اکانت

پسورد های ضعیف از جمله شایع ترین دلیل نقض داده ها و حملات سایبری است. بنابراین علاوه بر استفاده از پسورد های قوی، به استفاده از پسورد های متفاوت و یونیک برای اکانت های مختلف توصیه می شود.

رمزنگاری HTTPS

وبسایت های جعلی، یکی دیگر از شایع ترین عوامل سرقت داده ها است. هکر ها با راه اندازی سایت های spam و scam، به ظاهری کاملا معتبر و قابل اطمینان و قانونی، اطلاعات کاربران را جمع آوری می کنند. بنابر این توجه به پیشوند HTTPS بسیار مهم است.

خودداری از کلیک

تبلیغاتی مانند پاپ آپ در سطح گسترده توسط هکر ها مورد استفاده قرار می گیرند. پس از کلیک بر روی آنها، به طور ناخواسته، بد افزار و یا جاسوس افزار را دانلود می کنند. لازم است همه ی لینک ها به دقت مورد بررسی قرار گرفته و مواردی که مشکوک به نظر می رسند، به هیچ عنوان کلیک نشوند.

تغییر پسورد پیش فرض روتر و سایر تجهیزات

به طور کلی پسورد پیش فرضی که بر روی دستگاه های هوشمند وجود دارد، احتمال تهدیدات را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش می دهد.

بهترین روش های محافظت در برابر hacking

برای جلوگیری از هک لازم است اقدامات زیر را در سازمان و شبکه خود پیاده سازی کنید:

دانلود از منابع رسمی

لازم است سازمان ها و شرکت ها، اپلیکیشن ها و نرم افزار ها را تنها از منابع رسمی و مجاز دانلود کنند. دانلود از منابع ناشناس، احتمال تهدیدات بدافزاری ویروس تروجان را افزایش میدهد.

نصب آنتی ویروس

یک آنتی ویروس با اطمینان بالا، می تواند از سازمان ها در برابر جدیدترین بدافزار ها، جاسوس افزار ها و همین طور ویروس ها محافظت نموده و از موتور های پیشرفته ی تشخیص تهدیدات برای مسدود کردن و جلوگیری از تهدیدات جدید استفاده کند.

استفاده از VPN

با پنهان کردن موقعیت مکانی کاربران و جلوگیری از انتشار اطلاعات یا فعالیت های مرورگر، از کاربران محافظت می کند.

لاگین نشدن با اکانت ادمین

ادمین یکی از نام های رایج در بخش IT است؛ بنابراین ورود با این نام، احتمال تهدید را افزایش می دهد.

استفاده از پسورد منجر

استفاده از پسورد های قوی و یونیک، یکی از مهم ترین و بهترین اقدامات امنیتی است. اما امکان فراموش کردن یا گم کردن پسورد بالا است. با استفاده از پسورد منجر می تواند بسیار مفید باشد.

احراز هویت دو مرحله ای

استفاده احراز هویت دو مرحله مرحله ای باعث افزایش امنیت می شود. کاربران می توانند به روش های دیگر مانند اثر انگشت و یا کد ارسال شده به دستگاهشان هویت خود را ثبت کنند.

تقویت تکنیک های آنتی فیشینگ

لازم است کاربران نسبت به تکنیک هایی که هکر ها به کار میبرند، آگاهی لازم را داشته باشند. این کار در خصوص ransomware و anti phishing بسیار مهم تر است زیرا می توانند نشانه های ایمیل های فیشینگ و یا حملات باج افزاری را شناسایی کنند.

هک اخلاقی چیست؟

هک اخلاقی به اقداماتی اشاره دارد که توسط گروه هکر های کلاه سفید انجام می شود. از جمله دسترسی به سیستم ها و شبکه های کامپیوتری است تا آسیب پذیری های احتمالی، بررسی و شناسایی شده و سپس دفع گردند. استفاده از مهارت های فنی در هک اخلاقی مشروط بر داشتن مجوز، حفظ حریم خصوصی سازمان و گزارش کلیه نقض های شناسایی شده در یک سازمان، قانونی خواهد بود.

فورتی نت چگونه از سازمان محافظت می کند؟

کمپانی فورتی نت، با ارائه راهکار های فوق پیشرفته و مبتکرانه در صنعت امنیت سایبری، از هک شدن جلوگیری می کند. سرویس های آنتی ویروس فورتی نت تاثیر چشمگیری در کاهش تهدیدات بدافزاری و نقض داده ها داشته و حتی جدیدترین تهدیدات را مسدود میکند؛ ضمن اینکه سازمان ها در برابر تهدیدات روز صفر محافظت میکنند.

سخن پایانی

در این مطلب با hacking و انواع آن و راه های جلوگیری از هک شدن را بررسی کردیم و با انواع مختلف هکر ها آشناشدیم.آگاهی و آمادگی می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی از آسیب‌های این نوع حملات جلوگیری کند. مهم‌ترین گام‌ها در این راستا شامل آموزش مداوم، استفاده از ابزارهای امنیتی مناسب، و توجه به رفتارهای مشکوک است. با پیروی از تدابیر پیشگیرانه و اتخاذ شیوه‌های امنیتی صحیح، می‌توان امنیت شخصی و سازمانی را به‌طور مؤثری حفظ کرد و از خطرات ناشی از مهندسی اجتماعی مصون ماند. همواره به یاد داشته باشید که امنیت یک فرآیند مستمر است و نیاز به توجه و به‌روزرسانی مداوم دارد.

در این مطلب قصد داریم به بررسی انواع ذخیره‌سازهای SAN، NAS و DAS بپردازیم و با عملکرد هر یک از این فناوری‌ها آشنا شویم. همچنین مزایا و معایب هر کدام را به طور جامع بررسی خواهیم کرد تا بتوانیم بهترین انتخاب را برای نیازهای شرکت‌ها و سازمان‌ها انجام دهیم. این تکنولوژی‌ها به ما امکان می‌دهند که داده‌ها را به صورت متمرکز، امن و با دسترسی بالا ذخیره و مدیریت کنیم. همراه ما باشید تا با جزئیات بیشتری به این موضوع پرداخته و به درک عمیق‌تری از این سیستم‌های ذخیره‌سازی دست یابیم.

ذخیره ساز SAN چیست؟

ذخیره ساز SAN که به آن سن استوریج (SAN storage) نیز می گویند، یک تکنولوژی پیشرفته ذخیره متمرکز داده و اطلاعات است که با هدف مدیریت و ذخیره‌سازی امن داده‌ ها در یک شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ عملکرد و کاربرد SAN به عنوان یک شبکه خصوصی مجازی VLAN است و این تکنولوژی به شرکت ‌ها و سازمان ها کمک می‌کند تا اطلاعات و داده ‌های حساس خود را به صورت متمرکز و مدیریت شده ذخیره کنند و به آن ها دسترسی داشته باشند؛ همچنین SAN storage از ویژگی‌ هایی مانند افزایش قابلیت اطمینان و اعتماد، سرعت انتقال داده ها و افزایش ظرفیت ذخیره ‌سازی برخوردار است که تامین آن ها برای سازمان ها و کسب و کارهای مختلف موثر و مفید است.

SAN چگونه عمل می کند؟

سن استوریج را می توان یک شبکه ای در نظر گرفت که برای اتصال سرورها با ظرفیت ذخیره سازی مطلوب طراحی شده است؛ هدف از ایجاد SAN این است که تمامی ذخیره سازی ها به‌ صورت واحد و یکپارچه باشند تا آن ‌ها را به آسانی مدیریت و محافظت کرد که این متمرکز سازی را می توان به ‌صورت فیزیکی انجام داد.

شما اگر یک شبکه جداگانه دیگر برای متصل کردن سرورها به استوریج در نظر بگیرید، می‌توانید سرعت دسترسی خود را به حجم عظیمی از اطلاعات موجود در فضاهای ذخیره سازی افزایش دهید؛ باید بدانید که یک فضای ذخیره سازی (Storage Area Network) دارای 3 لایه بوده که هر کدام از لایه‌ها، ویژگی‌ های مخصوص خود را دارند که در ادامه به آن ها می پردازیم:

لایه هاست (Host Layer)

لایه هاست یا میزبان شامل سرور هایی می شود که به SAN متصل هستند و اکثر اوقات، هاست ها، بار های کاری سازمانی مانند پایگاه‌ های داده و اطلاعات را اجرا می‌کنند که نیاز به دسترسی داشتن به فضا های ذخیره سازی دارند؛ باید بدانید که هاست ‌ها از کابل اترنت برای برقراری ارتباط با سرور ها و کاربران استفاده می ‌کنند و همچنین هاست های SAN، یک آداپتور شبکه به صورت جداگانه را در خود جای داده‌ اند که برای دسترسی SAN اختصاص داده شده است.

همچنین خوب است بدانید که آداپتور شبکه‌ ای که در اکثر FC SAN ها استفاده می‌شود، آداپتور باس هاست (HBA) نامیده می‌شود که مانند اکثر آداپتورهای شبکه، از سیستم عامل مناسب برای کار با سخت افزار HBA و یک درایور دستگاه استفاده می‌کند که HBA را به سیستم عامل سرور وصل می‌کند. این پیکربندی ها باعث می‌شوند که این سرویس، قادر به این باشد که دستورات و اطلاعات را از طریق سیستم عامل به SAN و سپس به منابع ذخیره سازی آن منتقل نماید.

جالب است بدانید که یکی از محبوب ‌ترین و قدرتمند ترین تکنولوژی هایی که می‌توان برای SAN نام برد، FC است؛ اما دیگر تکنولوژی ‌های SAN که به طور وسیع پذیرفته شده شامل InfiniBand به همراه iSCSI است و هر تکنولوژی، ویژگی ‌ها و هزینه ‌های مختص به خودش را دارد .و هر سازمان بایستی به میزان حجم کاری و نیاز های ذخیره سازی خود توجه داشته باشد تا بتواند بهترین تکنولوژی را برای خود انتخاب کند.

لایه فبریک (Fabric Layer)

لایه فبریک کابل کشی و دستگاه‌ های شبکه است و بافت شبکه که هاست SAN و ذخیره ساز SAN را به هم متصل می‌کند را شامل می شود؛ سیستم های شبکه SAN در لایه فبریک شامل سوئیچ ‌ها، گیت وی ها، روتر ها و پل ‌های پروتکلی می باشند و کابل ‌کشی ها و پورت‌ های مربوط به دستگاه ‌های فبریک SAN می‌توانند از اتصالاتی همچون فیبر نوری یا کابل‌های مبتنی بر مس سنتی برای ارتباطات و تبادلات شبکه ای استفاده کنند.

لایه ذخیره سازی (Storage Layer)

لایه ذخیره سازی، شامل دستگاه‌ های ذخیره سازی مختلف می شود که اغلب از HDD و SSD تشکیل می شوند و بیشتر دستگاه‌ ها در یک SAN در گروه ‌های RAID فیزیکی مرتب سازی و سازماندهی می شوند؛ همچنین می ‌توانند برای افزایش فضای ذخیره سازی و بهبود ویژگی اطمینان دستگاه ذخیره سازی مورد استفاده قرار گیرد و به عملکرد شبکه کمک کنند.

همچنین باید اشاره کنیم که SAN از یک سری پروتکل هایی استفاده می‌کند که باعث می شوند قابلیت هایی در آن فعال شود که نرم افزار بتواند به برقراری ارتباط و آماده سازی داده ها برای ذخیره سازی بپردازد؛ جالب است بدانید که رایج ترین پروتکل در این زمینه، FCP است که دستورات SCSI را بر روی تکنولوژی FC رسم می‌کند و همچنین iSCSI SAN از یک پروتکلی به نام iSCSI استفاده می‌کند که دستورات SCSI را از طریق TCP/IP نگاشت می‌کند.

مزایای استفاده از ذخیره سازی SAN

استفاده از تکنولوژی SAN مزیت های بسیاری را برای سازمان ها فراهم می کند که در ادامه به برخی از این مزیت ها می پردازیم:

عملکرد بالا

SA معمولی از یک رویکرد Network Fabric جداگانه استفاده می‌کند که به عمل هایی که به ذخیره سازی مربوط می شوند اختصاص داده شده است.

مقیاس پذیری بالا

SAN قابلیت این را دارد که از استقرار های بسیار بزرگ و گسترده ای که شامل چندین سرور میزبان SAN، دستگاه‌های ذخیره سازی و حتی سیستم‌ های ذخیره سازی را است، پشتیبانی کند و همچنین می‌ توان میزبان ‌ها و ظرفیت ذخیره‌ سازی جدیدی را در صورت نیاز برای ساخت SAN و برآورد نیاز های خاص سازمان اضافه کرد.

دسترسی بالا

یک SAN در واقع یک ابزار متصل کننده است که همه چیز را به هر چیز دیگری وصل می‌کند؛ این به معنای این است که با پیاده سازی یک SAN، هیچ مشکلی در رابطه با برقراری ارتباط بین هاست و استوریج پیش نخواهد امد و همیشه یک مسیر جایگزین برای حفظ دسترسی فضای ذخیره سازی در اختیار خواهد بود.

وجود ویژگی ‌های مدیریتی پیشرفته

SAN از مجموعه ای که شامل رویکرد ‌های مفید برای ذخیره‌سازی کلاس های سازمانی مانند رمزگذاری اطلاعات و به حداکثر رساندن ظرفیت ذخیره‌ سازی، امنیت و انعطاف‌پذیری اطلاعات است، پشتیبانی می‌کند.

معایب شبکه ذخیره ساز SAN Storage

پس از اینکه با مزایای Storage Area Network آشنا شدیم؛ باید بدانیم که SAN معایبی نیز دارد که باید به آن ها اشاره شود:

پیچیدگی

با HBA های گران قیمت و اختصاصی که روی سرور های هاست نصب می شوند، سوئیچ ها و کابل کشی های یک شبکه Fabric پیچیده و دردسر ساز می شوند؛ بنابراین در چنین شبکه هایی، پورت ‌های پردازنده استوریج در آرایه ‌های ذخیره سازی باید با دقت بالایی طراحی و نظارت شوند تا این پیچیدگی برای شرکت ها و سازمان ‌هایی که کارکنان و بودجه کم دارند، دردسر ساز نباشد.

مقیاس پذیری

با در نظر گرفتن هزینه ها، به طور کلی SAN فقط در محیط های بزرگ و پیچیده‌ که سرور و ظرفیت ذخیره سازی قابل توجهی دارند، موثر است؛ ولی با این حال در محیط‌ های کوچک تر نیز می‌توان از SAN استفاده کرد ولی با توجه به هزینه و پیچیدگی های بسیار آن، شاید انتخاب ایده‌آلی نباشد.

مدیریت

با توجه به پیچیدگی و دشواری های سخت افزاری، چالش هایی در پیکربندی ویژگی ‌ها، مدیریت SAN، پیاده سازی RAID، تهیه مستندات و گزارش‌ گیری و… وجود دارد که جزو معایب محسوب می شوند.

کاربرد SAN Storage

خوب است بدانید که SAN، مجموعه‌ای از دیسک ها است که می توان توسط شبکه ‌ای از سرور ها به آن دسترسی داشت که اغلب برای ادغام و ترکیب کردن فضای ذخیره سازی مورد استفاده قرار می گیرد؛ یک دیتا سنتر با چندین سرور را در نظر بگیرید که هر کدام از آن ها ماشین ‌های مجازی را اجرا می‌ کنند که می ‌توانند به دلخواه خودشان در میان سرور ها مستقر و منتقل شوند؛ اگر سرور دچار خرابی شود، نیاز است که اطلاعات بازیابی یا منتقل شوند و در این حالت، به جای سازماندهی، ردیابی و استفاده از دیسک‌ های فیزیکی سرور های مرکز داده، ممکن است انتخاب یک کسب و کار این باشد که فضای ذخیره ‌سازی را به یک زیرسیستم ذخیره‌ سازی اختصاصی منتقل کند، یعنی محلی که ذخیره ‌سازی را بتوان به طور جمعی تهیه و مدیریت کرد.

چرا باید از SAN استفاده کنیم؟

کارکرد SAN این گونه است که کیفیت بالایی از سطح بلاک، سرعت دسترسی به شبکه برای ذخیره کردن چندین هاست را فراهم می کند و با اتصال هاست ها، کنترلرها، سوئیچ ها، تجهیزات و Storage و همچنین استفاده کردن از انواع پروتکل های تبادلاتی و ارتباطی پر سرعت و قابل اطمینان، SAN ها قادر به این هستند که مجموعه هایی از ذخیره سازی قبلی را، یکپارچه و بهینه کنند.

انواع پروتکل های شبکه SAN

سیستم ‌های ذخیره‌ سازی SAN از مجموعه مختلفی از پروتکل ‌های شبکه برای برقراری ارتباط با دستگاه‌ های دیگر استفاده می‌کنند که در ادامه به برخی از این پروتکل ‌ها می پردازیم:

کانال فیبر Fibre Channel (FC)

کانال فیبر، یک پروتکل سازماندهی شده است که از سرعت بالایی برخوردار است و برای انتقال داده‌ ها به صورت بلادرنگ و افزایش دادن قابلیت‌ های شبکه SAN مورد استفاده قرار می گیرد؛ این پروتکل، اغلب از کابل ‌های فیبر نوری جهت برقراری ارتباط با دستگاه ‌های ذخیره ‌سازی استفاده می‌کند و از سرعت انتقال بالایی مانند 16Gbps، 32Gbps و 128Gbps پشتیبانی می‌کند.

iSCSI (Internet Small Computer System Interface)

Iscsi، یک پروتکل شبکه است که از شبکه IP برای اتصال و برقراری ارتباط با دستگاه‌ های ذخیره ‌سازی SAN استفاده می‌ کند؛ با استفاده از این پروتکل، دستگاه ‌های ذخیره‌سازی SAN مانند دستگاه‌ های ذخیره ‌سازی متصل به شبکه IP عمل می کنند که سرعت انتقال های متفاوتی از 1Gbps تا 100Gbps و حتی بیشتر دارند.

FCoE (Fibre Channel over Ethernet)

FCoE پروتکلی است که انتقال سیگنال‌ های کانال فیبر را در شبکه اترنت ممکن می سازد؛ اتصال این پروتکل به دستگاه ‌های ذخیره ‌سازی SAN از طریق کابل‌ های اترنت است که از زیرساخت شبکه اترنت ایجاد شده می‌توان برای اتصال به دستگاه‌ های ذخیره‌ سازی SAN استفاده کرد تا دیگر نیازی به ایجاد یک شبکه جداگانه برای Fibre Channel نباشد.

NVMe over Fabrics (NVMe-oF)

NVMe-oF پروتکلی است که دستگاه‌های ذخیره ‌سازی NVMe را به صورت مستقیم به سیستم ‌ها و شبکه ‌های SAN وصل می کند همچنین این پروتکل از طریق شبکه‌ های مختلفی از جمله اترنت، Fibre Channel و InfiniBand، ارتباطات پرسرعت و زمان دسترسی کمتر را فراهم می‌کند.

اپلیکیشن ‌های مدیریت SAN

باید بدانید که برای مدیریت و پیکربندی شبکه ‌های SAN، اپلیکیشن‌ های زیادی بکار میروند که کاربران  از آن ها برای نظارت و مدیریت سیستم‌ های SAN خود استفاده می کنند. در ادامه، تعدادی از اپلیکیشن‌ های مدیریت SAN را بررسی می کنیم:

Dell EMC Unisphere

این اپلیکیشن، توسط شرکت Dell EMC، برای مدیریت و نظارت بر دستگاه های ذخیره سازی EMC ارائه شده است که امکانات متنوعی را از جمله پیکربندی، مانیتورینگ، مدیریت عیب‌یابی و گزارش‌گیری ارائه می‌دهد.

HPE OneView

HPE OneView یک پلتفرم مدیریت مبتنی بر وب است که توسط شرکت HPE ارائه شده است؛ این اپلیکیشن باعث می شود که شبکه ‌های ذخیره ‌سازی SAN و سیستم‌ های مجازی ‌سازی به صورت یکپارچه، کنترل و مدیریت شوند و همچنین انجام اقدامات مهمی مانند پیکربندی تنظیمات، مانیتورینگ و ایجاد گزارش‌ها را آسان تر می کند.

IBM Spectrum Control

این اپلیکیشن توسط IBM طراحی و ارائه شده است که در جهت کنترل و و مدیریت سیستم ‌های ذخیره‌سازی SAN و NAS (Network-Attached Storage) مورد استفاده قرار می گیرد، خوب است بدانید Spectrum Control نیز امکاناتی از جمله مانیتورینگ، پیکربندی، عیب‌یابی و بهینه‌سازی را فراهم می سازد.

NetApp OnCommand System Manager

این اپلیکیشن توسط شرکت NetApp طراحی و ارائه می‌شود و برای نظارت و مدیریت دستگاه ‌های ذخیره ‌سازی NetApp مورد استفاده قرار می گیرد؛ OnCommand System Manager نیز مانند موارد ذکر شده، امکاناتی مانند پیکربندی، مانیتورینگ، عیب‌یابی و مدیریت سیستم ‌هایی که به صورت فایل هستند را به شکل بلادرنگ فراهم می‌کند.

Pure Storage Pure

این اپلیکیشن توسط شرکت Pure Storage ارائه شده است که برای نظارت بر دستگاه‌ های ذخیره ‌سازی Pure Storage مورد استفاده قرار می گیرد؛ همچنین این نرم‌افزار امکانات زیادی را جهت نظارت داشتن بر حجم گسترده‌ای از ولوم ‌ها و فضا های ذخیره‌ سازی، تحلیل و بهینه ‌سازی زیرساخت فراهم می‌کند.

تجهیزات مورد استفاده در SAN

شبکه‌های فضای ذخیره ‌سازی از تجهیزات متنوعی تشکیل شده ‌اند که باعث می شوند داده ‌ها و اطلاعات به صورت متمرکز و مقیاس‌ پذیر ذخیره و مدیریت شوند؛ در ادامه با برخی از تجهیزات اصلی که در SAN مورد استفاده قرار می گیرند آشنا می شویم.

نرم‌افزار مدیریت SAN 

نرم‌افزار های مدیریت SAN همانطور که از اسمشان هم مشخص است، جهت مدیریت و پیکربندی شبکه‌ های ذخیره‌ سازی SAN مورد استفاده قرار می گیرند و امکانات زیادی را از جمله مدیریت تجهیزات ذخیره‌سازی، پیکربندی آرایه ‌های تحت شبکه، مدیریت مجازی ‌سازی ذخیره‌ سازی و همچنین تجمیع منابع را فراهم می‌سازد.

آرایه‌های ذخیره‌سازی(Storage Arrays)

آرایه‌ های ذخیره‌ سازی SAN همان دستگاه ‌های فیزیکی ای هستند که دیسک ‌ها را برای ذخیره ‌سازی داده ‌ها آماده می‌کنند و شامل درایو های سخت، درایو های حالت جامد (Solid-State Drives) و سایر تکنولوژی ‌ها و فرایند های ذخیره‌ سازی می شوند؛ همچنین آرایه‌ های ذخیره ‌سازی، از طریق شبکه‌ های فیبر نوری و یا شبکه ‌های اترنت پرسرعت به شبکه SAN وصل می‌شوند.

سن سوئیچ ‌هایSAN (SAN Switches)

سوئیچ‌ های SAN برای وصل کردن آرایه ‌های ذخیره ‌سازی و سیستم های مختلف به شبکه SAN مورد استفاده قرار می گیرند و از پورت ‌های فیبر نوری یا اترنت استفاده می‌ کنند تا امکان انتقال اطلاعات بین دستگاه‌ ها را فراهم سازند.

ماژول‌های توسعهSAN (SAN Expansion Modules)

ماژول های توسعه، برای افزایش قابلیت‌ های تحمل‌ پذیری خطا و افزایش ظرفیت ذخیره ‌سازی در شبکه SAN استفاده می‌شوند؛ به طوری که آن ها به روی آرایه ‌های ذخیره‌ سازی افزوده می ‌شوند و امکان افزایش تعداد درایو ها و ایجاد مسیر های ارتباطی و تبادلاتی بیشتر را فراهم می‌کنند.

ماژول‌های تحلیلگر شبکه(Network Analyzers)

این ماژول‌ها جهت نظارت و آنالیز ترافیک شبکه SAN طراحی شده اند که بر خلاف اسمی که دارند، در قالب نرم‌افزارهای کاربردی استفاده می شوند و امکان مشاهده و آنالیز جریان‌های داده در شبکه SAN را فراهم ساخته و به شناسایی خطا ها و عیب ‌یابی کمک می‌کنند.

کابل‌ها و فیبر نوری

کابل ‌ها و فیبر نوری برای متصل کردن پرسرعت آرایه‌ های ذخیره‌ سازی و سوئیچ ‌های SAN به یکدیگر، استفاده می شوند.

ذخیره ساز NAS

فضای ذخیره سازی متصل به شبکه یا Network-attached storage (NAS)، یک فرایند ذخیره سازی داده ها بر پایه فایل متصل به یک شبکه کامپیوتری است که دسترسی به داده ها را به یک گروه ناهمگون از مشتریان فراهم می سازد؛ همچنین NAS، بصورت اختصاصی برای ارائه فایل ها از طریق سخت افزار، نرم افزار و پیکربندی تخصصی طراحی و تنظیم شده است.

کاربران یک شبکه محلی (LAN) از طریق اتصال اترنت، به فضای ذخیره سازی مشترک دسترسی پیدا می کنند؛ خوب است بدانید که دستگاه های NAS معمولا صفحه کلید یا نمایشگر ندارند و با استفاه از ابزار مبتنی بر مرورگر، پیکربندی و مدیریت می شوند؛ هر یک از NAS ها به عنوان یک Node در شبکه، توسط یک IP منحصر به فرد دارند، که روی LAN واقع شده است.

ذخیره ساز DAS

DAS (Direct Attached Storage)، یک استوریج دیجیتالی است که به طور مستقیم بهStorage Controller کامپیوتر یا سرور وصل می‌شود و در طی مسیر ارتباطی، هیچ دستگاه رابطی در آن میان وجود ندارد؛ از آنجایی که کنترل سخت‌افزاری DAS از طریق سرور است و بخشی از شبکه ذخیره سازی محسوب نمی شود، DAS از پروتکل ‌های سطح بلوک مثل SCSI و SATA برای دسترسی به اطلاعات استفاده می‌کنند. DAS ها معمولاً در اپلیکیشن هایی مانند پایگاه‌های داده یا سرورهای مجازی استفاده می‌شوند که به عملکرد بالایی نیاز دارند؛ در این ذخیره ساز ها از اینترفیس ‌های مختلفی مانند USB، SCSI، SATA و Esata استفاده می‌شود که پیکربندی DAS را بسیار ساده‌تر از سایر استوریج‌ ها می کند.

تفاوت ذخیره ساز های NAS ، DAS و  SAN

واضح است که این ذخیره ساز ها، تفاوت هایی با هم دارند که در این بخش به همان تفاوت ها خواهیم پرداخت.

به طور کلی، استوریج‌ NAS و SAN فقط زمانی مورد استفاده قرار می گیرند که به ذخیره سازی مبتنی بر شبکه نیاز باشد؛ از نظر سازمان ها می‌ توان گفت که این دو مکمل هم هستند و نیاز های مختلف متنوع سازمان‌ها را با یکدیگر پوشش می‌دهند؛ از جمله مهم ترین و بیشترین تفاوت های NAS و SAN می توان به موارد زیر اشاره کرد.

1. پروتکل دسترسی در SAN، همان پروتکل ISCSI و FC است، ولی پروتکل دسترسی در NAS پروتکل CIFS و NFS است.
2. NAS برای وصل شدن به شبکه، از کابل اترنت استفاده می‌کند ولی SAN، از FC برای برقراری ارتباط با شبکه استفاده می‌کند.
3. نحوه دسترسی در SAN به صورت Block Level است ولی در NAS به صورت File Level تعریف می شود.
4. مدیریت فایل‌ها در SAN برعهده سیستم هایی است که با استفاده از ساختار Block Level به SAN دسترسی پیدا می کنند ولی در NAS، مدیریت و نظارت فایل ‌ها و کنترل دسترسی بر عهده سیستم عامل خود سیستم NAS است.
5. استوریج های NAS، استوریج های ارزانتر و مقرون به صرفه تر هستند چون تنظیمات و فعالیت های آن بر اساس نیاز های سازمانی است، ولی قیمت و هزینه ذخیره ساز SAN بیشتر است چون کانفیگ پیچیده تری دارد.

برای داشتن اطلاعات بیشتر در رابطه با پروتکل شبکه چیست؟ کلیک کنید.

جمع بندی

در این مطلب با ذخیره ساز های SAN، DASو NAS آشنا شدیم و دریافتیم که چقدر می تواند در عملکرد سازمانی مفید و موثر بوده و به حفاظت و مدیریت از آن کمک کند. شرکت داریا در تامین، حفظ و تقویت امنیت سازمان ها فعالیت می کند و با ارائه دادن بهترین خدمات از جمله فروش بهترین فایروال های بازار با مناسب ترین قیمت، ارائه خدمات لایسنس و ضمانت پس از فروش، به مشتریان خود یاری می رساند. شما می توانید برای دریافت مشاوره رایگان و خرید محصولاتی همچون فایروال و اکسس پوینت، با کارشناسان و مشاوران ما در ارتباط باشید.

افزایش مداوم و روز افزون میزان انتقال داده، نیاز به کابل های مختلف جهت هموارسازی فرآیند انتقال سیگنال ها را بیش از پیش آشکار می کند. کیفیت بالای کابل های انتقال دهنده تضمین کننده ارتباطات پایدار و انتقال آسان و بی دغدغه اطلاعات خواهد بود. در دنیای تکنولوژی انواع مختلفی از کابل ها وجود دارد که هر کدام کاربرد خاصی دارند. در این مطلب با ما همراه باشید تا کابل کواکسیال ( Coaxial cable) را از جوانب گوناگون مورد کاواش قرار دهیم.

کابل کواکسیال چیست؟

کابل کواکسیال ( Coaxial cable) نوعی کابل الکتریکی است که معمولا برای انتقال سیگنال های دارای فرکانس بالا مورد استفاده قرار می گیرد. اجزای تشکیل دهنده ی آن عبارت هستند از، یک رسانای ( هادی) مرکزی، یک لایه عایق، یک سپر فلزی و یک لایه عایق بیرونی. طراحی کابل کواکسیال انتقال موثر سیگنال ها را با حداقل تداخل و نویز ممکن می سازد.

به طور کلی کابل کواکسیال یا Coaxial Cable یک نوع کابل الکتریکی است که برای انتقال سیگنال‌های فرکانس بالا مانند تلویزیون، اینترنت و سایر ارتباطات مخابراتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کابل از چهار لایه اصلی تشکیل شده است:

1. هسته داخلی (رسانا): معمولاً از مس ساخته شده و وظیفه اصلی آن انتقال سیگنال است.
2. عایق دی‌الکتریک: لایه‌ای که هسته داخلی را احاطه کرده و وظیفه جداسازی هسته از لایه‌های بیرونی را بر عهده دارد.
3. شیلد فلزی: یک لایه فلزی که دور عایق دی‌الکتریک پیچیده شده و برای جلوگیری از تداخلات الکترومغناطیسی (EMI) استفاده می‌شود.
4. روکش خارجی: لایه‌ای از مواد پلاستیکی که تمامی لایه‌ها را پوشش داده و کابل را از آسیب‌های خارجی محافظت می‌کند.

این ساختار موجب می‌شود که کابل کواکسیال نسبت به تداخلات الکترومغناطیسی مقاوم باشد و بتواند سیگنال‌ها را با کمترین تضعیف منتقل کند.

کابل کواکسیال چگونه کار می کند؟

کابل Coaxial جهت حمل سیگنال های الکتریکی بین دستگاه های مختلف استفاده می شود. رسانای مرکزی وظیفه حمل سیگنال ها را برعهده دارد، در مقابل سپر فلزی بیرونی، کار محافظت در برابر تداخل خارجی را انجام می دهد. همانطور که از نامشان برمی آید دو لایه ی نارسانا وظیفه عایق سازی را فراهم می کنند و یکپارچگی و کیفیت سیگنال را تضمین می کنند. طراحی خاص این کابل موجب می شود در فواصل طولانی سیگنال های دارای فرکانس بالا به شکل موثری انتقال یابند.

مزایای استفاده از کابل کواکسیال

یکی از مزایای اصلی کابل های کواکسیال در توانایی آن ها برای انتقال سیگنال در فواصل طولانی بدون افت کیفیت نهفته است. مزیت دوم این کابل ها محافظت بهتر در برابر تداخل خارجی است؛ در مقایسه با سایر انواع کابل ها کابل کواکسیال با کیفیت تر عمل می کند. همچنین کابل Coaxial  دارای قابلیت اطمینان و عملکرد بالاست و به همین دلیل به طور گسترده ای در تلویزیون های کابلی، اتصالات اینترنتی و مخابراتی مورد استفاده قرار می گیرد.

معایب استفاده از کابل کواکسیال

از مهمترین مسائلی که استفاده از کابل های کواکسیال را چالش برانگیز می کند،قیمت این نوع کابل هاست. در واقع گران هستند. همچنین جهت جلوگیری از هرگونه تداخلی، کابل Coaxial باید به زمین متصل شود. و از آنجایی که دارای چندین لایه است، بسیار حجیم است. از عیوب دیگر این کابل ها می توان احتمال شکستن کابل و همچنین اتصال مفصل t توسط هکرها( که امنیت داده ها را به خطر می اندازد) را می توان نام برد.

کاربردهای مختلف کابل کواکسیال

این کابل ها در صنایع مختلف مورد استفاده هستند که در ذیل به برخی از این مصارف اشاره می شود.

اتصال به اینترنت

در واقع بسیاری از ارائه دهندگان خدمات اینترنت در اکثر کشورها از کابل کواکسیال برای ارائه اینترنت پرسرعت برای مصارف خانگی استفاده می کنند؛ در ایران به جای این نوع کابل در مصارف اینترنتی از کابل Twisted pair استفاده می شود. برای پشتیبانی از اتصالات اینترنت با پهنای باند زیاد، کابل های Coaxial پهنای باند و کیفیت سیگنال کافی را فراهم می کنند.

کابل اترنت در مقایسه با کابل کواکسیال با سرعت بالاتر و تاخیر کمتری داده ها را در اینترنت انتقال می دهد.

اتصالات تلویزیون

کابل Coaxial  معمولا برای اتصالات تلویزیونی استفاده می شود؛ و کابل استاندارد برای نصب تلویزیون های کابلی است. کابل کواکسیال امکان انتقال سیگنال های تلویزیونی را در فواصل طولانی بدون افت کیفیت فراهم می کند. همچنین با انواع مختلف تکنولوژی های مرتبط با تلویزیون از جمله سیگنال های آنالوگ و دیجیتال سازگار است.

اتصالات صوتی

از کابل کواکسیال برای اتصالات صوتی نیز استفاده می شود. کابل‌های صوتی دیجیتال کواکسیال معمولاً برای انتقال سیگنال‌های صوتی با کیفیت بالا در سیستم‌های سینمای خانگی و تنظیمات صوتی حرفه‌ای استفاده می‌شوند. یکپارچگی سیگنال در کابل های Coaxial  خوب است و امکان حمل سیگنال های صوتی آنالوگ و دیجیتال را دارا می باشد.

نصب دوربین های امنیتی

کاربرد دیگر کابل های کواکسیال معمولا در نصب دوربین های امنیتی است. اغلب در سیستم های تلویزیونی مدار بسته (CCTV) برای انتقال سیگنال های ویدئویی از دوربین ها به دستگاه های ضبط یا نظارت استفاده می شود. کابل کواکسیال پهنای باند و کیفیت سیگنال کافی را برای انتقال ویدئو با کیفیت بالا در فواصل طولانی فراهم می کند.

اتصالات آنتن ها

همچنین کابل کواکسیال معمولا برای اتصال آنتن ها نیز مورد استفاده قرار می گیرد و یک رسانه کارآمد برای انتقال سیگنال فرکانس های رادیویی از آنتن به تجهیزات گیرنده است. کیفیت سیگنال کابل کواکسیال عالی است و میزان تداخل را به حداقل می رساند و در نتیجه گزینه ایده آلی برای نصب آنتن ها است.

انواع کابل های Coaxial

هر نوع از کابل کواکسیال عملکرد و هدف منحصر به فردی دارد. بسته به نوع صنعت، تجهیزات و یا کاربرد، می توان کابل های کواکسیال با اهداف مختلف و طیف وسیعی از کاربردها طراحی کرد.

RF Cables: با شنیدن نام کابل کواکسیال اولین چیزی که به ذهن اکثر مردم می رسد، کابل های فرکانس رادیویی (RF) هستند. کابل های RF خطوط استاندارد تلویزیون های کابلی هستند که به پورت سیگنال ورودی یا دستگاه ورودی RF متصل می شوند. کابل‌های RF که برای انتقال های راه دور در نظر گرفته نشده‌اند و برای مصارف خانگی، قطعات صوتی/بصری در فواصل کوتاه یا اپلیکیشن های کم‌ترافیک ایده‌آل هستند.

RG-6: نوعی کابل کواکسیال است که معمولاً برای کاربردهای نیازمند پهنای باند بالا مانند تلویزیون کابلی و نصب ماهواره استفاده می شود. دارای رسانای مرکزی ضخیم تری است و محافظت بهتری در آن انجام می شود؛ که این امر موجب می شود که برای استفاده در مسافت های طولانی تر که نیازمند فرکانس بالا است مناسب باشد.

کابل Coaxial RG-6 به شکل گسترده ای در تاسیسات مسکونی و تجاری مورد استفاده قرار می گیرد و با داشتن مقاومت ظاهری (impedance) 75 اهم هستند که آنها را بادوام و قابل اعتماد می کند. RG-6 به دلیل عملکرد برتر آن به طور کلی برای کاربردهای مدرن ترجیح داده می شود.

RG-59: رسانای مرکزی RG-59 نازک‌تر است و برای مصارف کوتاه‌تر و فرکانس‌های پایین‌تر مناسب است. مقاومت ظاهری در این مدل نیز 75 اهم است. در نصب تلویزیون های کابلی از کابل های RG-59 نیز استفاده می شود.

 در حالی که آنها گزینه های قابل اعتمادی برای انتقال ویدیو هستند، اما با افزایش مسافت سیگنال ضعیف تر می شود؛ این امر کابل های RG-59  را برای تلویزیون های مدار بسته (CCTV) مانند فیلم های امنیتی، مانیتورهای اتاق کنترل و استودیوهای ضبط ایده آل می کند.

RG-62: کابل های RG-62 برای حمل سیگنال های الکترومغناطیسی با فرکانس بالا طراحی شده اند. عامل متمایز کننده کابل های RG-62 توانایی آنها در انتقال داده ها در فواصل طولانی با قابلیت اطمینان بالا است. این عملکرد با ظرفیت بالا باعث می شود این کابل ها در آنتن دهی خودرو و برنامه های ماهواره ای بسیار مفید باشند. کابل RG-62 دارای 93 oh است که نمایان گر سیگنال خوبی است.

RG-8: کابل‌های RG-8 کاربردهای فراوانی دارند که نیازمند ولتاژ بالا و تلفات کمتر در انتقال‌های مسافت های طولانی است. مقاومت ظاهری (impedance) این نوع کابل کواکسیال  50-0 صبحگاهی هستند و اغلب در دستگاه های رادیویی ham( آماتوری)و سایر دستگاه های انتقال توان بالا استفاده می شوند. این کابل ها یکی از لوازم اصلی در صنایع مخابرات و پخش است. کابل‌های RG-8 به دلیل مقاومت بالا در برابر تلفات، برای انتقال فرکانس‌های رادیویی در فواصل طولانی بسیار مناسب هستند.

RG-11: کابل‌هایRG-11 کابل‌های کواکسیال ضخیم‌تری هستند که در آن ها میزان اطلاعات از دست رفته کم است یا صفر است؛ برای مسافت های طولانی طراحی شده اند و اغلب در اپلیکیشن های داده با پهنای باند بالا استفاده می شوند. استفاده های رایج کابل های RG-11 ارتباطات، شبکه های اصلی و سیستم های نظارتی تصویری از راه دور هستند. این کابل ها نسبت به کابل های RG-6 یا RG-59 ظرفیت بیشتری برای انتقال  داده از راه دور را دارند.

RG-213: کابل‌های RG-213 خطوط فوق‌العاده قابل اعتماد با تلفات کم و ظرفیت بالا هستند. علیرغم شباهت کابل‌های RG-213  به کابل‌های RG-8، آن ها به جای فوم، با یک لایه عایق جامد تجهیز شده‌اند و دارای 50 اهم مقاومت ظاهری هستند که بیانگر تلفات کم در انتقال است. این کابل های توانمند، اغلب برای رادیو CB، اتصال به اینترنت یا سیستم های uplink موبایل استفاده می شود.

LMR: کابل های Land Mobile Radio مجموعه ای از کابل های کواکسیال هستند که برای ارتباطات بی سیم طراحی شده اند. ویژگی کلیدی این نوع از سیم های کواکسیال انعطاف پذیری و کاربرد آنها در شبکه های ارتباطی است. از آنجایی که کابل های LMR انعطاف پذیر هستند، برای سیستم های پیچیده مناسب هستند. رایج ترین کاربرد کابل های LMR، شبکه های ارتباطی مانند سیستم های رادیویی یا شبکه های تلفن همراه است. این کابل ها در رتبه بندی مقاومت ظاهری از 50 اهم تا 75 اهم متفاوت هستند. کابل های LMR انعطاف پذیر، بادوام و قابل اعتماد هستند.

کابل دو محوره: کابل های دو محوره (Twinaxial) نوع تخصصی کابل های کواکسیال هستند. آنها اغلب در مکان‌های انتقال داده‌ که نیازمند ظرفیت سرعت-بالا هستند مورد استفاده قرار می گیرند. تفاوت اساسی این کابل ها رسانای ( هادی)داخلی دوگانه است که به صورت جفتی به هم می پیچند. وجود دو رسانای مرکزی قابلیت انتقال سرعت-بالا را در فواصل کوتاه را فراهم می کند. این طراحی خاص باعث می‌شود که کابل‌های دو محوره برای سیستم‌های پیچیده کامپیوتری و توسعه ویدئوهای دیجیتالی مناسب باشند.

کابل های سه محوره: کابل های سه محوری( Triaxial)مشابه کابل های دو محوره هستند با یک تفاوت اساسی. دارای یک لایه رسانای سوم نیز هستند. لایه اضافی پهنای باند بیشتری را برای انتقال با ظرفیت بالا فراهم می کند. اگرچه همچنان در انتقال‌های مسافت کوتاه استفاده می‌شوند، ولی بهترین کاربرد آن ها در فیلم‌برداری، تولیدات تلویزیونی و دستگاه‌های فیلم است.

تفاوت کابل های کواکسیال تک شیلد با دو شیلد

تفاوت اصلی بین کابل کواکسیال تک شیلد (single shielded) و کابل کواکسیال دو شیلد (double shielded) در سطح حفاظت آنها در برابر تداخل نهفته است. کابل کواکسیال تک شیلد دارای یک لایه محافظ فلزی است که محافظت اولیه در برابر تداخل خارجی را ایجاد می کند. در مقابل، کابل کواکسیال دو لایه (دو شیلد) دارای دو لایه محافظ فلزی است که محافظت بهتر و یکپارچگی سیگنال بهتری را در محیط‌هایی با سطوح تداخل بالا ارائه می‌دهد.

آیا کابل کواکسیال می تواند از سیگنال های ویدئویی با کیفیت بالا پشتیبانی کند؟

جواب این سوال مثبت است؛ کابل کواکسیال می تواند سیگنال های ویدئویی با کیفیت بالا را پشتیبانی کند. کابل های کواکسیال با پهنای باند کافی، مانند RG-6 یا RG-11، می توانند سیگنال های ویدئویی با وضوح بالا را بدون افت کیفیت در فواصل متوسط ​​ارسال کنند. برای فواصل طولانی تر یا وضوح بالاتر، استفاده از تقویت کننده های سیگنالی، یا گزینه های جایگزین مانند کابل های رابط چندرسانه ای با کیفیت بالا (HDMI) توصیه می شود تا عملکرد بهینه تضمین شود.

آیا امکان نصب کابل کواکسیال در فضای باز وجود دارد؟

جواب این سوال نیز مثبت ولی مشروط است؛ باید گفت که کابل کواکسیال را می توان برای استفاده در فضای باز نصب کرد ولی در انتخاب نوع کابل باید دقت کافی را داشته باشید تا کابلی را  انتخاب کنید که به طور خاص برای استفاده در فضای باز طراحی شده باشد.

کابل های کواکسیال فضای باز دارای لایه ها و مواد محافظ اضافی هستند که آنها را در برابر شرایط آب و هوایی مختلف از جمله رطوبت، تابش(UV) و نوسانات دمایی مقاوم می کند. این کابل ها عملکرد و دوام طولانی مدتی را در محیط های روباز ارائه می کنند.

آیا طول کابل کواکسیال بر کیفیت سیگنال تاثیر دارد؟

طول کابل کواکسیال بر کیفیت سیگنال تاثیر گذار است. با افزایش فاصله، سیگنال احتمالا تضعیف می شود و در نتیجه قدرت سیگنال کاهش می یابد و به طبع آن از کیفیت نیز کاهیده می شود. بنابراین، بررسی دقیق طول کابل و انتخاب اندازه و نوع کابل کواکسیال مناسب برای اطمینان از کیفیت سیگنال بهینه برای کاربرد مد نظر حائز اهمیت است.

منظور از Impedance و Capacitance در کابل کواکسیال چیست؟

مقاومت ظاهری Impedance و ظرفیت خازنی Capacitance دو ویژگی مهم کابل کواکسیال هستند. مقاومت ظاهری به مقاومت کلی کابل در مقابل جریان متناوب اشاره دارد. معمولاً بر حسب اهم بیان می‌شود و یک پارامتر مهمی برای اطمینان از انتقال صحیح سیگنال و تطبیق بین دستگاه‌ها است. در مقابل، ظرفیت خازنی به توانایی کابل برای ذخیره سازی بار الکتریکی اشاره دارد که به سرعت عبور سیگنال در کابل و یکپارچگی سیگنال می تواند تأثیر داشته باشد.

تفاوت کابل کواکسیال بیس باند و باند پهن

کابل کواکسیال باند پایه( Baseband) برای انتقال مستقیم و بدون تغییر(modulation ) یک سیگنال واحد که معمولاً دیجیتالی است، طراحی شده است. معمولاً برای انتقال سیگنال های ویدیویی از منبع مثلا کامپیتور به نمایشگرها استفاده می شود. در حالیکه، کابل کواکسیال باند پهن (broadband) برای انتقال همزمان چندین سیگنال که اغلب دارای رِنج های مختلف فرکانسی هستند، استفاده می شود؛ تلویزیون های کابلی و اتصالات اینترنتی  دو مثال از کاربردهای کابل کواکسیال باند پهن هستند.

کاربردهای دیگر کابل های کواکسیال

کابل کواکسیال کاربردهای مختلف دیگری بغیر از مخابرات و شبکه نیز دارد؛ در زمینه پزشکی برای تجهیزات تصویربرداری مانند دستگاه های MRI و در مسائل نظامی و هوافضا برای سیستم های ارتباطی و راداری مورد استفاده قرار می گیرند. علاوه بر این ها، در تولیدات صوتی/تصویری، الکترونیک خودرو و بسیاری از صنایع دیگر که انتقال سیگنال قابل اعتماد ضروری است، استفاده می شود.

سخن آخر

بنظر نمیرسد که تکنولوژی های بی سیم در آینده قصدی برای کنار گذاشتن سیستم های مبتنی بر کابل را داشته باشند؛ در واقع این دو به طور فزاینده ای مکمل یکدیگر خواهند بود. پس می توان گفت که کابل ها آمده اند که بمانند. در مقاله امروز سعی شد تا کابل های Coaxial از جنبه های مختلف بررسی شوند تا بلکه توانسته باشیم هر چند کم یر معلومات خوانندگان عزیز بیافزاییم و پاسخی مناسب برای سوالات شما فراهم آورده باشیم.

سوالات متداول:

کابل کواکسیال چیست؟

 نوعی خط انتقال است که برای انتقال سیگنال های الکتریکی با فرکانس بالا و تلفات کم استفاده می شود. و کاربردهای فراوانی در زمینه مختلف از شبکه گرفته تا اتومبیل سازی دارد.

کابل کواکسیال برای چه مواردی استفاده می شود؟

کابل coaxial به عنوان انتقال دهنده ی سیگنال های فرکانس رادیویی است ودر صنایع مختلف مورد استفاده است؛ از جمله خطوط تغذیه اتصال فرستنده‌ها و گیرنده‌های رادیویی به آنتن‌های آنها، اتصالات شبکه های کامپیوتری (به عنوان مثال، اترنت)، صوت دیجیتال (S/PDIF) و توزیع سیگنال‌های تلویزیون های کابلی.

چرا کابل کواکسیال بهتر است؟

در مقایسه بین coaxial و جفت تابیده twisted pair، کابل‌های کواکسیال می‌توانند بیش از 80 برابر حجم داده‌های یک کابل twisted pair را انتقال دهند و به همین دلیل است کابل‌های کواکسیال معمولا برای ارتباطات پرسرعت اینترنتی، کابلی و خدمات مخابراتی استفاده می‌شوند.

زمانی که اینترنت جهانی شکل گرفت، کاربران برای اینکه از اینترنت استفاده کنند، نیاز به داشتن آی پی شخصی داشتند، به این صورت که اگر شرکت یا سازمانی IP اختصاصی خود را نداشتند، امکان اتصال به اینترنت وجود نداشت.

اما این روش یک مشکل بسیار بزرگ داشت و آن این بود که اگر پیشرفت و استفاده از اینترنت روز به روز افزایش می یافت و به این ترتیب تمام آی پی ها مورد استفاده قرار میگرفت و تمام میشد؛ از این رو یک پروتکل پیاده سازی شد به نام NAT که این مشکل را برطرف کرد.

IP چیست؟

یک سیستم کامپیوتری یا یک تلفن همراه برای دسترسی به اینترنت نیاز به یک آدرس آی پی دارد. این آدرس آی پی یک کد منحصر به فرد متشکل از اعداد و دات (.) است؛ باید بدانید که این کد 32 بیتی است. به طور خلاصه IP به شما کمک میکند تا محدوده سیستم کامپیوتری (لوکیشن) شما مشخص شود و بر اساس این آدرس میتوانید اطلاعات دقیق تری از گوگل و سایر موتورهای جست و جو گر دریافت کنید.

به طور خلاصه آدرس آی پی، یک سری اعداد یونیک و منحصر به فرد برای هر سیستمی است که به موجب این آدرس، دستگاه به اینترنت متصل میشود.

نسخه‌های آدرس IP در شبکه

دو نوع نسخه آدرس دهی در شبکه وجود دارند که به صورت های زیر هستند:

IPV4 با ظرفیت 4 میلیارد آدرس آی پی => مثال: 192.168.1.1 => فضای 32 بیتی

IPV6 با ظرفیت تقریبا بی نهایت (حدود 3.4×10³⁸  آدرس ‌IP) => 2001:db8:85a3::8a2e:370:7334 => فضای 128 بیتی

NAT چیست؟

اما سوال اصلی این است که NAT چیست و چه ارتباطی به آی پی دارد؟ به طور کل NAT کوتاه شده عبارت Network Address Translation است. پروتکل NAT با قرارگیری در لایه OSI شبکه، فرایندی را ایجاد میکند که به موجب این مکانیزم، آدرس آی پی های خصوصی یک شبکه به یک یا چندین آی پی عمومی ترجمه می‌شوند.

فناوری NAT این امکان را برای سازمان یا یک شرکت فراهم میکند تا با استفاده از آی پی عمومی کمبود IPv4 جبران شود. همچنین یک نکته بسیار مهمی که در رابطه با NAT وجود دارد؛ این است که
NAT با پنهان‌سازی ساختار آدرس‌دهی داخلی، نقش مکملی در افزایش امنیت شبکه ایفا می‌کند.

در مورد nat یک مورد بسیار مهم است که باید بدانید و آن این است که در واقع nat  یک راهکار کوتاه مدت است.

NAT چگونه کار می کند؟

NAT سرویسی است که بر روی یک روتر یا پلت فرم اِج برای اتصال شبکه های خصوصی به شبکه های عمومی مانند اینترنت عمل می کند. NAT اغلب در روتر WAN Edge پیاده‌سازی می‌شود تا دسترسی به اینترنت را در سایت‌های اصلی، دانشگاه، شعبه و مکان‌یابی فعال کند.

با NAT، یک سازمان به یک آدرس IP یا یک آدرس IP عمومی محدود نیاز دارد تا یک گروه کامل از دستگاه‌ها را هنگام اتصال به خارج از شبکه خود نشان دهد. ترجمه آدرس پورت (PAT) یک IP واحد را قادر می سازد تا با استفاده از ترجمه IP و آدرس پورت توسط چندین میزبان به اشتراک گذاشته شود.

آیا NAT یک ویژگی امنیتی در روتر است؟

NAT یک ویژگی شبکه است که می تواند با پنهان کردن شبکه های داخلی از شبکه های عمومی به کاهش خطر امنیتی سازمانی کمک کند. به طور پیش‌فرض، اگر ترجمه NAT از قبل موجود نباشد، IPهای عمومی خارج از میزبان نمی‌توانند با میزبان IP خصوصی داخلی ارتباط برقرار کنند. بنابراین، NAT شبکه های عمومی و خصوصی را جدا می کند.

علاوه بر این، سازمان‌هایی که از NAT استفاده می‌کنند می‌توانند امنیت چند لایه را برای مسدود کردن تهدیدها و محافظت در برابر فعالیت‌های مخرب پیاده‌سازی و حفظ کنند. پلت فرم لبه شما ممکن است بتواند این خدمات امنیتی ضروری را انجام دهد.

چگونه NAT می تواند به انتقال به IPv6 کمک کند؟

در حالی که IPv6 تعداد زیادی فضای آدرس IP را برای برآورده کردن نیازهای روزافزون میزبان در شبکه‌های امروزی ارائه می‌کند، این احتمال وجود دارد که شما به آدرس‌های IPv6 و IPv4 برای همزیستی در شبکه خود نیاز داشته باشید.

NAT می‌تواند به پشتیبانی از این همزیستی و انتقال کمک کند و به دستگاه‌های دارای IPv6 اجازه می‌دهد با دستگاه‌های فقط IPv4 و بالعکس ارتباط برقرار کنند. NAT به سازمان ها اجازه می دهد تا شبکه های IPv6 و IPv4 را با استفاده از ترجمه های NAT64 متصل کنند.

مثال های NAT

روتر یک شبکه خصوصی را به اینترنت متصل می کند: روتر که برای استفاده از NAT پیکربندی شده است، آدرس های IP خصوصی دستگاه های موجود در شبکه را به آدرس های IP عمومی ترجمه می کند. این دستگاه‌های داخلی را قادر می‌سازد تا با دستگاه‌های موجود در اینترنت ارتباط برقرار کنند، در حالی که از دید عموم پنهان می‌مانند.

یک سازمان چندین مکان اداری دارد و می‌خواهد همه آنها را با استفاده از یک شبکه خصوصی به هم متصل کند: NAT می‌تواند برای ترجمه آدرس‌های IP دستگاه‌های موجود در هر شبکه استفاده شود تا بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، گویی در همان شبکه هستند. این به شرکت اجازه می دهد تا شبکه داخلی خود را خصوصی و امن نگه دارد، در حالی که به کارمندان در مکان های مختلف اجازه می دهد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

مزایای NAT

NAT چندین مزیت کلیدی ارائه می‌دهد که برای بهبود عملکرد و امنیت شبکه‌های داخلی بسیار مفید است:

حفاظت از آدرس IP: با فعال کردن چندین دستگاه برای اشتراک گذاری یک آدرس IP، NAT به حفظ فضای آدرس IP کمک می کند. این امر به ویژه برای سازمان هایی که تعداد محدودی آدرس IP توسط ISP آنها اختصاص داده شده است بسیار مهم است.

امنیت بهبود یافته: NAT می تواند با پنهان کردن شبکه داخلی از دنیای خارج، معیاری از امنیت را فراهم کند. این می تواند برای جلوگیری از حملاتی که آدرس های IP خاصی را هدف قرار می دهند یا برای جلوگیری از دسترسی مستقیم به دستگاه های موجود در شبکه داخلی از اینترنت مفید باشد. NAT همچنین می تواند به جلوگیری از دسترسی دستگاه های موجود در شبکه داخلی به وب سایت های مخرب یا ناخواسته کمک کند.

سرعت بهتر: NAT می تواند سرعت ارتباط را با کاهش تعداد بسته هایی که باید از طریق شبکه هدایت شوند، بهبود بخشد. این به این دلیل است که NAT نیازی به داشتن آدرس IP منحصر به فرد خود را برای هر دستگاه در شبکه داخلی برطرف می کند.

انعطاف پذیری: NAT همچنین می تواند برای ایجاد انعطاف پذیری در طراحی شبکه استفاده شود، که به ویژه برای سازمان هایی که می خواهند پیکربندی شبکه خود را بدون تغییر آدرس IP خود تغییر دهند، مفید است. سازمان ها ممکن است بخواهند پیکربندی شبکه خود را برای بهبود امنیت یا عملکرد یا اضافه کردن دستگاه های جدید به شبکه تغییر دهند.

Multi-homing NAT: می تواند برای اجازه دادن به دستگاه های موجود در یک شبکه خصوصی برای اتصال به چندین شبکه عمومی استفاده شود، یک روش پیکربندی شبکه به نام multi-homing. این می‌تواند برای سازمان‌هایی که می‌خواهند به چندین ISP متصل شوند یا می‌خواهند در صورت از کار افتادن یکی از ISP‌ها، Failover ارائه دهند، ارزشمند باشد. مولتی هومینگ با NAT، افزونگی اتصال را فراهم می کند و با اجازه دادن به ترافیک از طریق چندین ISP مسیریابی را افزایش می دهد.

صرفه جویی در هزینه: NAT تعداد آدرس های IP مورد نیاز یک سازمان را کاهش می دهد، که می تواند در هزینه مجوزهای آدرس IP و سایر هزینه های مرتبط صرفه جویی کند.

مدیریت آسان‌تر شبکه: NAT با کاهش تعداد آدرس‌های IP که باید اختصاص داده شوند، مدیریت شبکه را آسان‌تر می‌کند. این به نفع سازمان‌هایی است که ناوگان زیادی از دستگاه‌ها دارند و آن‌هایی که می‌خواهند زمان و تلاش لازم برای مدیریت شبکه‌های خود را کاهش دهند.

انواع NAT

سه نوع ترجمه آدرس شبکه وجود دارد؛ که در اینجا به بررسی سه نوع اصلی NAT می‌پردازیم که هر کدام در شرایط مختلف شبکه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند:

NAT استاتیک

در NAT ایستا، هر آدرس IP داخلی به یک آدرس IP خارجی منحصر به فرد نگاشت می شود. این نقشه برداری یک به یک است. هنگامی که ترافیک خروجی به روتر می رسد، روتر آدرس IP مقصد را با IP جهانی نقشه برداری شده جایگزین می کند. هنگامی که ترافیک برگشتی به روتر باز می گردد، روتر آدرس IP جهانی نقشه برداری شده را با آدرس IP منبع جایگزین می کند.

Static NAT بیشتر در سرورهایی استفاده می شود که باید از طریق اینترنت در دسترس باشند، مانند وب سرورها و سرورهای ایمیل.

NAT داینامیک

در ترجمه آدرس شبکه پویا، آدرس های IP داخلی به مجموعه ای از آدرس های IP خارجی نگاشت می شوند. این نقشه برداری یک به چند است. هنگامی که ترافیک خروجی به روتر می رسد، روتر آدرس IP مقصد را با یک آدرس IP جهانی رایگان از استخر جایگزین می کند. هنگامی که ترافیک برگشتی به روتر باز می گردد، روتر آدرس IP جهانی نقشه برداری شده را با آدرس IP منبع جایگزین می کند. Dynamic NAT بیشتر در شبکه هایی استفاده می شود که نیاز به اتصال به اینترنت خروجی دارند.

Port Address Translation (PAT)

PAT نوعی NAT پویا است که چندین آدرس IP داخلی را از طریق شماره پورت به یک آدرس IP خارجی نگاشت می کند. این نقشه برداری چند به یک است. هنگامی که رایانه به اینترنت متصل می شود، روتر یک شماره پورت به آن اختصاص می دهد که سپس به آدرس IP داخلی رایانه اضافه می کند و به نوبه خود یک آدرس IP منحصر به فرد را به رایانه می دهد. هنگامی که رایانه دوم به اینترنت متصل می شود، همان آدرس IP خارجی را دریافت می کند اما شماره پورت متفاوتی را دریافت می کند.  PAT بیشتر در شبکه های خانگی استفاده می شود.

سخن پایانی

در پایان، NAT یکی از اجزای مهم در دنیای شبکه‌های امروزی است که به سازمان‌ها کمک می‌کند تا از منابع محدود آدرس IP بهینه استفاده کنند و امنیت شبکه خود را بهبود بخشند. با ترجمه آدرس‌های IP و پنهان کردن شبکه‌های داخلی، NAT نه تنها فضای آدرس IP را حفظ می‌کند، بلکه یک لایه امنیتی اضافی نیز ارائه می‌دهد. سازمان‌ها می‌توانند از NAT برای اتصال به اینترنت، ادغام شبکه‌های مختلف و حتی انتقال به IPv6 بهره‌مند شوند. بنابراین، استفاده از NAT می‌تواند راه‌حلی مناسب برای مدیریت بهتر شبکه و کاهش هزینه‌ها باشد.

امنیت شبکه جیست؟

امنیت شبکه همچنین با استفاده از تکنیک‌های مدیریت ریسک و تحلیل تهدید، از زیرساخت‌های فیزیکی و مجازی شبکه محافظت می‌کند. با افزایش استفاده از محیط‌های ابری، IoT و فناوری‌های دیجیتال، چالش‌های امنیتی جدیدی مانند حملات سایبری پیشرفته، باج‌افزارها و تهدیدات داخلی به وجود آمده‌اند. بنابراین، امنیت شبکه نیازمند به‌روزرسانی مداوم و اعمال راهکارهای نوین همچون مدل‌های امنیتی صفر اعتماد (Zero Trust) و تقسیم‌بندی شبکه برای مقابله با این تهدیدات است. این اقدامات باعث می‌شوند شبکه‌ها به‌طور مداوم در برابر تهدیدات جدید مقاوم باشند و اطلاعات حساس سازمان‌ها و کاربران محافظت شوند.

نقش فایروال‌ها در تکامل امنیت شبکه

فایروال‌ها یکی از اساسی‌ترین و مؤثرترین ابزارهای امنیتی در شبکه‌های کامپیوتری هستند و نقش مهمی در تکامل امنیت شبکه ایفا کرده‌اند. تکامل فایروال‌ها با پیشرفت فناوری‌ها و پیچیدگی تهدیدات سایبری تغییر کرده و پیشرفته‌تر شده است. در ادامه به نقش فایروال‌ها در این تکامل پرداخته می‌شود:

۱. اولین نسل فایروال‌ها: فیلتر بسته (Packet Filtering)

در اوایل دهه ۱۹۹۰، فایروال‌ها بیشتر بر فیلتر کردن بسته‌های ورودی و خروجی بر اساس اطلاعات هدر بسته مانند آدرس IP و پورت متمرکز بودند. این نوع فایروال ساده بود و می‌توانست فقط ترافیک‌های مجاز یا غیرمجاز را بر اساس قوانین تعیین شده کنترل کند. با این وجود، توانایی تشخیص تهدیدات پیچیده‌تر را نداشت و نمی‌توانست به بررسی محتوای بسته‌ها بپردازد.

۲. فایروال‌های نسل دوم: فیلتر حالت (Stateful Inspection)

با گذشت زمان، تهدیدات سایبری پیشرفته‌تر شدند و فایروال‌های نسل دوم به وجود آمدند که قابلیت فیلتر کردن بسته‌ها بر اساس وضعیت (State) ارتباطات شبکه را داشتند. این فایروال‌ها قادر بودند ترافیک را بر اساس جریان‌های ارتباطی دنبال کنند و ارتباطات معتبر را تشخیص داده و بهینه‌سازی کنند.

۳. فایروال‌های نسل سوم: فایروال‌های برنامه‌گرا (Application Layer)

در این نسل، فایروال‌ها توانایی تحلیل بسته‌ها در لایه برنامه را پیدا کردند. این قابلیت به آن‌ها امکان می‌داد تا بسته‌ها را در لایه‌های بالاتر تحلیل کرده و محتوای واقعی ترافیک را بررسی کنند. این فایروال‌ها به شرکت‌ها کمک کردند تا بتوانند حملاتی که از پورت‌های مجاز عبور می‌کنند، مانند حملات SQL Injection و حملات مبتنی بر وب را تشخیص دهند.

۴. فایروال‌های نسل جدید (NGFW): ترکیب چندین قابلیت امنیتی

فایروال‌های نسل جدید یا Next Generation Firewalls (NGFW) نقطه عطفی در تکامل امنیت شبکه محسوب می‌شوند. این فایروال‌ها با ترکیب قابلیت‌هایی مانند تشخیص و جلوگیری از نفوذ (IPS/IDS)، تحلیل رفتار شبکه، کنترل بر اساس هویت کاربر، و محافظت از حملات مبتنی بر برنامه‌های کاربردی، به یک راه‌حل جامع تبدیل شدند. این نسل از فایروال‌ها به‌صورت پیوسته تهدیدات را شناسایی کرده و اقدامات دفاعی خود را به‌روزرسانی می‌کنند.

۵. فایروال‌های ابری و مجازی‌سازی‌شده

با افزایش استفاده از فضای ابری و مجازی‌سازی، فایروال‌ها نیز به سمت فضاهای ابری و محیط‌های مجازی حرکت کردند. این نوع فایروال‌ها به سازمان‌ها اجازه می‌دهند تا در محیط‌های چندگانه و زیرساخت‌های ابری، امنیت شبکه خود را کنترل و مدیریت کنند. فایروال‌های ابری به دلیل انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری بالا، در حفاظت از داده‌ها و برنامه‌های ابری نقش بسیار مهمی دارند.

۶. نقش فایروال‌ها در مقابله با تهدیدات نوین

تهدیدات امنیتی روز به روز پیچیده‌تر و هوشمندتر می‌شوند، بنابراین فایروال‌ها نیز با استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی در تلاش برای پیش‌بینی و جلوگیری از تهدیدات پیشرفته مانند بدافزارهای پیشرفته، حملات صفر-روزه و بدافزارهای چندشکلی هستند.

۷. اتصال فایروال‌ها با سایر راه‌حل‌های امنیتی

امروزه فایروال‌ها نه تنها به عنوان یک دیوار محافظ بلکه به عنوان یک نقطه اتصال با سایر سیستم‌های امنیتی مانند سیستم‌های شناسایی تهدید، سیستم‌های مدیریت هویت و دسترسی (IAM)، و راه‌حل‌های مدیریت امنیت اطلاعات (SIEM) عمل می‌کنند. این یکپارچگی باعث می‌شود تا امنیت شبکه به صورت جامع‌ تر و هوشمندتر انجام شود.

فایروال چیست؟

فایروال (Firewall) یک سیستم یا دستگاه امنیتی است که بین شبکه‌های مختلف، به‌ویژه شبکه داخلی و اینترنت عمومی، قرار گرفته و وظیفه دارد ترافیک ورودی و خروجی را بر اساس مجموعه‌ای از قوانین امنیتی از پیش تعریف‌شده کنترل کند. فایروال‌ها برای محافظت از منابع شبکه در برابر تهدیدات امنیتی نظیر دسترسی‌های غیرمجاز، حملات مخرب و بدافزارها استفاده می‌شوند. در یک تعریف تخصصی‌تر، فایروال‌ها به‌عنوان فیلترهای ترافیکی شبکه عمل می‌کنند که بسته‌های داده را بر اساس معیارهایی مانند آدرس IP، پورت‌ها، پروتکل‌ها و نوع ترافیک بررسی و تصمیم‌گیری می‌کنند که آیا اجازه عبور به آن داده شود یا خیر.

تکامل امنیت شبکه از گذشته تاکنون

Egress پس از نفوذ فیلتر می کند، در حالیکه Ingress قبل از نفوذ فیلتر را انجام میدهد

مدیریت ترافیک ورودی در آن زمان کمتر مرسوم بود، قرار بود کار تمام شده باشد. با یک فایروال و برخی نظارت های مناسب، ما باید آماده می­بودیم. اما نفوذ به یک کسب و کار یا موسسه دولتی می تواند بیشتر با استفاده از یکی از سه استراتژی اصلی انجام شود:

• • کاربران را فریب دهید و روی فیلتر ضعیف Egress شرط ببندید.

• • از بهره برداری انبوه، مانند روز-صفر، آسیب پذیری منطقی، رمزهای عبور ضعیف و غیره استفاده کنید، و شرط ببندید که فیلتر Ingress چندان هوشمندانه عمل نمی کند (چه کسی دسترسی به پورت های 53، 80، 443، 465 و … را در لیست سفید قرار می دهد).

• • از حملات هدفمند، بسیار شبیه به موارد فوق استفاده کنید، اما فقط یک موجودیت خاص را در کل سطح آن هدف قرار دهید. به جای فیشینگ گسترده با یک تفنگ گاتلینگ، امید به “محافظت” از RDP با 123456 داشته باشید. در اینجا دوباره، موضوع مدیریت Ingress می­باشد.

بر اساس گزارش‌های IBM X-force، تقریباً 47٪ از نفوذهای اولیه مربوط به سوء استفاده از آسیب‌پذیری است در حالی که فیشینگ 40٪ را تشکیل می‌دهد. 3٪ از اطلاعات حساب­های دزدیده شده و 3٪ از brute force را نیز اضافه کنید، و تهاجم Ingress از نظر احتمال نفوذ از بیرون به داخل وزن 53٪ دارند. (من 7٪ رسانه‌های قابل حمل را حساب نمی‌کنم، زیرا صادقانه بگویم، اگر کاربران شما به اندازه کافی احمق هستند که یک USB ناشناخته را وصل کنند و قوانین شما این اجازه را می‌دهد، در این صورت موضوع متفاوت است که من آن را داروینیسم دیجیتال می‌نامم.)

هنگامی که یک کاربر به بدافزار آلوده می شود، بازی جلوگیری از تبدیل ایستگاه کاری او به پایگاه عملیاتی مجرمان سایبری است. اکنون اینجاست که فیلتر خروجی شروع می شود. بسیار خوب، خیلی دیر است، شما هک شده­اید، اما بیایید پیامدها را کاهش دهیم و از سوء استفاده بیشتر ایستگاه در داخل دیوارها و ارتباط آن با مرکز فرماندهی و کنترل جنایتکاران جلوگیری کنیم.

اکنون حفاظت از ترافیک ورودی ضروری است زیرا نه تنها باعث نفوذهای اولیه بیشتر می شود، بلکه به این دلیل که محیط بزرگتر و ناهمگون تر از همیشه است. “محیط” شرکت اغلب در حال حاضر شامل HQ LAN و DMZ، برخی از ماشین های میزبانی شده در مراکز داده، و در نهایت چندین دفتر با VPN، کارکنان راه دور، حجم کاری ابری، ارائه دهندگان زنجیره تامین و ابزارهای SaaS است. نظارت بر همه اینها یک شاهکار است، به خصوص زمانی که فروشندگان SIEM بخواهند برای هر گزارشی که ذخیره می کنید درآمد کسب کنند. اینکه فکر کنید فقط Egress CTI یا ابزاری از شما محافظت می کند، واقع بینانه نیست.

از واکنشی تا پیشگیرانه

امروزه مدیریت ترافیک ورودی کمتر مرسوم است زیرا قرار بود در دهه 90 به آن رسیدگی شود. اما اگر اطلاعات خود را در مورد حملات ورودی جمع‌سپاری کرده و آن‌ها را به اندازه کافی گلچین و منظم کنید تا از این داده‌های CTI در دستگاه‌هایتان استفاده شود، این یک پیروزی خالص برای وضعیت امنیتی کلی شما خواهد بود. و حدس بزنید چه کسی امنیت جمع‌سپاری را بر اساس ابزار منبع باز DevSecops انجام می‌دهد؟ درست است! CrowdSec! نحوه محافظت از ترافیک ورودی خود را در اینجا بررسی کنید.

جمع بندی